روزنامه جمهوري اسلامي 15/06/1386 صفحه مقالات

  • شعر انتظار
  • گفتار مهدويت
  • خروش آسماني اولين نشانه ظهور حضرت مهدي (عج )
  • *****
    شعر انتظار




  • كوكب هدايت
    وقتي بسان خورشيد از گوشه اي برآيي
    روشن شود جهاني وقتي كه تو بيايي
    ماندم در انتظارت اي كوكب هدايت
    بنما جمال خود را اي آيت خدايي
    اي آفتاب هستي اي شور و عشق و مستي
    باز آبخوان كلامي زان معجز الهي
    اي ديده ها به راهت ! اي قائم هدايت
    تا كي كنم حكايت شرح غم جدايي
    گر من تو را نبينم روييدنم نباشد
    بنما جمال خود را اي مظهر رهايي
    پيش رخ چو ماهت خورشيد سجده آرد
    اي آيت الهي ! اي پرتو خدايي
    لب تشنگان نوريم هر لحظه ما نگارا
    برهان ز ما عطش را اي قائم رهايي

    اسماعيل نيك سرشت
    كعبه چشم انتظاران
    بركه خشك عدالت پر شد از آواي رود
    كهكشان بي نشان دامن كشان آمد فرود
    رعشه آمد بر زمين از باورش لرزيد اشك
    كعبه چشم انتظاران رنگ ظلمت را زدود
    از شكوه مطلع فجر اعتبار شب شكست
    شد خجل از وصف او انديشه شعر و سرود
    گشت جاري عطر ايمان بر لب پاك بهار
    منجي عالم اميد سبز احمد را ستود
    ناله شب زنده داران شد فغان از غيبتش
    از سكوت ساقي خم خانه عصيان كرد عود

    ميترا نيكدلي

  • *****
    گفتار مهدويت




  • تولد معجزه آساي امام زمان (عج )
    حضرت آيت الله صافي گلپايگاني
    ث در باره ولادت امام عليه السلام معجزات و خوارق عاداتي نقل مي نمايند كه اعتبار اين معجزات در چه حد و چگونه قابل اثبات است و چرا بعضي تاريخ نويسان آن ها را نقل نكرده اند
    پاسخ :


    1 ـ اصل ولادت حضرت مهدي عليه السلام امام دوازدهم ـ فرزند امام حسن عسكري عليه السلام ـ را تاريخ نگاران مثل ساير وقايع تاريخي ثبت و ضبط كرده اند.
    2 ـ درباره برخي معجزات كه در ولادت آن حضرت يا سائر رجال از انبيا و اوصيا واقع شده است اگر منابع تاريخي متداول چيزي به دست نمي دهد اين نقص منابع مذكور محسوب مي شود چرا كه همين تاريخ نويسان در بسياري از موارد به بعضي جوانب تاريخي اشاره كرده اند كه به لحاظ اهميت چندان مهم نبوده اند اين كم توجهي تاريخ نگار به بعضي جوانب يك مساله گاهي ناشي از يك تعصب عقيدتي است اما اين كار به هر دليلي كه باشد به نقل قول هاي ديگران كه با استناد به مصادر و ماخذ معتبر انجام گرفته است ضرر نمي رساند.
    تاريخ پيامبران آكنده از معجزه است و ولادت و نشو و نماهاي اغلب انبيا غيرعادي بوده است . به عنوان مثال : خلقت آدم ولادت حضرت ابراهيم (ع ) تولد اسحاق و موسي و يحيي و سخن گفتنش در گهواره همه از جمله حوادث غيرعادي است .
    كه اين ها همه يك سلسله حوادث تاريخي اند هر چند فلان مورخ آن ها را نقل نكرده باشد ـ از همين قبيل است تفاصيل ولادت امام عصر (عج ) كه از وقايع مسلم تاريخي است كه ترك نقل آن از سوي تاريخ نگاراني كه يا مغرض بوده اند يا قصدشان اختصار و يا امور ديگر بوده است به اصل مساله صدمه نمي زند.
    آن چه از سوي شيعه به امامان معصوم : نسبت داده مي شود شبيه مطالبي است كه در مورد حضرت ابراهيم و اسحاق و اسماعيل وموسي و عيسي و يحيي و... گفته شده است كه البته همه داراي سند معتبري هم هستند.
    وقايع مربوط به ولادت امام دوازدهم از بيشتر وقايعي كه درتاريخ به چشم مي خورد از نظر سند و ماخذ معتبرتر است .

  • *****
    خروش آسماني اولين نشانه ظهور حضرت مهدي (عج )




  • قبل از ظهور حضرت حجت (عج ) علائمي اتفاق مي افتد كه اولين آنها نداي آسماني است و اين روشن ترين علامت هاست .
    نـدا يـا خـروش آسـمـانـي از بـارزتـرين نشانه ها و روشن ترين علامت ها و نيرومندترين دلايل و براهين بر ظهور دگرگون ساز و نجات بخش حضرت مهدي عليه السلام است .
    ايـن خـروش و نـداي آسماني بسان اعتراف آسمان و آسمانيان به حقانيت قيام قائم عليه السـلام و اثبات واقعيت عظيم و پر شكوهي است كه قرآن شريف و پيامبر گرانقدر اسلام و خاندان پاك و پاكيزه اش از آن نويد داده اند.
    روايات رسيده به صراحت بيانگر آن است كه خروش آسماني از جانب فرشته وحي است و اوست كه نداي قيام قائم عليه السلام را سر مي دهد.
    روشـن اسـت كه منظور از خروش آسماني نه صداي مهيب رعد يا غرش توپخانه و موشكها يا سلاحهايي از اينگونه است كه ساخته دست انسان و ره آورد انديشه او باشد بلكه اين خروش آسماني سخني است پر معنا و روشن كه همگان پيام آن را در مي يابند.
    از روايـات خـواهـيم آورد كه طنين آن ندا و اثرگذاري آن در جهانيان به گونه اي است كه هـر آن كـس كـه در خواب است وحشت زده بيدار مي گردد و آن كه نشسته است از ترس بپا مي خيزد و ايستاده بي اختيار به زمين مي افتد و بانوان باعفت از سراپرده خويش از خوف و هراس بيرون مي دوند.
    بـه عـبـارت ديـگـر : بـه هنگام طنين آن نداي آسماني موج عظيمي از ترس و دلهره جامعه بـشـري را مي گـيـرد و از جهان قرار و آرامش سلب مي گردد به گونه اي كه هيچ كس نـمي تـوانـد آن خروش آسماني را ناديده گرفته يا آن را كوچك شمارد و يا به طبيعت و جـريـانـهـا و رخـدادهاي طبيعي و سازمان باعظمت هستي نسبت دهد چرا كه انسانها آن ندا و پـيـامـش را بـي هـيـچ تـرديـدي بـه شايستگي دريافت مي دارند و هر چه هم منحرفان و بيدادگران بخواهند آن را طبق هواهاي خويش توجيه و تفسير نمايند سودي نمي برند.