« ابرار و صالحان » بندگان مورد توجه و عنايت خاص خداوند متعال مي باشند و همواره در سايه سار مهر و محبت او قرار مي گيرند و ريزش فيض الهي بر اين بندگان در هرمكان و زمان و در تمام عرصه هاي فعاليت هاي فردي اجتماعي فرهنگي اقتصادي سياسي و حكومتي منقطع نمي شود كه اينان « انگيزه » و « عمل » خويش را يكسره براي حضرت محبوب « خالص و زلال » ساخته اند و كلام و گفتار و كنش و رفتار و قدم و قلم خود را براي او و در راه او به تحرك و تلاش در مي آورند و طبيعي است كه هر كه خدا را طلبد خدا نيز او را طلبد و « خداخواهي » « بنده نوازي » را تثبيت و ضروري مي سازد.
ابرار و صالحان در اثر جهاد با نفس و مراقبت كامل و همه جانبه و بي وقفه از خويش و معارضه با خواهش ها هوس ها تحريك ها و وسوسه هاي شيطاني و نفساني درون مايه هاي شخصيت وجودي خويش را با نيك خواهي و نيكوكاري در ابعاد و جنبه هاي گوناگون مي آميزند. اين رهنمود از اميرمومنان (ع ) تصوير و ترسيمي از اين واقعيت است :
« سرشت ابرار با انجام كارهاي نيك و پسنديده آميخته است . » (1 )
وجود اين طينت هاي پاك كه همواره بذرهاي نيكي مي كارند و مي پرورند و ميوه هاي عمل صالح در جامعه به نتيجه و ثمر مي رسانند موجب مي شود كه در تعاليم مقدس اسلام تصريح شود كه « باران رحمت خدا به وسيله كارهاي نيك ابرار و نيكوكاران نازل مي شود . » (2 )
از آنجا كه خداوند خبير و حاضر و ناظر در همه صحنه ها و عرصه ها و ميادين كار و تلاش انسان ها صفاي درون و قصد و انگيزه هاي زلال و اعمال خالص ابرار و صالحان را مي نگرد و به سخت كوشي ها و مجاهدت هاي شبانه روزي آنان در مسير اعتلاي دين و خدمت به ملت و جامعه و كشور آگاه و واقف است و در همان حال تحرك مخرب مكاران و اغواگران و فتنه انگيزان را عليه نيكوكاران و پاكان مشاهده مي نمايد و بر رنج ها و مرارت بندگان ناب و خالص خويش كه از ناحيه هتاكي ها نيرنگ ها دروغ و تهمت ها و فضاسازي هاي ناجوانمردانه فتنه گران و حيله بازان متحمل مي شوند ناظر مي باشد امدادهاي خويش براي گشودن راه هاي خروج از اين خدعه ها و فتنه ها را براي ابرار نازل مي كند و يكي از آنها مكرورزي با مكرورزان است .
مكر خداوند با مكاران كه به صورت مقابله با نيرنگ ها و ترفندهاي آنان تحقق مي يابد داراي مفهوم و شيوه هايي است كه در يكي از آنها تامل مي كنيم .
مكر خدا با مكاران هرگز به صورت آنچه درباره مكر انسان با انسان و در عرصه هاي حيات اجتماعي و سياسي مشاهده مي كنيم متصور نمي باشد و نبايد چنين مفهوم و برداشتي از آن در ذهن و فكر به وجود آيد. مقصود از مكر خداوند تقدير و تدبيرهاي او براي باطل كردن مكر و نيرنگ هاي انسان هاي ناسالم و فاسد و فاسق است كه سلامت و امنيت فكري و اجتماعي و سياسي صالحان و خادمان به دين و ملت را به خطر مي افكنند. به تعبيري ديگر خنثي و بي اثر كردن مكر و نيرنگ هاي فتنه انگيزان مكر خدا محسوب مي شود و به اين ترتيب نهايت همه تلاش هاي آلوده و فعاليت هاي مخرب دروغ بافان و تهمت زنان و اختلاف انگيزان بي اثر مي گردد و انواع روش هاي مبتني بر مكر و اغواگري آنان باطل و فاقد نفوذ و تخريب مي شود.
اين آيه قرآن كه مي فرمايد : « ومكروا و مكرالله و الله خير الماكرين »
« با خداوند مكر كردند و خدا هم در مقابل با آنها مكر كرد و خداوند بهترين مكر كنندگان است . » (3 ) بر مفهوم تدبير الهي براي ابطال مكرمكاران و خنثي كردن فعاليت هاي مخرب آنان عليه جامعه و كشور اسلامي و عناصر صالح و فداكار و دلسوخته اسلام ومسلمين دلالت دارد كه هم در سياست خارجي و در تقابل با قدرت هاي سيطره جو و متحدان جبهه كفر و نفاق و استكبار جهاني و هم در سياست داخلي و در معارضه با مكر فتنه انگيزان و حيله گران در تمام سطوح و در هر مكان و محيط كاري و در هرلباس و با هر موقعيت و فعاليت فكري و سياسي مصداق دارد.
يكي از شيوه هاي مكر خدا با حيله گران عبارت است از « مدارا » در مرحله اول و سپس « رسواسازي » در مرحله دوم به علت تداوم نيرنگ سازي و فعاليت هاي مخرب مكاران عليه صالحان و نيكان .
ذات خداوند متعال همواره با رحمت و مدارا با انسان مكارو خاطي سازگار است و آنگونه نيست كه سريع و بدون فاصله زماني هر معصيت و فسق و فتنه اي را با عكس العملي چون خشم و غضب خويش عليه عاصيان و خلافكاران پاسخ گويد. او بسيار مدارا مي كند ولي اين مدارا داراي حد و اندازه و مرتبه اي خاص است و مطلق و هميشه نيست و آنگاه كه مكاران و فتنه گران از عمل خويش نادم نشدند و از بيراهه هاي باطلي كه در آن گام نهاده و عليه بندگان صالح و نيكوكار خدا فعاليت تخريبي مي كنند بازگشت ننمودند مداراي الهي قطع مي شود و خداوند با آنان مكر مي نمايد. اين شيوه مكر به صورت رسوا كردن آنان در جامعه با شناساندن ماهيت افكار و مقاصد نفساني آنان در نزد خاص و عام ظاهر مي شود.
هرچه دردل داري از مكر و حيل
پيش ما پيداست چون روزاي دغل
گر بپوشيمش زبنده پروري
تو چرا بي رويي از حد مي بري (4 )

و اين چنين است كه وقتي حيله بازان و مكرانديشان به جاي استفاده از فرصت مدارا و بنده پروري خداوند و ندامت و ترك نيرنگ و فتنه به جسارت تداوم گناه و احساس ايمني كامل مي رسند خداوند متعال پوشش ها و پرده ها را از روي مكر و دروغ و نيرنگ هاي آنها كنار مي زند و حقانيت ابرار و صالحان را مي نماياند و تارهاي تنيده شده از انحراف توسط مكاران بر افكار عمومي را فرو مي ريزد.
اين نكته قابل توجه و تعمق است كه اگر بخواهيم همواره با امدادها و مساعدت هاي الهي به صورت مكر خدا با مكاران مواجه باشيم و برچيده شدن دام هاي دام گستران بر سر راه مردم جامعه به ويژه نسل جوان را نظاره گر شويم و ترفندها و فتنه گري ها و اختلاف افكني نيرنگ بازان حرفه اي را خنثي و بي اثر بيابيم بايد در استمرار مجاهدت هاي پايدار در مسير صيانت از اسلام و فداكاري در راه سعادت و پيشرفت ملت و كشور دريغ نورزيم و علاوه بر اين كه بايد همواره انگيزه هاي زلال و عملكردهاي خالص خود را پاس بداريم و تداوم بخشيم در برابر دروغ و تهمت و فتنه و مكر عناصر و جريان ها و جناح هايي كه به سهولت براي رسيدن به مطامع نفساني و منافع اقتصادي و مقاصد سياسي « دين » به « دنيا » مي فروشند و همه چيز را در مسلخ نفسانيت هاي فردي و گروهي قرباني مي كنند خوف و هراس به دل راه ندهيم و مقاوم و استوار تخريب ها و هتاكي ها و دروغ و نيرنگ ها را براي خدا با جان و دل پذيرا شويم و در اوج اميد و نشاط در مسير پاك دين الهي حركت نمائيم .

پاورقي :
1 ـ غررالحكم تنظيم موضوعي به كوشش سيد هاشم رسولي محلاتي دفتر نشر فرهنگ اسلامي ج 1 ص 156
2 ـ كلام اميرمومنان (ع ) مدرك پيشين ص 156
3 ـ سوره آل عمران (3 ) آيه 54
4 ـ مثنوي مولوي نسخه كلاله خاور دفتر چهارم ص 221
وجود طينت هاي پاك ابرار كه همواره بذرهاي نيكي مي كارند و ميوه هاي عمل صالح به نتيجه و ثمر مي رسانند موجب مي شود كه در تعاليم مقدس اسلام تصريح شود كه « باران رحمت خدا به وسيله كارهاي نيك ابرار و نيكوكاران نازل مي شود »
مكر خداوند با مكاران هم در سياست خارجي به صورت تقابل با قدرت هاي سيطره جو و متحدان جبهه كفر و نفاق و استكبار جهاني و هم در سياست داخلي به شكل معارضه با فتنه انگيزان و حيله گران در تمام سطوح و در هر مكان و محيط كاري و در هر لباس و با هر موقعيت و فعاليت فكري و سياسي مصداق دارد
وقتي حيله بازان و مكرانديشان به جاي استفاده از فرصت مدارا و بنده پروري خداوند و ندامت و ترك نيرنگ و فتنه به جسارت تداوم گناه و احساس ايمني كامل مي رسند خداوند متعال پوشش ها و پرده ها را از روي مكر و دروغ و نيرنگ آنها كنار مي زند و حقانيت ابرار و صالحان را مي نماياند و تارهاي تنيده شده از انحراف توسط مكاران بر افكار عمومي را فرو مي ريزد.
اگر بخواهيم همواره با امدادها و مساعدت هاي الهي به صورت مكر خدا با مكاران مواجه باشيم و برچيده شدن دام هاي دام گستران را نظاره گر شويم بايد در برابر دروغ و تهمت و مكر عناصر و جريان هايي كه براي رسيدن به منافع اقتصادي و مقاصد سياسي همه چيز را در مسلخ نفسانيت هاي فردي و گروهي قرباني مي كنند خوف و هراس به دل راه ندهيم و مقاوم و استوار تخريب ها و هتاكي ها را براي خدا با جان و دل پذيرا باشيم و در اوج اميد و نشاط در مسير پاك دين الهي حركت نمائيم .

متفكر شهيد استاد مرتضي مطهري آزادي انديشه و عقيده برخاسته از انديشه و تفكر را روا و درخور پذيرش مي داند. در بحث از آزادي بيان و قلم به حد و مرزهاي آن اشاره مي كند و از دوگونه كتاب و نوشته سخن به ميان مي آورد :
كتابهايي كه با استدلال و منطق به موضوعي پرداخته و منطقي بحث كرده است . اين كتابها گاه با اسلام ناسازگاريهايي دارند و از آن جا كه نويسندگان آنها منطقي و اهل دليل و استدلال و در كار خود صادق هستند راه برخورد با آنها ارشادي و در جهت راهنمايي است . اما گروهي ممكن است به دروغ و اغفال دست بزنند آمارهاي غيرواقعي بدهند و هزاران دروغ به نام آزادي مطرح كنند و حتي به كساني بهتان بزنند و سند عليه آنها بسازند و... اين جاست كه مرزي روشن براي آزادي جلوه مي كند و آزادي بيان محدود مي گردد :
« حالا در اين جا بايد بگوييم چون كشور ما آزاد است پس بايد بگذاريم او حرفهاي خودش را در ميان مردم پخش كند و آيا اگر ما جلوي دروغ و اغفال را بگيريم مرتكب سانسور شده ايم حرف ما اين است كه دروغ را و خيانت را بايد سانسور كرد و نبايد اجازه داد به نام آزادي فكر و عقيده آزادي دروغ در ميان مردم رايج بشود . » 1
بنابراين آن جا كه كتاب و مقاله منصفانه و در جهت نقد و انتقاد باشد بايد با آنها با روش احسن برخورد كرد. اما آن گاه كه از راه دروغ و تزوير و بهتان درصدد گسترش فكر و عقيده خود باشند بايد جلو دروغ و تهمت آنها گرفته شود و اين مخالفت با آزادي نيست . استاد گاهي از اين گونه كتابها با عنوان « اغفال و اضلال » كننده ياد مي كند . نشر و خريد و فروش چنين كتابهايي را مردود مي شمارد . 2
همچنين آزادي نگارش و نشر كتابها و مقاله هايي كه مردم را در جهل و خرافه پرستي نگه مي دارد و جهل را مي گستراند ناروا مي داند3.
به عنوان آزادي نمي توان بت فروشي صليب فروشي و گسترش عقائد خرافي را روا دانست و به عنوان آزادي از اين گونه عقيده ها دفاع كرد; زيرا چنين انديشه هايي سبب جمود و ركود اجتماعي مي شود و انسان را از رشد و تكامل و ترقي باز مي دارد . 4

پاورقي :
1 ـ پيرامون انقلاب اسلامي استاد مطهري ص 77
2 ـ نظري به نظام اقتصادي اسلام استاد مطهري ص 210 صدرا
3 ـ همان 211
4 ـ طلايه دار صبح يادنامه استاد مطهري دفتر تبليغات اسلامي