« جرج حبش » بنيانگذار جبهه خلق براي آزادي فلسطين كه سالها در اردن اقامت داشت روز شنبه ششم بهمن در سن 81 سالگي در امان درگذشت .
به گزارش خبرگزاري فرانسه از امان جرج حبش بعد از سي سال دبيركلي جبهه خلق براي آزادي فلسطين كه در دمشق بنيانگذاري شده بود در تيرماه 1379 از مقام خود كناره گيري كرده بود .
وي در سال 1308 در قاهره متولد شد . جرج حبش از چند سال پيش بيمار بود و بعد از كناره گيري از دبيركلي جبهه خلق تصميم گرفت در اردن كه زادگاه همسرش بود زندگي كند.
به دنبال درگذشت جرج حبش « محمودعباس » رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين با تجليل از شخصيت اين چهره تاريخي فلسطين سه روز عزاي عمومي اعلام كرد.
« نبيل ابوردينه » سخنگوي محمود عباس به نقل از رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين گفت : « درگذشت اين رهبر فلسطيني كه به مدت شصت سال براي نهضت فلسطين مبارزه كرد فقداني بزرگ براي ملت فلسطين و نهضت آنان به شمار مي رود. »
) بود . او اين جبهه را در سال 1346 تاسيس كرد . اين سازمان كه PFLP دكتر جرج حبش بنيانگذار جبهه خلق براي آزادي فلسطين ( دومين سازمان بزرگ پس از فتح در سازمان آزاديبخش فلسطين بود از افكار ماركسيستي تبعيت مي كند.
جرج حبش فارغ التحصيل دانشگاه آمريكايي بيروت و متخصص اطفال بود.

بدنبال ناكامي هاي رژيم صهيونيستي و برنامه ريزان طرح محاصره اقتصادي و غذايي نوارغزه از يك طرف و افزايش نگراني هاي تل آويو از بالا رفتن برد موثر موشك هاي دست ساز گروههاي فلسطيني كه تا شهرك يهودي نشين عسقلان در 20 كيلومتري جباليا در شمال نوار غزه را در تيررس خود قرار داد از آن پس ترور رهبران حماس و فرماندهان شاخه هاي نظامي گروه هاي فلسطيني و نيز حمله جنگنده ها به ساختمان ها و مراكز اداري و مسكوني در دستور كار رژيم صهيونيستي قرار گرفت و مقدمات آن فراهم شد. در اين ارتباط طرح وزارت جنگ اسرائيل كه در آن انجام حمله گسترده به نوار غزه حتي كشتار جمعي فلسطيني ها گنجانيده شده بود از سوي پارلمان اين رژيم مورد تاييد قرار گرفت . اين حملات كه اهداف آن خاموش كردن آتش موشك هاي مقاومت و خارج ساختن كنترل نوار غزه از دست جنبش حماس اعلام شد با چراغ سبز آمريكا اروپا و سكوت كشورهاي عربي تلفات بسيار در ميان غيرنظاميان فلسطيني بجاي گذاشت و دهها ساختمان اداري و مسكوني در جريان بمباران ها و موشك هاي هدايت شونده به ويرانه تبديل شدند. بر اساس گزارش هاي خبري تنها طي دو روز اول حمله اسرائيل به نوار غزه هفتاد نفر كه اكثرشان زنان و كودكان بودند شهيد شده و بيش از 200 غيرنظامي ديگر به شدت مجروح شدند اما بدليل كمبودهاي بيمارستاني و نبود سوخت آمبولانس ها هر ساعت بر شمار شهدا افزوده مي شد.
حماس و ساير گروه هاي فلسطيني مستقر در نوارغزه كه از طريق عمليات هاي تلافي جويانه و پرتاب موشك هاي دست ساز به شهرك هاي يهودي نشين به اين جنايات اسرائيل پاسخ مي دادند جنايت رژيم صهيونيستي را نوعي استيصال خوانده و سكوت كشورهاي اسلامي و عربي را به باد انتقاد گرفتند و بر عزم خود براي آزادسازي اراضي اشغالي فلسطين تاكيد كردند. اما در حالي كه كشتار فلسطيني ها در نوار غزه ادامه داشت شوراي امنيت سازمان ملل تنها با صدور بيانيه اي كه در آن دو طرف فلسطيني و اسرائيلي به خويشتنداري دعوت شده بودند بسنده كرد و وزارت خارجه آمريكا نيز اقدامات وحشيانه صهيونيست ها را دفاع از خود خواند ولي گروه هاي مقاومت فلسطيني را تروريست ناميد. در اين ميان تنها عمروموسي دبير كل اتحاديه عرب بود كه واكنش شديدالحن نسبت به جنايات جنگي اسرائيل از خود نشان داد و سكوت شوراي امنيت را شرم آور و آن را جانبداري از رژيم صهيونيستي اعلام كرد. وي همچنين جنايات اسرائيل در نوار غزه را مغاير با تمامي قوانين و مقررات بين المللي توصيف و از آن بعنوان كشتار جمعي ياد كرد.

« توني بلر » كه مدت 10 سال در صحنه سياسي انگليس نقش داشت هفتم تيرماه امسال از قدرت كنار رفت . بلر كه به پيروي كوركورانه و تبعيت بدون چون و چرا از كاخ سفيد شهرت داشت به سبب مشاركت در برنامه هاي مداخله جويانه و تجاوزكارانه دولت آمريكا از جمله جنگ عراق كارنامه اي سياه از خود برجاي گذاشت .
بلر علاوه بر بي اعتبار بودن در افكار بين المللي در نزد ملت انگليس نيز محبوبيت چنداني نداشت به گونه اي كه مجبور شد زودتر از موعد پايان نخست وزيري اش كناره گيري كند.
بلر هفتم تيرماه در روز پاياني حكومتش ساعت سيزده و شانزده دقيقه به وقت محلي (دوازده و شانزده به وقت گرينويچ ) وارد كاخ باكينگهام شد. حدود بيست و پنج دقيقه بعد از اين كاخ به عنوان شهروندي ساده با همسرش خارج شد.
وي هنگام ترك دفترش با خبرنگاران هيچ سخني نگفت و كاخ را با يك دستگاه « جاگوار » ترك كرد پس از آن « گوردن براون » وزير دارايي دولت بلر جاي او را گرفت . براون يازدهمين نخست وزير ملكه اليزابت است .
جرج بوش رئيس جمهور امريكا هنگام كناره گيري بلر با تمجيد وي را سياستمداري « مستعد و فصيح » خواند! بوش همچنين بلر را هم سنگر خود در جنگ عراق خواند. بوش در عين حال با حسرت گفت كاش وي نيز همچون بلر سخنران خوبي بود.
رئيس جمهور امريكا در همين حال اظهارات منتقدان را مبني بر اينكه بلر پنجاه و چهار ساله مطيع و فرمانبردار وي است مضحك خواند و گفت شخصيت بلر بالاتر از اين حرفهاست . بوش در ادامه ادعا كرد وي به همكاري با بلر به منظور دستيابي به صلح در جهان به رغم خطرات بسيار ادامه خواهد داد.
وي در همين حال ادعا كرد تاريخ درباره بلر با مهرباني قضاوت خواهد كرد. ايهود اولمرت وزير رژيم صهيونيستي نيز بلر را دوست واقعي تل آويو توصيف كرد.
بلر كه اسم واقعي اش « آنتوني چارلز لينتون بلر » است قبل از نخست وزيري مدتي رئيس خزانه داري و وزير خدمات مدني بود.
وي از تير 1376 پس از مرگ « جان اسميت » رهبري حزب كارگر را به عهده گرفت . بلر در انتخابات عمومي 1376 توانست بر « جان ميجر » پيروز شود و به 18 سال حكومت حزب محافظه كار پايان دهد .
تاريك ترين فراز حكومت بلر شركت وي در لشكركشي به افغانستان و عراق بود كه تبعات سنگيني براي وي به بار آورد و به بحراني براي وي تبديل شد كه تا آخرين روز نخست وزيري او را رها نكرد.
بلر پس از كناره گيري از نخست وزيري نقش فرستاده بين المللي صلح خاورميانه را به عهده گرفت . اين نقش پس از نشست گروه چهارجانبه خاورميانه در بيت المقدس به وي محول شد. نقشي كه البته بيشتر باعث خرسندي صهيونيستها گرديد.

ميليونها نفر از مردم وفادار و هميشه در صحنه ايران اسلامي روز جمعه 24 اسفند همزمان با انتخابات هشتمين دوره مجلس شواي اسلامي با حضور حماسي در پاي صندوقهاي راي نمايندگان خود را براي يك دوره چهارم ساله برگزيدند.
سراسر كشور از اولين ساعات شروع راي گيري شاهد حضور پرشور و باشكوه ملت ايران در حوزه هاي اخذ راي بود. همچنين همزمان با انتخابات هشتمين دوره مجلس شوراي اسلامي انتخابات مياندوره اي دوره مجلس خبرگان در چهار استان تهران آذربايجان شرقي ايلام و قزوين و مياندوره اي سومين دوره شوراهاي اسلامي شهر و روستا برگزار شد . در اين دوره انتخابات بيش از 45 هزار شعبه اخذ راي براي انتخابات مجلس شوراي و 10 هزار شعبه نيز براي انتخابات مياندوره اي مجلس خبرگان و مياندوره اي شوراهاي اسلامي شهر و روستا در نظر گرفته شده بود.
در تهران نيز اقشار مختلف مردم واجد شرايط راي دادن از اولين ساعات آغاز راي گيري با حضور گسترده در پاي صندوقهاي راي نمايندگان خود را براي دوره هشتم مجلس شوراي اسلامي انتخاب كردند.
استقبال مردم از انتخابات مجلس به حدي بود كه وزارت كشور پس از پايان مهلت 10 ساعته راي گيري مجبور شد ساعات اخذ راي را در بيشتر حوزه هاي راي گيري از جمله در حوزه تهران را چند بار تمديد كند . بيش از 424 خبرنگار خارجي و داخلي انتخابات مذكور را پوشش خبري دادند . انتخابات در حوزه تهران با چند بار تمديد در ساعت 22 پايان يافت .
در اين حال وزير كشور برگزاري مرحله دوم انتخابات مجلس هشتم را در دهه آخر فروردين يا دهه اول ارديبهشت 87 در يك فاصله 20 روزه اعلام كرد .
وي در جمع خبرنگاران با بيان اين مطلب اظهار داشت : تلاش مي كنيم يك ماه قبل از تشكيل مجلس نتيجه قطعي انتخابات مرحله دوم را نيز مشخص كنيم .
اگرچه اصل برگزاري انتخابات مجلس از اهميت ويژه اي برخوردار است ولي تركيب مجلس هشتم و ساختار سياسي آن نيز داراي اهميتي مضاعف است و توانمندي اين مجلس در تعامل با ساير قواي كشور را به نمايش مي گذارد.
در اين دوره انتخابات كه احزاب و گروهها بيشترين تبليغات را جهت معرفي كانديداهاي خود داشتند توانستند نمايندگان بيشتري را به مجلس بفرستند و افرادي كه خارج از ليستهاي احزاب و بصورت مستقل كانديدا شده بودند كمتر توفيق داشتند.
با توجه به نتايج اعلام شده از شمارش آرا تنوع آرا مردم بخوبي محرز شده و از شكل گيري « مجلسي متكثر » حكايت مي كند.
بررسي ها و گزارشات واصله از حوزه هاي انتخابيه نشان مي دهد تاكنون داوطلبان نمايندگي كه حائز اكثريت شده اند داراي گرايشهاي مختلف بوده و هيچ جناحي اكثريت مطلق را بدست نياورده است . هرچند گروه هايي هستند كه خود را پيروز ميدان انتخابات دانسته و معتقدند درصدد بالايي از كرسي هاي مجلس را به بخود اختصاص داده اند اما واقعيتها و نتايج بدست آمده خلاف اين مدعاست .
در انتخابات اخير 43 ميليون نفر واجد شرايط راي دادن بودند وبراساس اعلام وزارت كشور حدود 25 ميليون نفر در پاي صندوق ها حاضر شده و راي خود را به صندوق ها انداختند.
براساس آخرين گزارش ها نمايندگان 164 حوزه به طور قطعي به مجلس راه يافته اند و در 42 حوزه ديگر انتخابات به مرحله دوم كشيده شده است .

جريان لائيك در تركيه كه از حمايت ارتش اين كشور نيز برخوردار است نتوانست حاكميت جناح اسلام گراي تركيه را كه از مقبوليت بالايي برخوردار است تحمل كند و با ارائه درخواست ممنوعيت فعاليت حزب حاكم « عدالت و توسعه » به رويارويي با اسلام گرايان اين كشور برخاست .
در اين باره شنبه گذشته يك مقام دادگاه عالي تركيه اعلام كرد كه دادستان كل اين كشور از اين دادگاه خواسته است تا حزب حاكم اين كشور را به دليل حمله به سنت هاي سكولار كشور از جمله لغو ممنوعيت حجاب در دانشگاه ها منحل كند.
« عبدالرحمان يالجين كايا » دادستان كل تركيه در دادخواستي 150 صفحه اي كه به دادگاه قانون اساسي اين كشور ارايه داده حزب حاكم را به فعاليت به عنوان مركز اصلي فعاليت هاي ضدسكولار متهم كرد.
هاشم كيليج رييس دادگاه قانون اساسي به خبرنگاران گفت كه دادستان كل خواسته است تا 71 رهبر حزب از جمله رجب طيب اردوغان نخست وزير تركيه و عبدالله گل رييس جمهور اين كشور به مدت پنج سال از فعاليت هاي سياسي منع شوند.
پس از اعلام علني دادستان براي انحلال حزب حاكم اردوغان و ديگر رهبران حزب جلسه اي اضطراري تشكيل دادند.
عبدالله گل كه در زمان اين شكايت در داكار ـ پايتخت سنگال ـ بود طي گفت وگويي با خبرنگاران به نقش قانوني خود به عنوان نماد وحدت در تركيه اشاره كرد و گفت : بايد به اين فكر كرد كه آيا چنين شكاياتي آن هم عليه حزبي كه هم قدرت و هم اكثريت را در مجلس به دست دارد به تركيه كمك مي كند يا به آن زيان مي رساند.
دنگير ميرمحمد فرات جانشين دبيركل حزب حاكم پس از اين جلسه خطاب به خبرنگاران گفت كه اين شكوائيه نه حزب عدالت و توسعه بلكه دموكراسي را در تركيه و مردم اين كشور را نشانه گرفته است . در مقابل مصطفي اوزيورك سخنگوي حزب جمهوري خلق كه حزب اصلي مخالف دولت تركيه است ابراز اميدواري كرده كه اقدام حقوقي عليه حزب حاكم باعث شود اين حزب از آنچه وي « رويكرد خصمانه » به اركان قانون اساسي و بويژه اصل جدايي دين از سياست خوانده است دست بردارد.
تشكيل جلسه دادگاه قانون اساسي براي رسيدگي به دادخواست يالجين كايا احتمالا چند ماه طول خواهد كشيد. يك مقام دادگاه عالي تركيه عنوان كرده است كه در اين دادخواست از تلاش هاي اردوغان براي لغو ممنوعيت پوشيدن روسري در دانشگاه ها به عنوان مدركي مبني بر وجود يك برنامه مخفي اسلامي نام برده شده است .
پارلمان تركيه كه حزب حاكم 340 كرسي از 550 كرسي آن را در اختيار دارد ماه گذشته به لغو ممنوعيت چند دهه يي پوشيدن روسري در دانشگاه ها راي داد; اما دادگاه قانون اساسي هم اكنون در حال تجديدنظر در مورد اين قانون است . اردوغان ادعاهايي را مبني بر اينكه حزبش در حال اجراي يك برنامه اسلامي است رد كرده است .
دادگاه قانون اساسي در سال 1376 با استناد به فعاليت هاي ضد سكولار حزب رفاه نجم الدين اربكان نخست وزير وقت حكم تعطيلي اين حزب را صادر كرده بود.
عبدالله گل از اعضاي دولت اربكان بود و رجب طيب اردوغان نيز در حزب رفاه و حزب فضيلت كه جايگزين اين حزب شد عضويت داشت . موضع گيريهاي وي در زماني كه شهردار اسلامبول بود باعث صدور حكم زندان و محروميت از فعاليت سياسي عليه وي شد كه اين محروميت پس از پيروزي حزب عدالت و توسعه در انتخابات سال 1381 به حكم اين مجلس لغو شد و باعث شد اردوغان بتواند رياست دولت را در دست بگيرد.
از سوي ديگر معاون حزب حاكم عدالت و توسعه تركيه اقامه دعواعليه حزب عدالت و توسعه را خيانت به دموكراسي واراده مردم دانست .
ناظران سياسي علاوه بر موضوع حجاب خودداري دولت اردوغان از موافقت با استقرار سپر موشكي آمريكا در تركيه را از علل اصلي حركت اخير لائيك ها مي دانند.

سالي كه گذشت شايد براي كمتر كشوري همچون پاكستان داراي نشيب و فراز و حوادث متعدد بوده باشد. شورش و درگيري هاي خونين مرگ دهها نفر در انفجارها و تيراندازي هاي متعدد ترور نخست وزير اسبق انتخاب مجدد پرويز مشرف به رياست جمهوري در ميان اعتراض گسترده مخالفان اعلان جنگ افراطيون مذهبي به مشرف و سرانجام برگزاري انتخابات در فضاي متشنج و پيروزي مخالفان بخشي از اتفاقات سال جاري پاكستان بود.
حادثه خونين مسجد لعل اسلام آباد در تيرماه امسال را بايد نقطه عطف در اوجگيري بحران سال جاري پاكستان و به تعبير ديگر سرمنشا ناكامي هاي پي در پي مشرف دانست . منابع پاكستاني از كشته شدن بيش از 300 نفر در آن حادثه خبر دادند .
حادثه زماني آغاز شد كه گروهي از افراطيون مذهبي طرفدار طالبان با تجمع در مسجل لعل اين امكان را به ستاد عمليات نظامي و سياسي خود تبديل كردند. يكي از مقامات ارشد وزارت اطلاع رساني پاكستان گفت دولت به افرادي كه داخل مسجد لعل در مركز اسلام آباد موضع گرفته اند ضرب الاجلي فوري داده است تا تسليم شوند.
اين حادثه اگر چه در 21 تير ماه با حمله گسترده ارتش به مسجد و تصرف آن ظاهرا پايان يافت ولي پس از آن حادثه گروه مذكور به دولت مشرف اعلان جنگ داد و پس از آن تاريخ موج بمب گذاري ها و حملات انتحاري سراسر پاكستان را فرا گرفت كه صدها كشته و مجروح برجاي گذاشت و نهايتا به حادثه ترور بي نظير بوتو منجر شد.
« بي نظير بوتو » رهبر حزب مردم پاكستان و از سياستمداران شاخص اين كشور در حمله انتحاري كه در ششم دي ماه با بمب و اسلحه در شهر راولپندي صورت گرفت كشته شد. بوتو پنجاه و چهار ساله كه بعد از انفجار راولپندي به بيمارستان منتقل شده بود بر اثر شدت جراحات در بيمارستان جان سپرد. بوتو از ناحيه سر زخمي شده بود.
پليس پاكستان اعلام كرد عامل عمليات انتحاري موقعي كه بوتو اجتماع طرفداران خود در راولپندي را ترك مي كرد به سمت وي شليك كرد و سپس بمب خود را منفجر كرد. پليس پاكستان گفت عامل انتحاري به خودرو بوتو شليك كرد وقتي بوتو جا خالي داد وي خود را منفجر كرد.
شبكه هاي خبري در پاكستان نيز اعلام كردند در حمله انتحاري در گردهمايي حزب مردم در شهر راولپندي علاوه بر بوتو 30 نفر ديگر كشته و بيش از 100 نفر زخمي شدند .
بوتو دوبار طي سال هاي 1367 تا 1369 و از 1372 تا 1375 به نخست وزيري پاكستان رسيد . وي سپس به اتهام فساد مالي و سو مديريت از سمتش بركنار شد.
بوتو پس از بركناري ترجيح داد براي اينكه به سرنوشت همسرش دچار نشود به انگليس و دبي تبعيد شود.
وي از زمان بازگشت از تبعيد در اوايل آبان گذشته با اظهارات انتقادي از مشرف به يكي از مهمترين مخالفان رييس جمهور اين كشور تبديل شد . مشرف در سال 1378 در يك كودتاي بدون خونريزي قدرت را در پاكستان به دست گرفت . مشرف در چهارچوب مذاكره ميان سران دو طرف به منظور تقسيم قدرت بوتو را مورد عفو قرار داده بود.
پس از انتخاب مجدد مشرف به رياست جمهوري پاكستان و اعلام وضع فوق العاده بوتو از وي روي گردان شد و با انتقاد شديد از وي پرداخت . وي مشرف را متهم كرد به دنبال حفظ قدرت از هر طريق ممكن است اين در حالي بود كه انتخاب مجدد مشرف به رياست جمهوري مورد اعتراض گسترده در پاكستان قرار گرفت .
نخست وزير اسبق پاكستان دختر بزرگ ذوالفقار علي بوتو بود كه در فروردين 1358 اعدام شد . بي نظير بوتو در دانشگاه هاروارد آمريكا تحصيل كرد وي همچنين از دانشگاه اكسفورد ديپلم فلسفه گرفت .
وي در سال 1358 هنگامي كه پدرش توسط ژنرال ضياالحق سرنگون شده بود به پاكستان بازگشت .
وي كه بارها زنداني يا در محل اقامتش تحت مراقبت بود حزب مردم پاكستان را كه پدرش بنيان گذاشته بود مجددا سازماندهي كرد.
برگزاري انتخابات مجلس كه سي ام بهمن ماه برگزار شد تحول مهم ديگري در صحنه سياسي پاكستان بود. در آن انتخابات مخالفان مشرف توانستند به پيروزي برسند. حزب مشرف نيز به شكست در انتخابات اعتراف كرد. با اين شكست حزب پرويز مشرف از تشكيل دولت باز ماند.
ولي با توجه به نتايج انتخابات هيچيك از دو حزب عمده مخالف يعني « مسلم ليگ » و « حزب مردم » حد نصاب لازم براي تشكيل دولت را ندارند و طبعا دولت آتي ائتلافي خواهد بود. با توجه به تحولات جديد و مشاركت احزاب سياسي در روند امور به نظر مي رسد به تدريج از تنش هاي موجود در پاكستان كاسته شود.

« فيدل كاسترو » پس از پنج دهه از مقام رياست جمهوري و فرماندهي كل ارتش كوبا استعفا كرد.
كاسترو شخصا روز سي ام دي ماه در روزنامه رسمي « گرانما » اعلام كرد : « من پست رياست جمهوري و فرماندهي كل قوا را نه مي خواهم و نه مي پذيرم ـ تكرار مي كنم كه ـ نه مي خواهم و نه مي پذيرم . » كاستروي 81 ساله پس از تقريبا 19 ماه و پس از تحمل يك دوره سخت بيماري و واگذاري مسئوليت به برادرش « رائول كاسترو » استعفاي خود را اعلام كرد.
پس از كناره گيري كاسترو مجمع ملي كوبا در جلسه چهارم اسفندماه خود رسما رائول را به جانشيني برادرش فيدل كاسترو برگزيد.
« فيدل كاسترو » در دوره 50 ساله زمامداري خود با 10 تن از روساي جمهوري آمريكا همزمان بود . كاسترو و همرزمان انقلابي اش در سال 1338 « فلوخنسيو باتيستا » ديكتاتور تحت حمايت آمريكا را در كوبا سرنگون كردند .
كاسترو كه بيماري و دوري نسبي از انظار عمومي نتوانست ديدگاه هايش را در باب محكوم كردن جنگ آمريكا در عراق و نيز خطر نظام سرمايه داري آمريكا براي بشريت از اذهان كوبابي ها بزدايد با اعلام كناره گيري از قدرت در واقع فصلي را از تاريخ تحولات سياسي بست كه سرآغاز آن به قرن بيستم برمي گردد.
او در تاريخ 23 مرداد 1305 در « بيرن » واقع در شرق كوبا و مزرعه يك خانواده اسپانيايي تبار متولد شد مكاني كه پس از پيروزي انقلاب كوبا به عنوان نخستين مزرعه به دستور كاسترو مصادره شد. كاسترو از همفكران « ارنستو چه گوارا » نماد آرژانتيني تبار انقلاب هاي چپگرا بود . كاسترو در سال 1334 پس از آن به موجب يك فرمان عفو عمومي از زندان آزاد شد به مكزيك گريخت و در اين كشور با چه گوارا ملاقات كرد.
كاسترو سال 1335 به همراه حدود 80 نفر از يارانش به كوبا بازگشت و با تشكيل يك نيروي چريكي چندين هزار نفره همزمان با آغاز سال 1338 ديكتاتوري باتيستا را فروريخت . كاسترو به علت مقاومت و پايداري اش در برابر آمريكا و جهان سرمايه داري شهرت پيدا كرد.
كاسترو از حمله تحت حمايت « سيا » در « خليج خوك ها » تلاش هاي تروريستي متعدد تحريم تجاري درازمدت واشنگتن و نيز از پيامدهاي فروپاشي جمهوري شوروي سابق كه منبع تامين اغلب نيازهاي كوبا در طول 30 سال بود جان سالم به در برد . كاسترو حمايت از گروه هاي چپ گرا در آمريكاي لاتين و اعزام 350 هزار نيرو به آنگولا را در كارنامه اش دارد .
به هر صورت نوچپهاي مخالف جهاني سازي در سراسر جهان اين رهبر چپگرا را به عنوان يك قهرمان و يادآور چه گوارا مي دانند.
در همين حال سخنگوي وزارت خارجه آمريكا در واكنش به كناره گيري كاسترو از مقام خود گفت : سياست كشورش در قبال هاوانا تغييري نكرده است و تحريمهاي اقتصادي كوبا ادامه مي يابد. « باراك اوباما » و « هيلاري كلينتون » نامزدهاي دمكرات در انتخابات رياست جمهوري آمريكا نيز گفتند كه واشنگتن بايد آماده پاسخ مثبت به تغييرات در كوبا باشد.
اوباما گفت : « اگر سران كوبا آماده تغييرات با معني باشند آمريكا بايد آماده اتخاذ تدابير لازم براي عادي سازي روابط و لغو تحريم اقتصادي باشد كه پنجاه سال ادامه داشته است . » وي از سياست منزوي كردن كوبا انتقاد كرد و سال گذشته گفت در صورت انتخاب شدن آماده مذاكره با كاسترو است .
كاسترو در واكنش به سخنان بوش طي بيانيه اي اعلام كرد هيچ گونه تغيير و تحولي به نحوي كه رئيس جمهور آمريكا در انتظار آن است در كوبا ايجاد نخواهد شد.
« فيدل كاسترو » طي اين بيانيه اعلام كرد : « جورج بوش » رئيس جمهور آمريكا در نخستين واكنش به كناره گيري من اعلام كرد كه اين استعفا بايد آغاز راه مرحله انتقالي به سوي آزادي و دموكراسي در كوبا باشد اما بايد بداند كه استعفاي من هيچ تغيير و تحولي در كوبا به وجود نخواهد آورد. »