روزنامه جمهوري اسلامي 06/03/1383 صفحه سرمقاله
حتي اگر صدهزار صفحه باشد...


بسم الله الرحمن الرحيم
اين روزها رسانه هاي غربي درباره اظهارنامه 1000 صفحه اي نماينده جمهوري اسلامي ايران در سازمان بين المللي انرژي اتمي , گزارشهاي متعددي منتشر مي كنند. در اين گزارشها بيش از هر چيز بر روي سه نكته تاكيد مي شود. اول آنكه « مسئولان جمهوري اسلامي ايران مايل هستند پرونده انرژي اتمي اين كشور براي هميشه بسته شود » . دوم آنكه « كارشناسان معتقدند بعيد است در فرصت كوتاهي كه به نشست 18 ژوئن (29 خرداد) باقي مانده و با توجه به شك و ترديدهائي كه درباره فعاليت هاي هسته اي جمهوري اسلامي ايران وجود دارد آژانس بتواند جمهوري اسلامي ايران را از ليست سياه خارج كند » . و سوم آنكه مجلس هفتم ممكن است درباره تصويب پروتكل الحاقي ايرادهائي داشته باشد و در اين زمينه دشواري هائي براي آژانس بين المللي انرژي اتمي پديد آورد كمااينكه اظهارات بعضي از نمايندگان منتخب مجلس هفتم وضعيت جمهوري اسلامي ايران را نزد آژانس خراب كرده است » .
اين فرازهاي سه گانه , از محورهاي گزارش راديو دولتي انگليس است , كشوري كه وزير خارجه اش به عنوان عضو هيئت سه نفره امضاكننده بيانيه سعدآباد در تهران , تعهداتي را پذيرفت ولي تاكنون اين سه كشور (انگليس , آلمان و فرانسه ) به تعهدات خود عمل نكرده اند. اگر فقط به همين نكته كه بعد از بيانيه سعدآباد , عليرغم اقدام سريع و شفاف جمهوري اسلامي ايران در جهت عمل به مفاد اين بيانيه , سه كشور اروپائي به هيچيك از تعهدات خود عمل نكرده اند , توجه كنيم به اين نتيجه خواهيم رسيد كه اصولا تعامل با غرب , اعم از اروپا و آمريكا , در مسائل اساسي كه به استقلال و امنيت ملي كشور مربوط مي شود , بيهوده است . البته علاوه بر اين نكته , واقعيت هاي تلخ زياد ديگري وجود دارند كه نشان ميدهند به غرب نبايد اعتماد كرد و جدا از خواست و اراده و وعده هاي غربي ها بايد ما به مصالح كشور و ملت خودمان بيانديشيم و هيچ اعتنائي به تهديدها و اخم هاي اين و آن نكنيم .
شايد اولين فراز از آنچه غربي ها اكنون درباره پرونده انرژي اتمي جمهوري اسلامي ايران مطرح مي كنند , نقطه ضعف بزرگي باشد كه آنها از ما دارند. اظهارات بعضي از مسئولين جمهوري اسلامي كه نشان دهنده اصرار آنها بر بسته شدن پرونده اتمي ايران است , نشانه اين ضعف است و غربي ها با شنيدن همين اظهارات احساس مي كنند ميتوانند ما را در اين زمينه به دنبال خودشان به هر جا كه مايل باشند بكشند.
مسئولان جمهوري اسلامي ايران بايد بدانند كه بسته شدن پرونده كشورمان در يك مرحله هيچ مشكلي را حل نخواهد كرد. زيرا بسته شدن اين پرونده بهيچوجه به معناي تا ابد بسته ماندن آن نيست . غربي ها هر وقت اراده كنند ميتوانند آنرا دوباره مفتوح و مطرح نمايند و همين بازي ها را شروع كنند. بنابراين , چرا ما با اين اصرار بيهوده , نقطه ضعف به غربي ها نشان ميدهيم
آنچه راديو دولتي انگليس در فراز دوم گزارش خود گفت , نيت پليد دولت انگليس و مجموعه غرب را درباره پرونده اتمي ايران برملا ميسازد. غرب نميخواهد واقعيت ها را بپذيرد. دولت هاي مستكبر غربي ميخواهند با اين پرونده بازي كنند تا هرچه مي توانند از جمهوري اسلامي ايران امتياز بگيرند و سرانجام نيز هرطور خود مايل هستند تصميم گيري نمايند. معلوم نيست چرا مسئولان ما به اين واقعيت عريان توجه نمي كنند و عليرغم آشكار شدن نيات پليد غربي ها و خلف وعده هاي مكرر همين سه كشور اروپائي و زياده خواهي هاي صريح و بي پرده آمريكا , باز هم در انتظار حل مشكل از ناحيه غربي ها هستند! مسئولان ما بايد به اين نكته توجه نمايند كه اصولا ما مشكلي نداريم . اين حق ماست كه از صنعت پيشرفته اتمي برخوردار باشيم و اگر تلاش براي رسيدن به اين حق , خلاف است , قبل از همه خود اروپا و آمريكا خلافكارند كه نه تنها از اين صنعت برخوردارند بلكه زرادخانه هاي اتمي دارند. چرا ما بجاي آنكه اروپا و آمريكا را محاكمه كنيم , خود را براي محاكمه شدن به دادگاه هاي آنها ميسپاريم
سومين فراز از افاده هاي راديو دولتي انگليس كه اظهارنظر نمايندگان منتخب مجلس هفتم درباره پروتكل الحاقي را خرابكاري در پرونده انرژي اتمي ميداند , يك مداخله آشكار و اهانت مجرمانه نسبت به مجلس قانونگذاري كشور است . اينكه بوق داران استعماري كفتار پير به خود اجازه ميدهند براي نمايندگان مردم در مجلس تعيين تكليف كنند , بيش از هر چيز زياده خواهي غرب را به اثبات مي رساند. انگليس از اينكه مجلس ششم را از دست داده و مي بيند عليرغم همه حمايتهايش از عناصر وابسته و عليرغم همه اميدهائي كه به آنها بسته بود , اكنون افرادي به مجلس هفتم راه يافته اند كه با آزادي درباره پروتكل الحاقي سخن ميگويند و دولت را بخاطر امضا اين پروتكل سرزنش مي كنند , ناراحت است . همين ناراحتي كفتار پير بهترين دليل براين واقعيت است كه امضا اين پروتكل اقدام نادرستي بوده و مجلس هفتم بايد با قاطعيت آنرا رد كند و دولتمردان ما نيز بايد بدانند حتي اگر بجاي 1000 صفحه , يكصد هزار صفحه اظهارنامه براي غربي ها ارسال نمايند , آنها به راه خود خواهند رفت و حرف آخر آنها اين خواهد بود كه جمهوري اسلامي ايران چون نوكر ما نيست نبايد از صنعت انرژي اتمي برخوردار باشد. و چون قرار است ملت ايران مستقل باشد و نوكري هيچ قدرتي را نپذيرد بلكه گردن كلفت هاي جهان را از گردن كلفتي كردن پشيمان نمايد , چاره اي جز اين ندارد كه بي اعتنا به غرب , به راه خود برود و صنعت انرژي اتمي را با سرعت و شدت هرچه بيشتر تقويت نمايد.