آمريكا بازگشت به نظامي گري در عراق
بسم الله الرحمن الرحيم
استمرار كشتار مردم بي دفاع عراق بويژه در شهرك صدر بغداد و بمباران بصره نشان ميدهد نومحافظه كاران براي تداوم جنگ در عراق طرح جديدي دارند . آنها از اجراي برنامه هاي سياسي و طرح هاي مختلف خود در 5 سال گذشته طرفي نبستند و به همين دليل اكنون راه سركوب مردم را از طريق نظامي را در پيش گرفته اند. ناكامي دولت آمريكا در عراق بقدري آشكار است كه خبرگزاري فرانسه ديروز نوشت : بوش عراق را به سياهچاله تبديل كرده است .
گزارش بي رمق و كم محتواي « ژنرال ديويد پترائوس » فرمانده نظاميان آمريكائي در عراق و « رايان كراكر » سفير آمريكا در اين كشور به كنگره آمريكا به همين دليل با واكنش هاي سرد و بي رمق نمايندگان كنگره و رسانه هاي آمريكا مواجه شده است . گزارش هاي دريافتي از اين جلسه كنگره و پيامدهاي آن نشان مي دهد كه نه پترائوس و كراكر حرف تازه اي براي گفتن داشتند نه نمايندگان كنگره انگيزه اي براي طرح سئوالات جدي از خود بروز دادند و نه حتي رسانه هاي آمريكائي براي انعكاس اين اخبار حساسيت چنداني نشان دادند.
خلاصه اي از رئوس كلي گزارش مشترك پترائوس ـ كراكر را مي توان اينگونه فهرست كرد :
واشنگتن به هيچ يك از اهدافش در عراق نرسيده است .
روند تحولات عراق خطر غرق شدن آمريكا در باتلاق عميق و بي انتهاي عراق را فراهم ساخته است .
زمينه اي براي خروج نظاميان از عراق به چشم نمي خورد و فضا از گذشته بهتر نشده است .
چشم اندازي براي بهبود شرايط حتي با هزينه هاي بيشتر وجود ندارد و بطور كلي هزينه هاي افزونتر توجيهي ندارد. بعلاوه ميزان هزينه ها با پيشرفتها همخواني ندارد.
گزارش پترائوس كراكر هرچند مفصل تكراري و كسل كننده بود با اينهمه نكات مهمي در خلال همين مباحث تكراري به ذهن مي رسد.
1 ـ بي انگيزه بودن دولت بوش كنگره و رسانه ها براي پرداختن به جنگ عراق به خوبي قابل درك است . بوش و دستيارانش سرگرم جمع آوري وسائل خود براي خروج از كاخ سفيد هستند و طبعا انگيزه اي براي دامن زدن به يك موضوع جديد ندارند. كنگره هم با در نظر گرفتن حضور اكثريت دمكرات در تركيب آن انگيزه اي براي پرداختن به جزئيات بحران عراق از خود نشان نمي دهد. دمكراتها در فكر تصاحب كرسي رياست جمهوري براي 4 سال آينده هستند و ترجيح مي دهند موضوعات بحث انگيز را براي تبليغات رياست جمهوري نگهدارند و مطالب خود را در جنجال عليه بوش كه ديگر يك مهره سوخته است هزينه نكنند.
اما چرا رسانه هاي آمريكا ساكتند با در نظر گرفتن اينكه رسانه هاي معتبر عموما به يكي از قطبهاي قدرت متكي هستند علت سكوت معني دار آنها نيز پيشاپيش روشن است . در واقع سكوت فعلي آرامش قبل از طوفان تبليغات انتخاباتي است و طرفين هر كدام به دليل و انگيزه اي متفاوت ترجيح مي دهند كه اين مرحله را بهرحال پشت سر بگذارند.
2 ـ برخلاف گزارش پترائوس ـ كراكر اوضاع عراق بهيچ وجه با گذشته قابل مقايسه نيست و در واقع بدتر شده است . طرح بوش براي افزايش حضور نظاميان براي مهار اوضاع با شكست مواجه شده و نتوانسته كاري از پيش ببرد.
رهبران كنگره اگرچه با بودجه هاي درخواستي بوش موافقت كرده اند ولي واقعيت اينست كه جنگ عراق تاكنون 700 ميليارد دلار هزينه دربر داشته و دستكم 3 هزار ميليارد دلار خسارت بر اقتصاد آمريكا وارد ساخته است . اوضاع اقتصادي آمريكا به سرعت در سراشيب سقوط در مسير يك بحران فزاينده به پيش مي رود. حتي خوشبين ترين كارشناسان اقتصادي آمريكا هم نمي توانند چشم انداز مثبتي را ترسيم كنند. اروپا و ساير متحدين واشنگتن و اقتصادهاي جنوب شرقي آسيا از اثرات تخريبي بحران آمريكا بر اقتصاد خود به شدت نگرانند.
ساير طرحهاي بوش براي تجهيز و آموزش و سازماندهي گردهمايي تروريستي در عراق تحت عنوان شوراهاي باصطلاح بيداري عراق هم نتوانسته كاري از پيش ببرد چرا كه باعث رسوائي آمريكا شده و نشان مي دهد كه آمريكا در عراق « دودوزه بازي » مي كند و ضمن حمايت ظاهري از دولت نوري المالكي در واقع روي تروريستها و بعثي هاي شرور حساب كرده و آينده سياسي عراق را سعي دارد بكمك آنها تعريف كند.
3 ـ مهمترين محور ادعائي پترائوس ـ كراكر اينست كه زمينه اي براي خروج نظاميان آمريكا از عراق وجود ندارد . در واقع گزارش رسمي طيف نومحافظه كاران از اوضاع عراق هم بر تداوم بحران عراق اصرار مي ورزد. اين يك شگرد شناخته شده و قطعي نومحافظه كاران در عراق است كه تعمدا جنگ را ادامه دهند و تعمدا اوضاع را بحراني كنند تا ضرورت تداوم حضور نظامي آمريكا در عراق را اثبات و توجيه نمايند . جرج بوش كوچك حدود 2 ماه پس از تجاوز ارتش آمريكا به عراق ادعا كرد كه جنگ عراق پايان يافته است ولي اكنون پس از 5 سال هنوز هم درباره ضرورت ابقاي نظاميان آمريكائي در عراق سخن مي گويد و گزارش رسمي « پترائوس ـ كراكر » از اين نكته حمايت مي كند كه زمينه اي براي خروج نظاميان از عراق وجود ندارد.
تصادفي نيست كه آمريكا از طريق شركتهاي باصطلاح امنيتي از قبيل « بلك واتر » سرگرم قاچاق اسلحه واردات سلاحهاي فوق مدرن سازماندهي و آموزش و تجهيز تروريست ها و اقليتهاي قومي ـ نژادي در عراق و حتي واگذاري مسئوليتهاي امنيتي به آنها براي محاصره دولت نوري المالكي است . در واقع آمريكا براي توجيه اقدامات خود تعمدا به جنايت و ترور و ناامني دامن مي زند و اين امر نشان مي دهد كه فقط بدون حضور اشغالگران امنيت عراق قابل تامين است .
4 ـ موضوع مهم ديگري كه شايد مستقيما به اين مسائل مربوط نباشد ولي از نتايج طبيعي قضيه است اينكه جمهوريخواهان از انفعال نسبي دمكراتها به شدت بهره برده اند و براي ادامه حضور در كاخ سفيد براي يك دوره 4 ساله ديگر وسوسه شده اند . مهمترين بحث در اين زمينه آنست كه با تغذيه پنتاگون و تشويق ژنرالها به سواستفاده هاي مالي بيشتر در عراق توانسته اند آنها را براي ادامه جنگ در عراق با خودشان همراه سازند. بوش حتي در جريان دور دوم انتخابات رياست جمهوري با اين استدلال كه آمريكا درحال جنگ با تروريسم است و مصلحت نيست در ميانه نبرد فرمانده جنگ را تغيير دهيم توانست اوضاع تبليغاتي را بنفع خود تغيير دهد. اكنون « جان مك كين » نامزد مطرح جمهوريخواهان براي انتخابات آينده به همين استدلال متوسل شده و مي گويد جنگ با تروريسم هنوز هم ادامه دارد و بايستي كساني كنترل جنگ و فرماندهي با تروريسم را ادامه دهند كه در دوران 8 ساله گذشته سرگرم همين مبارزه بوده اند و لذا بايستي جمهوريخواهان در مسند قدرت باقي بمانند.
هنوز كاملا روشن نيست كه در ماههاي آينده چه حوادثي رخ مي دهد و سير تحولات آمريكا عراق و منطقه در چه مسيري قرار خواهد گرفت ولي مسئله اينست كه جناح جنگ افروز جمهوريخواهان براي تداوم حضور در عراق بار ديگر به نظامي گري روي آورده و حاضر است دست به هر جنايتي بزنند و از تداوم قتل عام مردم مظلوم عراق و نابودي و تخريب بيشتر در عراق هم استقبال مي كند. اين شايد بهترين جمع بندي از مفهوم گزارش ژنرال ديويد پترائوس فرمانده ارتش آمريكا در عراق و رايان كراكر سفير آمريكا در اين كشور باشد.
