اشتباه دوم هرگز!
بسم الله الرحمن الرحيم
سخنگوي وزارت امورخارجه كشورمان در واكنش به پيشنهاد دكتر محمدالبرادعي مدير كل آژانس بين المللي انرژي اتمي كه خواستار مذاكره مستقيم جمهوري اسلامي ايران با آمريكا براي حل مسائل هسته اي ايران شده بود مذاكره با آمريكا را قابل بررسي دانست .
اين واكنش با اظهارنظر يكي از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي مواجه شد كه دو پيش شرط براي مذاكره مستقيم با آمريكا قائل شد و گفت : « شرط اول اينست كه پرونده هسته اي ايران به مسير عادي خود يعني از شوراي امنيت به آژانس برگردد و شرط دوم عدم صدور قطعنامه هاي تحريم عليه ايران است » . وي افزود : « بدون اجراي اين دو شرط مذاكره مستقيم با آمريكا سودي ندارد بويژه آنكه روند مذاكرات ايران با اروپا به سمت خوبي پيش مي رود و فعلا مذاكره ايران و آمريكا بر سر مسائل هسته اي نه قابل بررسي است و نه در دستور كار قرار دارد » .
واقعيت اينست كه هم سخنگوي وزارت امورخارجه و هم اين نماينده مجلس شوراي اسلامي هر دو بجاي پرداختن به اصل مطلب حاشيه پردازي كرده اند و يا از نكته اصلي غفلت نموده اند. نكته اصلي اينست كه مذاكره با آمريكا موضوعي است كه تصميم گيري درباره آن با رهبري نظام است و ايشان بارها از جمله در خرداد ماه گذشته با صراحت اعلام كرده اند سياست نفي مذاكره با آمريكا همچنان به قوت خود باقي است .
اين سخن را ايشان در پاسخ به كساني گفتند كه تصور مي كردند پذيرش مذاكره با آمريكا در مورد مسائل عراق كه اخيرا در بغداد برگزار شد به مفهوم باز شدن راه مذاكره در همه زمينه ها با آمريكاست و سياست نفي مذاكره با آمريكا به پايان عمر خود رسيده است . رهبر معظم انقلاب براي رفع اين شبهه اعلام كردند كه مذاكرات بغداد صرفا باهدف تفهيم اتهام به آمريكائي ها در مورد آنچه در عراق مرتكب شده اند مي باشد و بهيچوجه به معناي پيدايش تغيير در سياست عدم مذاكره با آمريكا كه يك سياست اصولي است نمي باشد.
با قطع نظر از مبحث سياست نفي مذاكره با آمريكا كه دلايل روشني دارد و بارها در جاي خود بصورت مستدل و منطقي بيان شده آنچه اكنون مورد نظر است و بايد در مبحث انرژي هسته اي مورد تاكيد قرار گيرد چند نكته است كه توجه به آنها را براي موضعگيري صحيح و اصولي همه كساني كه به اين مبحث وارد مي شوند لازم ميدانيم .
اول آنكه جمهوري اسلامي ايران در پرونده هسته اي خود با آژانس بين المللي انرژي هسته اي طرف است . آژانس يك شخصيت حقوقي دارد كه براساس اساسنامه اي مشخص و راه كارهاي قانوني حق دارد بر عملكردهاي اعضاي خود نظارت نمايد و هر جا با مشكلي مواجه شد مستقيما وارد عمل گردد و در نهايت از طريق مطرح ساختن موضوع در شوراي حكام كه مركب از اعضاي آژانس مي باشد درباره آن مشكل تصميم گيري نمايد. پرونده هسته اي جمهوري اسلامي ايران نيز بايد همين روند را طي كند و در صورتي كه مسائل مطروحه در سطح مدير كل آژانس قابل حل نباشد در نهايت به شوراي حكام ارجاع گرديده و حل و فصل شود.
نكته دوم اينكه ورود جمهوري اسلامي ايران به مذاكره با سه كشور اروپائي در دولت قبلي سپس اضافه شدن چين و روسيه به اين كشورها و در مرحله بعد اضافه شدن آمريكا به اين 5 كشور و پيدايش تركيب 1 +5 برخلاف رويه اصولي بود كه در نكته قبل توضيح داده شد. اين شيوه اي غيرمعمول بود كه رسميت يافتن تعدادي از اعضاي آژانس بين المللي انرژي اتمي از سوي جمهوري اسلامي ايران براي تصميم گيري بجاي آژانس را در پي داشت و رسما ما را بجاي آژانس با تعدادي از اعضاي آن مواجه ساخت . جمهوري اسلامي ايران اصولا نمي بايست تن به مذاكره با غير آژانس ميداد كما اينكه تاكنون از اين مذاكرات نه تنها طرفي نبسته ايم بلكه سه قطعنامه نيز عليه ما صادر شده است كه همگي محصول برخورد سياسي سه كشور اروپائي و بويژه آمريكا با پرونده هسته اي كشورمان است .
سومين نكته اينست كه حتي با قطع نظر از سياست نفي مذاكره با آمريكا كه به فرموده رهبري همچنان پابرجاست پذيرفتن مذاكره جداگانه و مستقيم با آمريكا در زمينه پرونده هسته اي در واقع تكرار اشتباهي است كه از هنگام مذاكره با اروپا و سپس 1 +5 رخ داده و ما را به ورطه اي جديد خواهند انداخت كه نسبت به اشتباه گذشته عواقب منفي تري خواهد داشت . ما اكنون مدتهاست در قالب مذاكره با كشورهاي 1 +5 آمريكا را نيز در مذاكرات هسته اي دخالت داده ايم و مشكلاتي كه تاكنون براي جمهوري اسلامي ايران پيش آمده به دليل برخوردهاي سياسي آمريكا بوده است .
و آخرين نكته اينكه ورود به مذاكره مستقيم با آمريكا در زمينه مسائل هسته اي ايران آفات زيادي دارد كه يكي از آنها پذيرفتن سيادت شيطان بزرگ بر آژانس است . آمريكا علاوه بر همه شرارت هائي كه دارد در زمينه تعهدات خود به عنوان يك عضو آژانس بين المللي انرژي اتمي بدسابقه ترين و بي تعهدترين عضو است . براساس معاهده بين المللي منع توليد و تكثير سلاح هاي اتمي آن دسته از اعضاي آژانس كه داراي زرادخانه اتمي هستند موظفند سلاح هاي خود را نابود نمايند. آمريكا نه تنها به اين تعهد عمل نكرده بلكه هر روز اقدام جديدي براي توليد سلاح هاي پيشرفته تر اتمي بعمل مي آورد و در عين حال تلاش مي كند حقوق قانوني آن دسته از اعضاي آژانس كه حاضر نيستند زير بليط واشنگتن باشند را نيز پايمال نمايد. آمريكا اين اقدامات را درحالي انجام ميدهد كه در منطقه خاورميانه رژيم صهيونيستي را كه داراي زرادخانه سلاح هاي هسته اي با صدها كلاهك اتمي است حمايت نمايد.
بنابر اين نه تنها پيشنهاد مذاكره مستقيم با آمريكا در زمينه مسائل اتمي قابل بررسي نيست بلكه مقامات رسمي كشورمان بايد با صراحت و با برخوردي تهاجمي از آمريكا طلبكاري كنند و سردمداران كاخ سفيد را بخاطر تلفات متعدد جنگ افروزي ها اشغالگري ها و برخوردهاي دوگانه با مسائل هسته اي همواره زير سئوال ببرند.
