كه در حوزه امنيت كامپيوتر تخصص دارد نرم افزاري را عرضه كرده كه به شما اجازه كنترل از راه دور دستگاهتان GadgetTrack شركت را مي دهد.
اين نرم افزار امنيت تلفن همراه 24.95 دلار قيمت دارد و به شما امكان مي دهد به تلفن خود دستور دهيد كه شماره مورد نظر شما را گوگل در نقشه هاي سايت اين شركت معرفي نمايد تا آن را رديابي كنيد . شما مي توانيد تلفن را GPS بگيرد و همچنين خود را به سيستم قفل كنيد اطلاعات خود را خارج كنيد و داده هاي حساس را كاملا " از راه دور حذف نماييد. مي توانيد مخفيانه ميكروفن دستگاه را روشن كنيد و صداي دزد را ضبط كنيد و يا اينكه آژير بسيار بلندي را به صدا درآورده و او را كر كنيد. ضمنا تنها راه توقف آژير اين است كه باطري از دستگاه خارج شود.
به دنبال ايجاد نرم افزارهايي هستند تا نرخ سرقت دستگاه هاي الكترونيك را كاهش دهند . اندازه كوچك GadgetTrack شركت هايي همانند دستگاه هاي الكترونيك آنها را هدف جذابي براي سارقين مي سازد . در آمريكاي شمالي نرخ سرقت كامپيوترهاي كيفي 48 % افزايش حدود Apple شركت iPod پيدا كرده است و نرخ سرقت تلفن هاي همراه 33 % رشد داشته است . ظرف سه سال گذشته سرقت دستگاه 91 % افزايش يافت و آن را به صدر فهرست جرايم در آمريكا ارتقا داد .

» به بازار عرضه كرده است كه بسيار زيبا طراحي شده و كاملا " ضدآب است . اين IP 56 LCD نمايشگر جديدي را با نام « Collevo شركت در مدل هاي 26 32 و 40 اينچي خود تصاوير را با كيفيت 1366 در 768 پيكسل به نمايش مي گذارد . LCD نمايشگر
به گفته شركت سازنده كيفيت تصاوير پخش شده در مدل 42 اينچي اين نمايشگر 1920 در 1080 پيكسل است كه بر اين اساس يكي از باكيفيت ترين نمايشگرهاي 42 اينچي در جهان به حساب مي آيد .
اين نمايشگر براي تصاويري باوضوح بالا است و در نوسانات دمايي 50 درجه اي هيچ مشكلي براي آن ايجاد نمي شود . به گفته كارشناسان بدنه اصلي اين نمايشگر كه از صفحه اصلي محافظت مي كند بسيار مقاوم و محكم است و قطرات آب تحت هيچ شرايطي اين نمايشگرهاي جديد را براي نصب در خيابان ها و پخش آگهي هاي بازرگاني مناسب مي داند و Collevo به آن نفوذ نخواهد كرد . شركت اعلام كرده است در اين شرايط باران براي » مشكلي را ايجاد نخواهد كرد . IP 56 LCD «

شركت گوگل قابليت جديدي را به سرويس پست الكترونيك خود موسوم به جيميل افزوده تا كاربران از طريق آن بتوانند براي شماره هاي تلفن همراه پيامك ارسال كنند.
مراجعه كرده و تنظيمات Gmail Labs اين سرويس هم اكنون تنها در آمريكا در دسترس است و براي استفاده از آن افراد ابتدا بايد به بخش مورد نياز را انجام دهند. براي ارسال پيامك از جيميل شماره اي شبيه به شماره تلفن در اختيار هر كاربر قرار مي گيرد و آنان بايد براي ارسال پيامك از پنجره چت سرويس جيميل استفاده كنند.
افرادي كه پيامك هاي جيميل را بر روي گوشي خود دريافت مي كنند براي پاسخگويي بايد از همان شماره تلفن استفاده كنند.
سرويس مذكور هم اكنون در مرحله آزمايشي است و در آينده توسعه خواهد يافت .

) تنها يكي از روش هاي ارائه و دسترسي به اينترنت در جهان است . روشي نه چندان جديد كه در ايران ADSL اول ـ اي . دي . اس . ال ( تنها در يكي ـ دو سال اخير كمي فراگير شده و شهروندان به تدريج با مزاياي آن آشنا مي شوند هرچند كه اكثرا هنوز امكان دسترسي به آن را ندارند.
دوم ـ اگر از برخي نواحي بسيار محدود در تهران صرف نظر كنيم در ايران شهروندان تنها مي توانند به دو روش به اينترنت ) و روش ديگر اي . دي . اس . ال است . در مقايسه با سيستم دايل آپ كه تقريبا در Dial - up دسترسي داشته باشند . نوع اول سيستم دايل آپ ( دنيا منسوخ شده اينترنت اي .دي .اس .ال داراي سرعت بالاتري است . البته روش هاي دسترسي به اينترنت ديگري هم وجود دارد كه سرعت بسيار بالايي را عرضه مي كنند ولي فعلا در ايران خبري از آنها نيست .
سوم ـ ارائه اينترنت اي . دي . اس . ال در ايران به شهروندان براي مصرف خانگي با سرعت بالاتر از 128 كيلوبيت مجاز نيست . به اين ترتيب عملا اينترنت اي .دي .اس .ال در ايران با دايل آپ تفاوت چنداني ندارد. وقتي از وزارت ارتباطاتي ها به خاطر اين محدوديت انتقاد مي شود آنها پاسخ مي دهند كه اين مصوبه را شوراي عالي انقلاب فرهنگي تصويب كرده و ما فقط مجري آن هستيم . البته ظاهرا وزير و معاونش انتقاد جدي نسبت به اين محدوديت ندارند . صحبت هاي چند ماه پيش آنها مبني بر اينكه همين سرعت 128 كيلوبيت براي كاربران ايراني كافي است جنجالي رسانه اي را به دنبال داشت و ديدگاه هاي وزارت ارتباطات را در زمينه اين محدوديت ها منعكس كرد.
چهارم ـ اينكه وزارت ارتباطاتي ها مي گويند ما در اين زمينه فقط مجري مصوبه هستيم و اختياري براي لغو آن نداريم تا حدي مي تواند سخني قابل پذيرش باشد. رفع اين محدوديت هم طبيعتا نياز به مصوبه همان شورا يا نهاد ديگري مثل مجلس شوراي اسلامي دارد.
اما نكته اصلي اينجاست كه شوراي عالي انقلاب فرهنگي يا مجلس شوراي اسلامي يا هر نهاد ديگري كه قدرت و اختيار لغو اين محدوديت را دارد تنها در صورتي ممكن است اقدام به تصويب مصوبه اي براي آزادسازي اينترنت كند كه از طرف نهاد فني درگير ماجرا يعني وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات لزوم لغو چنين مصوبه اي با زباني فني توجيه و تشريح شود. با توجه به ديدگاه هاي وزير كه ظاهرا لزوم چنداني براي لغو اين مصوبه نمي بيند يا حداقل تلاش قابل توجهي در اين خصوص انجام نمي دهد اين انتظار كه پيگير برطرف كردن چنين محدوديتي باشد بعيد به نظر مي رسد.
پنجم ـ چند سالي بود كه كاربران ايراني اي .دي .اس .ال اعتراضات پراكنده اي داشتند مبني بر اينكه سطح خدمات دريافتي شان از شركت ها پايين تر از خدمات خريداري شده است .
به عبارت ديگر كاربران مي گفتند اينترنتي را كه به اسم سرعت 128 كيلوبيت خريداري مي كنند سرعت بسيار پايين تري دارد و در اين ميان برخي شركت هاي اينترنتي به كم فروشي متهم مي شدند. صداي اعتراض كاربران به جايي نمي رسيد تا اينكه ماه پيش وزيرارتباطات و فناوري اطلاعات به نوعي اين مسئله را تاييد كرد و از امكان شكايت شهروندان از شركت هاي ارائه خدمات اينترنتي خبر داد.
به اين ترتيب و با تاييد دولتي ها حداكثر سرعت اينترنتي كه براي شهروندان عادي ايراني متصور است ظاهرا از همان 128 كيلوبيت هم پايين تر مي شود.
با اين تفاسير سئوالي پيش مي آيد كه چرا به اينترنت اي . دي . اس . الي كه رسما با حداكثر سرعت 128 ارائه مي شود و در واقع در بهترين حالت به زحمت سرعت آن به 100 مي رسد اينترنت پرسرعت گفته مي شود اگر اين اينترنت پرسرعت است پس اينترنت چند مگابايتي كه حالا نه فقط در كشورهاي توسعه يافته بلكه در كشورهاي در حال توسعه همسايه ايران با كمترين هزينه در دسترس است چه اسمي دارد وقتي قرار است همين روزها خط اينترنتي با سرعت 32 مگابيت در تركيه راه اندازي شود و در اختيار مشتريان قرار گيرد چرا ما به خط 128 كيلوبيتي خودمان اينترنت پرسرعت مي گوييم
اصولا اينكه اينترنت با سرعت بالا و گسترش كيفي و كمي خدمات اي .دي .اس .ال مي تواند چه نقشي در توسعه علمي اقتصادي و فرهنگي كشور داشته باشند موضوع اين يادداشت نيست . در اين مورد رسانه ها و كارشناسان بسيار سخن گفته اند و مسئولان هم بسيار نشنيده اند! جان كلام يادداشت اين است كه اينترنت در دسترس شهروندان ايراني نسبت به اينترنتي كه حتي در كشورهاي هم سطح ايران وجود دارد از سرعت بسيار كم تري برخوردار است . در حالي كه اين روزها در دنيا بحث اينترنت چند 100 مگابيتي مطرح است شهروند ايراني اگر خوش شانس باشد كه اي .دي .اس .ال به محله شان آمده باشد و توان مالي متوسط به بالايي داشته باشد در بهترين حالت مي تواند از اينترنت 100 كيلوبايتي استفاده كند .
با اين اوصاف بهتر است اسم چنين اينترنتي را « اينترنت پرسرعت » نگذاريم و مدام اين عنوان را در رسانه ها به كار نبريم . مي توانيم اينترنت « پرسرعت » را هم مسئله اي فرض كنيم كه ديگران دارند و ما هنوز نداريم و ظاهرا قرار نيست داشته باشيم .
عصر ايران