بسم الله الرحمن الرحيم
مخالفت صريح آمريكا با انهدام سلاحهاي شيميائي
يكبار ديگر در سيزدهمين كنفرانس كشورهاي عضو سازمان منع
سلاحهاي شيميائي در « لاهه » تكرار شد و به شكست اين اجلاس انجاميد.
آمريكا با در اختيار داشتن بيشترين ذخاير سلاحهاي شيميائي در جهان
عليه تصميم كنفرانس براي انهدام اين سلاحها
موضع گرفت و با نابودي سلاحهاي شيميائي در مهلت مقرر مخالفت ورزيد و مانع دستيابي به يك اجماع بين المللي در اين
زمينه شد.
با آنكه واشنگتن در موارد متعددي تصريح كرده است مايل به نابودي سلاحهاي شيميائي خود نيست لكن در جلسه
اجرائي سازمان منع سلاحهاي شيميائي در مهرماه سال جاري در زير فشار « گروه 4 » يعني سازمان كشورهاي عضو جنبش
عدم تعهد به ناچار پذيرفته بود كه در اين مورد همكاري كند لكن در آخرين تصميم خود
وعده هاي همكاري را پس گرفت و
مانع تصويب گزارش نهائي كنفرانس شد.
اين مخالفت صريح آمريكا نشانگر وجود تصميماتي است كه هدف اصلي آن تضعيف نهادهاي نظارتي بين المللي و به
حاشيه راندن كنوانسيونهاي بين المللي خلع سلاح است و مشخصا درصدد دفع الوقت و جلوگيري از تصويب نهائي پروتكل
راستي آزمائي كنوانسيون ميكربي و ايجاد بن بست در مسير مذاكرات كنفرانس خلع سلاح ژنو پيرامون خلع سلاح اتمي و
همچنين ايجاد موانع جدي در مسير بازنگري در معاهده منع اشاعه سلاحهاي هسته اي و حتي به شكست كشاندن تلاشها در
اين زمينه است .
در واقع واشنگتن در عين تلاش براي اعمال فشار بر ساير اعضا و بزرگنمائي مسائل كم اهميت تر و حتي تمركز بر روي
موارد ادعائي كه قابل اثبات و پيگيري نيستند
از سوي ديگر سعي دارد كه عملكرد خود را در هاله اي از ابهام قرار دهد و از
شفاف سازي سياستها و عملكرد خود اجتناب كند.
اهميت و حساسيت اين رفتار نامتعادل آمريكا زماني بهتر قابل درك است كه به موافقت واشنگتن در مورد انهدام
سلاحهاي شيميائي در « شوراي اجرائي » توجه كنيم و اين نكته را در نظر داشته باشيم كه آمريكا با تصميمات و عملكرد
پرتناقض خود
عملا مانع حصول اجماع در اين مقولات شده و زمينه هاي شكست كنفرانس را فراهم كرده است . موضوع
مهم ديگر مخالفت تقريبا همزمان آمريكا با منع توليد و استفاده از بمب هاي خوشه اي است كه به بهانه حفظ منابع آمريكا و
متحدان واشنگتن توجيه شده است . يكصد كشور جهان در نشست « اسلو » با توجه به اينكه بمب هاي خوشه اي موجب مرگ
هزاران انسان غيرنظامي و قطع عضو آنها شده
پيمان منع استفاده از بمب هاي خوشه اي را تاييد و امضا كردند.
كنفرانس پيمان منع استفاده از بمب هاي خوشه اي با شركت 125 كشور تشكيل گرديد ولي 25 كشور از جمله قدرتهاي
سلطه گر با اين پيمان مخالفت كردند و از پيوستن به آن طفره رفتند.
وزارت امورخارجه آمريكا رسما اعلام كرده است كه واشنگتن به اين پيمان ملحق نخواهد شد چون آنرا به زيان منافع
خود و متحدانش ارزيابي مي كند و ممنوعيت آن جان نظاميان و متحدان آمريكا را به خطر مي اندازد. ميدانيم كه اسرائيل در
تقريبا تمامي صحنه هاي جنگ عليه اعراب و بويژه عليه فلسطيني ها از بمب هاي خوشه اي استفاده كرده و طيف وسيعي از
شهروندان غيرنظامي در لبنان و فلسطين را به خاك و خون كشيده است . در طول جنگ 33 روزه هم آمريكا با ايجاد يك پل
هوائي از طريق لندن
به ارسال جنگ افزارهاي پيشرفته و بمب هاي خوشه اي براي ماشين جنگي رژيم صهيونيستي پرداخته
شود. اين بدان معني است كه در مرحله استفاده اسرائيل از بمب هاي خوشه اي هم آمريكا شريك جرم صهيونيستها بوده
است . البته موافقت واشنگتن با ساير كنوانسيونهاي بين المللي نيز در برابر تصميمات و اقدامات ضدانساني واشنگتن و
متحدانش
كوچكترين تاثير يا نقشي ندارد و فاقد اثرات بازدارنده و مهار كننده است . بطوريكه واشنگتن طبق تعهدات خود
در قبال كنوانسيونهاي بين المللي عمل نمي كند و عموما به راحتي آنها را زير پا مي گذارد و به « جنايت جنگي » متوسل مي گردد.
دقيقا به همين دليل است كه واشنگتن تلاش مي كند با ساير كشورها به تفاهمات متقابل دست پيدا كند و كشورها را در
قبال « كمك هاي مشروط » خود متعهد سازد كه از دستورات دادگاههاي بين المللي و دادگاههاي صالحه در ساير كشورها در
مورد استرداد مجرمين و جنايتكاران جنگي سرپيچي كنند و مجرمين نظامي و غيرنظامي آمريكائي را به محاكم قضائي در
ساير كشورها تحويل ندهند.
مسئله اينست كه واشنگتن در عين اصرار براي مهار عملكرد ساير كشورها اصرار دارد كه در جنايت و كشتار عليه بشريت
در هر فرصت ممكن
با دست هاي باز عمل كند و هيچ مانعي در برابر جناياتش وجود نداشته باشد. واشنگتن حتي
درخصوص قوانين موجود بين المللي و كنوانسيونهاي رايج نيز سعي دارد به هر طريق ممكن و در چارچوب مطامع خود آنها
را مورد تجديدنظر قرار دهد تا مطابق دلخواه خود و متحدانش در اين موارد
تغييراتي به عمل آيد كه دربر گيرنده اهداف و
برنامه هاي آمريكا و متحدانش باشد.
تلاش براي تجديدنظر در پيمان « ان پي تي » يكي از جدي ترين اهداف آمريكا است كه حقوق اعضا را از اصل
كاهش دهد
و با ايجاد محدوديتهاي بازدارنده
آنها را « مهار » كند و درعين حال خود و متحدانش با زير پا گذاشتن مفاد « ان پي تي »
هر
تصميم و اقدام خود را در باب توليد
تكثير
انباشت و استفاده از سلاحهاي كشتار جمعي به راحتي توجيه كنند
حال آنكه
ساير كشورها بويژه اعضاي جنبش عدم تعهد (گروه 4 ) معتقدند كه مفاد ان پي تي بايستي بدون تجزيه و تفكيك
به طور كامل
و درخصوص تمامي كشورها اعمال شود و مشخصا كشورهائي كه محتواي مربوط به خلع سلاح اتمي را زير پا گذاشته اند و
اجرا نمي كنند
در موقعيتي نيستند كه از ساير كشورها « بازخواست » كنند. در واقع مسئله اينست كه متهم نبايستي از موضع
قاضي سخن بگويد و با ناديده گرفتن خطاهاي آشكار خود
ديگران را متهم سازد تا بلكه بر عملكرد سئوال برانگيز خود و
متحدينش سرپوش بگذارد.
دو اجلاسي كه اين روزها در « لاهه » و « اسلو » برپا شد و مراتب مخالفت صريح آمريكا با انهدام سلاحهاي شيميائي و
توقف توليد و استفاده « بمب هاي خوشه اي » را به نمايش گذاشت
در حقيقت رمز ناكامي مجامع بين المللي در مهار جنايات
جنگي را به دنياي معاصر فهماند. طبعا تا قدرتهاي سلطه گر به محصول اراده جهاني تمكين نكنند
دنيا روي صلح و آرامش را
نخواهد ديد و مي بينيم كه جاي مجرم و قاضي
همچنان غيرعادلانه
عوض شده است ! و در اين مقوله
آمريكا مانع اصلي
انهدام سلاحهاي كشتار جمعي است .

|