بررسي هاي بسياري نشان داده اند كه چاي براي سلامتي قلب مفيد است اما يك پژوهش جديد در آلمان بيان گر آن است كه اضافه كردن شير به چاي اين منافع را از بين مي برد.
براساس نتايج اين بررسي جديد علت اين تفاوت وجود نوعي پروتئين به نام « كازئين » در شير است كه با چاي وارد واكنش مي شود و غلظت كاتشين ـ فلاوونوئيد موجود در چاي كه مسئول اثرات محافظتي آن در مقابل بيماري قلبي است ـ را كاهش مي دهد.
بدكتر ورنااستنگال استاد بيماري هاي قلب در بيمارستان دانشگاهي چاريته در برلين و سرپرست اين تحقيق گفت : « تحقيقات بسياري نشان دهنده اثر محافظتي چاي در برابر بيماري هاي قلبي بوده اند. اما اگر نتايج اين تحقيقات را بررسي كنيد. متوجه مي شويد اين اثرات مفيد بيشتر در كشورهاي آسيايي ديده مي شود نه در انگلستان .
بنابراين اين پرسش مطرح مي شود كه « آيا علت اين تفاوت به دليل اضافه كردن شير به چاي است كه در انگليس مرسوم است »
اين پژوهشگران در گروهي از زنان ميانسال به مقايسه اثر نوشيدن چاي سياه و چاي مخلوط شده با 10 درصد شير بر انعطاف پذيري شريان بازويي كه با سونوگرافي اندازه گيري مي شد پرداختند.
نتيجه اين بود كه اگرچه چاي سياه به طور قابل توجهي توانايي شريان ها را براي شل و گشادشدن افزايش مي دهد اما هنگامي كه شير به چاي اضافه مي شود اين اثر بيولوژيك حذف مي شود.
بنابراين استانگل مي گويد : اگر مي خواهيد منافع سلامت بخش چاي نصيبتان شود آن را همراه با شير ننوشيد.
استانگل يادآور شد كه افزودن شير به چاي نه تنها منافع چاي براي عروق خوني را مهار مي كند اثرات آنتي اكسيداني چاي و شايد اثرات ضدسرطاني آن را نيز از بين ببرد.
دكتر استانگل گفت گروه او در حال مقايسه اثرات چاي سياه و چاي سبز بر كاركرد عروق خوني هستند.
او گفت : « اين پرسش مطرح است كه ايا چاي سبز كه داراي مقدار بيشتري كاتشين است نسبت به چاي سياه اثر بهتري بر كاركرد سلول هاي پوشش داخلي عروق ـ كه براي سلامت رگ ها بسيار مهم است ـ دارد يا نه »
كارشناسان ديگر هم با اين نتيجه گيري موافق هستند. دكتر رابرت ووگل استاد دانشكده پزشكي دانشگاه مريلند در آمريكا مي گويد : « به طور كلي بهتر است افراد هنگام نوشيدن چاي شير به آن اضافه نكنند. چاي نوشيدني بسياري مفيدي براي قلب است اما بدون شير يا خامه » .
دكتر ووگل در مقابل اضافه كردن آب ليمو ترش را به چاي به دليل اثرات مفيد آن پيشنهاد مي كند.

استفاده از كشمش انجير خشك و بادام در افراد سيگاري باعث افزايش محيط قليايي بدن آنان شده و در نتيجه تمايل به سيگار را كاهش و ترك سيگار را براي اين افراد راحت تر مي سازد.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) واحد علوم پزشكي ايران دكتر « اميرعباس مومنان » متخصص غدد و عضو مركز تحقيقات غدد و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در خصوص رژيم غذايي كمك كننده جهت ترك سيگار گفت : استفاده از آجيل يكي از مواد غذايي است كه مي تواند فرد سيگاري را در ترك سيگار كمك كند. همچنين خوردن جو دوسر و فرآورده هاي آن ممكن است براي ترك سيگار و رهايي از نيكوتين موثر باشد.
دكتر مومنان با اشاره به موادي همچون اسفناج برگ چغندر و عرق شاه تره براي افراد سيگاري به عنوان مواد غذايي موثر در ترك سيگار براي اين افراد گفت : مواد مذكور باعث افزايش محيط قليايي بدن فرد مي شود كه در ترك سيگار موثر است .
دكتر مومنان در ادامه در خصوص مواد غذايي كه خاصيت عكس داشته و تمايل كشيدن سيگار را در افراد سيگاري تشديد مي كند گفت : گوشت يكي از مواردي است كه ادرار را اسيدي كرده و باعث از دست دادن سريع نيكوتين و در نتيجه افزايش تمايل به مصرف سيگار در فرد سيگاري مي شود. از اين رو به افراد سيگاري توصيه مي شود تا حتي المقدور از خوردن مواد گوشتي پرهيز كنند.
وي در ادامه در خصوص مصرف ساير مواد غذايي گفت : غذاهاي كنسرو شده غذاهاي طبخ شده در ماكروويو سوسيس و كالباس الكل جگر دل و قلوه سيرابي جوجه تخم مرغ پنير جوانه گندم عدس بادام زميني گردو و قهوه از ديگر مواردي هستند كه در تشديد تمايل افراد سيگاري به استعمال سيگار موثر است . بنابراين از خوردن اين مواد نيز بايد در هنگام ترك سيگار اجتناب شود.
دكتر مومنان ادامه داد : چنانچه افراد سيگاري از آدامس هاي نيكوتين دار مخصوص ترك سيگار استفاده كنند بايد از مواد غذايي كه محيط بدن را اسيدي كرده و خاصيت خنثي كنندگي بر روي اين آدامس ها دارند استفاده كنند. اين مواد اسيدي شامل انواع نوشابه گوشت قرمز ماهي تخم مرغ بادام زميني و حبوبات هستند.
به گفته كارشناسان بهتر است كه حداقل 15 دقيقه قبل از مصرف اين آدامس ها از خوردن اين مواد خودداري شود .