شهيد آيت الله سيد حسن مدرس (ره ) يكي از نوادر دانشوران جان تشيع به شمار مي رود كه زندگي خلق و خوي و جهت گيريهاي وي در عرصه فرهنگي سياسي و اجتماعي مي تواند براي شيفتگان فضايل نمونه خوبي باشد.
اين سيد بزرگوار انتساب به خانداني دارد كه چون جويباري با طراوت از چشمه پر فيض خاندان عصمت و طهارت (ع ) به سوي دشت كوير جريان يافته و فضاي آن مناطق را عطرآگين ساخته اند. سيد حسن بر حسب نسب نامه اي كه حضرت آيت الله مرعشي نجفي (ره ) تنظيم نموده اند از سادات طباطبايي بود و نسبشان پس از سي و يك پشت به امام حسن مجتبي (ع ) مي رسد كه در دهكده ييلاقي سرابه از توابع اردستان استان اصفهان در سال 1287 هـ . ق (1249 هـ . ش ) در خانواده اي ديده به دنيا گشود كه چشمه ايمان در آن جاري بود و جان و دلش از چنين روحانيتي تغذيه مي گرديد.
اهتمام سيد اسماعيل پدر سيد حسن بر اين بود كه فرزندش به صورت انساني صالح و فرزانه به دور از تعلقات دنيوي تربيت شود. از اين رو تربيت وي را به سيد عبدالباقي جد سيد حسن كه در قمشه ساكن بود سپرد سيد حسن آموختن علوم اسلام را از 6 سالگي نزد جد خود آغاز كرد.
در سن 16 سالگي براي ادامه تحصيل از قمشه به اصفهان مهاجرت كرد در آن شهر از محضر اساتيدي همچون ميرزا عبدالعلي هرندي ملا محمد كاشاني ميرزا جهانگير خان قشقايي و... بهره برد. و بعد از سيزده سال تحصيل در اصفهان عازم عتبات عاليات شد. و ابتدا يك سال در سامره شاگرد آيت الله ميرزا حسن شيرازي بود و مدت 6 سال در نجف اشرف از محضر اساتيد بزرگوار محمد كاظم خراساني و سيد كاظم طباطبايي يزدي كسب فيض نمود. و با كسب مرجعيت شيعه از طرف علماي بزرگ عصر خود عازم ايران شد. « سيد حسن در طول دوران تحصيل در اصفهان و نجف روزهاي پنج شنبه و جمعه را براي كار به روستاها و محله هاي اطراف شهر مي رفتند و هزينه تحصيل خود را تامين مي كردند. » در ايران ابتدا تدريس را در مدرسه جده كوچك و بزرگ در شهر اصفهان شروع نموده و روزهاي پنج شنبه نهج البلاغه را تدريس مي كردند. و ايشان اولين كسي بودند كه تدريس نهج البلاغه را در حوزه هاي علميه رسمي و آنرا جز متون درسي طلاب قرار دادند و بخاطر تسلط بر بحث و تدريس در اصفهان به « مدرس » مشهور شدند. در كنار تدريس فعاليتهاي سياسي خود را در اصفهان از مبارزه با متنفذين ملاكين بزرگ و مستبدين از جمله ظل السلطان حاكم اصفهان و بعد از آن صمصام السلطنه بختياري آغاز كردند.
در سال 1328 هـ . ق همزمان با دوره دوم مجلس شوراي ملي از طرف علماي نجف به عنوان عالم طراز اول براي نظارت بر مصوبات مجلس و تطبيق قوانين با شرع انتخاب شدند و به مجلس راه يافتند و تا پايان دوره ششم مجلس از طرف مردم تهران به نمايندگي مجلس انتخاب شدند . و اولين باري كه ايشان در مجلس به ايراد نطق پرداختند روز دوشنبه 19 محرم 1329 در جلسه شماره 200 مجلس بود . مجلس دوم در حقيقت گشايش ميدان مبارزه پارلماني و سياسي مدرس بود. از مهمترين اقدامات ايشان در دوره مخالفت با التيماتوم دولت روس مبني بر اخراج مورگان شوستر بود. از حوادث مهم دوره سوم شروع جنگ جهاني اول و مهاجرت نمايندگان از جمله آيت الله مدرس (ره ) و تشكيل كابينه مهاجرت در كرمانشاه كه آيت الله مدرس وزارت اوقاف و عدليه كابينه را عهده دار شدند.
مبارزه آيت الله مدرس با قرار داد ننگين 1919 وثوق الدوله و انگليس از ديگر حوادث زندگي سياسي ايشان ميباشد . با كودتاي سياه در سال 1299 شمسي توسط رضاخان و سيد ضيا الدين طباطبايي به مدت سه ماه به قزوين تبعيد مي شوند . بعد از آزادي به عنوان نماينده مردم تهران به مجلس چهارم راه مي يابند و نايب رئيس اول مجلس مي شوند.
در دوره پنجم نيز به عنوان نماينده مردم تهران انتخاب و در اين دوره مبارزه با جمهوري خواهي رضاخان را رهبري مي كنند و توسط شخصي بنام بهرامي سيلي مي خورند كه اين سيلي شكست جمهوري خواهان و بدنامي ابدي را براي طرفداران جمهوري بدنبال داشت . اين دوره مصادف با تغيير رژيم از قاجار به پهلوي مي باشد و آيت الله مدرس (ره ) در مبارزه با اين جريان بخاطر تنهايي نتوانست جلو اين اقدام غير قانوني را بگيرند.
دوره ششم نيز نماينده مردم تهران بودند ترور ايشان در 7 آبان 1305 در اين دوره صورت گرفت و آيت الله مدرس در بيمارستان در جواب احوالپرسي رضا خان گفتند به كوري چشم دشمنان مدرس نمرده است . و روي تخت عمل جراحي فرمودند : انگليسيها اشتباه مي كنند آنان نمي دانند جنايت سبب فتح و موفقيت نمي شود. آيت الله مدرس در ضمن نمايندگي مجلس در مدرسه سپهسالار نيز تدريس مي كردند و چندي نيز توليت مدرسه را برعهده داشتند.
در دوره هفتم با نيرنگ رضاخان و طرفدارانش آيت الله مدرس از ورود به مجلس بازماندند . در 16 مهر 1307 اين ابر مرد مبارزه دوران سياه استبداد قاجار و پهلوي توسط درگاهي رئيس شهرباني تهران و با تحريك رضاخان شبانه از تهران به خواف تبعيد شد و مدت 9 سال در داخل قلعه اي ساكن شدند . و سرانجام در مهر ماه 1316 به كاشمر منتقل و در ده آذر 1316 در شب 27 رمضان به شهادت رسيدند.
گزيده سخنان امام خميني (ره ) در مورد شخصيت شهيد مدرس (ره )
مرحوم مدرس ستاره اي درخشان بود بر تارك كشوري كه از ظلم و جور رضاشاهي تاريك بود.
مدرس وارسته بود وابسته به هواي نفس نبود.
مدرس مرد قدرتمندي بود براي اينكه الهي بود مي خواست براي خدا كار كند و از كسي نمي ترسيد.
رضاخان با مدرس (ره ) روزگار مي گذارند و تماس خصوصي داشت فهميد با هيچ نمي توان او را قانع كرد نه با تطميع و نه با تهديد.
وقتي مدرس نبود انگار در مجلس احساس كمبود مي كردند براي اينكه مدرس يك آدمي بود كه نه به مقام اعتنا مي كرد و نه به پول .
مدرس در برابر رضاخان (قلدر) ايستاد براي اينكه از هواهاي نفساني آزاد بود.
زندگي مدرس پايين تر از زندگي مردم عادي بود.
مدرس با آنكه در اوج مسائل سياسي بود وقتي كه درس مي گفت انگار كه در دنيا هيچ كار ديگري ندارد.
سخنان حضرت آيت الله خامنه اي مقام معظم رهبري در مورد شهيد مدرس (ره )
مدرس كسي بود كه با فراست خويش هم ماهيت ضد اسلامي و ضد مردمي رضاخان را تشخيص داد و هم با شجاعت كم نظيري با او به مبارزه پرداخت .
ما با تجليل از شهيد مدرس در حقيقت به تمام ارزشهايي ارج مي نهيم كه در وجود اين اسوه فضيلت متجلي بود.
شهيد مدرس به عنوان يك روحاني از چشمه فياض دين رهايي بخش و انسان ساز اسلام سيراب بود و در انجام تكليف الهي شرعي و خود تنها بودن را بهانه قرار نداد.
مدرس به حق افتخار جامعه روحانيت بخصوص در قرن حاضر بود و نمونه اي از مقاومت جامعه روحانيت در همه زمانهاست .
پرچم مبارزه اي كه شهيد مدرس بر افراشت هيچگاه بر زمين نيفتاده مبارزه بي امان مدرس عليه هر آنچه غير خدايي است هنوز هم در جامعه ما ادامه دارد.
سيد حسن مدرس كسي بود كه هوشيارانه از اسلام دفاع مي كرد.
شهيد آيت الله مدرس شخصيتي بود كه مقام شامخ علم و تقوا و جهاد هر سه در او جمع بود.
سه عنصر فقاهت صداقت سياست در شهيد مدرس جمع بود.
سيد حسن كسي بود كه هوشيارانه از اسلام دفاع مي كرد كه او در بدر شهرها و دهات خراسان بود كسي فكر نمي كرد كه روزي به عنوان امامزاده براي عاشقان خدا در بيايد.
مدرس كسي بود كه با فراست خويش هم ماهيت ضد اسلامي و ضد مردمي رضاخان را تشخيص داد و هم با شجاعت كم نظيري با او به مبارزه پرداخت .

شهيد آيت الله مدرس نمونه اي از مقاومت جامعه روحانيت در همه زمانهاست .
سخنان برگزيده شهيد آيت الله مدرس (ره )
اگر براي عظمت اسلام و سعادت و آزادي ملت و سرزمين ايران زندگي و هستي خود را فدا كنم . تنها به وظيفه انسانيت عمل كرده ام .
شجاع آن است كه موافق عقيده اش بگويد و عمل كند.
بايد جان انسان از هر قيد و بندي آزاد باشد تا مراتب انسانيت و آزادگي خويش را حفظ كند.
من با سياستهايي كه آزادي و استقلال ملت ايران و جهان اسلام را تهديد مي كند مبارزه مي كنم . راه و هدف خود را مي شناسم . در اين مبارزه هم پشت سر خود را نگاه نمي كنم .
عاقل تا بصيرت پيدا نكند سخن نمي گويد.
اگر به علم و تربيت اثر بدهيد همه مي روند و تخصص پيدا مي كنند. تا علم در مملكت ما قدر و قيمت پيدا نكند مشكل ما حل نمي شود و از دنيا عقب مي مانيم .
ارشاد از روي جهل غير از فساد و ضلالت نتيجه ندارد.
حقيقت زندگي آزادي است اگر انسان آزاد نباشد مرگ و زندگي انسان يكسان است .
من دوست ندارم در زندگي به كسي محتاج شوم زيرا چيزي كه استقلال و آزادي عقيده را از ميان مي برد احتياج است . من مي خواهم اين زبانم . اين بان تند و تيزم از هرگونه قيد و بندي آزاد باشد.
امور مملكت با اظهار عقيده و ايراد حل نميشود بايد به عمل پرداخت .
نظر آيت الله مدرس در مورد قرار داد 1919 : « روح اين قرار داد استقلال ملي و نظامي ايران از بين مي برد . اين قرار داد منحوس يك سياست مضربه ديانت اسلام مضر به سياست بي طرفي ماست .
ما به همه عالم مي گوئيم ... صلاح و فساد خودمان را مي دانيم . من مناسب نمي دانم كه دولتها دوستان خصوصي پيدا كنند يكي تعريف ما را بكند و يكي مذمت ... از هر دولتي كه بخواهد دخالت در امور بكند بايد از او ترسيد.
نماينده اي كه برنامه دولت را نفهميد و نمي داند اين برنامه مملكت را به كجا مي برد اگر راي بدهد خائن است .
نماينده نبايد نديده و نسنجيده راي بدهد.
تا وقتي كه ظلم هست همه جا زندان است .
علت اينكه من هر حرف حقي را بدون ترس به زبان مي آورم به خاطر اين است كه از كسي چيزي نمي خواهم .
من با راي اينها (مردم ) به مجلس رفته ام اينها بايد بدانند كه من چه كار مي كنم .
نيروي ملت قوي ترين نيرويي است كه مي تواند با هر دسيسه و تهاجمي مقابله كند.
خطاب به نمايندگان مجلس :
شما ضعف نفس داريد كه در پرده سخن مي گوييد.
ما با همه دولتهاي دنيا دوست هستيم اما اگر كسي به كشور دست درازي كند جواب او را ميدهيم .
شهيد آيت الله مدرس :
بايد جان انسان از هر قدي و بندي آزاد باشد تا مراتب انسانيت و آزادگي خويش را حفظ كند
شهيد آيت الله مدرس :
من با سياست هايي كه آزادي و استقلال ملت ايران و جهان اسلام را تهديد مي كند مبارزه مي كنم
حضرت امام خميني :
مرحوم مدرس ستاره اي درخشان بود كه بر تارك كشوري كه از ظلم و جور رضا شاهي تاريك بود
حضرت آيت الله خامنه اي :
ما با تجليل از شهيد مدرس در حقيقت به تمام ارزشهايي ارج مي نهيم كه در وجود اين اسوه فضيلت متجلي بود

ويژه بزرگداشت سالروز ازدواج حضرت علي (ع ) و حضرت فاطمه (س )
در فرهنگ و معارف اسلامي « ازدواج » امري حائز اهميت و از پايه هاي اساسي زندگي سالم و پويا به شمار مي رود. اين سنت حسنه علاوه بر اين كه عامل اصلي بقاي نسل بشر است و به اين وسيله انسان ها ديده به دنيا مي گشايند و گردونه روزگار به چرخش درمي آيد و هدفمندي هاي بزرگي چون رشد و كمال و نيل به حيات برتر از جنبه هاي ارضي و سمائي تعقيب مي گردد اولين و زيباترين زمينه مناسب براي نيل زن و مرد به عواطف و احساسات زيبا و عشق و محبت هاي فطري و طبيعي كه خداوند در متن خلقت آنان نهفته است مي باشد.
ائمه معصومين (ع ) در كنار مسئوليت هاي سنگيني كه از جانب خداوند براي هدايت و ارشاد مردم و مبارزه با كفر و شرك و نفاق و ظلم به عهده داشتند از ساير فرامين الهي و قوانين دين مبين حق تبعيت كامل مي كردند و از جمله به موضوع ازدواج هرگز نگرشي صوري و ظاهري نداشتند بلكه عشق و محبت و مهرورزي را به صورت يك نياز طبيعي و از ضروريات زندگي مشترك به زيباترين وجه در مواجهه و همزيستي با همسر و در عالي ترين درجه و مرتبه در گفتار و رفتار خويش متجلي مي نمودند.
حضرت علي (ع ) و حضرت فاطمه (س ) زندگي خود را با عشق و محبت آغاز كردند و با اين روش و در تمام مراحل عمر به زيبايي زيستند و الگوي زندگي مشترك زنان و مردان مسلمان شدند.
اين دو زوج مطهر و شريف همچنان كه در تمام صحنه هاي حيات اجتماعي سياسي اقتصادي فرهنگي علمي اخلاقي و تربيتي الگوي زنان و مردان مسلمان مي باشند در امر ازدواج و تداوم لحظات زيباي حيات برتر و به اوج رساندن عواطف پاك و زلال و اظهار عشق و محبت به يكديگر نيز الگوي زندگي هاي مشترك مي باشند.
حضرت فاطمه (س ) به گونه اي از عواطف خاص زنانه كه خداوند در سرشت همه زنان قرار داده است بهره برداري شايسته مي نمود و در مواجهه و تعامل با شوهر خويش در نقش يك « زن » به تمام معنا و در همه جلوه هاي مهرورزي انجام وظيفه مي نمود كه حضرت علي (ع ) را به شدت شيفته خويش ساخته بود چنان كه آن حضرت اعتراف مي نمود كه نگاه به چهره محبت زاي حضرت زهرا(س ) همه غصه هايش را برطرف مي كرد و دردهايش را به فراموشي مي سپرد.
در سالروز ازدواج حضرت علي (ع ) و حضرت زهرا(س ) هر زن و مرد مسلمان بايد اين درس بزرگ و پيام زيبا را ذخيره زندگي مشترك خويش نمايند كه انجام تمام وظايف مربوط به حيات دنيا و نيز مسئوليت هاي مختلف مربوط به كانون خانواده هرگز نبايد آنان را از عشق و محبت به يكديگر و تامين اين نياز فطري و عاطفي بازدارد كه برآورده ساختن اين نياز طبيعي فضاي زندگي را براي به ثمررساندن ساير تلاش ها و فعاليت ها طراوت زا مي نمايد و زمينه اي است مساعد براي شكل گيري « حيات برتر » در همه ابعاد و جلوه ها.

نگرشي بر ارزش و اهميت حركت و تلاش در مسير پيوند قلوب زوج هاي جوان و تشكيل كانون هاي خانواده
پويش در مسير رويش بذرهاي محبت در سرزمين عشق و سربرآوردن و باليدن و به شكوفايي درآمدن آنها يك ارزش زيبا و هنجار والا به شمار مي رود. اين ارزش را بايد شناخت و بدان پرداخت . اين شناختن و پرداختن بايد به شدت پي گيري شود تا به ثمردهي در جامعه منجر گردد.
اين بذرهاي محبت همان علاقه مندي و جاذبه اي است كه به صورت فطري و توسط خداوند متعال باسرشت انسان ها ممزوج گرديده و به طور طبيعي دختر و پسر را پس از رسيدن به سن بلوغ نسبت به هم متمايل مي نمايد. و سرزمين عشق همان زمينه مساعد و مهيايي است كه مراحل خواستگاري و نامزدي و شكل گيري اولين جاذبه هاي مهرورزي را موجب مي گردد. و ثمردهي اين بذرها پس از ازدواج و با تشكيل كانون خانواده و تجلي زيباترين پيوند عاطفه و شوق متقابل زن و مرد جوان و با ابراز عشق و محبت ها تحقق مي يابد.
ازدواج اگر چه امري بسيار ممدوح و زيباست لكن تا اراده اي به كار نيفتد و عزمي جزم نگردد و حركتي آغاز نشود تحقق عيني ندارد و از همين جاست كه پويش در مسير رويش بذرهاي محبت بين دختران و پسران آماده ازدواج و فراهم كردن زمينه هاي ازدواج و ورود آنان به كانون گرم و محبت زاي خانواده ارزش و اعتباري بنيادي و حياتي پيدا مي كند و انسان هاي شريف و متعهدي كه گام هايي اساسي براي پيوند قلوب زوج هاي جوان بر مي دارند و زمينه ها و ابزار و وسايل ازدواج آنان را مهيا مي كنند نزد خداوند متعال اجر و قرب مي يابند و تلاش و عملشان در اين مسير بسيار بزرگ و ارزشمند مي گردد.
در متون فرهنگ اسلامي به ارزشمندي خاص حركت و تلاش براي رفع موانع ازدواج جوانان و آماده سازي شرايط تشكيل خانواده تصريح گرديده است كه از آن ميان كلام ذيل از حضرت امام جعفرصادق (ع ) شايسته تامل و گرفتن درس و پيام مي باشد.
« من زوج اعزبا كان ممن ينظر الله اليه يوم القيامه »

« كسي كه انسان بدون همسري را به ازدواج برساند و همسر دهد خداوند در قيامت به او نظر لطف و رحمت مي گسترد. »
اين روايت جايگاه و نقش انسان هاي تلاشگر در مسير پيوند قلوب دختران و پسران را مي نماياند. در يك برداشت اين روايت بهترين و والاترين مقام و ارزش را براي انسان هاي پاك و خيرخواه كه زوج هاي جوان را به هم مي رسانند و موانع راه ازدواج را مرتفع مي نمايند متجلي مي سازد. اين مقام و ارزش نظر خاص خداوند متعال در روز بازپسين به چنين خيرخواهان و فعالان مي باشد و به راستي كه نظر لطف و محبت الهي را نمي توان با هيچ مقام و منزلت و پاداشي مقايسه نمود.
فراموش نشود كه نظر لطف و رحمت الهي در روز قيامت به اين تلاشگران داراي چند جنبه و جلوه مي باشد كه عبارتند از : اختصاص دادن اجر و پاداش هاي وصف ناپذير بخشودگي خطاها و گناهان پذيرش طاعات و عبادات رضوان و خشنودي خاص و ويژه الهي و در پي آن مهرورزي به اين بندگان .
بديهي است از اين ميان هيچ كدام عظيم تر و لذت بخش تر از لطف و محبت خاص خداوند نمي باشد و همين مقام است كه دل و جان اين خير خواهان را مي نوازد و آنان را به اقناع كامل مي رساند.
به تعبيري ديگر حركت و تلاش براي زمينه سازي و آماده كردن شرايط جهت پيوند زوج هاي جوان داراي دو نوع پاداش از جانب حضرت پروردگار مي باشد.
پاداش اول به صورت بهره وري از نعمت هاي الوان بهشتي به ظهور و بروز در مي آيد كه بسيار وسيع و وصف ناپذير است . و پاداش دوم به صورت مقام و منزلت معنوي اين بندگان در نزد خداوند متعال متجلي مي شود كه هرگز با پاداش نوع اول قابل قياس نمي باشد.

در آموزه هاي ديني درباره پاداش نوع اول يعني اجر و ثواب هاي ناشي از اين حركت و تلاش نشانه هاي بارز و صريحي مي يابيم و از آن جمله آمده است « خداوند متعال به كسي كه براي ازدواج ديگران اقدام كند براي هر قدمي كه بردارد و هر كلمه اي كه بگويد اجر و ثواب عبادت يك سال را كه روزها روزه باشد و شب ها نماز بخواند به او عطا مي فرمايد. »
در آموزه هاي ديني درباره پاداش نوع دوم كه پاداش معنوي مي باشد نيز تصريح شده كه كلام حضرت امام جعفرصادق (ع ) از آن جمله است .
پاداش معنوي مورد توجه اين آموزه ها كه با نظر لطف و محبت خداوند به اين بندگان به تجلي در مي آيد قرب به خدا و حضور در محفل انس الهي مي باشد. اين مقام و جايگاه خاص داراي مراتبي مي باشد كه هر كس به ميزان خلوص و مجاهدت صادقانه در مسير جلب رضوان و نظر لطف الهي به آنها دست مي يابد .مقام رفيع و والاي « شهود » كه به صورت مشاهده وجه كامل حضرت محبوب و نظاره انوار زيباي جمال و جلال الهي در همه جلوه هاي آن مي باشد اوج اين مرتبه معنوي به شمار مي رود كه تقواپيشگان و وارستگان و عارفان راستين به آن نائل مي آيند چنان كه در همين دنيا و قبل از قيامت به مقام « مشاهده » در مراتبي خاص نائل مي آيند و حاضر نيستند لحظه اي از آن را با دنيا و آخرت و تمام نعمت هاي زيباي آن تعويض نمايند!
با اين وصف انسان هاي پاك و خيرخواهي كه باانگيزه هاي الهي و براي جلب رضوان و خشنودي خداوند متعال در مسير رفع تنگناها و مشكلات موجود بر سر راه ازدواج جوانان حركت و تلاش صادقانه دارند بايد مقام و منزلت خويش و ارزش و آثار معنوي عملكرد خود را دريابند و بر سخت كوشي هايشان بيفزايند و در برابر رنج و مرارت هاي احتمالي كه در اين راه موجب آزار و اذيت آنان مي گردد صبور و مقاوم باشند و اين عمل را يك نوع مجاهده بزرگ در راه خدا تلقي نمايند.
نكته مهم ديگري كه بايد از نظر دور نداريم اين است كه پاداش معنوي به اين بندگان خالص و خيرخواه كه انس و قرب الهي و جرعه نوشي از جام شراب وصل مي باشد از اجر و ثواب ها و نعمت هاي الوان بهشتي آنان نمي كاهد بلكه بر عكس به دليل همين معنويت گرايي و خداطلبي و جز به او نظر نداشتن و جز او را نخواستن نعمت هاي وصف ناپذير بهشتي نيز درجات و مراتب والاتري پيدا مي كنند و در سطح بالا و در كيفيت و كميت عالي به آنان ارزاني مي شود و اين حقيقت درباره همه عبادات و هر عمل صالحي كه انسان هاي خالص و صادق در عرصه هاي فعاليت هاي اجتماعي سياسي حكومتي اقتصادي فكري فرهنگي هنري رسانه اي و مطبوعاتي انجام مي دهند مصداق دارد و به تناسب انگيزه هاي زلال و عملكردهاي خالص و توجه و نظر به رضوان و خشنودي خدا و همه چيز را براي او انجام دادن و از هر كژي و پليدي و نيت هاي آلوده و اعمال ناسالم گريختن نازل مي گردد.
در موضوع ازدواج و در مراحل مختلف اين سنت زيبا « بذرهاي محبت » همان علاقه مندي و جاذبه اي است كه به صورت فطري و توسط خداوند متعال با سرشت انسان ها ممزوج گرديده و به طور طبيعي دختر و پسر را پس از رسيدن به سن بلوغ نسبت به هم متمايل مي نمايد. و « سرزمين عشق » همان زمينه مساعد و مهيايي است كه مراحل خواستگاري و نامزدي و شكل گيري اولين جاذبه هاي مهرورزي را موجب مي گردد. و « ثمردهي بذرها » پس از ازدواج و با تشكيل كانون خانواده و تجلي زيباترين پيوند عاطفه و شوق متقابل زن و مرد جوان و با ابراز عشق و محبت ها تحقق مي يابد
ازدواج اگرچه امري بسيار ممدوح و زيباست لكن تا اراده اي به كار نيفتد و عزمي جزم نگردد و حركتي آغاز نشود تحقق عيني ندارد و از همين جاست كه انسان هاي شريف و متعهدي كه گام هايي اساسي براي پيوند قلوب زوج هاي جوان برمي دارند و زمينه ها و ابزار و وسايل ازدواج آنان را مهيا مي كنند نزد خداوند متعال اجر و قرب مي يابند و تلاش و عملشان در اين مسير بسيار بزرگ و ارزشمند مي گردد
پاداش معنوي به بندگان خالص و خيرخواه كه انس و قرب الهي و جرعه نوشي از جام شراب وصل مي باشد از ثواب ها و نعمت هاي بهشتي آنان نمي كاهد بلكه برعكس به دليل همين معنويت گرايي و خداطلبي و جز به او نظر نداشتن و جز او را نخواستن نعمت هاي بهشتي نيز درجات و مراتب والاتري پيدا مي كنند و در سطح بالا و در كيفيت و كميت عالي به آنان ارزاني مي شود و اين حقيقت درباره همه عبادات و هر عمل صالحي كه انسان هاي خالص و صادق در عرصه هاي فعاليت هاي اجتماعي سياسي حكومتي اقتصادي فكري فرهنگي هنري رسانه اي و مطبوعاتي انجام مي دهند مصداق دارد