مشكلات « ناتو » در افغانستان
بسم الله الرحمن الرحيم
7 سال قبل هنگامي كه ارتش آمريكا به بهانه مبارزه با تروريسم و ايجاد امنيت و عمران و آبادي در افغانستان به اين كشور حمله كرد و دولت مورد نظر خود را در كابل مستقر نمود يك استاد افغاني كه در يكي از دانشگاه هاي تهران تدريس مي كرد و به عنوان وزير در دولت افغانستان منصوب شده بود هنگام خداحافظي از دوستان ايراني خود با خوشحالي و افتخار گفت : تا 5 سال ديگر افغانستان از حيث عمران و آباداني به جائي خواهد رسيد كه ايران را پشت سر خواهد گذاشت و به يك كشور نمونه در منطقه تبديل خواهد شد. وي اين ادعا را با اتكا به وعده هاي آمريكا مطرح مي كرد و البته كاملا به آنچه ميگفت معتقد بود و آنرا تخلف ناپذير مي دانست .
امروز كه آن 5 سال سپري گشته و 2 سال ديگر نيز بر آن افزوده شده نه تنها چيزي از عمران و آباداني در افغانستان ديده نمي شود بلكه وضعيت از 7 سال قبل نيز وخيم تر است . ناامني در افغانستان كولاك مي كند مشكلات اقتصادي و فقر مردم را به استيصال كشانده توليد و فروش و قاچاق مواد مخدر چند برابر شده دولت هر روز ضعيف تر مي شود و از حكومت قانون خبري نيست .
قتل 10 نظامي فرانسوي و 10 نظامي ديگر از نيروهاي ناتو توسط طالبان در هفته گذشته تحولات افغانستان را وارد مرحله جديدي كرد. قبل و بعد از واقعه سفرهاي پياپي سران كشورهاي اروپائي و آمريكا به افغانستان و همزمان با اين سفرها كشتار مردم غيرنظامي استان هرات توسط بمب افكن هاي آمريكائي كه موجب تظاهرات مردم عليه حضور ناتو و آمريكا در اين كشور شد از اهميت و حساسيت اين تحولات براي ناتو و كشورهاي غربي حكايت دارد.
نكات پيراموني اين سفرها نيز مسائل دروني ناتو و دولت هاي غربي را افشا مي كنند. گردون براون نخست وزير انگليس كه روز جمعه در جمع نظاميان انگليسي از شجاعت و مقاومت آنها تمجيد كرد هرچه منتظر ماند يكنفر از نظاميان هموطن او برايش كوچكترين ابراز احساساتي نكرد و حتي يكنفر حاضر نشد دست خود را براي او تكان بدهد.
ساركوزي رئيس جمهور فرانسه نيز در افغانستان با روحيه درهم شكسته نظاميان فرانسوي مواجه شد و هنگامي كه در كابل به مناسبت هلاكت 10 نظامي هموطن خود سخنراني مي كرد همكاران كابينه او گريه مي كردند . قبل از رئيس جمهور فرانسه مقامات آمريكائي نيز در سفر به كابل با وضعيت دشواري كه ناتو در افغانستان مواجه است آشنا شدند و با كوله باري از تاثر و تاسف به واشنگتن برگشتند. كاندوليزا رايس در سفر به كابل نتوانست عصبانيت خود را پنهان كند و « اوباما » كانديداي حزب دموكرات براي رياست جمهوري آينده آمريكا نيز اوضاع را تاسف بارتر از آنچه مي شد توصيف كرد. اين واقعيت ها كه براي سران ناتو و قدرت هاي غربي اشغالگر بسيار دردناك است نه تنها دروغ هاي آمريكا را در زمينه مبارزه با تروريسم در افغانستان و تلاش براي ايجاد امنيت و دموكراسي و توسعه و عمران و آباداني اين كشور برملا مي سازد بلكه اين نكته را گوشزد مي كند كه اكنون راه براي بازگشت طالبان و گروه هاي هرج و مرج طلب و تروريست به حاكميت در اين كشور درحال هموار شدن است . موج بازگشت مردم افغانستان به كشورشان كه بعد از استقرار دولت جديد آغاز شده بود اكنون به مهاجرت معكوس و دوباره تبديل شده بطوري كه چند برابر افرادي كه از كشورهاي همجوار به افغانستان اعزام مي شوند از راه هاي قاچاق به همان كشورها بر مي گردند. آنها مي گويند در افغانستان كار و امنيت وجود ندارد و چاره اي جز ترك وطن براي به دست آوردن شغل و درآمدي براي حفظ جان خود و خانواده خود ندارند.
قاچاق مواد مخدر از افغانستان كه ناشي از چند برابر شدن توليد ترياك در 7 سال اخير است هر روز افزايش مي يابد و همين واقعيت تلخ موجب رشد روزافزون گروه هاي تروريست و افزايش ناامني و نارضايتي عمومي در اين كشور شده است . ناتو كه اكنون با نارضايتي شديد مردم افغانستان و اعتراضات شديد آنها مواجه است خود را بر سر دو راهي مي بيند. يك راه ترك افغانستان است و راه ديگر نشان دادن شدت عمل و سركوب مردم . سران ناتو در بررسي عوارض اين دو اقدام براي رسيدن به تصميم نهائي با مشكلات زيادي مواجهند. از طرفي ترك افغانستان شكست سختي را در پرونده ناتو به ثبت مي رساند و از طرف ديگر ماندن و شدت عمل نشان دادن علاوه بر آنكه نتيجه اي در برنخواهد داشت آينده دشوارتري را پيش روي سران ناتو قرار خواهد داد.
اينها نكاتي هستند كه احتمال خروج تعدادي از اعضاي ناتو و تنها ماندن آمريكا در افغانستان را افزايش مي دهند. به نظر مي رسد اين ساده ترين راه براي نجات كشورهائي مانند انگليس و فرانسه از تنگناي افغانستان است .
