مسئولان حتما بخوانند
بسم الله الرحمن الرحيم
در اسفندماه گذشته يك موسسه دولتي حدود 200 واحد آپارتماني خود را در يكي از شهرها به مزايده گذاشت . در اين مزايده يك سرمايه دار به دليل اينكه پيشنهاد داده بود يكجا همه آپارتمان ها را بخرد برنده اعلام شد و افرادي كه خريداران جز بودند كنار گذاشته شدند. در اواخر بهار امسال همان سرمايه دار واحدهاي خريداري شده را با حدود دو برابر قيمت خريداري شده به صورت جزئي يعني تك واحدي در معرض فروش قرار داد و به سلامتي همه ملت ايران خانه هائي را كه متري 900 هزار تومان خريده بود اكنون به متري يك ميليون و سيصد تا يك ميليون وهفتصد هزار تومان مي فروشد و از اين معامله بسيار شيرين حدود 15 ميليارد تومان ناقابل سود مي برد!
يك نگاه به اين واقعه اينست كه مي گويند : نوش جانش ! اين 15 ميليارد تومان از شير مادر به اين آقاي سرمايه دار حلال تر است زيرا سرمايه اش و فكرش را به كار انداخته و سود خوبي برده .
اما نگاه ديگر اينست كه مي پرسد : اين آقاي سرمايه دار اين پول را از كجا آورده كه توانسته يكجا 200 واحد را بخرد آن دستگاه دولتي چرا واحدها را به خريداران جز نفروخته و اجازه داده يكنفر همه را بخرد و بعد از سه چهارماه با دو برابر كردن قيمت همان ها را به همان مردم يعني همان مشتريان جز بفروشد و 15 ميليارد تومان به جيب بزند اين شيوه كه اين موسسه دولتي عمل كرده آيا مشروع است آيا راه صحيح اين نبود كه با فروش واحدها به مشتريان جز حدود 200 خانواده را صاحب خانه مي كرديم و جلوي پولدارتر شدن يك پولدار را مي گرفتيم آيا همين شيوه ها موجب گراني مسكن نمي شود اصولا اين قبيل راه ها براي پولدارتر شدن چقدر مشروعيت دارد كسي كه كاري توليدي انجام نداده چرا بايد در سه چهارماه 15 ميليارد تومان به جيب بزند دستگاه هاي دولتي آيا مجازند براي راحت كردن خودشان و براي يكجا دريافت كردن پول به جاي كمك به مردم عادي و صاحب خانه كردن آنها هرچه دارند را يكجا در اختيار يك سرمايه دار قرار دهند و او را يك شبه صاحب ميلياردها تومان كنند و...
قطعا كساني هستند كه با تكيه بر فرضيه ها و آموزه هاي اقتصاد سرمايه داري براي همه اين سئوال ها پاسخ هائي دست وپا مي كنند و به توجيه آنچه آن موسسه دولتي انجام داده است مي پردازند ولي خود آنها هم اگر به وجدان هاي خود مراجعه كنند به اين نتيجه خواهند رسيد كه با اين قبيل شيوه ها فقط پولدارها پولدارتر و فقرا فقيرتر مي شوند و فاصله طبقاتي هر روز افزايش مي يابد.
خدا رحمت كند امام خميني را كه ميفرمودند جنگ بين فقر و غنا هميشه وجود داشته و وجود خواهد داشت .
انتظار مردم و اعتقاد امام خميني اين بود كه نظام جمهوري اسلامي خود را همواره به جنگيدن براي فقرزدائي موظف بداند و در جنگ فقر و غنا طرف فقرا را بگيرد و البته تا امروز در شعار و حتي برنامه ريزي ها نيز همينگونه بوده ولي در عمل چطور آيا همين واقعه كه مشابه آن هر روز در گوشه و كنار كشور رخ ميدهد از مصاديق تلاش براي فقرزدائي و مبارزه با ثروت اندوزي هاي نامشروع است
چند روز قبل خبر فروش يكجاي سهام فولاد خوزستان به يك سرمايه دار به مبلغ هزار ميليارد تومان را همه رسانه ها با افتخار تمام ! به اطلاع مردم رساندند ولي هيچكس نپرسيد اين خريدار هزار ميليارد تومان را از كجا آورده و اصولا اينكه يكنفر بتواند چنين خريد كلاني بكند چه افتخاري است و جايگاه اين رويداد در برنامه خصوصي سازي كجاست
آيا ما براي نجات بورس و يا پيشبرد خصوصي سازي به هر كاري بايد تن بدهيم آيا از خود پرسيده ايم با اين اتفاقاتي كه ميافتد كشور را به كدام طرف مي بريم به جهنم سرمايه داري يا به بهشت عدالت
با اين فاصله طبقاتي كه هر روز در اثر اين قبيل عملكردها بيشتر و بيشتر مي شود ميخواهيم چه كنيم با خيل عظيم مستاجراني كه در روزهاي گرم تابستان با صاحبخانه هاي پراشتهائي كه هر روز بر مبلغ اجاره ميافزايند ميخواهيم چه كنيم با گروه گروه جوانهائي كه به دليل نداشتن سرپناه ـ حتي اجاره اي ـ نمي توانند ازدواج كنند و معلوم نيست به چه سرنوشتي مبتلا خواهند شد ميخواهيم چه كنيم با كارتن خواب ها كه هر روز تعدادشان بيشتر ميشود قرار است چه كنيم با اعتياد و خودكشي و ساير مفاسد اجتماعي كه از عوارض فقرند و هر روز آمارشان بالا مي رود چه مي توانيم بكنيم با خيل عظيم بيكاران چطور
آيا با اين عملكردهاي اقتصادي مي توانيم انتظار داشته باشيم بيكاري كم شود و مردم صاحب خانه شوند و مستاجرها خانه به دوش نشوند و آمار اعتياد و خودكشي پائين بيايد ! همه اينها را مي توان انجام داد و در جنگ فقر و غنا مي توان بر فقر غلبه كرد و جامعه را از نكبت تبعيض و ناداري و فاصله طبقاتي نجات داد و به عدالت رساند بشرط آنكه از عالم شعار دادن به وادي عمل برسيم و دست از توجيه كردن هاي غيرموجه و ملال آور برداريم بشرط آنكه اسلام را در چهره و سيره علي و ابوذر جستجو كنيم نه در عملكرد معاويه بشرط آنكه مشكل را در شيوه هاي عملي خود كه دو نمونه از آن را در همين مقاله برشمرديم بيابيم نه در مافياهاي فرضي . اگر دنبال مافيا مي گرديد اينها مافياهاي واقعي هستند كه در بدنه حضور دارند و بسيار راحت خون مردم را ميمكند و حمايت هم مي شوند و بر همه منت هم ميگذارند و طلبكاري هم مي كنند و تسهيلات هم ميخواهند و هر روز فربه تر هم مي شوند.
مسئولان اگر در پي حل مشكل مردم هستند و شعارهاي تبليغاتي نميدهند اين مطالب را بخوانند اين واقعيت ها را ببينند و در صدد چاره باشند. مطمئن باشيد هر راهي غير از اين برويد اين كلاف را سردرگم تر خواهيد كرد.والسلام .
