جنگي كه در شهريور 1359 و در بحبوحه تب و تابهاي انقلابي كشور ما از سوي استكبار جهاني به عنوان بازيگر پشت صحنه و عراق به عنوان بازيگر صحنه بر ملت و كشور ما تحميل شد جدال نابرابري بود از سوي تمام كشورهاي غربي و عراق كه به حول و قوه خداوند مردم و نيروهاي مسلح ما توانستند از زيربار آن با موفقيت بيرون آمده و سرافرازانه در جهان نداي حق پرستي و عدالت طلبي و آزادي خواهي ملت ايران را يكبار ديگر در گوش تمام جهانيان زنده كنند. در اين ميان نقش ارتش جمهوري اسلامي ايران نقش غيرقابل انكار و ستودني است . مهارت توانايي و ابتكار عمل پرسنل ارتش در طول 8 سال دفاع مقدس به گونه اي بود كه پيروزيهاي بزرگي چون آزادسازي خرمشهر شكست حصر آبادان آزادي بستان و غيره را به دنبال داشت . ارتش به عنوان نوك پيكان نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران از آغاز تا پايان جنگ مردانه جنگيد و حماسه آفرين ظاهر شد.
در اين تلاش بي امان و حماسه آفريني بسيار سهم نيروي زميني ارتش به عنوان بازوي توانمند ارتش دو چندان است . به گونه اي كه در كنار تلاشهاي شبانه روزي و مستمر ديگر نيروها نيروي زميني جلوه ي ديگري به اين حماسه بخشيده است . حضور و آمادگي دفاعي چهره هاي قهرمان نيروي زميني در مرزهاي جنوب و غرب با آن شرايط نامساعد جوي و جغرافيايي سرما و گرما و محدوديتها و انواع و اقسام تنگناها و خلق حماسه هاي به ياد ماندني و ايثارگريهاي بسيار عامل مهمي در بيرون راندن دشمن متجاوز و آزادسازي كيلومترها از خاك جمهوري اسلامي ايران بوده است .
نيروي زميني با 45 عمليات موثر عليه نيروهاي متجاوز كه منجر به آزادسازي بخش عمده اي از خاك كشور و از همه مهمتر با تلاش در جهت سد كردن پيشروي دشمن با اجراي عملياتهايي در سرپل ذهاب گيلان غرب سومار پل نادري و شوش و همچنين تثبيت و زمين گير كردن دشمن با اجراي عملياتهايي چون چغالوند نصر اروند داروخوين بازي دراز و... و شناسايي و جمع آوري اطلاعات از دشمن و اجراي عمليات هاي رزمي به منظور وارد آوردن تلفات و ضايعات و تزلزل روحيه آفندي آنان و در نهايت اجراي تكهاي محدود به منظور كسب برتري بيش تر و فراهم نمودن مقدمات گسترده جهت انهدام و متلاشي كردن دشمن اوراق زرين كتاب 8 سال دفاع مقدس را مزين نموده است . نيروي زميني در عمليات بزرگ و پيروز ثامن الائمه در كنار ساير نيروهاي مسلح با شكستن حصر آبادان و آزادسازي اين شهر از لوث وجود متجاوزان موفق شد تا علاوه بر به غنيمت گرفتن ادوات و تجهيزات سنگين دشمن 1656 تن از نيروهاي دشمن را نيز به اسارت خود درآورد. تلاشهاي نيروي زميني در كنار ساير نيروهاي منجر به آزادسازي تپه هاي الله اكبر و شحيطيه آزادسازي بستان بازپس گيري 600 كيلومتر از خاك ميهن و به اسارت درآوردن 546 اسير در عمليات طريق القدس آزادسازي 2200 كيلومتر از خاك ميهن و 16000 نفر اسير و غنائم در عمليات فتح المين (كربلاي 2 ) آزادسازي ارتفاعات كهنه ريگ و كيسكه با 325 اسير و 150 كيلومتر مربع از خاك ميهن در عمليات مسلم بن عقيل در منطقه سومار آزادسازي ارتفاعات حمرين و 35 كيلومترمربع از خاك ميهن با 3400 نفر اسير و غنائم زياد در عمليات محرم (كربلاي 5 ) تصرف ارتفاعات زالوآب مشرف به شهر مهران و اسارت 400 نفر در عمليات والفجر 3 (عمليات مشترك ارتش و سپاه ) آزادسازي خرمشهر و ترميم مرز شلمچه تا طلائيه با 19000 اسير و بازپس گيري 5400 كيلومتر از خاك ميهن از چنگال متجاوزان عراقي در عمليات مشترك بيت المقدس و انجام دهها عمليات گسترده و محدود ديگر كه با هدف انهدام تجهيزات و نيروهاي دشمن در طول جنگ تحميلي صورت گرفته تنها گوشه اي از تلاشهاي گسترده اين نيروي قهرمان و دلاور در 8 سال دفاع مقدس است .
ملت شهيدپرور و سلحشوران قواي مسلح بخوبي واقفند كه حفظ آمادگي دفاعي و اقتدار نيروهاي مسلح امري محدود به دوران جنگ نيست بلكه اين آمادگي بايد در زمان صلح نيز بدون توقف ادامه يابد تا كشور پهناور ايران اسلامي همواره از گزند دشمنان در امان بماند . در اين راستا ارتش جمهوري اسلامي ايران به منظور حفظ آمادگي و افزايش توان رزمي خود با بهره گيري از تجارب ارزشمند 8 سال دفاع مقدس اقدام به برگزاري مانورهاي بزرگ زميني هوائي و دريايي نموده كه با استفاده از پيشرفته ترين شيوه هاي تاكتيكي رزمي به انجام رسيده است . اكنون كه دوازدهمين سال پايان جنگ و بيستمين سال دفاع مقدس را به نظاره نشسته ايم ناگفته هايي بسيار را در دل دلاوران مردان نيروي زميني مي توان يافت كه دفتر 8 سال دفاع مقدس را وزين تر كرده است .
روابط عمومي نيروي زميني ارتش ج .ا.ا
نيروي زميني ارتش در عمليات بزرگ و پيروز « ثامن الائمه » در كنار ساير نيروهاي مسلح به شكستن حصر آبادان و آزادسازي اين شهر از لوث وجود متجاوزان توفيق حاصل نمود
حفظ آمادگي دفاع و اقتدار نيروهاي مسلح امري محدود به دوران جنگ نيست بلكه اين آمادگي بايد در زمان صلح نيز بدون توقف ادامه يابد تا كشور پهناور ايران اسلامي همواره از گزند دشمنان در امان بماند

دريادار دكتر حبيب الله سياري
خاطره اول من و تيربارم
روزهاي آغازين جنگ بود. دشمن بعثي يورش بي امان خود را به خرمشهر آغاز كرده بود. شهر در شرف سقوط بود. ما به عنوان تكاوران نيروي دريايي كه در منطقه حضور داشتيم تمام همت و تلاش خود را مصروف دفاع از شهر و نجات آن كرده بوديم . سنگرهاي خود را در ميدان فرمانداري شهر مستقر كرده بوديم و خط مقدم نبرد ما با دشمن خيابان 45 متري بود . موقعيت محل و منطقه بسيار حساس بود چون با فتح خيابان 45 متري و تسخير ميدان فرمانداري شهر كاملا در دست دشمن قرار مي گرفت . شهيد بزرگوار اسماعيل شعباني به عنوان تنها تيربارچي يگان ما بود. علاقه زيادي به تيربار داشت و هميشه به ما مي گفت : تا وقتي من زنده هستم تيربارم كار مي كند و شما صداي چهچهه آن را مي شنويد. اگر روزي صداي آن قطع شد بدانيد كه من و تيربارم با هم شهيد شده ايم . من و تيربارم هرگز از هم جدا نخواهيم شد. بچه ها از اين صحبت شعباني تعجب مي كردند و گاهي از خود مي پرسيدند مگر مي شود تفنگ هم شهيد شود و يا با صاحب خود با هم به شهادت برسند.
چند روزي گذشت يك شب كه فشار دشمن زياد بود ديديم كه شهيد شعباني تيربار خود را به همراه مقدار زيادي مهمات بر دوش گرفته و به طرف جايگاه استقرار جهت تيراندازي به دشمن مي رود. او رفت بعد از مدتي كوتاه صداي تيربار شعباني را مجددا شنيديم . ساعت حدود سه نيمه شب بود كه متوجه شدم صداي تيربار شهيد شعباني قطع شده است . نگران شدم از جايم برخاستم و به طرف محل استقرار او به راه افتادم . وقتي به محل استقرار او رسيدم با صحنه بسيار عجيبي روبه رو شدم . شهيد بزرگوار شعباني بر اثر اصابت آتشبار دشمن به شهادت رسيده بود اما كيفيت شهادت او به اين نحو بود كه بر اثر اصابت تركش و گلوله به تيربار شعباني تيربار قطعه قطعه شده و به بدن شعباني فرو رفته بود و گويي جزوي از بدن او شده بود. اينجا بود كه به ياد صحبت او افتادم كه مدام مي گفت : من و تيربارم هرگز از هم جدا نمي شويم و اگر روزي صداي آن را نشنيديد بدانيد كه ما هر دو با هم به شهادت رسيده ايم .
خاطره دوم آنها كه جاويدالاثر شدند
در يكي از عمليات هاي اسكورت كاروان كشتي تحت اسكورت موشك خورده بود و تعدادي از خدمه آن شهيد و مابقي خود را به دريا انداخته بودند بنده به همراه خلبان معتمدي كيا جهت بازرسي منطقه و نجات بازماندگان حادثه به بالاي سر كشتي آسيب ديده رفتيم . ظاهرا هيچ كسي در كشتي حضور نداشت ! تنها شهيد بزرگوار ناواستوار براتي پشت تيربار دوشكا در بالاي پل فرماندهي ايستاده بود. نردبان نجات را به طرف او انداختيم و از طريق بي سيم با او ارتباط برقرار كرده و خواستيم كه بالا بيايد. او در جواب ما گفت : كه نمي آيد. وقتي علت را جويا شديم در پاسخ گفت : « اول تيربار مرا بالا ببريد بعدا من هم مي آيم والا هرگز نخواهم آمد. » در اين هنگام بود كه وضعيت منطقه قرمز اعلام شد و ما مجبور شديم از آنجا دور شويم . وقتي وضعيت دوباره عادي شد به سراغ شهيد براتي رفتيم و از او خواستيم كه بالا بيايد! او باز هم حرف قبلي خود را تكرار كرد و گفت : « تا تيربار مرا نبريد من هم نخواهم آمد. چه معني داره من تيربارمو جا بزارم و با شما بيام بوشهر. اونجا به من نمي گن خودش اومده تيربارشو جا گذاشته من كه مي دونم روزي شهيد مي شم پس بذار با تفنگم با هم باشيم اين اسلحه ناموس منه من نمي تونم اونو تنها بزارم .
در اين گيرودار و گفت وشنود بوديم كه دوباره وضعيت منطقه قرمز شد و ما مجبور شديم مجددا آن محل را ترك كنيم . اما وقتي براي بار سوم به سراغ براتي رفتيم او دوباره سر جاي خود ايستاده بود و حرف قبلي خود را تكرار مي كرد. ما هم در نهايت مجبور شديم علي رغم وضعيت فوق العاده منطقه اول تيربار او را بالا ببريم و سپس خودش را به داخل بالگرد هدايت كرديم . آن روز گذشت اما گويي او بانگ رحيل وعروج خود را از عالم بالا شنيده بود و براي شهادت لحظه شماري مي كرد; چون درست 15 روز بعد در يك عمليات ديگر اسكورت كاروان وقتي ناواستوار براتي بر روي يك يدك كش حضور داشت با اصابت موشك دشمن بر يدك كش خود و دوستانش به شهادت رسيدند و هيچ اثري از آنها به دست نيامد. درست است كه پيكر مطهرشان پيدا نشد اما نامشان بر جريده هشت سال دفاع مقدس اين مرزوبوم براي هميشه تاريخ جاويد و ماندگار شد. يادشان و راهشان پر رهرو باد.
يكي از رزمندگان به هيچ وجه حاضر نمي شد تيربار خود را رها كند و همه جا بايد با هم بودند. او مي گفت : « من كه مي دانم روزي شهيد مي شوم پس بگذاريد با تيربارم باشم . اين اسلحه مثل ناموس من است و نبايد آن را تنها بگذارم . » سرانجام او به آرزويش كه شهادت بود رسيد درحالي كه تيربارش نيز در كنارش متلاشي گرديد!