« نيكلا ساركوزي » رئيس جمهور فرانسه در طول دوران كوتاه حكومتش
بر نگرانيها در قبال احياي روحيات نژادپرستانه دامن زده
است . دودودين » گزارشگر ويژه سازمان ملل در جريان سومين نشست كميسيون مجمع عمومي سازمان ملل ضمن هشدار درباره احياي
نژادپرستي
تبعيض نژادي و تنفر از بيگانگان
درباره اظهارات ساركوزي در « داكار » سخناني را مطرح كرد كه نشانگر ابعاد نگرانيهاي جهاني
در قبال « فرآيند فعال براي قانوني كردن و قانوني جلوه دادن نژادپرستي » است .
ساركوزي در جريان سخنراني خود
ضمن اشاره به برده داري
بجاي آنكه چنين رفتاري در قبال رنگين پوستان را رد كند
به توجيه آن
پرداخت و حتي سعي كرد كه آنرا طبيعي
بديهي و بخشي از الزامات تاريخي براي احياي آفريقا معرفي كند. وي گفت : « فاجعه آفريقا
بدين معني است كه فرد آفريقائي جاي آنچناني در تاريخ ندارد و همچنين هيچگاه قادر نيست به سمت آينده خيز بردارد! »
با درنظرگرفتن اينكه فرانسه و انگليس هنوز با اكثر كشورهاي مستعمره در آسيا و آفريقا داراي « مناسبات ويژه » هستند و در واقع
نوعي ارتباطات فرهنگي ـ سياسي ـ اقتصادي با اين مستعمرات سابق دارند كه در حقيقت در راستاي تداوم سياستهاي استعماري گذشته
است
اين اظهارات ساركوزي بمعناي آنست كه ديدگاه بالاترين مقام اجرائي فرانسه در قبال پديده هاي استعماري و ازجمله در قبال
نژادپرستي
دقيقا در جهت توجيه و حتي تاكيد بر ضرورت استمرار چنان سياستهاي ضدانساني و جنايت آميزي استوار است .
در اين زمينه نكات مهمي به ذهن مي رسد كه تمركز بر آنها بر ابعاد نگرانيها مي افزايد :
1 ـ مردم فرانسه و بويژه رنگين پوستان اين كشور به خاطر دارند كه نيكلا ساركوزي در دوران تصدي پست وزارت كشور فرانسه
چگونه با توسل به سياستهاي نژادپرستانه
به روشهاي خشن و ضدانساني عليه رنگين پوستان فرانسه متوسل شد و بارها از طريق
سخنرانيها و اظهارات تلويزيوني خود
رنگي پوستان را « آشغال »
« تفاله هاي اجتماع » و « افرادي كه بايستي آنها را به زباله دان ها ريخت »
مي ناميد. عملكرد جنون آميز ساركوزي در آن دوران
بخوبي نشان داد كه اين فقط يك مانور سياسي ـ تبليغاتي براي مرعوب كردن و
تحقير رنگين پوستان فرانسه نبوده است بلكه « خط مشي غالب » و « سياست حكومتي » براي سركوب رنگين پوستان و فقط بخاطر تفاوت
رنگ و نژاد آنها محسوب مي شود.
شدت و دامنه عمليات سركوب كينه توزانه عليه رنگين پوستان فرانسه
عموما از يك تظاهرات مسالمت آميز كه بصورت آرام براي
انعكاس مراتب اعتراض رنگين پوستان نسبت به عملكرد ضدانساني پليس و نيروهاي امنيتي صورت گرفته بود
يك ميدان جنگ نابرابر
عليه رنگين پوستان به وجود آورد. ابعاد اين جنايات به حدي آشكار و غيرقابل تحمل بود كه در همان مقطع به اعتراض عمومي
دانشجويان دانشگاههاي فرانسه منجر شد لكن ساركوزي با همان سياست مشت آهنين
به سركوب دانشجويان معترض پرداخت و هر
فريادي را در گلو خفه كرد. اخبار و گزارشات منتشره در آن دوران بخوبي ثابت مي كند كه گاهي ساركوزي و دستيارانش براي توجيه
جنايات و بمنظور كسب مجوز سركوب رنگين پوستان
تعمدا حوادثي را سازماندهي مي كردند كه بعدها به استناد آن بتوانند هر اقدامي
عليه رنگين پوستان را پيشاپيش توجيه كنند و پذيرفتني جلوه دهند.
2 ـ عمليات جنون آميز فرانسه در برخي كشورهاي آفريقائي كه جزو مستعمرات سابق فرانسه محسوب مي شوند
روي تاريخ را سياه
كرده است . گزارشات رسيده از آفريقا و بويژه بررسيهاي گروههاي حقيقت ياب سازمان ملل نشان ميدهد كه ارتش جنايتكار فرانسه و
سرويسهاي امنيتي آن كشور در سازماندهي كشتار مردم رواندا
نقش درجه اول را برعهده داشته اند. گزارشات حاكيست كه اگرچه اين
درگيريها در ظاهر بعنوان برخورد گروههاي « توتسي ـ هوتسه »
صورت گرفته است لكن در ميدان عمل
ارتش فرانسه و سرويسهاي
جاسوسي و ضدجاسوسي فرانسه
آتش بيار درگيريهاي بدفرجامي شدند كه دستكم 800 هزار نفر كشته را بر طرفين اين درگيريها تحميل
كرد . اين درحاليست كه برخي منابع مستقل از رقم واقعي كشته ها
در حد 1
2 ميليون نفر ياد مي كنند كه سرانجام در گورهاي دسته جمعي
مدفون شدند و حتي به درستي مورد شمارش نيز قرار نگرفتند!
3 ـ متاسفانه جنايات فرانسه عليه مستعمرات سابق فقط به كشتار در ميدانهاي نبرد خلاصه نمي شود بلكه فرانسه حتي تحت عنوان
كمك هاي انساندوستانه و كمك هاي پزشكي رايگان نيز به جنايت و خيانت عليه ساكنان آفريقا مي پردازد. برخي شركتهاي داروسازي
فرانسه براي آزمايش داروهاي جديد خود
از ساكنان آفريقا بعنوان « موش آزمايشگاهي » استفاده مي كنند و براي نخستين بار آن داروها را
بر روي رنگين پوستان كه ساكنان آفريقا هستند
آزمايش مي كنند. در برخي از موارد
كه نتايج تحقيقات آزمايشگاهي و باليني در مورد
افراد تحت آزمايش به مراحل حساسي مي رسد
افراد تحت آزمايش
به قيمت ازدست رفتن سلامت و حتي جانشان در معرض
كالبدشكافي و آزمايشات همراه با آسيب هاي جسمي قرار مي گيرند تا اثرات داروها برروي اندامهاي مختلف آنها مورد بررسي
لابراتوارهاي داروسازي فرانسه قرار گيرد.
4 ـ جديدترين نمونه هاي عملي از احياي نژادپرستي در فرانسه
اظهارات گستاخانه و غيرقابل توجيه نيكلا ساركوزي رئيس جمهور
فرانسه است كه يادآور عملكرد شرم آور ارتش استعماري فرانسه در الجزاير
تونس و بسياري از كشورهاي آفريقائي در دوران استعمار
سياه فرانسه است .
« دودودين » گزارشگر ويژه سازمان ملل در اين زمينه نسبت به احياي مجدد و بازگشت دوباره نژادپرستي در سراسر جهان هشدار
مي دهد و از اين بابت اظهار نگراني مي كند كه مبادا اين پديده
اين بار بعنوان يك موضوع پيش پاافتاده
كم اهميت و حتي مشروع و
دمكراتيك معرفي شود و در خلال لفاظي هاي سياسي ـ تبليغاتي
ابعاد خشن آن محو گردد و يا توجيه شود!
« دودودين » از اين بابت هشدار مي دهد كه مبادا اين اظهارات ساركوزي در راستاي گفته هاي « جيمز واتسون » باشد كه ادعاي
پائين بودن ضريب هوشي نژاد آفريقائي را مطرح مي كرد و با انگيزه هاي سياسي ـ تبليغاتي براي مشروع جلوه دادن نژادپرستي از لحاظ
عقلي مطرح شده و حتي نژادپرستي را بعنوان « خدمتي به رنگين پوستان » ! معرفي مي كند.
شايد از همين ديدگاه نژادپرستانه است كه برخي كشورهاي اروپائي از پديده مهاجرت رنگين پوستان بعنوان يك « جرم » مي نگرند و
حال آنكه در دوران برده داري
اين اروپا و غرب باصطلاح متمدن بود كه با انتقال فله اي و بي حساب و كتاب ميليونها رنگين پوست
آفريقائي به اروپا و آمريكا
زمينه هاي انتقال آنها به سرزمينهاي غربي
بدون اراده و خواست و موافقت رنگين پوستان را باعث شده بودند
و حال آنكه اين يك مهاجرت اجباري و ناخواسته بوده است .
5 ـ جاي تعجب است كه رئيس جمهور نژادپرست فرانسه ضمن فراموش كردن جنايات استعمار سياه فرانسه و اصرار عمدي به ناديده
گرفتن انديشمندان و دانشمندان آفريقائي
ادعا مي كند كه گويا آفريقا وارد تاريخ نشده و در عوض گويا اين فرانسويهاي نژادپرست هستند
كه تاريخ ساز بوده اند! انتظار مي رود كه انديشمندان فرانسوي كه نژادپرستي را مناسب شان و مرتبه انسان نمي دانند
با موضع گيري و
اعلام محكوميت ساركوزي
مراتب مخالفت با اين ديدگاه ضدانساني ساركوزي را بنمايش بگذارند.
« دودودين » گزارشگر ويژه سازمان ملل در اين زمينه ضمن اعلام محكوميت ساركوزي خاطرنشان مي كند كه « جرم انگاري » و رفتار
صرفا امنيتي در قبال موضوع مهاجرت رنگين پوستان
دقيقا از همين ديدگاه نژادپرستانه سرچشمه گرفته است و لازمست رئيس جمهور
فرانسه بداند كه اظهاراتش زخم عميقي را بر پيكره مناسبات با رنگين پوستان باعث شده است و ادعاي اينكه آفريقا عليرغم در
اختيارداشتن انديشمندان و روشنفكران فراوان
گويا هنوز در تاريخ وارد نشده
يك ديدگاه انحرافي است كه از انديشه هاي نژادپرستانه در
قرون هفدهم تا نوزدهم سرچشمه گرفته است .
البته اين موضع گزارشگر سازمان ملل
موضع روشني است ولي نبايد اميدوار بود كه نژادپرستان فرانسوي با شنيدن اين مواضع
از
ديدگاههاي افراطي
نژادپرستانه و جنون آميز خود عدول كنند و ضمن اعتراف به جنايات دوران استعمار سياه فرانسه
از مردم آفريقا
بخاطر آنهمه جنايت عذرخواهي كنند و براي جبران آن
از ظرفيت ها و استعدادهاي خود بهره گيري نمايند.
اظهارات اخير ساركوزي عليه آفريقا به معناي آنست كه ديدگاه بالاترين مقام اجرائي فرانسه در قبال پديده هاي سياه استعماري ازجمله
نژادپرستي دقيقا در جهت توجيه و حتي تاكيد بر ضرورت سياستهاي ضدانساني و جنايت آميزي استوار است
ساركوزي حتي در دوران تصدي پست وزارت كشور هم با توسل به سياستهاي خشن و نژادپرستانه عليه رنگين پوستان ثابت كرد كه
اين فقط يك مانور سياسي ـ تبليغاتي براي تحقير رنگين پوستان نيست بلكه « خط مشي غالب » و « سياست حكومتي » براي سركوب
رنگين پوستان محسوب مي شود
عمليات جنون آميز فرانسه در آفريقا روي تاريخ را سياه كرده است . ارتش فرانسه و سرويسهاي جاسوسي وضدجاسوسي اين كشور در
قتل عام « توتسي ها » و هوتسي ها » نقش درجه اول را داشته اند و زمينه هاي قتل عام 800 هزار نفر را فراهم ساخته اند
فرانسه
مردم آفريقا را به موش آزمايشگاهي براي بررسي اثرات داروهاي جديد تبديل كرده تا اثرات داروها بر اندامهاي مختلف آنها
مورد بررسي لابراتوارهاي داروسازي فرانسه قرار گيرد
گزارشگر سازمان ملل درباره احيا و بازگشت مجدد نژادپرستي در سراسر جهان هشدار مي دهد و نگرانست كه مبادا اين بار
اين
موضوع
پيش پاافتاده
كم اهميت و حتي مشروع و دمكراتيك معرفي شود!
نژادپرستان فرانسه درحالي به پديده مهاجرت رنگين پوستان بعنوان يك « جرم » مي نگرند كه اروپا و غرب به اصطلاح متمدن با انتقال
ميليونها رنگين پوست
بدون اراده و خواست آنها زمينه را براي مهاجرت اجباري اوليه فراهم ساخته بودند
نبايد انتظار داشت كه ساركوزي و ساير نژادستان فرانسوي با شنيدن اعتراضات و انتقادات
از ديدگاههاي افراطي
نژاد پرستانه و
جنون آميز خود عدول كنند و براي جبران خسارات ناشي از جنايات استعمار سياه فرانسه
كاري صورت دهند
*****
دوست خوب بوش !
|
از زماني كه توني بلر
نخست وزير سابق انگليس قدرت را واگذار كرده
گزينه هاي محدودي براي پر كردن جاي خالي بهترين دوست جورج بوش
مطرح بوده اند. دالايي لاما
رهبر معنوي تبتي ها به تازگي به واشنگتن سفر كرد و پس از ديدارهايي گرم و صميمانه در كاخ سفيد مدال طلاي كنگره آمريكا
به وي هديه داده شد. الن جانسون سرليف
رئيس جمهور ليبريا نيز اخيرا به پاس تلاش و زحماتش به عنوان نخستين رئيس جمهور زن در اين كشور
مفتخر به دريافت مدال افتخار رياست جمهوري آمريكا شد. اين در حالي است كه بازيگران كليدي عرصه بين المللي هيچ گاه در مسيري كه به ديدار با
جورج بوش
مسوول جنگ در عراق منتهي مي شود
گام ننهاده اند; به جز يك سياستمدار يعني « نيكولا ساركوزي » .
روزنامه ديلي تلگراف در گزارشي نوشته است : « نيكولا ساركوزي »
رئيس جمهور فرانسه در تابستان گذشته چند هفته پس از پيروزي در انتخابات
رياست جمهوري كشورش عازم آمريكا شد و در اقامتگاه خانوادگي بوش اكنون روابط دوستانه فرانسه وآمريكا نه تنها مستحكم شد
بلكه در سايه
ديدارهاي رسمي پر زرق و برق جلال بيشتري گرفته است . جورج بوش
رئيس جمهور آمريكا و همسرش در كاخ سفيد ميزبان نيكولا ساركوزي بودند كه
اخيرا از همسرش سيلسيليا متاركه كرده است . ساركوزي به همراه بوش از مونت ورنون
زادگاه جورج واشنگتن بازديد كردند. وي سپس در نشست
مشترك كنگره آمريكا در فرصت نابي كه صرفا به دوستان مخصوص اعطا مي شود
به ايراد سخنراني پرداخت .
اين گزارش مي افزايد : « حامد كرزاي
رئيس جمهور افغانستان و قبل از آن « توني بلر »
نخست وزير سابق انگليس سياستمداراني بودند كه از فرصت
سخنراني در صحن كنگره آمريكا برخوردار شده بودند. دعوت از نيكولا ساركوزي نشان مي دهد كه تا چه حد گوردون براون
نخست وزير كنوني بريتانيا
خود را از دولت جورج بوش دور كرده است اما سخنراني كه ساركوزي ايراد كرد همچنين اهميت تفاوت هاي موجود ميان رهبر فرانسه و بلر را بيش از
پيش هويدا ساخت . اين مساله بي ترديد پيشرفت چشمگير در بهبود روابط پاريس و واشنگتن را پس از اختلافات بسيار بر سر جنگ در عراق منعكس
مي كند.
ساركوزي 52 ساله متعلق به نسلي است كه برخلاف اسلاف خود داراي ويژگي آمريكا ستيزي نيست . رئيس جمهور فرانسه كه در كشورش به
« ساركوزي آمريكايي » معروف است و با فرهنگ آمريكايي نيز مشكلي ندارد اين كشور را بخاطر انرژي
خوش بيني و اتحاديه تجاري اش ستوده است .
ماجراي زندگي پر فراز و نشيب ساركوزي
فرزند يك مهاجر مجارستاني و مادري يهودي كه سرانجام به كاخ اليزه راه يافته است با داستان دو وزير با
پيشينه اي متفاوت كه نماد برنامه هاي اصلاحاتي ساركوزي محسوب مي شوند و رئيس جمهور فرانسه را در سفر به واشنگتن همراهي كردند
عجين شده
است . رشيدا داتي
وزير دادگستري كه پدر و مادرش اصالتا مراكشي و الجزايري بوده اند و همچنين كريستين لاگارد
وزير دارايي فرانسه كه مدت 5 سال
در شيكاگو به سر مي برده
همراهان ساركوزي بودند. لاگارد اظهار داشته كه فرانسه بايد كمر همت بسته و در كار و تلاش راه و رسم آمريكايي ها را در پيش
گيرد. ساركوزي در سخنراني اش به ارزش هاي مشترك دو كشور و انقلاب هاي تاريخي فرانسه و آمريكا اشاره كرد و بار ديگر بر علاقمندي اش براي
بازگشت فرانسه به ساختار فرماندهي ناتو تاكيد كرد.
ديلي تلگراف نوشته است : « با اين حال سخنراني ساركوزي برخلاف بلر بيانيه دوستي و مودت با وفاداري بي چون و چرا نبود. رئيس جمهور فرانسه
در عين حال به لزوم ايفاي نقش چشمگير آمريكا در جهت حل مشكل تغييرات آب و هوايي اشاره كرد و از آمريكايي خواست كه به اختلافات طرفين
احترام بگذارند. استفن فلاناگان
كارشناس امنيت ملي در مركز مطالعات بين الملل و استراتژيك در واشنگتن معتقد است : ساركوزي در تلاش است در
مقطع كنوني بسيار محتاطانه عمل كند. وي به وضوح اعلام كرده كه برقراري روابط سازنده تر با واشنگتن را خواستار است اما اين به معناي سر سپردگي
در برابر مسائلي كه نزد فرانسه مهم است
نيست . ساركوزي نزد رئيس جمهور آمريكا در زمينه مسائل خاورميانه از جايگاه و ارزش زيادي برخوردار
است . ساركوزي
برنار كوشنر
وزير خارجه سوسياليست خود را به عراق اعزام كرد
مضاف بر اينكه در خصوص برنامه هسته اي ايران و انفعال اتحاديه
اروپا مقابل تهران مواضعي تند و قاطعانه اتخاذ نمود. برعكس بريتانيا در قبال تهران مواضعي متعادل تر اتخاذ كرده است و اين براي رئيس جمهور
آمريكا كه لفاظي هاي خود را عليه ايران شدت بخشيده
خبر خوبي نيست ; در حالي كه بوش در حال چيدمان مجدد دوستان اروپايي خود
است .
ساركوزي شايد تنها گزينه مناسب براي پر كردن جاي خالي بلر باشد. وي شكاف ايجاد شده را پر كرده و در مواقع بحراني نيز حمايت هاي مبرمي
كرده است . شايد گفتن اين مطلب جالب باشد كه بوش اكنون بيش از هر زمان ديگري به بودن ساركوزي در كنار خود نياز دارد.
| |