بدون شرح !

براساس تحقيقات به عمل آمده بر روي فسيل كشف شده از يك وال ماده والهاي اوليه بچه هاي خود را بر روي خشكي به دنيا مي آوردند.
به گزارش ايسنا فسيلهاي بدست آمده از يك وال ماده حامله و يك وال نر در سالهاي 2000 و 2004 ميلادي از كشور پاكستان اطلاعاتي در خصوص چگونگي تغيير مكان والها از خشكي به دريا در اختيار محققان قرار داد.
فيليپ گينگريچ رئيس گروه محققين دانشگاه ميشيگان كه بر روي اين فسيلها تحقيق مي كنند مي گويد : از اينكه دندان كوچكي را در يكي از فسيل ها پيدا كرد بسيار متحير شد زيرا اين دندانها با دنده هاي فسيل همخواني نداشتند.
وي افزود : در پايان روز متوجه شدم كه ما فسيل يك وال ماده با يك جنين را در اختيار داريم .
در واقع اين اولين مورد كشف اسكلت جنين از يك وال منقرض شده بود. موقعيت اين جنين به گونه اي بود كه هنگام تولد بمانند پستانداران روي خشكي و بدون شباهت به والهاي كنوني با سر خارج مي شد و اين مساله بيانگر اين واقعيت بود كه اين والها بر روي خشكي بچه هاي خود را بدنيا مي آورده اند.
سرنخ ديگري كه شيوه زندگي اين والهاي ماده را بيشتر مشخص مي كرد مجموعه كاملا توسعه يافته اي از دندانهاي جنين بود كه نشان مي داد آنها در همان زمان تولد قادر به دفاع از خود بوده اند.
نوع هشت و نيم فوتي وال نر از لحاظ اسكلتبندي اشتراكاتي با نوع ماده داشت اما در واقع اسكلت كامل نوع ماده 12 درصد و دندانهاي نيش آن 20 درصد بزرگتر بود از نوع نر بود و اين مسئله نشان مي داد وال نر نقشي در كنترل قلمرو و گروه والهاي ماده نداشته است .
گينگريچ مي گويد : دندان والها كه براي گرفتن و خوردن ماهيها مناسب بود نشان مي داد كه اين حيوانات در دريا زندگي مي كردند و احتمالا براي استراحت و يا جفت گيري و تولد بچه به خشكي مي آمده اند و لذا كاملا به ساحل وابسته بوده و ميان خشكي و دريا رفت و آمد مي كرده اند.