مشفقانه با حاميان دولت
بسم الله الرحمن الرحيم
تجربه 28 سال گذشته به روشني نشان ميدهد « افراط و تفريط » همواره بلاي جان جناح هاي سياسي كشور بوده و آنها را از ادامه راه باز داشته اند. اين بيماري سياسي بلاي جان نظام و كشور نيز شد و در بسياري مقاطع جلوي پيشرفت ها را گرفت .
انتظار اينست كه اكنون بعد از گذشت بيش از ربع قرن از پيروزي انقلاب و تاسيس نظام جمهوري اسلامي از تجربيات گذشته درس هاي زيادي آموخته شده باشد و اشتباهات گذشته تكرار نشود. پرهيز از اشتباهات گذشته رمز موفقيت جريان هاي سياسي حاكم در هر دوره است .
هفته گذشته يكي از حاميان دولت ـ بنابر خبري كه يكي از سايت هاي حامي دولت منتشر كرد ـ گفت : « غضنفرهاي اصولگرا مي گويند كه منتقد دولت هستند. منتقد دولت امروز در خط آمريكا گام برميدارد... » .
اين سخن از دو جهت افراطي است . اول آنكه اصولگراها را به غضنفر و خودي تقسيم مي كند و دوم آنكه منتقد دولت را در خط آمريكا ميداند.
شخصي كه اين سخن از وي نقل شده البته اين را هم اضافه كرده است كه : « حرفي نيست كه هر دولتي ضعف هائي دارد اما بزرگ نمائي ضعف ها و كوچك كردن توانمندي ها ظلم است و هركس اين كار را بكند دشمن است » .
گوينده لابد با اين توضيح درصدد بوده زياده روي هائي كه در زمينه نقد دولت صورت مي گيرد را محكوم كند كه البته كار درستي است و نقد هم هميشه بايد براساس انصاف و اعتدال باشد لكن اعتراض به انتقاد كنندگان تندرو هم بايد از همين ويژگي ها يعني انصاف و اعتدال برخوردار باشد. واقعيت اينست كه انتقاد يك مقوله كشدار است كه انتقاد كننده مي تواند به حداقل آن اكتفا كند يا متوسط آنرا انتخاب نمايد و يا به كمتر از حداكثر قانع نشود. اين به ميزان انصاف انتقاد كننده مربوط مي شود ولي تا زماني كه انتقاد است نبايد آنرا دشمني تلقي كرد. بنابر اين نمي توان چنين نتيجه گرفت كه منتقد دولت در خط آمريكا گام برميدارد.
در بخش اول نيز عنوان « غضنفر » دادن به كساني كه از دولت انتقاد مي كنند يك برخورد افراطي است . تقسيم اصولگراها به خودي و غضنفر يك روش خطرناك است كه در كلان به زيان نيروهاي وفادار نظام تمام خواهد شد و حتي در چارچوب منافع و مصالح دولت حاضر و حاميان آن نيز زيانبار است و به تضعيف دولت منجر خواهد شد.
يكي از ويژگي هاي اصولگرائي برخورداري از حداكثر جاذبه و اكتفا به حداقل دافعه است . اين سخن بلند شهيد مظلوم آيت الله بهشتي را به ياد داشته باشيم كه ميفرمودند : جاذبه درحد اعلي و دافعه در حداقل ممكن از ويژگيهاي خط امام است .
خوشبختانه امسال توسط رهبر معظم انقلاب « سال اتحاد ملي و انسجام اسلامي » ناميده شده و همين نامگذاري حكيمانه ايجاب مي كند اصولگرايان با تلاش و كوشش همه جانبه كفه جاذبه را سنگين تر كنند و كفه دافعه را به حداقل برسانند. آيا جاي تعجب و تاسف نيست كه در همين سال و عليرغم همه ضرورت هاي موجود عده اي تلاش مي كنند هركس را كه زبان به انتقاد ميگشايد رمي كنند و به هر كس انگي بچسبانند و دايره اصولگرائي را هر روز تنگ تر نمايند اينكه امروز گفته شود فلان سردار به دليل هم نظر نبودن با دولت غضنفر است و فلان حجت الاسلام و آيت الله به دليل انتقاد كردن از مسئولان اجرائي اصولا در خط اسلام نيستند و مطبوعات منتقد درحال تدارك يك كودتا هستند و همه در خط آمريكا قرار دارند فردا چه كسي در دايره خودي ها و در دايره اصولگرائي باقي ميماند بدين ترتيب از اسلام و انقلاب و اصولگرائي چگونه چهره اي ترسيم خواهد شد
اين روزها متاسفانه كار به جائي رسيده كه حتي رئيس قوه قضائيه هم وقتي از تغيير مديران انتقاد مي كند از سوي روزنامه هاي حامي دولت و افراد منتسب به دولت بشدت مورد حمله و اهانت قرار مي گيرد! راستي اگر منطق حاميان دولت اين باشد كه هركس از دولت انتقاد كند در خط آمريكا قرار دارد و دشمن است تكليف يك رئيس قوه كه نظر خود را ابراز ميدارد چيست همانطور كه رئيس جمهور حق دارد وزراي خود را عزل كند ديگران هم حق دارند از اين كار انتقاد كنند. اين حق قانوني و طبيعي آحاد مردم جامعه است و مهمتر آنكه استفاده از اين حق به نفع خود دولت است . دولت بايد از نقطه نظرات مختلف اعم از موافق و مخالف مطلع باشد تا بهتر و قوي تر عمل كند. كساني كه اين موهبت را از دولت دريغ مي كنند و يا ميخواهند مانع برخورداري دولت از آن شوند در پي چه چيزي هستند
دايره اصولگرائي را هر روز تنگ تر كردن و خودي ها را در جايگاه شيطان بزرگ نشاندن خطر بزرگي است كه امروز جريان حاكم را بشدت تهديد مي كند. دولتمردان بايد حاميان محدودنگر و عصباني خود را نصيحت كنند آنها را از اين قبيل برخوردها برحذر دارند و درهاي نقد را به روي همه بگشايند. اين تنها راه توفيق جريان حاكم است و غفلت از اين واقعيت با دولتمردان امروز همان خواهد كرد كه با افراطيون قبل از آنان كرد.
