كتاب « آسيب شناسي عزاداري » را مرتضي فاطمي نوشته و موسسه انتشارات ائمه (ع ) آن را در 220 صفحه در قم منتشر كرده است . كتاب مذكور چهار بخش دارد كه نام هر يك از بخش ها چنين است : آسيب هاي اغراضي كه شامل شبهات وهابيت توطئه استكبار سواستفاده سياسي سكولارها و... مي باشد آسيب هاي گفتاري كه شامل تحريف معنوي و لفظي دروغ غلو واژه هاي ركيك و... است آسيب هاي كرداري كه شامل قمه زني آميختن عزاداري با آهنگ هاي مبتذل و آلات موسيقي طولاني كردن مجالس و... مي باشد بالاخره در بخش چهارم كه شيوه هاي عزاداري مورد تائيد ائمه (ع ) نام دارد ويژگي هاي عزاداري مناسب توصيف شده است . در بخش هايي از كتاب مذكور چنين مي خوانيم :
آسيب هايي كه مجالس امام حسين (ع ) را مورد تهديد قرار مي دهد را مي توان به سه دسته تقسيم كرد.
آسيب هاي اغراضي كه به انگيزه ها و نيت ها و جهت گيري هاي دست اندركاران و اثرگذاران بر اي مجالس برمي گردد يعني اهداف راهبردي كه بر محتوا و چهارچوبه اين گونه مجالس حاكم است و به اين مجالس سمت و سوي خاصي مي بخشد.
آسيب هاي گفتاري يعني محتواي سخناني كه مطابق موازين شرعي نيست و نهضت عاشورا را تخريب مي كند.
آسيب هاي كرداري يعني نوع عملكرد و شيوه هاي نامطلوب اجرايي مجالس امام حسين (ع ) كه چهره بدي از قيام عاشورا و مذهب شيعه در اذهان بدخواهان ترسيم مي كند...
اولين ومهمترين آسيبي كه عزاداري امام حسين (ع ) را تهديد مي كند ايراد شبهه هاي مبنايي و اعتقادي و فقهي بر اصل عزاداري و مشروعيت آن است بويژه از سوي پيروان مذهب مجعول و دست ساز انگليس يعني وهابيت كه تنها به القاي شبهه اكتفا نمي كنند بلكه تا سر حد جنگ و كشتار و ترور وجنايت و انفجار مساجد و حسينيه هاي محل تجمع شيعيان عزادار امام حسين (ع ) اقدام مي كنند و بزعم خودشان مي خواهند برگزاري اين گونه مجالس را تعطيل و به فراموشي بسپارند. همان راهي كه قبلا رضاخان بي سواد قلدر به فرمان انگليسي ها براي مبارزه با عزاداري امام حسين (ع ) برگزيد و ناكام و شكست خورده در دوزخ به اربابش يزيدبن معاويه پيوست .
عناصر ملي گرا وسكولار به دنبال انتخابات شوراها و مجلس هفتم و انتخابات رئيس جمهوري دور نهم بارها اعتراف كرده اند كه ما مساجد و حسينيه ها و به تعبير آن ها رسانه ها و تريبون هاي عوام را ناديده گرفتيم و اكنون به فكر حسينيه ساختن و تشكيل هيئت عزاداري صرفا به خاطر اهداف سياسي و حزبي خود افتاده اند. كيست كه نداند اين ها امام حسين (ع ) را خشونت طلب و عزاداري را خرافه و ارتجاع مي ناميدند. ولي به مصداق « هدف وسيله را توجيه مي كند » در عين بي اعتقادي به عزاي امام حسين (ع ) اكنون به اين مسئله روي آورده اند و مجوز تاسيس حسينيه و هيئت مي گيرند.آن ها دين و تفكر ديني را خشونت طلبي تلقي كرده و گفتند : « نوع تفكر ديني نقش مهمي در خشونت طلبي دارد. » و حادثه كربلا را حادثه خشونت باري دانستند كه محصول خشونت پيامبر اسلام (ص ) (نعوذبالله ) در جنگ بدر بودو هم صدا با يزد پيامبر را بخاطر دفاع از خود در جنگ بدر محكوم كردند و از كار يزيد در كربلا حمايت كردند.
اكتفا كردن به اشك و آه و برانگيختن احساسات از ديگر آسيب هاي عزاداري است . يكي از اهداف امام حسين (ع ) از نهضت خونين كربلا نشان دادن معالم دين و تابلوها وشعارهاي اساسي و بر زمين افتاده اسلام بود. چنان چه فرمود : « لنري المعالم من دينك » . و نيز اجرائي كردن و عملي ساختن واجبات ديني وسنت ها و آئين هاي مورد قبول اسلام و احيا احكام ودستورات شرعي . چنان چه فرمود : « و يعمل بفرائضك و سننك واحكامك »
برخي از برگزاركنندگان و بانيان مجالس عزا فرقي بين روضه خوان و ترانه خوان و مطرب و مانند آن نمي گذارند و همان گونه كه براي خريد سيب زميني و پياز نرخ معيني دارند براي روضه خواني هم نزد خود نرخ تعيين مي كنند و كار خادمان امام حسين (ع ) را قيمت گذاري مي كنند بلكه به عكس فرق هايي قائل هستند اما از نوع منفي و آن اينكه حق الزحمه صد جلسه روضه خوان را براي يك جلسه مطرب مي پردازند. كاش بعضي از باني ها باني نشوند و فقط بدون استفاده از عنوان باني از روحاني بخواهند براي مردم منبر برود و مردم را ارشاد كند وحتي تصريح هم كنند كه جلسه باني ندارد. قطعا عموم روحانيت در صورت آماده بودن مستمع از ايفاي وظيفه طلبگي خودشان امتناع نمي كنند...
يكي از آسيب هاي مهم كه دامنه بسيار گسترده اي در آسيب رساني و تخريب نهضت عاشورا دارد تحريف است . يعني به انحراف كشاندن اين نهضت عدالت خواهانه و بي محتوا كردن و تهي ساختن آن از ماهيت اسلامي و انساني آن و افزودن خرافات و كارها و سخنان جاهلانه به آن و همين خواست مستكبران و سلطه گران ستمگر است . « مايكل برنت » معاون سابق سازمان جهنمي سيا مي گويد : ما بايد مسائل انحرافي در محتواي عزاداري ها به وجود آوريم تا شيعه يك گروه جاهل و خرافي معرفي شود.
مرحوم شهيد مطهري مي فرمايد : تحريف انواعي دارد تحريف يا لفظي است يا معنوي تحريف لفظي اين است كه ظاهر يك چيز را عوض كنند مثلا شخصي سخني به شما گفته است شما يك چيز از گفته او كم كنيد يا چيزي روي گفته او بگذاريد و يا جمله هاي او را پس و پيش كنيد كه معنايش فرق كند... اما تحريف معنوي اين است كه شما در لفظ تصرف نمي كنيد... ولي طوري معني مي كنيد كه خلاف مقصد و مقصود گوينده است ... طوري معني مي كنيد كه مطابق مقصود شما باشد نه مطابق مقصود گوينده ....
در سالهاي اخير شكل جديدي از مداحي رواج يافته كه تركيبي است از فرهنگ هاي مختلف بامحتوائي كم وبيش ديني و سبك ها و آهنگ هاي اقتباس شده از بيگانه و يا از فرهنگ خودي اما ضد مذهبي و غيرمتناسب با فرهنگ ديني . مجالس مذهبي خود سبك و آهنگ خاص و مستقل دارند و سبك هاي مذهبي خود تعريف خاص و شكل و قالب خاص دارند و سابقه اي بس طولاني و اصيل دارند و به عنوان بخشي از فرهنگ مذهبي و حتي ملي ما شناخته مي شوند و شناسنامه اي مخصوص به خود دارند. استفاده از آهنگ هاي نوظهور جداي از اين كه دون شان حضرات معصومين و محافل معنوي و عرفاني آن ها است موجب تخريب و تعرض به بخشي از فرهنگ اصيل ملي و مذهبي ما مي شودو براي كساني كه حتي يك بار نوع منفي اين آهنگها را شنيده باشند مفهوم بدي را در ذهن شان تداعي مي كند.
علاوه بر همه اين ها استفاده كردن از آلات و ابزار موسيقي مانند طبل و فلوت و... به هيچ وجه زيبنده مجالس امام حسين (ع ) نيست و شان و وقار و متانت اين مجالس را تا سر حد محافل مبتذل متناسب با لهو و لعب تنزل مي دهد و موجب وهن و استخفاف مذهب مي شود. استفاده از اين آلات در مقابل ديدگان غرض آلود مخالفان كه به دنبال خرده گيري و تخريب پاكترين و خردورزترين مذهب توحيدي جهان هستند بهترين خدمت به دشمن است و زحمت شان را براي خرافي معرفي كردن مذهب كم مي كند و سوژه هائي مستند به دست شان مي دهد مذهبي كه به دستور پيشوايان معصومش موظف شده حتي از آداب و واجبات مسلم خود كه مخالفان قدرت فهم آن را ندارند چشم پوشي كند و برخلاف سنت پيامبر و اصحاب بر فرش سجده كند و دست بر روي هم بگذارد و برخلاف آيه قرآن وضو بگيرد و پا بشويد و نيز ساير موارد تقيه را رعايت كند تا مبادا ناآگاهان از سر بي خبري و جهالت خرده گيرند و مذهب در مذاق مريض آن ها بد جلوه كند.
« علامت يا نخل » ابزاري شك برانگيز است كه هيچ ربطي به حزن و اندوه و عزا ندارد. از چند قسمت تشكيل شده و مجموعه اي است از علائم ونمادهاي انواع شرك : صليب مسيحيت و آتش زرتشتيان و بت بت پرستان هيچ تناسبي بين اين علامت و افزايش حزن و اندوه مشاهد نمي شود. سنبل و نشانه هيچ يك از شعائر ديني نمي باشد و هيچگونه خاصيتي بر آن مترتب نيست جز متهم كردن و بي آبروئي مذهب .
يكي از آسيب ها و تخريب هاي بسيار موهن نسبت به مذهب خردورز و خردمحور شيعه انجام اعمالي سئوال برانگيز وزشت نشان دهنده چهره اسلام ناب علوي است و آن قمه زني و ايجاد صحنه هائي وحشت زا و خونين و فاقد پيام و جذبه تبليغ است بلكه به عكس سبب بدبيني و گريز ديگران از مذهب حق مي شود. موضوع قمه زني از دو بعد از ديدگاه شرع مطهر اسلام قابل بررسي است :
.1 از بعد اضرار بر نفس يا اعضا بدن و يا سلب و تضييع منافع بدن
.2 از بعد انعكاس تاثيرات منفي آن بر باورهاي مخالفان شيعه
بعد اول قمه زني زيان رساندن به نفس اعضا و منافع بدن است ...
بعد ديگر قمه زني وهن مذهب و آثار منفي آن بر شان رفيع مذهب اهل البيت است . نگرش به مسئله قمه زني از اين بعد امروزه خيلي قابل توجه است .
بر فرض كه از بعد اول يعني « مشروعيت ديني » بتوان اثبات كرد كه اين عمل شرعي است حتي ادله صد در صد محكم قرآني و روايي داشته باشد ـ كه ندارد ـ و از نظر پشتوانه برهاني در سطح نماز و روزه و حج قرار گيرد كه از ضروريات ين مي باشند تازه اين اول بحث است . زيرا همين ضروريات ياد شده و امثال آن مشمول ادله تقيه هستند و به قيمت پايبندي به يكي از شعائر و تكاليف ديني نمي توان اصل دين را قرباني كرد و ذهنيت مردم جهان را بدبين به مذهب نمود و تشيع را مذهب خرافي بي منطق خشونت طلب و خون ريز كه حتي بخود هم رحم نمي كنند جلوه داد. در عصري كه به بركت انقلاب اسلامي گرايش مردم دنيا بسوي تشيع روز افزون شده و منطق وعقلانيت مباني تشيع و صفا و پاكي رهبران آن مردم را شيفته مذهب اهل البيت نموده انجام كاري سئوال برانگيز و مسئله دار كه پشتوانه استدلالي محكمي هم ندارد و موجب گريز وبيزاري مردم نسبت به مذهب مي شود بزرگترين ظلم بر مذهب اهل البيت است .
تاكيد ائمه عليهم السلام بر تقيه براي حفظ حرمت و وزانت مذهب شيعه است نه بخاطر ترس از مخالفين يعني در موارديكه مخالف دركي از معارف عاليه شيعه ندارد و به نظر او پذيرش مسئله اي بعنوان دين دشوار مي نمايد بايد بگونه اي عمل كرد كه بدبيني او تحريك و تشديد نشود. بلكه هرچقدر ممكن باشد بايد چهره دين را زيباتر جلوه داد تا غيرمسلمان تشويق به دين شوند اينكه امام صادق (ع ) فرمود : « كونوا لنا زينا و لا تكونوا علينا شينا » « مايه زينت ما باشيد نه باعث زشتي و بي آبروئي ما » ويژه همين موارد است و نيز تاكيدات فراواني كه بر حفظ اسرار ائمه شده ـ كه براي افراد كم ظرفيت و نامحرم نامعقول مي نمايد ـ در خصوص همين موارد است و اگر افرادي ثقه و مورد اعتماد ائمه از نظرشان ساقط شدند و علماي رجال در وثاقت شان به ترديد افتادند مانند معلي بن خنيس از همين جهت است .
يكي از آسيب هاي مسري كه آثار منفي اش در پيكره و شكل و محتواي مجالس تاثيرگذار است و در نتيجه بر مجموعه مرتبطين با عزاي امام حسين (ع ) تاثيرگذار است كم سوادي و ضعف فرهنگي كارگردانان برخي از هيئت هاست كه اگر با اصل واقعه عاشورا و اهداف امام حسين (ع ) و شرائط سياسي موجود زمان و اهداف پليد دشمنان در تحريف عزاداري و تزريق سياست هاي شيطاني شان بمنظور به كنترل در آوردن مجالس و سمت و سو دادن دلخواه خود به مجالس آشنائي داشته باشند هيگونه آسيبي عزاداري را تهديد نخواهد كرد و اهداف امام حسين (ع ) در كمترين فاصله زماني محقق خواهد شد ولي افسوس كه غالبا مجالس ما بر اثر ناآگاهي و ضعف بينش و دانش متصديان گرفتار نارسائي هاي شده كه قطعا دل حضرت را آزار مي دهد.
يكي از مهم ترين آسيبي كه عزاداري امام حسين (ع ) راتهديد مي كند شبهه افكني هاي وهابيت است همچنان كه سواستفاده سياسي سكولارها نيز يكي از آسيب ها مي باشد
بعضي از برگزار كنندگان و بانيان مجالس عزا فرقي بين روضه خوان و ترانه خوان نمي گذارند
علامت يانخل ابزار شك برانگيزي است كه هيچ ربطي به حزن و اندوه و عزاداري ندارد
يكي از آسيب ها و تخريب هاي بسيار موهن نسبت به مذهب خردورز وخردمحور شيعه انجام اعمالي سئوال برانگيز و زشت نشان دهنده چهره اسلام ناب علوي است و آن قمه زني و ايجاد صحنه هائي وحشت زا و خونين و فاقد پيام و جذبه تبليغ است بلكه به عكس سبب بدبيني وگريز ديگران از مذهب حق مي شود. موضوع قمه زني از دو بعد از ديدگاه شرع مطهر اسلام قابل بررسي است :
.1 از بعد اضرار بر نفس يا اعضا بدن و يا سلب و تضييع منافع بدن
.2 از بعدانعكاس تاثيرات منفي آن بر باورهاي مخالفان شيعه
آسيب هايي كه مجالس امام حسين (ع ) رامورد تهديد قرار ميدهد را مي توان به سه دسته تقسيم كرد.
آسيب هاي اغراضي كه به انگيزه ها و نيت ها و جهت گيري هاي دست اندركاران واثرگذاران بر اين مجالس بر ميگردد يعني اهداف راهبردي كه بر محتوا و چهارچوبه اين گونه مجالس حاكم است و به اين مجالس سمت و سوي خاصي مي بخشد.
آسيب هاي گفتاري يعني محتواي سخناني كه مطابق موازين شرعي نيست و نهضت عاشورا را تخريب مي كند.
آسيب هاي كرداري يعني نوع عملكرد و شيوه هاي نامطلوب اجرايي مجالس امام حسين (ع ) كه چهره بدي از قيام عاشورا و مذهب شيعه در اذهان بدخواهان ترسيم مي كند....