مذاكره براي احقاق حقوق
بسم الله الرحمن الرحيم
توافق جمهوري اسلامي ايران و كشورهاي عضو گروه 1 +5 براي مذاكره درباره فعاليت هاي هسته اي كه قرار است اواخر تيرماه آغاز شود حداقل 4 واقعيت را در اين مرحله به اثبات مي رساند .
اول آنكه گروه 1 +5 به اين نتيجه رسيده كه با توسل به تحريم ها نمي تواند جمهوري اسلامي ايران را وادار به عقب نشيني كند . اين درست است كه تحريم ها موجب وارد آمدن فشارهائي به ايران مي شود لكن مردم ايران در طول 30 سال گذشته اين واقعيت را در انقلاب و دفاع مقدس به اثبات رسانده اند كه زير بار قلدري ها نمي روند و حاضر نيستند از حقوق خود بگذرند و تسليم زياده خواهي هاي قدرت هاي زورگو شوند. اظهارات مدودف رئيس جمهور روسيه درباره عدم كارائي تحريم ها نيز همين واقعيت را تاييد مي كند. روسيه خود عضو گروه 1 +5 است و رئيس جمهور آن با اطلاع از جوانب امر به اين نكته تاكيد كرده است كه تحريم هاي غرب عليه ايران ناكارآمد و تحريك آميز است .
واقعيت دوم اينست كه برخلاف بعضي اظهارنظرها هنوز موضوع هسته اي ايران را نمي توان پايان يافته تلقي كرد. كساني كه معتقدند اين موضوع پايان يافته از نظر انطباق فعاليت هاي هسته اي ايران با مقررات آژانس بين المللي انرژي اتمي و اينكه مدعيان مطالبات نادرستي مطرح مي كنند درست مي گويند لكن از آنجا كه طرف ديگر اين ماجرا حاضر نيست به مقررات بين المللي احترام بگذارد از نظر او هنوز اين موضوع پايان نيافته است .
سومين واقعيت اينست كه در جريان مذاكرات و رفت و آمدهاي گذشته كاملا مشخص شد كه آژانس بين المللي انرژي اتمي عليرغم نام و عنوان پرطمطراقي كه دارد كاره اي نيست و از جاي ديگر دستور مي گيرد. مدير كل آژانس بارها اعلام كرده در فعاليت هاي هسته اي ايران هيچ نشانه اي از انحراف به سوي نظامي گري مشاهده نشده لكن اين تاييد و تصديق كه بارها صلح آميز بودن فعاليت هاي هسته اي ايران را به اثبات رسانده اثري در موضعگيري گروه 1 +5 نگذاشت و شوراي امنيت سازمان ملل كه تحت سيطره قدرتهاي غربي است همچنان برطبل خود كوبيد و فعاليت هاي هسته اي ايران را به عدم شفاف بودن متهم دانست و بر ضرورت تعليق تاكيد كرد. علاوه بر اين آژانس نيز در آخرين گزارش خود سياست اظهارنظرهاي دو پهلو را تكرار كرد و نشان داد كه از خود اختياري ندارد و طبق اراده قدرتهاي غربي اظهارنظر مي كند.
و چهارمين واقعيت اينست كه در ايران نيز « سياست ادامه مذاكره براي حل و فصل موضوع هسته اي از راه سياسي » بر طرز فكر ديگر كه مذاكره با 1 +5 را قبول نداشت غلبه كرده و توافق براي آغاز مذاكرات در اواخر تيرماه جاري محصول همين واقعيت است . منطق مخالفان مذاكره با گروه 1 +5 اين بود كه ما به عنوان عضو آژانس بين المللي انرژي اتمي فقط با آژانس طرف هستيم و به رسميت شناختن ديگران تحت هر عنواني كه باشد قابل قبول نيست زيرا به رسميت شناختن دخالت آنان در كاري است كه به آنها ربطي ندارد.
اين منطق ذاتا درست است لكن آنچه موجب عدم كارآئي آن شده وابستگي آژانس بين المللي انرژي هسته اي به قدرتهاي غربي و بي خاصيت و ناكارآمد شدن آنست . اين واقعيت را گزارش اخير آژانس كاملا نشان داد و همين گزارش بود كه گروه 1 +5 را در پيگيري اهداف فراقانوني ياري داد.
بدين ترتيب اكنون منطق مذاكره آنهم مذاكره با هركس و هر مجموعه اي كه بتواند به حل و فصل سياسي موضوع هسته اي ايران كمك كند حاكميت پيدا كرده است .
اين منطقي است كه بايد جواب بدهد و راه را براي برخورداري ملت ايران از حقوق قانوني خود در زمينه هسته اي هموار نمايد.
بنابر اين نكته مهم اينست كه مذاكره با 1 +5 را براي احقاق حقوق خود ميخواهيم نه چيز ديگر . گروه 1 +5 براي دوران شش هفته اي پيش مذاكره توقف پيشرفت هاي فني ما را خواسته و از هم اكنون سخن از تعليق در دوران مذاكرات اصلي را مطرح كرده است . تعليق خط قرمز ماست و طبعا نبايد زير بار آن برويم . فقط در اينصورت است كه مذاكره با 1 +5 مي تواند حقوق قانوني ما را تامين كند .
