آمريكا; سياست تخريب مذاكرات
بسم الله الرحمن الرحيم
رفتار مقامات رسمي آمريكا نشان ميدهد آنها درصدد تخريب روند مذاكرات مربوط به مسائل هسته اي ميان جمهوري اسلامي ايران و گروه 1 +5 هستند .
وزير امورخارجه آمريكا همزمان با اعلام خبر دريافت نامه دبير شوراي عالي امنيت ملي ايران به سولانا مسئول سياسي اتحاديه اروپائي درباره ضرورت استمرار مذاكرات هسته اي در مصاحبه اي با ياهونيوز و مجله يوليتيكو گفت : « زمان براي ايران درحال پايان يافتن است ولي ايران اگر بخواهد راه خروج دارد. در غير اينصورت ما بطور جدي تحريم ها را دنبال خواهيم كرد » . علاوه بر اين آمريكا با انتشار بيانيه اي جمهوري اسلامي ايران را به وقت كشي متهم نموده و ديگر اعضاي گروه 1 +5 را به تهيه قطعنامه جديدي عليه تهران تشويق كرد.
از هنگام پايان مذاكرات مقدماتي جمهوري اسلامي ايران با گروه 1 +5 در ژنو كه در هفته آخر تيرماه گذشته صورت گرفت و نماينده آمريكا نيز در آن حضور داشت مقامات آمريكائي با اظهارات همراه با تهديد خود تلاش كردند در روند اين مذاكرات اخلال نمايند. آنها بلافاصله بعد از مذاكرات ژنو گفتند ايران دو هفته فرصت دارد به خواسته هاي گروه 1 +5 پاسخ بدهد و اگر در اين زمينه كوتاهي نمايد تحريم هاي سخت تري در انتظارش خواهد بود.
اين تهديدها كه آشكارا نوعي سنگ اندازي در روند مذاكرات بود با پاسخ مقامات جمهوري اسلامي ايران مواجه شد. وزير امورخارجه جمهوري اسلامي ايران و دبير شوراي عالي امنيت ملي در پاسخ به اين تهديدها گفتند در مذاكرات ژنو هرگز سخني از مهلت معيني براي پاسخ دادن به ميان نيامد و ايران مهلت دو هفته اي را قبول ندارد.
مهلت مورد اشاره مقامات آمريكائي روز شنبه هفته گذشته به پايان مي رسد و همان زمان نيز آمريكائي ها گفته بودند بعد از پايان اين مهلت اقدامات براي تحريم هاي جدي تر شروع خواهد شد. شايد با توجه به اين كارشكني ها بود كه دبير شوراي عالي امنيت ملي ايران هفته گذشته با ارسال نامه اي به خاوير سولانا مسئول سياسي اتحاديه اروپائي آمادگي تهران را براي ادامه مذاكرات هسته اي با گروه 1 +5 اعلام كرد . اين نامه در واقع پاسخي بود به ادعاهاي بي ماخذ و كارشكني هاي مقامات آمريكائي در روند مذاكرات گروه 1 +5 با ايران .
با توجه به اين روند منطقي كه توسط جمهوري اسلامي ايران طي شده كاملا مشخص است كه آمريكا درصدد اخلال در مذاكرات است كمااينكه هدف آمريكا از اعزام نماينده به ژنو براي حضور در مذاكرات 1 +5 بهره برداري از اعلام آمادگي جمهوري اسلامي ايران براي استمرار مذاكرات و حل نهائي مساله هسته اي بود.
آمريكا با اعزام ويليام برنز معاون كاندوليزا رايس به ژنو درصدد بود مديريت مذاكرات ژنورا دردست بگيرد و آنرا آنطور كه خود ميخواهد براي به دست آوردن نتيجه مورد نظر خود اداره نمايد. عصبانيت مقامات آمريكائي و تهديدهائي كه مي كنند نيز به اين دليل است كه نتوانسته اند نتيجه دلخواه خود را از شركت نماينده خود در مذاكرات ژنو به دست بياورند.
درست به همين دليل است كه اظهار خوشبيني بعضي مقامات كشورمان كه حضور نماينده آمريكا در مذاكرات گروه 1 +5 با جمهوري اسلامي ايران در ژنو را يك گام مثبت از سوي آمريكا تلقي نموده و اظهارات او رانيز تحسين كرده اند يك اقدام شتابزده و ساده انگارانه است كه نشانه عدم شناخت صحيح اهداف آمريكا است . مسئولان دولت جمهوري اسلامي ايران بايد عينك خوشبيني نسبت به آمريكا را از چشم خود بردارند و به اين نكته كليدي توجه داشته باشند كه دولتمردان آمريكائي با خوي استكباري دمخور هستند و همانگونه كه امام خميني رضوان الله تعالي عليه ميفرمودند فقط هنگامي ما را به رسميت خواهند شناخت كه ما دست از هويت خود برداريم و همه چيز خود را در اختيار آنان قرار دهيم . به همين دليل است كه در ادامه مسير براي حفظ منافع ملت ايران حتما بايد دولتمردان ما به دو نكته اساسي توجه داشته باشند و ذره اي از آن غفلت نورزند.
اول آنكه مطمئن باشند سياست مداهنه با آمريكا به نتيجه نخواهد رسيد و از رهگذر اين سياست جز زيان و خسران چيزي عايد ما نخواهد شد. كساني كه به حضور دلالان آمريكا در ايران و پرسه زدن آنها در هتل هاي تهران و ديدار با اين و آن و مصاحبه هاي برنامه ريزي شده آنها دل خوش مي كنند بايد بدانند آب در هاون مي كوبند و نتيجه اي غير از افتادن از چشم مردم نصيب خود نخواهند كرد. رابطه با آمريكا فقط هنگامي به نفع ملت ايران خواهد بود كه دولتمردان آمريكا به شرط هاي جمهوري اسلامي ايران تن داده و آشكارا در زبان و عمل به آنها پاي بندي نشان دهند. قبل از رسيدن به اين نقطه هر اقدامي براي مذاكره و برقراري رابطه با آمريكا به زيان ملت ايران و نظام جمهوري اسلامي و به منزله باز گرداندن سلطه آمريكا به اين كشور خواهد بود.
و دوم آنكه در مسائل هسته اي و هر مقوله ديگري عقب نشيني از مواضع اصولي موجب طمع ورزي طرف مقابل خواهد شد و او باهر قدم عقب رفتن ما دو قدم جلوتر خواهد آمد و بر مطالبات غيرقانوني خود خواهد افزود. اين واقعيتي است كه در تاريخ روابط استعمارگران با ملت هاي ديگر به اثبات رسيده و قابل ترديد نيست .
بنابراين نه بايد از تهديدهاي آمريكا ترسيد و نه بايد به چراغ سبزهاي آمريكا طمع ورزيد. راه صحيح واقع بيني است چيزي كه هم موضوع هسته اي و هم سياست هسته اي ما به آن نيازمند هستند و از اين طريق است كه مي توانيم سياست تخريب آمريكا را خنثي كنيم .
