مجلس هشتم و دهه چهارم ـ 4
بسم الله الرحمن الرحيم
12 ـ نكته ديگري كه به مردم يعني ركن اصلي انتخابات مربوط مي شود حضور آنها در انتخابات است . مردم ايران به اين نكته كاملا توجه دارند كه حضورشان در عرصه هاي مختلف به معناي حمايتشان از انقلاب و نظام جمهوري اسلامي است و به همين دليل كاملا هوشيارانه و متعهدانه در همه صحنه ها حاضر مي شوند و به اين وظيفه خود عمل مي كنند . انتخابات هم يكي از همين صحنه هاست كه در طول 30 سال بعد از پيروزي انقلاب اسلامي هرگاه برگزار شد مردم با مشاركت خود از يكطرف به وظيفه حمايتي خود از انقلاب و نظام عمل كردند و از طرف ديگر از حق قانوني خود براي مشاركت در تعيين سرنوشت كشور استفاده نمودند.
در انتخابات مجلس هشتم هم همين واقعيت را شاهد بوديم بطوري كه مشاركت 60 درصد واجدان شرايط راي دادن در اين انتخابات موجب نااميدي همه دشمنان نظام جمهوري اسلامي كه براي دلسرد كردن مردم و جلوگيري از حضور آنها در پاي صندوق هاي راي تبليغات زيادي كرده بودند شد. اين حضور نشان داد كه مردم به اصل انقلاب و نظام اسلامي علاقمند هستند و نظام جمهوري اسلامي به دليل مردمي بودن و برخورداري از پيوند اعتقادي با مردم از نفوذ و جاذبه زيادي در ميان مردم برخوردار است .
13 ـ در كنار اين واقعيت بايد چند واقعيت ديگر را نيز در نظر گرفت و براي حفظ جاذبه اي كه انقلاب و نظام جمهوري اسلامي در ميان مردم دارند تلاش كرد.
يكي از اين واقعيت ها كه در انتخابات مجلس هشتم ظاهر شد حضور كم مردم تهران در اين انتخابات بود. تعداد واجدان شرايط راي دادن در تهران در انتخابات مجلس هشتم طبق آمار رسمي اعلام شده توسط مدير كل دفتر سياسي و انتخابات استان تهران 6 573 048 نفر بود (خبرگزاري فارس ـ 86 12 12 خبر شماره 8612120272 ) و تعداد آرا به صندوق انداخته شده در تهران طبق آمار رسمي اعلام شده توسط وزارت كشور 1 995 562 نفر بود . اين ارقام نشان ميدهند در تهران فقط 30 36 درصد كساني كه مي توانستند راي بدهند در انتخابات مجلس هشتم شركت كرده اند. اين واقعيت تلخ را نمي توان ناديده گرفت و از آن به آساني عبور كرد. آيا اين به معناي بي علاقگي مردم تهران به انتخابات است به معناي دور شدن آنها از سياست است به معناي ايرادي است كه به عملكردها دارند يا معناي ديگري دارد هرچه باشد يك پديده منفي است و بايد چاره اي براي آن انديشيده شود. تهران مركز جمهوري اسلامي ايران و سياسي ترين نقطه اين كشور است و قطعا چنين وضعيتي براي آن زيبنده نيست .
14 ـ بدتر از اين آرا بسيار پائين نمايندگان انتخاب شده يا راه يافتگان به مجلس در مرحله اول انتخابات مجلس هشتم است . براساس آمار اعلام شده توسط ستاد انتخابات وزارت كشور اولين نفر از 19 نفري كه در تهران به مجلس راه يافت 844230 راي داشت كه 48 49 درصد آرا به صندوق ريخته شده را تشكيل ميدهد يعني 1 51 درصد كمتر از نصف آرا آنهم از كمتر از يك سوم واجدان شرايط راي . نفر نوزدهم يعني آخرين نفري كه به مجلس راه يافت 436611 راي داشت كه 25 08 درصد آرا به صندوق ريخته شده را تشكيل ميدهد يعني حدود 12 درصد كل آرا كساني كه در تهران حق راي دادن را داشتند. اين نشانه خوبي براي تهران و براي كساني كه قرار است به نمايندگي از طرف مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي حضور داشته باشند نيست .
نكته مهم اينست كه تغيير قانون انتخابات و اجازه ورود كساني كه حداقل يك چهارم آرا هر حوزه انتخابيه را به خود اختصاص دهند به مجلس موجب شد اين 19 نفر در تهران و بسياري از داوطلبان در شهرستانها بويژه مراكز استان ها به مجلس راه يابند و اگر شرط ورود به مجلس كسب نصف باضافه يك آرا بود در تهران هيچكدام از داوطلبان و در شهرستانها بسياري از آنها در مرحله اول به مجلس راه نمي يافتند. به عبارت روشن تر بايد گفت همه 19 نماينده تهران كه در مرحله اول به مجلس راه يافته اند از جمله رئيس مجلس و بسياري از نمايندگان شهرستانها « تك ماده » اي هستند و اگر اين قانون شبيه تك ماده نبود به مجلس راه نمي يافتند.
15 ـ اكنون اگر بر اين واقعيت هاي نه چندان خوشايند اين نكته را بيافزائيم كه در اثر خروج تدريجي نيروهاي مبارز و چهره هاي انقلابي صدر انقلاب و جايگزين شدن نيروهاي جديد اتصال مجلس با ريشه انقلاب به تدريج دچار ضعف مي شود به اين نتيجه خواهيم رسيد كه براي حل اين مشكلات و جبران اين ضعف ها بايد كاري كرد. اين نياز واقعي هنگامي بيشتر خود را به رخ مي كشد كه موقعيت حساس دهه چهارم انقلاب و عمر نظام جمهوري اسلامي را در نظر بگيريم و به اين نكته بسيار مهم توجه كنيم كه بعد از دهه تثبيت نظام و دفاع مقدس دهه بازسازي كشور و دهه مقابله با تهاجم فرهنگي و جدال با تجديدنظرطلبي ها اكنون زمان به ثمر رسيدن همه تلاش ها فرا رسيده و دهه چهارم را بايد به دهه جهش علمي و رشد كيفي كشور در زمينه هاي فرهنگي اقتصادي اخلاقي و رفاهي تبديل نمائيم . براي رسيدن به اين اهداف بلند نيازمند مجلس قانونگذاري قوي جدي واقع نگر مستقل كاردان و پرتلاش هستيم . فقط با چنين مجلسي است كه مي توان اهداف بلند چشم انداز 20 ساله را تحقق بخشيد.
از هم اكنون تا پايان دهه چهارم مجلس سه بار تجديد مي شود و مجالس هشتم نهم و دهم در سالهاي اين دهه مشغول كار خواهند بود. اگر فرهنگ تبليغات انتخاباتي غلط با همين آهنگ به پيش برود اگر نگاه مردم به نمايندگان مجلس نگاه به كسي باشد كه بايد به فكر تامين نان و آب و جاده و برق و تلفن آنها باشد نه قانونگذاري و نظارت اگر احزاب و گروه ها و جناح ها به جاي انتخاب كنندگان و انتخاب شوندگان عمل كنند و اگر تصميم سازي ها و تصميم گيري هاي باندي بر مجلس حاكم باشند و جرات استقلال عمل از آنها گرفته شود مجلس نه تنها قادر نخواهد بود متناسب با نياز دهه چهارم عمل كند بلكه با قرار گرفتن در مسير قهقرائي ويژگيهاي متجانس با انقلاب و نظام را از دست خواهد داد و در معرض خطرهاي جدي بي خاصيت شدن در برابر استبداد و استعمار قرار خواهد گرفت . هركس اين خطر را از هم اكنون احساس نكند بايد در حساس بودن شامه سياسي خود ترديد نمايد. با اين خطر بايد از هم اكنون مقابله شود و در اين مقابله رسانه هاي مستقل صاحبان قلم صاحبان فكر و بويژه پيشگامان انقلاب كه هنوز در جامعه ما حضور دارند وظيفه مهمي برعهده دارند وظيفه اي كه اگر امروز براي انجام آن قيام نكنند فردا دير است . والسلام .
