شيعيان عراق ; مقاومت هوشيارانه
بسم الله الرحمن الرحيم
روز سي ام تيرماه همين امسال بود كه خبر تدارك سلفي ها براي تخريب حرم هاي مطهر حضرت امام حسين عليه السلام و حضرت عباس و حضرت زينب براساس فتواي تعدادي از مفتيان وهابي را در ستون « جهت اطلاع » روزنامه به چاپ رسانديم و فرداي آن روز نيز « خشم مسلمانان از موضع تفرقه افكنانه مفتي هاي وهابي عليه عتبات عاليات » همراه با عكسي از حرمين كربلا تيتر اول روزنامه جمهوري اسلامي شد.
اخبار تظاهرات صدور بيانيه ها و موضعگيري هاي اقشار مختلف مسلمانان اعم از شيعه و سني بويژه علماي فريقين در هفته هاي اول و دوم مرداد ماه گذشته بر صفحات روزنامه ها نقش بست و توسط رسانه هاي مختلف نقل شد. هشدارهاي زيادي به دولت هاي كشورهاي اسلامي و عربي بويژه عربستان كه اكثر مفتي هاي وهابي در آنجا هستند داده شد و دولت عربستان نيز مخالفت خود را از چنين فتواها و تصميماتي اعلام كرد.
متاسفانه همان روزها عده اي از افراد خوشبين اما ساده لوح با قاطعيت تمام در محافل خصوصي اين اخبار را كهنه و انتشار آنرا جهت دار معرفي كردند و تلاش نمودند چنين وانمود سازند كه خبري نيست و خاطرها آسوده باشد! درگيري هاي خونين روزهاي نيمه شعبان در كربلا كه بيش از 50 كشته و صدها زخمي برجاي گذاشت و موجب تشكيل حكومت نظامي در شهر شد نشان داد آن خبر درست بود و انكار آن از نوعي ساده لوحي و خوشبيني مفرط ناشي ميشد.
متن خبر 30 تير چنين بود :
« سايت عراقي نهرين از فتواي برخي مفتيان سعودي براي انهدام ضريح مبارك امام حسين عليه السلام و زينب كبري (س ) خبر داد. اين سايت با اشاره به شادي برخي گروه هاي سلفي از دو تعرض پياپي به حرم عسكريين عليهما السلام نوشت : به تازگي شهرهاي عربستان سعودي شاهد نسخه هائي از فتاواي علماي وهابي و توزيع آنها بوده اند كه خواستار انهدام ضريح ها و قبور شده و از آنها به عنوان نشانه شرك و بت پرستي ياد كرده اند! اين گزارش ميافزايد بويژه پس از بروز شادي از انفجار مرقد سامرا براي بار دوم و رد و بدل كردن تبريك و تهنيت و دعا براي مجرمان اين عمليات تروريستي آنها به هوس ضربه زدن به حرم امام حسين عليه السلام و ساير بقاع متبركه افتاده اند. از همين رو طلاب مدرسه « محمد بن سعود » طي دو ماه گذشته و يك هفته پس از انفجار مرقد سامرا تشكيل گروهي از طلاب داوطلب براي ترويج اين فتاوا در تعطيلات تابستان را آغاز كرده اند. به گفته طلاب اين مدرسه گروهي از علماي وهابي انهدام بقيه ضريح ها در عراق بويژه كربلا را تشويق مي كنند. شيخ عبدالرحمن براك شيخ ممدوح الحربي دكتر ناصر العمر ابن جبرين دكتر سفرالحوالي همچنين مفتي وهابي كويتي حامدالعلي از جمله مفتياني هستند كه چنين فتاوايي صادر كرده اند. اين گزارش ها حدود چهار ماه است كه در اختيار نيروهاي امنيتي عراق قرار گرفته و بسيار موثق به نظر مي رسد اما آنچه اين گزارش ها را جدي تر مي كند كشف تجهيزات امنيتي در استان كربلا و نيز تجهيزات موشكي از نوع « گراد » است كه دو هفته پيش به سوي مركز اين شهر از منطقه الوند در 25 كيلومتري شهر نشانه گرفته شده است . همچنين نقشه هاي تروريستي براي تجاوز به ضريح امام حسين عليه السلام و حضرت عباس بن علي عليه السلام كشف شده است » .
مروري بر متن اين خبر چند نكته را كه درستي همه آنها اكنون به اثبات رسيده است گوشزد مي كند.
اول آنكه برخلاف اصرار افراد خوشبين جريان فتواي انحرافي مفتيان افراطي وهابي يك واقعيت بود.
دوم آنكه مجريان اين فتواهاي انحرافي از فرصت تابستان براي آماده شدن استفاده كردند و در اواخر تابستان وارد عمل شدند.
سوم آنكه اخبار مربوط به انتقال سلاح هاي ويژه به اطراف شهر كربلا درست بوده و عوامل اجرائي اين توطئه از امكانات و حتي عوامل نفوذي براي اجراي فتواهاي كثيف مفتي هاي وهابي برخوردار بودند.
و چهارم آنكه همانطور كه در خبر آمده هدف اول طبق نقشه هاي تروريستي تجاوز به ضريح مطهر امام حسين و حضرت عباس عليهما السلام بوده است .
بدين ترتيب علاوه بر اينكه ساده انديشي و خوشبيني را در اينگونه موارد بايد كنار گذاشت همواره بايد براي جلوگيري از فاجعه اقدام كرد. اخبار مربوط به سختگيري هاي ماه هاي اخير توسط وهابي هاي افراطي در مدينه و مكه نسبت به زائران شيعه كه در سالهاي گذشته بي سابقه بوده نيز از مسائلي خبر مي دهد كه با آنچه در كربلا رخ داد همخواني دارد كما اينكه سرمايه گذاري شيخ نشين هاي جنوب خليج فارس در اين ماجرا نيز همين نكته را تاييد مي كند و نشان ميدهد دست هاي زيادي براي تحقق اهداف خاصي فعالند و آنچه در پشت پرده جريان دارد بسيار فراتر از صورت ظاهري مساله است .
ريشه اين ماجراها را بايد در وقايع سياسي عراق جستجو كرد. بسته شدن روزنامه الحيات به دليل انتشار دخالت عربستان در ناامني هاي عراق يك نشانه روشن است . الحيات بازوي رسانه اي دولت عربستان در جهان عرب است كه با سرمايه گذاري كلان سعودي ها پا گرفته و در پيگيري اهداف آنها نقش عمده اي دارد. به همين دليل انتشار دخالت هاي عربستان در ناامني هاي عراق توسط الحيات و سپس توقيف اين روزنامه به اين جرم توسط عربستان مفهوم سياسي روشني دارد. سرمايه گذاري تعدادي از شيخ نشين هاي جنوب خليج فارس در عراق و حمايت هاي سياسي تسليحاتي تبليغاتي و مالي آنها از القاعده و تكفيري ها نيز مفهوم سياسي خاصي خود را دارد كما اينكه تلاش هاي بي وقفه مصر و اردن و بعضي ديگر از كشورهاي عربي براي اثرگذاري در وقايع عراق نيز همين مفهوم را دارد.
وجه مشترك اين سرمايه گذاري هاي كشورهاي عربي در مسائل عراق اينست كه آنها مايل نيستند اكثريت ملت عراق بر اين كشور حاكم باشد و خواهان استقرار يك حكومت اقليتي همسو با خود در عراق هستند. به عبارت روشن تر شيعيان عراق چوب برخورداري از اكثريت را ميخورند و اگر بخواهند از اين تهاجمات در امان باشند بايد بپذيرند كه مثل 80 سال فاصله ميان اشغال عراق بعد از فروپاشي عثماني تا سقوط صدام زير سلطه اقليت قرار گيرند و تحميل ها و تحقيرهاي حاكميت هاي ظالمانه اي همچون حزب بعث را تحمل نمايند. دولت آمريكا نيز كه در دو هفته اخير با شدتي باورنكردني فرمان به بركناري نوري مالكي را ميداد در اين خواسته با كشورهاي عربي منطقه وجه مشترك دارد.
موضع مدبرانه شيعيان عراق در اين ماجرا چيزي غير از مقاومت و هوشياري در برابر توطئه ها نبايد باشد. فقط با مقاومت هوشيارانه است كه مشكلات كنوني عراق در بستر زمان حل خواهد شد و ناكامي نصيب اشغالگران و همدستان آنان خواهد گرديد.
