تركيه دلال دوم
بسم الله الرحمن الرحيم
امروز قرار است مذاكرات سه جانبه روساي جمهور تركيه رژيم صهيونيستي و محمود عباس رئيس دولت خودگردان فلسطين در آنكارا براي هموار ساختن راه كنفرانس باصطلاح صلح پائيزي كه باني آن آمريكا و هدفش به سازش كشاندن فلسطيني هاست برگزار شود.
شيمون پرز در آستانه سفرش به آنكارا در گفتگو با شبكه تلويزيوني « ان . تي . وي » گفت : « تمام طرف ها از ميانجيگري تركيه استقبال مي كنند و تركيه مي تواند در آستانه برگزاري اجلاس « آناپوليس » (كه همان كنفرانس باصطلاح صلح پائيزي است ) فضاي مناسبي را ايجاد كند » . وي افزود : « ميانجي گري تركيه با توجه به اعتماد اعراب و مسلمانان به تركيه براي ما بسيار مهم است » .
سياست ميانجي گري دولتمردان كنوني تركيه ميان رژيم صهيونيستي و فلسطيني ها كه با توجه به واقعيت هاي موجود نمي توان آنرا يك ميانجي گري واقعي دانست و عنوان دلالي براي صهيونيست ها براي آن مناسب تر است با خواسته هاي آن دسته از مردم تركيه كه اين دولتمردان را بر سر كار آورده اند در تضاد است . جوهر اصلي جنبش اسلامخواهي مردم تركيه در دهه هاي 50 و 60 همزمان با اوجگيري و پيروزي انقلاب اسلامي در ايران كه به مطرح شدن اربكان و رجائي كوتان و سپس رجب طيب اردوغان و در نهايت به استقرار دولت كنوني منجر شد باز گرداندن حاكميت اسلام به تركيه بود. از الزامات اين هدف در دوران كنوني و با توجه به شكل گيري غده سرطاني رژيم صهيونيستي در قلب جهان اسلام و اشغال سرزمين فلسطين توسط صهيونيست ها مبارزه با رژيم صهيونيستي و حمايت از ملت مظلوم فلسطيني بود. اين آرماني است كه حسن البنا بنيانگذار جنبش « اخوان المسلمين » نيز آنرا به عنوان يكي از اصول محوري جنبش خود در دستور كار قرار داده بود و مردم تركيه نيز آنرا از اهداف غيرقابل چشم پوشي خود ميدانند. حذف بعضي از اصول توسط دولتمردان بعد از رسيدن به قدرت امري عادي و قابل درك است و در بسياري موارد اتفاق افتاده است اما مردم هرگز اصول و آرمانهاي خود را فراموش نمي كنند. به همين دليل اين انتظار وجود داشت كه دولتمردان كنوني تركيه بعد از آنكه به قدرت رسيدند براي ماندن در مسند حكومتي بعضي از آرمانهاي اوليه خود را ناديده بگيرند و البته توجيهاتي نيز براي آن بتراشند.
مردم تركيه براي پس گرفتن اهرم هاي حاكميت از لائيك ها و تحويل دادن آن ها به سران حزب عدالت و توسعه كه با شعار اسلام خواهي به صحنه آمدند از هيچ تلاشي دريغ نورزيدند. آنها در همين اواخر با شركت در انتخابات زودهنگام مجلس زمينه را براي باز شدن دست دولتمردان جديد در جهت تحقق آرمانهاي اسلامي فراهم ساختند و سرانجام آنها را تا كاخ رياست جمهوري تركيه همراهي كردند. پيام مهم اين اقدام مردم تركيه اين بود كه دولتمردان جديد با در اختيار داشتن همه اهرم ها كليه اصول لائيسم و تفكر و شيوه هاي آتاترك را به گور بسپارند و آرمانهاي اسلامي را در تركيه حاكم نمايند.
يكي از مهمترين تعهدات آتاترك به غربي ها كه او را بر تركيه بعد از فروپاشي عثماني حاكم كردند التزام به همراهي با رژيم صهيونيستي بود. اين از اصول لائيسم در تركيه بعد از عثماني بود و رژيم لائيك تركيه همواره به آن پاي بند ماند. همين يكي از اموري بود كه مردم مسلمان تركيه را به خشم آورد و ضديت با صهيونيسم از الزامات جنبش اسلام خواهي در تركيه شد. اينكه مردم تركيه به مناسبت هاي مختلف در تظاهرات و راه پيمائي هاي پرجمعيت و پرصلابت همواره خشم خود را نسبت به رژيم صهيونيستي ابراز مي كنند و به شكل هاي مختلف از ملت مظلوم فلسطين حمايت مي نمايند به همين دليل است .
با توجه به اين واقعيت اكنون سئوال اينست كه دولتمردان تركيه چگونه به خود اجازه ميدهند با رئيس رژيم صهيونيستي دست بدهند و براي جا انداختن خواسته هاي آمريكا و صهيونيست ها حاضر به دلالي شوند و نام آنرا ميانجي گري براي استقرار صلح در فلسطين بگذارند درحالي كه كليه گروه هاي فلسطيني كنفرانس پائيزي را تحريم كرده اند و حتي بسياري از كشورهاي عربي نيز نسبت به آن موضع منفي دارند چگونه دولتمردان تركيه اين ادعاي شيمون پرز را مي پذيرند كه تمام طرف ها از ميانجي گري تركيه استقبال مي كنند! لابد ملت فلسطين كه طرف اصلي ماجراست در اين منطق اصولا به حساب نمي آيد!
از صهيونيست ها و رئيس رژيم صهيونيستي انتظاري جز اين خلاف گوئي ها نيست لكن آنچه موجب تعجب است اينست كه دولتمردان تركيه كه با حمايت مردم مسلمان و با آرمانهاي اسلام خواهي به زمامداري رسيده اند اكنون چنين ادعاي واهي را مي پذيرند و در جايگاه دلالي براي صهيونيسم قرار مي گيرند. عجيب تر آنكه براساس اخباري كه از آنكارا مي رسد قرار است شيمون پرز رئيس رژيم صهيونيستي در مجلس تركيه سخنراني كند. چنين واقعه اي براي اولين بار است كه درتركيه رخ ميدهد و حتي در رژيم لائيك نيز يك مقام رسمي رژيم صهيونيستي اجازه سخنراني نيافته بود.
جاي اندكي ترديد نيست كه مردم تركيه در برابر اين اقدام دولتمردان خود عكس العمل نشان خواهند داد. علاوه بر اين عكس العمل مردمي كه پايگاه حزب حاكم و دولتمردان كنوني تركيه را متزلزل خواهد ساخت قطعا ميانجي گري تركيه براي تحقق طرح سازش به جائي نخواهد رسيد و اين هزينه گزاف را دولتمردان تركيه در مقابل چيزي كه به دست نخواهند آورد خواهند پرداخت .
مذاكره با محمود عباس و توافق با وي مشكلي را براي رژيم صهيونيستي حل نخواهد كرد زيرا محمود عباس مهره آمريكا و رژيم صهيونيستي است و براي آنها چيزي كم نميگذارد لكن اصولا در ميان ملت فلسطين جايگاهي ندارد و تعهدات وي بهيچوجه براي مردم فلسطين و گروه هاي فلسطيني الزام آور نيست .
در اين ميان فقط نام ننگي براي دولتمردان تركيه باقي ميماند كه افكار عمومي جهان اسلام آنها را ادامه دهندگان راه ننگين رژيم كمپ ديويدي مصر كه براي صهيونيست ها دلالي كرد ولي كاري از پيش نبرد تلقي خواهد كرد و اين براي كساني كه با آرمان هاي اسلامي و حمايت هاي مردم مسلمان به زمامداري رسيده اند نه تنها زيبنده نيست بلكه خسراني بزرگ است . انتظار اينست كه دولتمردان تركيه هوشياري به خرج دهند و از نيمه راهي كه وارد آن شده اند برگردند تا مبادا عنوان دلال دوم صهيونيسم بعد از رژيم مصر را به خود اختصاص دهند.
