هدف آمريكا از استمرار اشغال عراق
بسم الله الرحمن الرحيم
اظهارات نوري المالكي نخست وزير عراق در مورد ضرورت تعيين جدول زماني براي خروج اشغالگران از عراق و اينكه مذاكرات كنوني ميان عراق و آمريكا براي تحقق همين هدف است از جانب آمريكا بطور رسمي رد شده است .
كاخ سفيد و وزارت دفاع آمريكا (پنتاگون ) با اظهارنظرهاي فوري و رسمي انجام هرگونه مذاكره براي تعيين جدول زماني براي خروج اشغالگران آمريكائي از عراق را رد كرده اند و خاطرنشان مي سازند كه اساسا با تعيين جدول زماني براي تحقق اين امر به كلي مخالفند.
اسكات استانزل سخنگوي كاخ سفيد تصريح مي كند كه اساسا خروج نيروهاي آمريكائي مستلزم ايجاد شرايط مناسبي است كه هنوز فراهم نشده و درحال حاضر تعيين جدول زماني موضوعيت ندارد. وي ادعا كرد كه دو طرف در اين زمينه توافق دارند.
با اينحال اظهارات صريح نوري المالكي نخست وزير عراق نشان مي دهد چنين توافقي دستكم از سوي عراق وجود ندارد و دولتمردان عراقي حتي در بالاترين سطوح اجرائي هم خواهان خروج اشغالگران و در اولين مرحله تعيين جدول خروج آنها از عراق هستند. اما سخنگوي كاخ سفيد دو نكته ديگر را هم يادآور شده است . اول آنكه بوش كوچك رئيس جمهور آمريكا همچنان مخالف تعيين هرگونه جدول زماني در اين مقوله است و دوم آنكه اساسا مذاكراتي براي تعيين زمان خروج نيروها انجام نشده است .
گوردون جاندرو سخنگوي ديگر كاخ سفيد با جملات متفاوتي اظهار داشت كه واشنگتن مخالف تعيين جدول زماني است ولي راه را براي مذاكره و توافق در اين زمينه نبسته است . اظهارات مقامات واشنگتن عموما بر اين محور استوار بوده است كه آمريكا تا زمان عقد يك قرارداد امنيتي با عراق سخني در مورد خروج نيروهايش از اين كشور را مطرح نخواهد كرد و حتي در اين مورد شنونده هم نخواهد بود. ولي نوري المالكي صريحا اظهار داشته است كه مذاكرات عراق با آمريكا همچنان ادامه دارد و بغداد قصد دارد در خلال مذاكرات به يادداشت تفاهمي دست يابد كه جدول زماني براي خروج نيروها را تعيين كند.
اين نكته از آن جهت اهميت دارد كه نوري المالكي در هفته هاي اخير از وجود بن بست در مذاكرات عراق و آمريكا خبر داده و حتي توقف مذاكرات را اعلام كرده بود. مسئله اينست كه مراجع مذهبي دولتمردان نمايندگان مجلس ملي سياستمداران و احزاب عراقي با مفاد پيشنهادي پيمان امنيتي عراق و آمريكا مخالفند و آنرا « بدتر از اشغال » عراق مي دانند و حتي خاطرنشان ساخته اند كه آمريكا سعي دارد ناكاميهاي خود در دوران اشغال را هم از اين طريق تامين و جبران كند كه البته قابل قبول نيست .
بدين ترتيب سئوال اصلي اينست كه اگر دولت عراق و شخص نوري المالكي نخست وزير عراق چنين توافقي را نپذيرفته و خواستار خروج اشغالگران از عراق است مقامات واشنگتن چگونه از وجود يك توافق در اين مقوله سخن به ميان آورده اند و طرفهاي عراقي در اين مذاكرات كه احيانا تفاهمي را پذيرفته اند چه كساني هستند واقعيت اينست كه درست در همان روزهائي كه نوري المالكي نخست وزير عراق از بن بست و توقف مذاكرات با آمريكا سخن مي گفت « هوشيار زيباري » از پيشرفت مذاكرات و دستيابي به تفاهمات و حتي تعيين زمان امضاي توافقنامه امنيتي با آمريكا با قطعيت خبر مي داد. بدين ترتيب اين احتمال وجود دارد كه يا مقامات واشنگتن با زيباري به توافقاتي رسيده اند كه مالكي از آن خبر ندارد كه در اينصورت وزيرخارجه عراق تكروي كرده و با اشغالگران به « تفاهمات يكطرفه » رسيده است يا آنكه اصل ادعاي آمريكا صحت ندارد و تفاهمي در كار نبوده است . اين بدان معني است كه واشنگتن به اميد القاي « دودستگي » در دولت مالكي و رودر رو قرار دادن دولتمردان عراقي فقط بلوف زده است .
واقعيت امر هرچه باشد اين ماجرا از وقوع يك تناقض آشكار و يك تضاد جدي ميان مواضع عراق با اشغالگران حكايت مي كند و نشان مي دهد كه اشغالگران سعي دارند اوضاع عراق را عمدا بحراني نگهدارند و بحراني تر جلوه دهند تا ادامه حضور نظامي در اين كشور و تداوم اشغال عراق را توجيه كنند. بعلاوه هدف اصلي واشنگتن در تحميل توافقنامه امنيتي به بغداد اينست كه بدون خروج نظاميان « ماهيت حضور » آنها را تغيير دهد و « اشغالگران » را به « عاملان برقراري ثبات و امنيت » تغيير ماهيت دهد و چنين وانمود كند كه گويا ارتش آمريكا عامل ايجاد حفظ امنيت و ثبات عراق است ! اما آيا واقعيت هاي عيني و ملموس نيز چنين است گزارشات رسمي هيئت هاي حقيقت ياب و بازرسي هاي انجام شده توسط كنگره آمريكا و نهادهاي نظارتي نشان مي دهند كه نبردهاي نظامي و حتي شركتهاي باصطلاح امنيتي آمريكا در عراق عامل بسياري از حوادث منجر به جرح و قتل در عراق بوده اند و از جمله شركت « بلك واتر » در دستكم 200 حادثه منجر به قتل شهروندان عراقي بدون هيچگونه بهانه و توجيهي به تيراندازيهاي غيرضروري عليه عابرين عادي وحتي ساكنان خانه ها پرداخته و يا خانه را بر سر ساكنانش ويران كرده است .
تصادفي نيست كه ناامني ها در عراق دقيقا و عموما در همان مناطقي رخ داده و مي دهد كه نظاميان آمريكا و نفرات متعلق به شركتهاي باصطلاح امنيتي آمريكا مستقر شده اند. آيا اين پديده نشانگر وجود طرحي براي ايجاد عمدي ناامني و دامن زدن به بي ثباتي بمنظور توجيه حضور نظامي آمريكا و اثبات ضرورت ابقاي اشغالگران در عراق نيست !
به راستي چرا اشغالگران از تنظيم يك جدول زماني براي خروج از عراق طفره مي روند و حتي از بحث و مذاكره پيرامون اين مسئله پرهيز مي كنند سئوالات فراواني در اين مقوله وجود دارد كه جمع بندي آنرا در اصرار نخست وزير عراق پيرامون ضرورت تعيين جدول زماني براي خروج اشغالگران به خوبي شاهديم .
