روزنامه جمهوري اسلامي 06/09/1386 صفحه سياسي
*****
آناپوليس ; تكرار تجربه هاي شكست خورده


  • اشاره :
    سه شنبه هفته جاري قرار است كنفرانس سازش ميان اعراب واسرائيل در خاك آمريكا برگزار شود. علاوه بر رژيم صهيونيستي و حكومت خودگردان فلسطين توسط جرج بوش 40 كشور آسيايي ـ آفريقايي ـ اروپايي ـ به اين كنفرانس دعوت شده اند . از ميان كشورهاي دعوت شده به كنفرانس نام 16 كشور عربي به چشم مي خوردكه عربستان سعودي در راس آنها قرار دارد و سوريه هم مخالفت خود را براي مشاركت در كنفرانس اعلام داشته است . مطلب پيش روي اهداف دلايل و نتايج احتمالي اين نشست را مورد بررسي قرار داده است . با هم دنبال مي كنيم :
    پس از جنگ 33 روزه و شكست بي سابقه اسرائيل كه به تضعيف جايگاه منطقه اي و بين المللي اين رژيم انجاميد تل آويو به ناچار براي رهايي از بحران داخلي و تهديدات منطقه اي پيشنهاد صلح عربستان را كه به صلح عربي معروف بود در دستور كار خود قرار داد. اين جنگ موقعيت رژيم هاي سازش كار عربي را نيز در برابر افكار عمومي خود متزلزل كرده بود آن ها نيز براي پاك كردن صورت مسئله اي به نام اسرائيل با اشتياق بيشتري كنفرانسي را با همكاري مصر و اردن برگزار كردند تا روند اين صلح را بررسي كنند.
    در اين ميان جنبش مقاومت اسلامي (حماس ) به عنوان منتخب قانوني مردم فلسطين كه حداكثر آرا را در انتخابات شهرداري و پارلماني به دست آورده بود همچنان با رويكرد مقاومت در بين فلسطينيان نفوذ بسياري يافته و محمود عباس رئيس دولت خودگردان به موازات محبوبيتي كه حماس به دست مي آورد جايگاه خود را به دليل مشي سازش كارانه در بين مردم فلسطين از دست داد.
    مجموعه حوادث جاري باعث شد تا دستگاه ديپلماسي سازش فعالانه در كشورهاي عربي از يك سو و بين اولمرت و محمود عباس از سوي ديگر اقدام نمايد. بدنبال اين وقايع تيرماه سال جاري رئيس جمهورآمريكا( بوش ) مانند پيشينيان خود طرحي ديگر به نام طرح صلح خاورميانه را مطرح كرد و از تمامي گروه هاي سازش عربي و فلسطيني خواست در كنفرانس صلح خاورميانه كه پاييز امسال برگزار مي گردد شركت نمايند و به همين ترتيب محوريت طرح صلح عربي به حاشيه مي رود و تمامي طرف ها با كنفرانس صلح پائيزي ديپلماسي خود را هماهنگ مي كنند.
    در حال حاضر برخي از كشورهاي عربي مانند عربستان سعودي و كميته چهار جانبه صلح خاورميانه كه متشكل از آمريكا روسيه اتحاديه اروپا و سازمان ملل است از برگزاري اين كنفرانس حمايت كرده اند.
    در مطلب حاضر به بررسي چند موضوع مي پردازيم :
    1 ـ اين نشست چه اهدافي را دنبال مي كند و با طرح هاي گذشته كه به بن بست رسيده است چه تفاوتي دارد
    2 ـ رويكرد فعلي كشورها و گروههاي درگير در مناقشه فلسطين در اين خصوص چيست
    3 ـ موضع طرف هاي مذاكره كننده چيست
    4 ـ نتايج اين نشست چگونه پيش بيني مي شود
    كنفرانس آتي و كنفرانس هاي گذشته
    قرار است در اين كنفرانس مقام هايي از دهها كشور از جمله برخي از كشورهاي عربي كه تا كنون با اسرائيل رابطه ديپلماتيك برقرار نكرده اند شركت كنند. هدف اصلي كنفرانس صلح اعلام توافق تازه اي بين اسرائيل و دولت خودگردان فلسطيني به منظور عملي كردن طرح تشكيل كشور مستقل فلسطين در كنار آغاز روند عادي سازي روابط برخي از كشورهاي عرب حوزه جنوبي خليج فارس و شمال آفريقا با اسرائيل است در حالي كه بحث و مجادله ميان كشورهاي عربي درباره كنفرانس خاورميانه اي بوش هنوز ادامه دارد تيم ديپلمات هاي آمريكا دستور كار اين كنفرانس را منتشر كردند. نيكلاس برنز معاون وزير خارجه آمريكا در نشست كارگروه اين كنفرانس گفت : نقشه راه طرح صلح عربي و قطعنامه هاي شوراي امنيت در دستور كار نشست صلح خاورميانه قرار دارند. به نوشته روزنامه الشرق الاوسط برنز افزود : « زمين در برابر صلح نقشه راه قطعنامه هاي 1297 238 و 362 شوراي امنيت در دستور كار نشست صلح خاورميانه قرار دارند و بدين ترتيب معلوم شد كه طرح جديد با طرح هاي سازش گذشته تفاوتي ندارد.
    شرايط طرف هاي كنفرانس
    همانطور كه در مقدمه آورده شد طرفهاي اين طرح در وضعيت متزلزلي قرار دارند و به دنبال دور كردن خود از بحران هاي جاري خود هستند بحران هايي كه مدتها گريبانگيرآن شده است .
    اسرائيل در اين راستا تعدادي از اسراي وابسته به جريان فتح ابومازن را آزاد كرده است البته اين امر با دو هدف حمايت از فتح در درگيري اخير با حماس و دوم براي نشان دادن حسن نيت خود و ايجاد رغبت در طرف مقابل براي انجام مذاكرات صلح انجام گرفت .
    دولت خودگردان نيز برغم مخالفتها و تضعيف موقعيت خود ميان فلسطينيان و درحالي كه غزه در محاصره و حملات رژيم صهيونيستي است با ملاقات هاي پي در پي با اولمرت به سفارش وزير خارجه آمريكا گام در راه سازش نهاد.
    كشورهاي عربي نيز هر كدام براي پايان دادن به مناقشات و رهايي از بن بست هاي سياسي داخلي اميدوار به روند مذاكرات هستند. « عمرو موسي » دبيركل اتحاديه عرب نيز پس از ديدار با رايس در يك كنفرانس مطبوعاتي اظهار داشت كه در اين ديدار از جديت آمريكا نسبت به كنفرانس بين المللي صلح خاورميانه مطلع شده است . بنابر اين رويكرد اتحاديه عرب نيز استقبال از برگزاري كنفرانس است .
    آمريكا نيز كه مجموع اقداماتش در سال هاي اخير باعث منفي شدن افكار عمومي امت مسلمان و عرب شده است سالهاست كه به دلايل حمايت بي دريغ از اسرائيل هزينه هاي سياسي و اقتصادي بسياري را متحمل شده است اين دولت به دنبال خلاصي از اين بحران در صدد ايجاد وجهه اي جديد از خود است و از سويي نيز در اثر فشارهاي لابي صهيونيستي (آيپك ) به دنبال شكست اسرائيل در جنگ 33 روزه در پي يافتن راه حلي براي حفظ كيان اين رژيم در منطقه است .
    اتحاديه اروپا نيز بخصوص در اين چند ساله به همراه سازمان ملل به همراهي با آمريكا قدم در اين كنفرانس مي گذراند و روسيه در حالي كه كمترين منافع را در اين مناقشات دارد براي در جريان بودن گرفتن امتياز از طرف ها و به دنبال كسب منافع احتمالي در اين كنفرانس حضور مي يابد.
    خواست و خطوط قرمز طرف ها از كنفرانس صلح
    اما خواست رژيم صهيونيستي چيست اين هدف به راحتي از موضع وزير امورخارجه آمريكا نمايان است : « آمريكا در تلاش است تا با همكاري همه طرف هاي ذيربط پرونده بحران اسراييل و فلسطين را پايان داده تا هر چه سريعتر كشور مستقل فلسطين تشكيل شود; اما ايجاد سندي فراگير و دربرگيرنده راه كار نهايي صلح هم چنان راه درازي را در پيش دارد.طرف فلسطيني بايد نسبت به تعهداتش در قبال حفظ امنيت و مبارزه با تروريسم پايبند باشد.
    اماخطوط قرمزاسرائيل چيست اسرائيل با مسئله بازگشت آوارگان مشكل اساسي دارد بازگشت آوارگان كه قطعنامه هاي سازمان ملل متحد نيز بر آن تاكيدمي كنند. اسرائيل را كه با هزينه گزاف مهاجران را از اكناف جهان گردآورده است و توانايي تامين امنيت آن ها را ندارد با مشكل روبرو مي كند آوارگاني كه در صورت بازگشت خود بسان بمبهاي هميشه فعال عليه اين رژيم خواهند بود آوارگاني كه سال هاست آرزوي بازگشت دارند و سختي آوارگي و زندگي در تنگناها را از چشم رژيم صهيونيستي مي بينند چنانچه : اويگدور ليبرمن وزير امور راهبردي اسراييل اعلام كرد حزب متبوعش تنها در صورتي از عقد يك توافق نهايي با فلسطينيان حمايت مي كند كه اين توافقنامه انتقال شهروندان عرب اسراييل به اراضي فلسطيني يا تبادل زمين با فلسطينيان را نيز شامل شود و به هيچ وجه با بازگشت فلسطينيان موافقت نخواهد كرد.
    بنابراين رژيمي كه با عرب هاي 1327 و روند زاد و ولد و افزايش جمعيتي آن ها مشكل دارد حال بازگشت از سرزمين هاي اشغالي سال 1346 كه اسرائيل را تقريبا محدود به 70 درصد فلسطين مي كند با معضلي مواجه خواهد شد كه اين رژيم را در برابر افزايش جمعيت با تهديد فزاينده قدرت مانور مخالفان در صورت آزادي مرزها مواجه خواهد كرد پس واگذاري زمين نيز براي اسرائيل خط قرمز ديگري است هرچند كه بحث بر سر آن را مي پذيرد.
    آنها به خوبي واقفند كه هرگونه عقب نشيني از مواضع و خطوط قرمز به ضرر آن ها تمام خواهد شد وزير امور راهبردي اسرائيل ابراز داشت : فلسطيني ها نمي توانند به تعهدات خود عمل كنند و اين همان موضوعي است كه اجراي حداقل تعهدات را از سوي اسرائيل با مشكل روبرو مي كند.
    دولت خودگردان به سركردگي ابومازن وارث صلح ها و سازش كاري هايي است كه نتيجه اي در خور به منظور احقاق حق فلسطينيان نداشته است اين دولت كه در انتخابات اخير به شدت شكست خورد و رقيب مقاومتي آن توانست مشروعيت سياسي خود را با مقبوليت گذشته همراه سازد ادامه حيات سياسي خود را با مشكل مواجه مي بيند بنابراين درصدد است تا در اين بحران با برگزاري گردهمايي از دولت هاي عربي و غربي با به انزوا كشاندن حماس به حذف رقيب اقدام نمايد.
    اما خواست دولت خودگردان چيست عقب نشيني اسرائيل از سرزمين هاي اشغالي سال 1346 موضوع بازگشت آوارگان قبول حاكميت فلسطين بر قدس شرقي و آزادي ارتباط بين كرنه باختري با غزه . همين ها تا حدود بسياري خطوط قرمز دولت خودگردان است كه به حداقلي از آن ها در كنفرانس بايد برسد « محمود عباس در گفت وگو با روزنامه الشرق الاوسط در تازه ترين اظهارات خود درباره كنفرانس پاييز گفت : براي اينكه بتوانيم از كنفرانس پاييز با دست پر و رضايت مند برگرديم بايد سه موضوع را مورد بررسي وحل و فصل نهايي قرار دهيم . اول اينكه از حوزه خواسته ها و پيش شرط هاي سابق رها شويم دوم اينكه اصول و مسائل شش گانه (راهكارهاي نهايي صلح همچون قدس آوارگان فلسطيني شهرك هاي يهودي نشين مرزها آب هاي سرزميني و امنيت ) بطور كامل بررسي شود و در نهايت نيز به وعده ها و زمان آغاز مذاكرات با طرف اسرائيلي عمل شود.
    كشورهاي عربي كه با پيشنهاد عربستان معروف به طرح صلح عربي وارد اين عرصه شدند. اين طرح خواستار عقب نشيني اسرائيل از سرزمين هاي اشغال شده در سال 1346 شامل بلندي هاي جولان بيت المقدس شرقي و پذيرش يك دولت مستقل فلسطيني به پايتخت بيت المقدس شرقي از سوي اسرائيل شده است . در عوض تمام كشورهاي اتحاديه عرب موافقت كنند كه به نزاع با اسرائيل خاتمه داده ; صلح بين آنها و اسرائيل برقرار كرده و از همه مهمتر مناسبات عادي با اين رژيم را آغاز كنند. بديهي است كه اين نكته آخري براي اسرائيلي ها از اهميت ويژه اي برخوردار است . صلح پيماني است كه بر روي تكه اي كاغذ نوشته شود. اما سايه جنگ و تهديد زماني واقعا از روي سر اسرائيلي ها كنار مي رود كه آنها بتوانند پيماني را با اعراب در زمينه برقراري روابط عادي منعقد كنند.
    روابطي كه مبادلات اقتصادي تعاملات آكادميك و فرهنگي و ارتباط ميان ملت هاي در جوامع مختلف اجزاي جدائي ناپذير آن باشند. اما در طرح پيشنهادي عربستان سعودي نكاتي است كه به عنوان خطوط قرمز اسرائيل ها شناخته شده اند. نكاتي نظير عقب نشيني به مرزهاي 1346 و تقسيم بيت المقدس . البته در اين قسمت به يكي ديگر از موضوعات بحث برانگيز يعني آوارگان فلسطيني اشاره اي نشده است .
    از ميان 17 عضو ديگر اتحاديه عرب نيز مراكش قطر كويت تونس عمان و ليبي در زمره بلوك ميانه روها به حساب مي آيند . يمن موريتاني سومالي جيبوتي و كوموروس نيز بازيگراني كوچك محسوب مي شوند كه احتمالا سياست هايي مطابق با رويدادها و فضالله موجود اتخاذ خواهند كرد. كشورهايي مانند عراق سودان بحرين و الجزاير هم اعضايي هستند كه با مشكلات داخلي خود پنجه نرم كرده و خود به خود از اين روند كنار گذاشته مي شوند.
    اما كشورهاي لبنان و سوريه نيز هستند كه در هيچ يك از اين دسته بند& ها جاي نمي گيرند. ترك بلنديهاي جولان ضمن هزينه گزافي كه براي اولمرت به همراه مي آورد موقعيت اين رژيم را در برابركشوري كه رابطه تيره خود را با صلحي همانند « كمپ ديويد » در ازاي آزادي و ايجاد رابطه بهبود نبخشيده بسيار خدشه پذير مي كند و از سويي لبناني كه دور نيست و شكست سال پيش اين رژيم موقعيتش را در لبنان در برابر مقاومت اسلامي از دست داده است و از اينهمه براي اسرئيل وخيمتر اينكه اين دوكشور روابط بسيار نزديك و ديرينه اي با ايران دارند.
    رويكرد آمريكا را از مواضع جانبدارانه اين كشور بايد بدست آورد حمايت هاي بي دريغ از رژيم صهيونيستي بخصوص در رابطه با قطعنامه هاي شوراي امنيت وحمايت هاي مالي ونظامي سالانه و ... نشان از دو مسئله دارد و آن اينكه وضع رژيم صهيونيستي بسيار آشفته است كه اقدام آمريكا براي صلح سازي را مي طلبيد و دوم اينكه آمريكا به دنبال چيزي فراتر از اين كنفرانس مي گردد موضوعي كه در دهه اخير شاهد آن بوده ايم : از نگاه ايران و نيز برخي از تحليل گران سياسي هرگاه آمريكا براي از سرگيري مذاكرات بين اسرائيل و فلسطيني ها فعال مي شود معمولا هدف كلي تري را در خاورميانه در نظر دارد. همزماني تاريخ برگزاري كنفرانس صلح خاورميانه با اتمام مهلت دو ماهه اعضاي دائم شوراي امنيت سازمان ملل و آلمان به ايران براي وضع تحريم هاي شديدتر عليه آن از نظر برخي تحليل گران امري كاملا تصادفي نيست و ممكن است آمريكا با استفاده از فرصت برگزاري كنفرانس در صدد تشكيل جبهه جديدي با مشاركت اعراب و اسرائيل عليه ايران برآيد. اگر به معادله فوق بحث وضعيت كنوني لبنان افزوده شود در آن صورت نگراني آن از تحولات دو ماه آخر سال ميلادي جاري در خاورميانه كه بر گرد برگزاري كنفرانس صلح در آمريكا دور خواهد زد بهتر قابل درك خواهد بود.آن ها در تلاشند تا گروههاي مخالف برگزاري اين كنفرانس را كم شمار جلوه دهند.
    در حاليكه وضعيت اينچنين نيست گروههاي مقاومت فلسطين محدود به حماس نيست و ساير گروههاي مقاومتي هم كه در حال حاضر داراي اكثريتي غالب در فلسطين هستند با برگزاري هرگونه توافق در اين كنفرانس مخالفت كرده اند و در خاوورميانه نيز به جز ايران سوريه و لبنان كه از تاثيرگزاران اصلي مسئله فلسطين هستند كشورهايي با اين كنفرانس مخالفند و اين موضوعي نيست كه طرفهاي سازش و آمريكا و اسرائيل از كنار آن بي توجه بگذرند.
    بررسي شرايط نيروهاي خارج از كنفرانس
    با بررسي خطوط قرمز دو طرف و خواسته آن ها از مذاكرات صلح و نگراني و عدم اعتماد آنها به يكديگر در اجراي تعهدات و سوابق برگزاري كنفرانس هاي صلح سابق اينچنين بدست مي آيد براي چندمين بار كنفرانسي در حال برگزاري است كه نتيجه اي جزناكامي بخصوص براي رژيم صهيونيستي ندارد. حداقل بهره برداري كه از اين كنفرانس خواهد بود نشستن پاي ميز مذاكره و به نوعي شناسايي اسرائيل است . مابقي بهره برداري ها اجبار دولت خودگردان به مقابله با گروه هاي مقاومت و به حاشيه كشاندن دولت قانوني حماس خواهد بود كه در حال انجام است .
    اما اينهمه خطوط قرمز ترديدها و گمانه زني ها فقط يك روي سكه است رويي كه در آن طرفهايي هستند كه در هرصورت خواهان مذاكره و به پايان رساندن مناقشات هستند. روي ديگر سكه جنبش هايي هستند كه گزينه مقاومت را برگزيدند. دو گروه عمده مقاومت در فلسطين وجود دارند كه با گزينه هاي شهادت طلبي و استفاده از سلاح براي از بين بردن اسرائيل قدم در راه نهاده اند و به هيچ عنوان به مصالحه بر سر آرمان خود كه همان (آزادي كامل فلسطين ) هست راضي نمي شوند. شايد اين چنين برآورد شود كه حداقل حماس به خاطر تحت فشار بودند با اين مسئله به هر صورت كنار بيايد ولي اين امر در طول حداقل دو سال حاكميت حماس كه به انحا مختلف تا كنون در فشار قرار گرفته است بعيد به نظر مي رسد. جنبش جهاد اسلامي نيز با رويكردي كه دارد به هيچ وجهي با سازش كنار نخواهد آمد گروههاي جهادي در بين مردم فلسطين به خاطر مقاومتي كه عليه اسرائيل دارند از جايگاه محكمي برخوردارند و اين همان موضوعي است كه ادامه همكاري و اجراي تعهدات كنفرانس از سوي دولت خودگردان را براي اسرائيل ناممكن جلوه مي كند.
    دبير كل جنبش جهاد اسلامي فلسطين اعلام كرد كه كنفرانس به اصطلاح صلح خاورميانه كه قرار است در آناپوليس آمريكا برگزار شود تنها به نفع كاخ سفيد و اسرائيل خواهد بود رمضان عبدالله شلح در گفتگو با پايگاه اينترنتي الجزيره تصريح كرد : اين كنفرانس راهكارهايي را براي سازش در نظر گرفته است كه مرزهاي اشغالي 1346 قضيه قدس و هرگونه پايبندي اسرائيل به حق بازگشت آوارگان فلسطيني را ناديده مي گيرد. فرض توافق با بازگشت سيل عظيمي از آوارگان در فلسطين و آزادي اسراي فلسطيني خطر امنيت جدي براي اسرائيل فراهم خواهد كرد خطري كه ديگر قابل كنترل نيست .
    از نظر منطقه اي اسرائيل در همسايگي خود دو كشور عربي را دارد كه سال هاست با آن درگير است . « لبنان » كشوري كه سال ها در اشغال اسرائيل بود و همين اشغالگري اسرائيل باعث اتحاد ملي در اين كشور عليه اسرائيل شده است و اين ضديت در جنگ 33 روزه دو چندان شده است و گروه مقاومت حزب الله به عنوان تهديد هميشگي و جدي اسرائيل همواره به عنوان سايه وحشتي است كه هم اكنون با حمايت اقشار مختلف مردم لبنان همراه است مطرح خواهد بود و هيچ رويكردي ديگر در اين مدت زمان اندك در لبنان اثري ندارد.
    « سوريه » تنها كشوري است كه مصالحه را مانند مصر حتي به قيمت آزادي جولان در دستور كار خود قرار نداده است . در سياست هاي سوريه بلندي هاي جولان حقي است كه بدون هيچ پيش شرطي بايد بازگردانده شود. بشار اسد رئيس جمهور سوريه تاكيد كرد كه سوريه هرگز از حقش مبني بر بازگرداندن بلندي هاي جولان اشغال شده چشم پوشي نخواهد كرد. عبدالله درداري معاون نخست وزير سوريه در پاسخ به درخواست هاي رژيم صهيونيستي براي شركت در كنفرانس صلح خاورميانه در آمريكا گفت : در صورتي شركت خواهيم كرد كه مسئله بازگرداندن بلندي هاي جولان در دستور كار قرار داشته باشد و همه مي دانند شركت سوريه جز براي باز پس گيري و اخذ امتياز يك طرفه و بدون امتيازدهي به اسرائيل نيست .
    علل مخالفت با كنفرانس
    و اما سئوالاتي كه پيش مي آيد اين است كه چرا گروههاي مقاومت برگزاري كنفرانس آناپوليس را تحريم و با آن مخالفند عليرغم آن هايي كه فكر مي كنند اين مخالفت به دليل واهمه از ايجاد اتحاد عليه ايران است بايد گفت كه نتيجه اي كه در اين كنفرانس ايجاد خواهد شد هرچه باشد ايجاد اتحادي كه منتهي به تقريب مواضع عليه ايران بشود نخواهد بود هرچند كه اردن و مصر به روال وابستگي چندين ساله خود مواضعي را عليه ايران داشته باشند. چند دليل مي توان براي مخالفان برگزاري اين كنفرانس يافت اول اينكه برگزاري اين كنفرانس ها باعث نزديك تر شدن گروههاي سازش و سعي در به حاشيه كشاندن گروههاي مقاومتي است و اين هزينه اي سنگين براي ايجاد اتحادي دوباره در رويارويي با اسرائيل ايجاد خواهد كرد . دوم اينكه فرصت بدست آمده از شكست اسرائيل در جنگ 33 روزه كه باعث تقويت گروههاي مقاومت شده است نيز از دست مي رود و سوم اينكه پاسخ منفي به دعوت آمريكايي است كه چهره اي منفور در ميان مردم منطقه يافته و اين خود فرصتي است كه معادله حضور سياسي آمريكا را در منطقه بر هم بزند.
    بنابراين تحريم كنفرانس صلح بهترين فرصت سياسي براي رهايي از حضور مداوم و استكباري آمريكا و تقويت مقاومت و در نتيجه ضربه اي موثر بر وضعيت متزلزل اسرائيل است فرصتي كه نبايد از بين برود.
    نتيجه :
    در مذاكرات بين المللي اصولا هر يك از مذاكره كنندگان سعي در قبولاندن نظريات و پيشنهادات خود به ديگري دارد و در آنجاست كه تقابل نظريات و پيشنهادات پيش مي آيد... در هر صورت هر چند تقابل و تعارض نظريات مذاكره كنندگان زياتر باشد احتمالا عدم حصول توافق و شكست مذاكرات بيشتر خواهد بود.
    از سويي خطوط قرمزهايي براي طرفهاي سازش وجود دارد كه كمترين امكان توافق برروي آن مي رود و از سويي اسرائيل در صورتي كه بخواهد از خطوط قرمز خود چشم پوشي كند در كمترين مدت بيشترين امتياز را به گروههاي جهادي مخالف خود داده است بنابر اين بعيد به نظر مي رسد كه توافق هايي اينچنيني صورت پذيرد.
    طرف آمريكايي كه به دنبال راه حلي براي حل بحران است به دلايل متعددي ازجمله دوره آخر رياست جمهوري بوش عدم استقبال افكارعمومي منطقه و قدرت يافتن مخالفان سازش نخواهد توانست از اعمال فشار بر روي طرف فلسطيني و عربي استفاده كند.
    چامسكي تاكيد مي كند كنفرانس به اصطلاح صلح خاورميانه كه قرار است به ميزباني آمريكا برگزار شود به سبب ناديده گرفته شدن حقوق غصب شده مردم فلسطين و جانبدار& از رژيم صهيونيستي همانند نشست هالله پيشين محكوم به شكست خواهد بود.25 تمام كنفرانسهايي كه تا كنون در شرم الشيخ برگزار شده است ; تنها منافع اسرائيل و چگونگي ايجاد امنيت براي اسرائيلي هارا در دستوركار خويش قرار داده است .
    هدف اصلي كنفرانس صلح اعلام توافق تازه اي بين اسرائيل و دولت خودگردان فلسطيني به منظور عملي كردن طرح تشكيل كشور مستقل فلسطين در كنار آغاز روند عادي سازي روابط برخي از كشورهاي عرب حوزه جنوبي خليج فارس و شمال آفريقا با اسرائيل است
    همزماني تاريخ برگزاري كنفرانس صلح خاورميانه با اتمام مهلت دو ماهه اعضاي دائم شوراي امنيت سازمان ملل و آلمان به ايران براي وضع تحريم هاي شديدتر عليه آن از نظر برخي تحليل گران امري كاملا تصادفي نيست و ممكن است آمريكا با استفاده از فرصت برگزاري كنفرانس در صدد تشكيل جبهه جديدي با مشاركت اعراب و اسرائيل عليه ايران برآيد