آمريكا; تقويت حضور در عراق
بسم الله الرحمن الرحيم
پنتاگون وزارت دفاع آمريكا براي خروج 30 هزار نيروي نظامي از عراق تحت فشار قرار گرفته است . اين تعداد نيرو دقيقا همان رقمي را پوشش مي دهد كه بوش و دستيارانش براي اعزام فوري آنها در نيمه اول سال 86 اصرار مي ورزيدند و معتقد بودند كه با تقويت حضور نظامي آمريكا خواهند توانست به اوضاع امنيتي عراق سروسامان ببخشند ولي حتي از اين نيروها نيز معجزه اي برنيامد و معلوم شد كه بوش حتي مردم آمريكا را هم فريب داده است .
با آشكار شدن ناكامي پنتاگون در تابستان گذشته اكنون محافل دمكرات در مجلس نمايندگان و سنا از بوش خواسته اند كه زمينه هاي عملي براي بازگشت اين تعداد از نظاميان آمريكا را از عراق فراهم كند تا فرصتي براي تفاهم پيرامون بودجه هاي درخواستي بوش براي اداره جنگ در عراق فراهم شود.
پنتاگون از كنگره درخواست حدود 200 ميليارد دلار بودجه براي سال آينده ميلادي كرده است . اگر اين رقم تصويب شود جنگ عراق دستكم 700 ميليارد دلار براي ماليات دهندگان آمريكائي خرج برداشته و اين درحاليست كه هيچگونه چشم اندازي براي پايان جنگ وجود ندارد و حتي سخن از ارائه جدول زماني براي خروج نظاميان از عراق هم جدي تلقي نمي شود.
اگرچه نومحافظه كاران در تامين اهداف خود در عراق با ناكامي مطلق مواجه شده اند ولي كاخ سفيد ناچار است براي كاهش فشارها از جانب افكار عمومي و كنگره عليرغم تمايلات خود رفتار كند و 30 هزار نظامي خود را از عراق باز گرداند . اين اقدام براي بوش و دستيارانش يك شكست بزرگ حيثيتي محسوب مي شود چرا كه وي براي اعزام همين تعداد نيرو به عراق در ابتداي سال جاري اصرار زيادي به خرج داد و ادعا كرد كه اعزام 30 هزار نيروي تازه نفس مي تواند موفقيت هاي فراواني را براي آمريكا در جهت افزايش ضريب امنيتي و بالا بردن ميزان آرامش و امنيت در عراق به ارمغان آورد وتروريستها را منزوي كند لكن بعدا معلوم شد كه تروريستهاي مورد اشاره توسط اشغالگران آموزش ديده و تجهيز شده اند و هرج و مرج در عراق توسط نظاميان آمريكائي و شركتهاي باصطلاح امنيتي آمريكا ايجاد شده و به آن دامن زده شده است . پنتاگون اكنون مجبور است تعداد نظاميان آمريكائي را از 176 هزار نفر به 140 تا 145 هزار تن كاهش دهد . بدين ترتيب تعداد تيپ هاي آمريكائي مستقر در عراق از 20 تيپ به 15 تيپ كاهش خواهد يافت . اين عقب نشيني از ديماه آينده آغاز مي شود و طي 6 ماه تا تيرماه سال آينده ادامه خواهد يافت . بدين ترتيب نومحافظه كاران حتي در باز گرداندن نيروهاي اضافي هم تعلل مي كنند چرا كه همين تعداد نيروي جديد را ظرف مدت يكماه به عراق اعزام كردند ولي فرايند بازگشت آنها 6 ماه به طول خواهد انجاميد. محافل تصميم گيرنده در حزب جمهوريخواه به بوش و دستيارانش هشدار داده اند كه براي ترميم چهره و كاهش سطح اعتراضات عمومي و مخالفت دمكراتها در كنگره ناچارند از عملكرد گذشته دست بردارند و يا دستكم در آن تجديدنظر كنند تا بلكه از شدت فشار افكار عمومي كاسته شود و نامزد جمهوريخواهان در انتخابات رياست جمهوري از موضع قابل دفاعي برخوردار شود. گمانه زنيها نشان مي دهد كه دمكراتها در انتخابات رياست جمهوري از موضع مناسبتري برخوردارند و رقباي آنها پيشاپيش بخاطر جنگ عراق و افغانستان در شرايط غيرقابل قبولي رنج مي برند و احتمال پيروزي جمهوريخواهان در انتخابات آينده در پائين ترين حد ممكن قرار دارد و شانس موفقيت ناچيزي دارند.
اين نكته از آن جهت اهميت دارد كه اخيرا برخي نظاميان بازگشته از عراق به جرگه مخالفان بوش پيوسته اند و حتي بعضي از بازماندگان قربانيان نظامي آمريكا پرچمدار مبارزه براي بازگرداندن نظاميان از عراق شده اند و دمكراتها عمدا از اين فرصت براي تحت فشار قرار دادن بوش و در نتيجه كسب اعتبار براي جناح خود سواستفاده مي كنند. نبايد از نظر دور داشت كه حتي دمكراتها در ماجراي عراق جزو متهمين اين پرونده محسوب مي شوند. تصميم تجاوز نظامي به عراق در مجلس نمايندگان وسنا با اكثريت آرا صورت گرفت و دمكراتها مخالفت قابل ذكري با اصل اشغال عراق نداشتند. لكن با آشكار شدن آثار شكست و ناكامي و ناتواني ارتش آمريكا در عراق با زيركي در جبهه مخالفين قرار گرفتند و با همين شگرد سياسي ـ تبليغاتي توانستند اكثريت كرسي هاي نمايندگي در مجلس نمايندگان و سنا را به خود اختصاص دهند.
دمكراتها با اعمال فشار بر كاخ سفيد براي اعلام جدول زماني جهت خروج نظاميان آمريكائي از عراق چهره اي ضد جنگ به خود گرفته اند و سعي دارند از همين فرصت براي ورود به كاخ سفيد استفاده كنند. درحاليكه كمتر از يكسال به انتخابات رياست جمهوري آمريكا باقي مانده نظرسنجي ها دقيقا به زيان جمهوريخواهان ارزيابي شده است . براساس نظرسنجي مركز تحقيقاتي دانشگاه « هاروارد » 77 درصد مردم آمريكا معتقدند كشورشان از « بحران رهبري » رنج مي برند و از هر ده نفر آمريكائي 8 نفر معتقدند آمريكا رو به زوال و نابودي مي رود مگر آنكه رهبران آمريكا تغيير كنند!
اگرچه بنظر مي رسد كه اينگونه نظرسنجي ها در مسيري هدايت شده و با اهداف روشني صورت مي گيرد ولي تا حدود زيادي بيان كننده نقطه نظرات جامعه آمريكا تلقي مي شود. از جمله مي توان به افول ستاره اقبال جمهوريخواهان و شكست مطلق بوش در آخرين فرصتهاي رياست جمهوري وي پي برد. اين همان نكته اي است كه اگر چه رقباي بوش مطرح مي كنند ولي حاميان وي نيز از آن غافل نيستند! اصرار به خروج تدريجي 30 هزار نيروي نظامي از عراق دقيقا با همين انگيزه صورت مي گيرد كه اعتبار سياسي ـ تبليغاتي جمهوريخواهان در آمريكا تا حدودي ترميم گردد و بهانه هاي تبليغاتي عليه بوش از رقبايش گرفته شود.
در چنين شرايطي نمايندگان كنگره براي تعيين جدول زماني خروج نظاميان آمريكائي از عراق اصرار مي ورزند لكن بعيد به نظر مي رسد كه بوش و دستيارانش بجز همين اقدامات مجدد براي باز گرداندن نظامياني كه از آنها معجزه اي رخ نداد كار ديگري در جهت كاهش نظاميان در عراق انجام دهند . بعلاوه اكنون روشن شده است كه حدود 180 شركت باصطلاح امنيتي با بكارگيري دستكم 45 هزار نظامي و عناصر امنيتي سرگرم تامين اهدافي هستند كه از پنتاگون ارتش آمريكا و سازمان « سيا » برنيامده است . اين بدان معني است كه حتي باكاهش تعداد نظاميان آمريكا همچنان سرگرم افزايش ابعاد حضور خود در عراق است و اعلام كاهش نفرات ارتش آمريكا در عراق صرفا جنبه مصرف داخلي و يا مصرف انتخاباتي ـ تبليغاتي دارد!
