بخش ورزشي : در پايان رقابتهاي واليبال جشنواره غدير فرماندهي پشتيباني سپاه تيم آماد پشتيباني و تحقيقات صنعتي فرماندهي كل سپاه قهرمان شد.
اين مسابقات با حضور 15 تيم از رده هاي مختلف سپاه در سالن امام علي (ع ) برگزار گرديد كه در پايان دو تيم معاونت آماد پشتيباني و قرارگاه نبي اكرم (ص ) س . م به فينال راه يافتند. در پايان تيم معاونت آماد به مقام قهرماني نايل شد قرارگاه نبي اكرم (ص ) ستاد مشترك عنوان نايب قهرماني را كسب كرد و تيم معاونت اطلاعات در مكان سوم ايستاد.
اسامي بازيكنان تيم قهرمان به شرح ذيل مي باشد.
1 ـ عليرضا حسينعلي پور
2 ـ رضا نصيري
3 ـ روح الله مهديخاني
4 ـ فرداد نوروزي
5 ـ حبيب اماميان
6 ـ سعيد بني اسديان (سرپرست تيم )
7 ـ علي نجفي
8 ـ علي طاهري
9 ـ يوسف آشوري
10 ـ اكبر عليزاده
11 ـ محمدرضا محمد بيگي
سرپرستي فني مسابقات برعهده سرهنگ عبدالهادي حسيني و توزيع جوايز توسط فرماندهان و سرپرست جشنواره غدير برادر اصغر غمناك انجام گرديد.

بخش ورزشي : در جنوب شهر تهران منطقه جواديه خانه هاي كوچك و به هم پيوسته اي وجود دارند. در اين كوچه پس كوچه ها و خانه هاي محقر مردان و زناني زندگي مي كنند كه مظهر ايمان و اراده و وفاداري هستند.
در جمع اين خانواده ها جواناني تربيت شده اند كه هر يك جلوه اي از ايمان و عمل صالحند و با حضورشان در دوران دفاع مقدس موجب سربلندي اسلام و مسلمين شدند انسانهايي كه عليرغم جواني اما راه و رسم پهلواني را خوب آموخته و علي (ع ) را الگوي خود قرار دادند . شهيد غلامرضا جانفزا نمونه اي از اين جوانان بود كه از تبار پهلوانان به خيل شهدا پيوست . غلامرضا در سال 1343 در خانواده اي متوسط و مذهبي در محله جواديه تهران ديده به جهان گشود. وي از كودكي باهوش و بااستعداد بود به گفته پدر شهيد از همان بچه گي نماز مي خواند و شبها با وضو مي خوابيد. علاقه فراواني به كسب علم و كتاب داشت از همين رو پس از گذراندن دوران دبيرستان وارد حوزه علميه شد غلامرضا هنگامي كه درس مي خواند ورزش هم مي كرد و در رشته كشتي به درجات عالي رسيد و چندين حكم قهرماني در مسابقات مختلف بدست آورد.
مادر شهيد غلامرضا جانفزا در رابطه با نحوه شهادت پسرش مي گويد : غلامرضا فرمانده گردان شهادت لشكر محمد رسول الله (ص ) بود بعد از عمليات والفجر 8 در منطقه فاو در مسجد مشغول امضا كردن برگه مرخصي بچه هاي گردان بوده كه خبر مي آورند فكه توسط بعثي ها محاصره شده است در حالي كه تعدادي از بچه هاي گردان به مرخصي رفته بودند حدود 300 نفر را جمع كرده و به سوي فكه حركت مي كند. در درگيري در منطقه ابوقريب همان جايي كه به شهادت مي رسد سه تانك عراقي ها را مي زند و هنگامي كه چهارمين تانك دشمن را به همراه 70 80 سرباز عراقي به هلاكت مي رساند جايش را شناسايي مي كنند عراقي ها از سه طرف به كانالي كه غلامرضا كمين كرده بوده حمله مي كنند و با كاليبر 50 او را مي زنند . همرزمانش او را به سر كانال منتقل مي كنند و فورا با آمبولانس به اهواز انتقال مي يابد. شهيد جلال پازوكي بعدها به مادر شهيدغلامرضا جانفزا گفته ; غلامرضا را سريع سوار هواپيما كردند تا به تهران منتقل شود من هم درون هواپيما بودم اما شدت خونريزي آنقدر زياد بود كه نشد و مجددا با برانكارد او را از هواپيما پائين آورديم كه در اين هنگام خودش تمامي وسايل همراهش را به ديگر بسيجي ها داد و از همه حلاليت خواست . اما خاطره اي كه پدر شهيد جانفزا تعريف مي كند حماسي تر است او مي گويد وقتي پيكر غلامرضا از مسجد محل تشييع شد همگي رفتيم بهشت زهرا(س ) يك وقت من ديدم مادر غلامرضا نيست هنگامي كه رفتيم پيكرش را دفن كنيم ديدم مادر غلامرضا دسته گلهايي كه از لشكر آمده بود را برده و تمامي ديوارهاي قبر پسرش را با گل آذين بندي كرده است . اين مادر همچون خانم زينب (س ) واقعا قهرمانه . او هنگامي كه پيكر شهيد تشييع مي شد هيچگاه در مقابل جمعيت اشك نريخت بطوري كه بعضي مواقع غريبه ها مي پرسيدند اين جوان مادر ندارد.
و مادرش در اين رابطه مي گويد اين سفارش خود غلامرضا بود به من وصيت كرد كه مادر اگر شهيد شدم هيچگاه مقابل چشم مردم گريه نكن چرا كه منافقين سواستفاده خواهند كرد و جوانان مايوس خواهند شد.
شهيد غلامرضا جانفزا در بسيج هم فعاليت داشت يكبار نيز به جبهه كردستان اعزام و پس از چهار ماه با پاي مجروح بازگشت . در سال 1360 مجددا داوطلب عازم جبهه كردستان شد و در عمليات هاي متعدد شركت نمود و از سال 61 تا 65 در جبهه جنوب و غرب كشور در لشكر 27 محمدرسول الله (ص ) فرمانده گردان شهادت بود و در همين زمان نيز در حوزه علميه حاج آقا مجتهدي ثبت نام كرد و درس طلبگي مي خواند.
شهيد غلامرضا جانفزا با شركت در عملياتهاي متعدد از جمله والفجر مقدماتي والفجر 8 و كربلاي 5 حضور داشت تا اينكه در فكه در تاريخ 65 2 26 در منطقه ابوقريب شهد شيرين شهادت را نوشيد و به لقاالله پيوست .