مجيد زندي
امروزه آموزش وپرورش در همه كشورهاي توسعه يافته محور توسعه پايدار اقتصادي اجتماعي فرهنگي و حتي سياسي است . البته كمك به اقتصاد آموزش وپرورش رايگان در راستاي تعليم و تربيت صحيح نسل آينده زيربناي اقتصادي دولت ها هم قلمداد مي شود تا حدي كه كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه با اختصاص بخش مهمي از توليد ناخالص ملي به آموزش وپرورش همت خود را در تعليم و تربيت نيروي انساني فعال بانشاط و پراميد نسل آينده صرف مي كنند زيرا مي دانند اگر كشوري هرچند داراي منابع اقتصادي غني باشد اما نتواند در تامين و تربيت نيروي انساني خود موفق شود از توسعه يافتگي بازخواهد ماند.
اما اگر بخواهيم در ساختار نظام آموزش وپرورش كشور آفت شناسي انجام دهيم اكنون رويكرد پول محور پس از تاسيس مدارس غيرانتفاعي در كشور به بدنه آموزش وپرورش دولتي نيز نفوذ كرده و طرفداران آموزش وپرورش نقدي ! ساختار آموزش وپرورش دولتي را به نظام كمونيستي تشبيه مي كنند و متاسفانه چنين افرادي در كشور كماكان در مسند مسئوليت هم قرار دارند در حاليكه نظام آموزش وپرورش غيرانتفاعي در كشور در اصل با گزينش دانش آموزان برخوردار از سطح دانش و توان مالي بالاتر توفيقات دانش آموزان داراي معلم خصوصي در منزل را هم ناشي از عملكرد خود تبليغ كرده اند و اين نوع تبليغ تا به آنجا پيش رفت كه اكنون دريافت پول در مدرسه هاي دولتي هم به عنوان يك ابزار موفقيت تبليغ و بر آن پافشاري و به گونه اي تبليغ مي شود كه اگر مشاركت هاي مردم نباشد امور مدرسه نمي چرخد. اين ايده . ايده خطرناكي است كه نظام آموزش وپرورش ما را از درون تهي مي سازد.
اينكه مشاركت باشد و اوليا با ميل و رغبت كمك كنند هيچ اشكالي ندارد حتي افراد خير فراواني در كشور داريم كه براي آموزش وپرورش مدرسه هم مي سازند و هيچ منتي هم بر دانش آموزان ندارند اما هنگامي كه بستر فكري مديران ارشد آموزش وپرورش و مدرسه به اين سمت رفت كه به هر شيوه ممكن حتي با تحقير دانش آموزان و مقايسه آنها با دانش آموزان ديگر نصب اسامي روي ديوار مدرسه و... پول مطالبه كنند حركت خطرناكي است كه شيرازه فكري و تربيتي نسل آينده را ويران مي سازد.
البته اين مساله را همه اوليا و حتي دانش آموزان فهميده اند كه اكنون شيوه دريافت پول تغيير كرده و به روش هاي مختلف در مدارس دولتي پياده مي شود. اين ايام كه نوبت نيم ترم مدرسه ها آغاز شده نامه نگاريها و فشارهاي پنهان و آشكار بر دانش آموزان حتي انتشار اسامي دانش آموزاني كه اوليا آنها پول كمك به مدرسه را نپرداختند از اوليا دانش آموزان پول دريافت مي كنند.
در گذشته دريافت پول صرفا هنگام ثبت نام بوده كه اكنون اين شيوه منسوخ شده و شگردها و حيله هاي جديدتري در نظام آموزش وپرورش طراحي و پياده شده است آن زمان در ابتداي كار بدون پرداخت پول به حساب مدرسه از ثبت نام دانش آموزان سرباز مي زدند كه به دنبال اعتراض مردم و رسانه ها اكنون روش ندادن كارنامه ميان ثلث باب شده است و حتي دانش آموزان را تهديد به اخراج از مدرسه مي نمايند! متاسفانه فشارها در سطح مدرسه دولتي به گونه اي شده كه حتي علنا در صف صبحگاهي دانش آمواني كه اوليا آنها در به اصطلاح طرح همياري مشاركت نكرده اند تهديد مي شوند و دانش آموزان نيز براي حفظ آبروي خود به نماينده مدير و ناظم نزد پدر و مادر تبديل شده اند.
اين ايام كه دو ماه از آغاز فصل مدرسه گذشته نامه نگاري مدرسه به اوليا براي حضور در مدرسه و پرداخت وجه كمك به مدرسه فراوان شده است نگاه خطرناكي كه در دهه هاي آينده نسل جديدي را در مسند كارهاي اجرايي اين مملكت قرار مي دهد كه جز پول به هيچ مساله اي فكر نكنند زيرا اكنون شيرازه فكري آموزش وپرورش او با پول عجين شده است .
البته مسئولان مدرسه هم اوليا را دسته بندي كرده اند و مي دانند با هر يك از آنها با چه شگردي كار كنند كه به نتيجه دلخواه خود برسند. در اين دسته بندي عام اوليا به سه گروه تشكيل شده اند عده اي از اوليا در همان روزهاي اول كه مدير و ناظم مدرسه صحبت از كمك به مدرسه مي كنند وجه موردنظر آنها را به حساب مدرسه واريز مي نمايند كه اين گروه حدود 30 درصد از اوليا را تشكيل مي دهند. گروه دوم آندسته از اوليايي هستند كه در پايان ماه مهر پس از شركت در جلسات اوليا و مربيان توجيهات مدير و ناظم مدرسه براي مشكلات آموزشي و غيرآموزشي آنها را مجاب مي سازد كه پول درخواستي مدرسه را بپردازند و گروه سوم كه اكثريت اوليا را هم تشكيل مي دهند به دلايل مشكلات معيشتي قادر به پرداخت وجوه موردانتظار مسئولان مدرسه نمي شوند كه مدرسه هم بر آنها فشارهاي مختلفي وارد مي سازد.
اين افراد در ذهن خود با استناد به اصل 30 قانون اساسي كه مي گويد : « دولت موظف است وسايل آموزش وپرورش رايگان را براي همه ملت تا پايان دوره متوسطه (دبيرستان ) فراهم سازد و وسايل تحصيلات عالي را تا سر حد خودكفايي كشور به طور رايگان گسترش دهد » انتظار دارند دولت با درآمدهاي هنگفت خود در راستاي تقويت باورهاي علمي و اجتماعي دانش آموزان آموزش وپرورش را به زور به سمت پول سوق ندهد و اين البته حق قانوني هر فردي است كه معتقد باشد علم بهتر از ثروت است !
خانم حسين زاده مادر يكي از دانش آموزان درباره نحوه دريافت پول از آنها در مدرسه دولتي به گزارشگر ما مي گويد : درخواست پول فقط مربوط به امسال نيست سال قبل هم كه فرزندم در مقطع اول راهنمايي تحصيل مي كرد از همان اولين روز مدرسه به ما گفتند بايد پول به مدرسه بدهيم و مجبور شدم سال گذشته علاوه بر كمك هاي موردي 50 هزار تومان به حساب مدرسه واريز كنيم .
وي ادامه مي دهد : امسال هم در روز انجمن اوليا و مربيان مدير مدرسه به ما گفت براي هر دانش آموزي يكصد هزار تومان نوشتيم و هر دانش آموزي كه زودتر بياورد در نمره انضباط او اثر مثبت مي گذارد و بسياري از اوليا تصميم گرفتند همان روزها درخواست هاي مدرسه را برآورده سازند اما چون حساب و كتاب منزل در دست من است هرجور فكر كردم نتوانستم پول موردانتظار مدرسه را تاكنون پرداخت كنم .
وي مي گويد : در دو سه روز گذشته نامه اي از طرف مدرسه در اختيار پسرم قرار دادند كه در آن گفته شد براي انجام پاره اي از مذاكرات به مدرسه بروم هنگامي كه رفتم درباره عدم پرداخت پول صحبت كردند و شماره حساب مدرسه را در اختيارم قرار دادند و ما هم مانديم كه چه كاري بايد انجام دهيم
خانم حسين زاده ادامه مي دهد : همسرم در ماه فقط 250 هزار تومان حقوق مي گيرد در حاليكه 120 هزار تومان در ماه بابت اجاره مسكن مي پردازيم و پس از كسر هزينه آب و برق و غيره حدود 100 هزار تومان بابت هزينه من و همسرم و دو فرزندم باقي مي ماند آيا ما مي توانيم با اين 100 هزار تومان به درخواست هاي پي درپي مدرسه براي پرداخت 100 هزار تومان مشاركت پاسخ گوئيم
وي مي گويد : من اين حرف ها را به ناظم و مدير مدرسه پسرم هم گفته ام ولي آنها باور نمي كنند و حرف خودشان را مي زنند كه درس خواندن خرج دارد آيا اين انصاف است كه اگر ما پول نداريم نمره انضباط فرزندم كم شود. نمره اي كه بخاطر فقر و بي پولي سالهاست در صورت فرزندم آشكار است كه مودب نشان مي دهد.
وي در خاتمه از وزير آموزش وپرورش و شخص رئيس جمهور درخواست مي كند مانع از فشار مسئولان مدرسه در حق فرزندش و نمونه هاي فراوان ديگر شوند.
آقاي داريوش نورمحمدي ولي دانش آموز مقطع ابتدايي نيز در گفت وگو با گزارشگر ما مي گويد : فصل پاييز در سالهاي اخير به دغدغه تلخ اوليا دانش آموزان تبديل شده است زيرا علاوه بر تهيه لوازم موردنياز دانش آموز درخواست كمك هاي پي درپي از سوي مسئولان مدرسه به عناوين مختلف به جز « شهريه » خانواده ها را به ستوه آورده است .
وي مي افزايد : اي كاش با يك عنوان دريافت شهريه نام خود را هم مدرسه غيرانتفاعي يا حداقل غيردولتي مي گذاشتند زيرا مدير مدرسه هر روز درخواست پول از دانش آموزان مي كند براي رنگ كردن سالن و خريد موكت براي نمازخانه مدرسه نقاشي در حياط مدرسه رنگ آميزي در و ديوار مدرسه خريد ميز براي مدرسه خريد كامپيوتر براي مدير مدرسه تعمير و نصب لوازم بهداشتي سرويس مدرسه خريد تخته سبز و گچ رنگي و... مدرسه كه انگار اين مدرسه هيچ پولي براي خريد لوازم موردنياز خود ندارد.
وي مي گويد : ظاهرا فقط ديوار مدرسه براي دولت است كه آن نيز بافت فرسوده اي دارد و هر وقت هم به آنها اعتراض مي كنيم آنها از نداشتن بودجه صحبت مي كنند كه از طرف اداره در اختيار آنها قرار نمي گيرد. اگر كمبودي هست دولت بايد تامين كننده آن باشد و دليل نمي شود كه به اوليا دانش آموزان فشار بياورند تا بودجه آنها را تامين كنند اگر اين روش ادامه يابد فردا هم خواهند گفت حقوق ناظم مدير مستخدم معلم و... را هم اوليا بپردازند و ما فقط كارنامه و هزينه نمره انضباط را خواهيم پرداخت !
آقاي نورمحمدي ادامه مي دهد : متاسفانه خود معلمان و مديران مدارس هم از اين وضعيت نگران هستند ولي چاره اي جز اين ندارند زيرا به اعتراف خودشان ادارات آموزش وپرورش اين خواسته را از آنها دارد كه به هر روشي كه ممكن مي دانند از اوليا پول بگيرند در حاليكه مسئولان ارشد دولتي و آموزش وپرورش بايد به وضعيت معيشتي و درامد خانواده ها هم توجه كنند زيرا بسياري از خانواده ها هستند كه به دليل نداشتن مسكن و دريافت حقوق بسيار پايين توان ادامه زندگي هم ندارند تا چه رسد به اينكه دولت مي خواهد آنها را نزد زن و بچه ها نيز شرمنده سازد.
آقاي شمس الدين كه خود از فرهنگيان منطقه شش تهران هم هست نيز درباره دريافت شهريه در مدارس دولتي مي افزايد : به نظر من برخي از مديران خارج از رويه قانوني و صرفا به راي خود عمل مي كنند و در اين زمينه راه افراط را در پيش گرفتند در حاليكه نه قانون و نه دستورالعمل هاي آموزش وپرورش چنين افراطي را نمي پذيرد كه به نظرم مسئولان آموزش وپرورش براي اعاده حيثيت خود مي بايست مانع عملكرد اشتباه چنين مديراني شوند.
وي مي افزايد : به نظرم برخي از اين مدارس با دريافت پول مي خواهند خودشان را مطرح سازند و با برپايي هياهو براي هيچ جايي در مدارس براي خود باز مي كنند.
آقاي شمس الدين ادامه مي دهد : سال گذشته يكي از همين مدارس كه متاسفانه فرزندم هم بنا به علاقه شخصي در آن درس مي خواند از ما 300 هزار تومان پول درخواست كردند كه عليرغم ميل باطني 230 هزار تومان از اين پول را پرداخت كرديم ولي در آخرين روز مدرسه كه قرار بود آنها گواهي تاييديه گذراندن دوره پيش دانشگاهي را براي ارسال به دانشگاه در اختيار فرزندم قرار دهد درخواست 70 هزار تومان باقي مانده را كردند و دوباره نيز مجبور شدم 70 هزار تومان را براي دريافت تاييديه حضور فرزندم در آن مدرسه به اصطلاح دولتي بپردازم .
وي مي گويد : رفتارهاي دوگانه موجود به گونه اي شده كه ساماندهي نحوه كمك هاي مردمي در مدارس دولتي را ضروري كرده است تا مانع ظلم و تعدي به خانواده هاي دانش آموزان شود.
در اين زمينه مدير يك دبستان هم كه علاقه اي به اعلام نام خود ندارد به گزارشگر ما مي گويد : نمي توان همه مسايل را به اوليا گفت ولي ادارات آموزش وپرورش حتي علاقه اي به پرداخت سرانه آموزشي مدارس از خود نشان نمي دهند و در جلسات پي درپي كه ما داريم متوجه مي شويم كه دوست دارند اين بودجه اندك را صرف هزينه هاي جاري خود سازند تا حدي كه ما حتي نتوانيم با پول دريافتي از اداره هزينه هاي جاري مدرسه خصوصا هزينه قبض آب برق گاز و تلفن را پرداخت نمائيم .
وي كه پس از 25 سال فعاليت در رده هاي مختلف يكي از آرزوهاي خود را بازنشستگي اعلام مي كند مي افزايد : مدرسه داراي 300 نفر دانش آموز است كه كل سرانه دانش آموزان مدرسه 300 هزار تومان مي شود كه با آن نمي توانيم قبض برق و گاز را پرداخت كنيم اگرچه اين رقم هم هنوز به دست ما نرسيده و ما مدرسه را به صورت خودگرداني اداره مي كنيم .
وي مي افزايد : خودم فرزند دانشجو دارم كه مجبورم براي آن شهريه بپردازم و حال و روز اوليا را هم مي دانم اما يكي از اصلي ترين مشاجرات ما در منطقه همين دريافت وجه از اوليا است كه اصرار دارند كمك مالي را از والدين دانش آموزان دريافت نمائيم .
اين مدير مدرسه مي افزايد : هزينه هاي جاري مدرسه فقط آب و برق و گاز و تلفن نيست از مايع دستشويي صابون لامپ شوفازخانه رنگ و... گرفته تا قند و چاي و سماور لوازم تبليغاتي و كاغذ و خدمات كامپيوتري كه هر يك هزينه هايي گزافي را به مدرسه وارد مي سازد كه سرانه اختصاص يافته از آموزش وپرورش هم مربوط به محاسبه قيمت ها در 20 سال پيش است .
وي مي گويد : همانگونه كه هزينه خانواده ها در زندگي افزايش يافته هزينه هاي ما نيز بسيار زياد شده و اجناس را از بازار به قيمت آزاد خريداري مي كنيم كه اگراين حركت ها هم نباشد مدرسه از چشم و دل خود دانش آموزان و اوليا هم مي افتد و علاقه اي به تحصيل در اين مدرسه از خود بروز نمي دهند.
وي مي گويد : اينكه مي بينيد اين مدرسه از لحاظ آموزشي موفق است به دليل دريافت هزينه هاي جاري از اوليا مي باشد در غيراينصورت ما قادر نيستيم كپي سئوالات هفتگي در اختيار دانش آموزان قرار دهيم و دل معلم را نيز با شيوه هاي مختلف گرم نگه داريم .
اين مدير مي افزايد : با رقابتي كه در اين بخش در ميان مدارس منطقه بپا كردند اگر مديري نتواند هزينه ها را از اوليا تامين كند به كم كاري متهم مي شود و مشكلات خاص حقوقي و حيثتي براي خودش پديد خواهد آورد كه در مجموع ما را مجبور مي سازد به هر شيوه ممكن و البته با احترام اين پول ها را از اوليا بگيريم اگرچه 30 درصد اوليا به هيچ وجه راضي به پرداخت چنين پولي نخواهند شد .
وي مي گويد : اين 30 درصد كساني هستند كه در هر مقطعي محل سكونت خود را در نزديكي ديوار مدرسه انتخاب مي كنند و مدرسه هم مجبور است فرزندان آنها را ثبت نام كند و ما نيز مجبوريم فشار عدم حمايت چنين اوليايي را از خانواده ساير دانش آموزان كه بعضا در محدوده اي دورتر قرار دارند دريافت كنيم .
وي مي افزايد : در سال جاري 14 دانش آموزي كه سال قبل در مدارس غيرانتفاعي درس مي خواندند به مدرسه ما مراجعه كرده و با دلايل مختلف اعلام كردند علاقه اي به ادامه تحصيل در مدارس غيرانتفاعي ندارند كه به نظر من عمده علت همان مشكلات معيشتي است كه اوليا اين دانش آموزان را مجبور ساخته براي ادامه تحصيل به مدرسه دولتي بيايند و به همين دلايل هم امسال رسما اعلام شده كه 700 مدرسه غيرانتفاعي در سراسر كشور به دليل كاهش تعداد دانش آموزان تعطيل شده است .
در اين زمينه آقاي سيدنصرالله فاضلي معاون توسعه مشاركت هاي مردمي وزارت آموزش وپرورش كه در گفت وگو با خبرنگاران حكم بر واجب بودن كمك مالي اوليا به مدارس داده بود در پاسخ به سئوال گزارشگر ما مبني بر اينكه آيا درخواست پي درپي پول در مدرسه دولتي اثر تخريبي بر روحيه دانش آموزان و آينده سازان كشور نخواهد گذاشت مي گويد : من اين نظر شما را قبول دارم كه به نظرم به روحيه مديران مدارس بازمي گردد و شايد فقط بحث شهريه نباشد. ممكن است مدرسه همه امكانات را رايگان در اختيار دانش آموز قرار دهد اما مدير اين مدرسه هنگام مواجهه با دانش آموز آن فرهيختگي لازمه را نداشته باشد كه بايد سطح آموزش مديران مدارس ما هم ارتقا يابد.
وي مي افزايد : مديران مدارس ضمن آنكه بايد از تحصيلات لازم برخوردار باشند بايد از روابط اجتماعي درستي هم بهره بگيرند در حاليكه اگر مديران مدارس افراد فرهيخته و دانشمندي باشند به گونه اي پول مي گيرند كه دانش آموز احساس شخصيت كند نه ذلت بايد قبول كنيم همان داستان بنشين و بفرما و... در اين مساله هم حاكم است و ما نمي توانيم بر تمامي رفتارهاي مديران و ناظم مدرسه ناظر قرار دهيم .
وي مي افزايد : از طرف ديگر هم بايد بپذيريم كمبود امكانات در مدارس ما ضربه جبران ناپذيري به نظام آموزش وپرورش محسوب مي شود و مهارت مديران اين است كه بتوانند از پس اين مشكلات برآيند اگرچه نيازهاي امروز مدارس را به هيچ وجه نمي توان با گذشته مقايسه كرد.
و شبكه هاي اطلاع رساني كامپيوتري به شدت در مدارس ما مطرح است در حاليكه در گذشته IT آقاي فاضلي مي گويد : اكنون بحث اصلا چنين امكاناتي وجود نداشته است و ما نبايد مسايل امروز را با گذشته مقايسه كنيم . اما اينكه بگوئيم مشاركت هاي مردمي نيازمند ساماندهي است را مي پذيرم كه اولا نبايد به شخصيت دانش آموزان اهانت شود و ثانيا هيچ كس از تحصيل محروم نشود.
وي مي گويد : اگر امروز بيش از 99 درصد جمعيت دانش آموزي در سطح ابتدايي تحت آموزش اجباري قرار دارند نشان مي دهد سرمايه ها در چه مسيرهايي صرف مي شود كه همه علي السويه از امكانات آموزشي برخوردار باشند نه اينكه امكانات را به شهرهايي چون تهران بدهيم اما در روستاهاي دورافتاده اصلا نتوانيم كلاس درس داير كنيم .
معاون توسعه مشاركت هاي مردمي وزارت آموزش وپرورش با منفي خواندن نگاه روزنامه ها مي افزايد : اين مشاركت ها مي تواند به مدارس كمك كند زيرا دولت بيش از اين توان اختصاص منابع لازم به مدارس دولتي را ندارد به همين دليل اصرار داريم كه از مشاركت هاي مردمي براي بهبود كيفيت آموزشي مدارس دولتي بهره بگيريم .
وي در خصوص اينكه چه نظارتي بر نحوه هزينه كرد كمك هاي مردمي در مدارس دولتي صورت مي گيرد هم مي افزايد : قطعا همه كمك ها براي تهيه در وپنجره و حقوق معلم قرآن و پرورشي وبهداشت نيست بلكه براي برگزاري كلاس هاي فوق برنامه است كه البته برگزاري آن نيز اجباري نيست و سطحي دارد كه براساس آن صورت مي گيرد.
آقاي فاضلي ادامه مي دهد : ما در اين زمينه معتقديم برخي رفتارها در مدارس ناسالم است كه ميل داريم هم اين كمك ها را ساماندهي كنيم و نظارت ها افزايش يابد اما تمامي كمك ها مي بايست براساس ميل و رغبت باطني والدين باشد.
وي مي افزايد : دولت و مردم دو منبع عمده تامين اعتبارات موردنياز مدارس دولتي هستند در حاليكه دولت 94 درصد از سهم خود به آموزش وپرورش را به حقوق و مزاياي پرسنلي اختصاص مي دهد و 6 درصد باقيمانده نيز بايد براي تجهيزات و امكانات 150 هزار مدرسه در سراسر كشور هزينه شود.
وي با پذيرش حمايت گسترده تر كشورهاي توسعه يافته از آموزش وپرورش مي افزايد : در كشورهاي توسعه يافته سهم آموزش وپرورش از توليد ناخالص داخلي 7 درصد است اما اين رقم براساس آخرين آمار در كشور ما حداكثر 4 درصد مي باشد .

به نظر مي رسد تئوري و راهكار جديد نظام آموزش وپرورش ابتدا ايجاد مدارس نه دولتي ـ نه غيرانتفاعي باشد زيرا به دنبال كاهش 4 ميليوني تعداد دانش آموزان در سطح كشور و افزايش علاقمندي خانواده ها براي ثبت نام فرزندان خود در مدارس دولتي و همچنين كاهش استقبال دانش آموزان و اوليا از مدارس غيرانتفاعي و مشاهده عدم تفاوت سطح كيفي اين مدارس به نسبت پولي كه از خانواده ها دريافت مي كنند و ... دلايل مختلف ديگر به مرور و عليرغم انتظار آنها براي حضور 20 درصدي مجموع دانش آموزان در مدارس غيرانتفاعي عمر مدارس غيرانتفاعي همانند مدارس نمونه مردمي و... رو به افول رفته است .
در چنين شرايطي رويكرد اقتصادي و اولويت بخشي به خودگرداني مدارس دولتي طرحي نانوشته شده است كه اكنون مديران مدارس دولتي در خط مقدم اين طرح قرار گرفته اند تا با مخفي كردن نظام آموزش وپرورش در پناه اصل 44 قانون اساسي و تجديدنظر در قانون مدارس غيرانتفاعي هيات امنايي ساختن اينگونه مدارس و اعطاي وام و زمين و... براي توسعه اينگونه مدارس راه متفاوتي را با اصل 30 قانون اساسي درپيش گيرند كه گسترش اين تفكر نظام آموزش وپرورش را تهديد مي كند كه همه انديشمندان و دلسوزان مي بايست در جهت مقابله با اين رويكرد احساس مسئوليت كنند.
اگر در گذشته مدارس دولتي هنگام ثبت نام دانش آموزان از اوليا پول دريافت مي كردند اكنون شگرد آموزش وپرورش عوض شده و بدون دريافت پول كارنامه ترم و ميان ترم را به دانش آموزان نمي دهند تا آنها مجبور باشند به اهميت پول در نظام به اصطلاح تعليم و تربيت رايگان كشور پي ببرند!
نسل كودك و نوجوان امروز كه مي بيند مسئولان كشور اهميتي به تحصيل رايگان آنها نمي دهند در آينده نيز هيچ تعهدي را براي كشور و ملت و دولت خود نخواهند پذيرفت . در حاليكه گام نهادن در اين راه در نهايت براي همه زيانبار خواهد بود
مادر يك دانش آموز در جنوب شهر تهران : همسرم در ماه فقط 250 هزار تومان حقوق مي گيرد كه 120 هزار تومان آن را بابت اجاره مسكن مي پردازيم و با كسر هزينه هاي آب و برق و گاز حدود 100 هزار تومان براي چهار سر عائله باقي مي ماند آيا با اين پول مي توانيم به درخواست هاي پي درپي مدرسه دولتي براي پرداخت 100 هزار تومان پول جواب مثبت دهيم
آقاي فاضلي معاون توسعه مشاركت هاي مردمي وزارت آموزش وپرورش : متاسفانه رفتار برخي از مديران مدارس براي جلب مشاركت هاي مردمي نادرست است ; در حاليكه اگر اين مساله براي اوليا و دانش آموزان توضيح داده شود آنها با پرداخت پول به مدرسه احساس شخصيت مي كنند نه ذلت