مردم در مصرف غذاهاي گوشتي آماده و سوسيس و كالباس كاملا مراقب باشند زيرا در تهيه اين فرآورده ها غالبا از مواد اوليه غير بهداشتي و ناسالم استفاده مي شود.
يك كارشناس توليد سوسيس و كالباس در گفت وگو با ايسنا با طبقه بندي كارخانجات توليدكننده سوسيس و كالباس به سه دسته گفت : دسته اول كارخانه هاي قديمي هستند كه پس از صرف هزينه هاي هنگفت براي افزايش كيفيت و همچنين تبليغات وسيع امروز داراي تنوع زيادي در محصولات سوسيس و كالباس هستند كه طبعا قيمت محصولاتشان هم بالاست .
او ادامه داد : دسته دوم كارخانه هايي هستند كه در كنار توليد محصولات لوكس به دليل نياز و تقاضاي بازار به توليد اجناس بي كيفيت و درجه دوم و سوم هم مي پردازند و دسته سوم كارخانه هايي كه هدف موسسان آنها فقط و فقط كسب درآمدهاي بالا بدون توجه به سلامت جامعه است . اين كارخانه ها عمدتا اجناس زير استاندارد را در محصولاتي شامل سوسيس آلماني كوكتل ساده ليونر مارتادلا و كالباس خشك روانه بازار مي كنند.
اين كارشناس بخش توليد با اشاره به استاندارد اجباري صنعت سوسيس و كالباس در ايران گفت : كارخانه هاي توليدكننده سوسيس و كالباس تا قبل از دريافت علامت استاندارد حق توليد ندارند و حداقل استاندارد تعريف شده براي توليد سوسيس و كالباس 40 درصد گوشت و مرغ است .
قابل ذكر است مرغ مصرفي در اين صنعت تقريبا به طور كامل از ضايعات گوشتي داخل تامين ولي در مورد گوشت هم از گوشت هاي نامرغوب داخلي و هم از گوشت هاي يخي وارداتي استفاده مي شود.
حال اين سوال مطرح مي شود كه وقتي حداقل قيمت گوشت يخي در بازار هر كيلو چهار هزار تومان است و حداقل استفاده از آن در سوسيس و كالباس ها 40 درصد است چگونه مي توان سوسيس و كالباس را با قيمت كيلويي 850 تا 1000 تومان در بازار به فروش رساند در واقع تنها هزينه استفاده از 40 درصد گوشت در بي كيفيت ترين نوع سوسيس و كالباس 1600 تومان است و علاوه بر آن بايد هزينه هاي حدود 30 نوع ماده اوليه از قبيل روغن گلوتن ادويه جات كازئين و مواردي از اين دست به همراه حقوق كارگران هزينه هاي جاري توليد و حداقل سود 20 درصد توليدكننده را هم به اين موارد اضافه كرد بنابراين فروش اين محصولات با حداقل يك سوم بهاي تمام شده سوالي است كه پاسخ آن را توليدكنندگان اين محصولات بايد بدهند.
بنا به گفته برخي از فعالان توليد استفاده از انواع استابيلايزرها به عنوان جذب كننده رطوبت باعث افزايش حجم اين محصولات شده و در واقع توليدكنندگان رطوبت را با قيمت كيلويي 1000 تومان به مردم مي فروشند!
يكي از مشكلاتي كه امر نظارت را در اين كارخانه ها كاهش داده و باعث شده كه صاحبان برخي كارخانه ها از امكان سواستفاده بيشتري برخوردار شوند بي تحركي استاندارد دريافت مستقيم حقوق مسئولان فني كارخانه ها از صاحبان كارخانه هاست .
يك مسوول فني توليد كارخانه سوسيس و كالباس در اين زمينه گفت : در هر كارخانه توليد فرآورده هاي گوشتي بايد يك نفر مهندس علوم و صنايع غذايي به عنوان مسئول فني و نماينده اداره نظارت بر مواد غذايي حضور داشته باشد تا سلامت كامل اجناس توليدي و اجراي كامل استانداردهاي اين صنعت را زيرنظر بگيرد ولي از آنجايي كه اين مهندسان حقوق خود را از كارخانه دار دريافت مي كند به محض سرپيچي از خواسته هاي كارخانه داران به سرعت تعويض و از كار بيكار مي شوند و نكته جالب هم اينجاست كه مسئوليت توليد كليه اجناس توليدي قانونا برعهده اين مهندسان است و در صورت بروز هرگونه مشكلي وزارت بهداشت آنها را مسئول مي داند.
اين مسوول فني و كارشناس توليد تاسيس صندوقي در وزارت بهداشت را كه حقوق مسوولان فني از آنجا پرداخت شود را به عنوان راهكاري براي حل اين مشكل دانست و اضافه كرد : اگر صاحبان كارخانه ها حقوق مسوولان فني را به اين صندوق پرداخت كنند در آن صورت امكان تهديد و تطميع از بين مي رود و مسولان فني كه نماينده وزارت بهداشت در كارخانه ها به شمار مي روند حقوق خود را از همين وزارتخانه دريافت مي كنند نه از محلي كه در آنجا مامور به خدمتند!
با توجه به اينكه اغلب اين محصولات توليدي از سوي كودكان و نوجوانان مورد مصرف قرار مي گيرد ضرورت برخورد با كارخانه هايي كه با استفاده از خلاهاي قانوني اجناس به اصطلاح استاندارد توليد و سود سرشاري از اين راه عايد خود مي كند بيش از پيش احساس مي شود.

كمرويي و انزواطلبي يكي از اختلالات رفتاري است كه مي تواند مشكلات جدي براي كودكان و نوجوانان و در نهايت بزرگسالان ايجاد كند.
فردكمرو براي والدين و اعضا ديگر خانواده ناراحتي و رنجش ايجاد نمي كند و شايد به همين دليل است كه گاهي والدين متوجه چنين ضعفي در وجود فرزندان خود نمي شوندو يا اصلا آن را جدي نمي گيرند. ولي اگر بدانند كه اين احساس بر رشد اجتماعي فرزندانشان تاثيرات منفي مي گذارد و زمينه هاي افت تحصيلي و بي كفايتي و بسياري از مشكلات شخصيتي را در بزرگسالي فراهم مي آورد آن گاه به عمق اين مساله بيشتر پي مي برند. چنين افرادي در حضور ديگران به خصوص در هنگام گفت وگو دچار مشكلات جسماني چون سرخي چهره تعرق فراوان به خصوص در كف دست تپش شديد قلب تغيير صدا و گاه افزايش فشار خون مي شوند.
اينگونه افراد از لحاظ رفتاري نيز از برخورد با ديگران احتراز مي كنند.در حضور جمع با صداي بلند صحبت نمي كنند و در هنگام گفت وگو نمي توانند به مخاطبين خود به طور مستقيم نگاه كنند. اغلب سرشان پايين است كمتر لبخند مي زنند و به طور كلي انسانهاي شادي به نظر نمي رسند و حتي در سنين پايين تر در مقابل حضور افراد غريبه و ناآشنا به دامن مادر يا آغوش پدر پناه مي برند و يا در گوشه اي پشت اثاثيه مخفي و در نهايت ناراحت و گريان مي شوند. البته گاهي عكس العمل آنها از سر ناچاري به صورت حمله ظاهر مي گردد اما زماني كه مطمئن شوند ديگر قادر به مقاومت نيستند به سرعت كناره گيري مي كنند. چون اين حركت را بهترين راه براي رهايي از خشونت و عكس العمل هاي منفي والدين و اطرافيان مي دانند.
كودكان كمرو معمولا با اعضاي خانواده رابطه صميمي و دوستانه اي دارند و هميشه دوست دارند از سوي آنها مورد پذيرش واقع شوند. شايد به همين دليل است كه در بسياري اوقات جرات كافي براي ابزار عقيده در حضور ديگران ندارند. در تصميم گيريها دچار ترديد مي شوند و بر عقايد خودپافشاري نمي كنند. چون هميشه دوست دارند ديگران نسبت به آنها نظر مساعدي داشته باشند و آنها را طرد نكنند براي ارزيابي مثبت ديگران سعي مي كنند تماشاچي ساكت و آرامي باشند و در عرصه زندگي هيچ نوع بازي را تجربه نكنند.
اين اشخاص به دليل نداشتن مهارت هاي اجتماعي مطلوب از بازيها و فعاليت هاي گروهي هم دوري مي كنند و به صورت افراطي ميل به جداشدن از جمع دارند به بازيهاي انفرادي و اشيا اطرافشان تمايل بيشتري نشان مي دهند و شايد هم يكي ديگر از دلايل عدم پيوند به گروه نديدن جنبه هاي مثبت و بزرگنمايي عيوب خود نيز مي باشد كه بي ترديد عوامل بسياري در كنار هم قرار مي گيرد تا يك شخص دچار اختلال كمرويي و انزواطلبي شود.
فرزنداني كه والدين كمرو و خجالتي دارند با مشاهده الگوهاي موجود در خانواده رفتارهاي آن ها را تقليد مي كنند و هم اينكه دراثر عدم حضور خانواده در اجتماع و كمبود رفت و آمد تجربه اين فرزندان نسبت به حضور در اجتماع كم مي شود.
همچنين بايد دانست كه والدين حمايت گر با رفتارهاي افراطي و توجه بيش از حد و عدم واگذاري مسووليت و ياوالدين سختگير و خشن با توقعات نابجا و واگذاري مسووليت هاي سنگين همانند والدين خجالتي و كمرو در ايجاد اين احساس نقش مهمي دارند.
البته افرادي كه داراي نقص عضو و يا ضايعه جسمي در ظاهر هستند و يا به علت عدم موفقيت در كار و شغل خود و يا ناكامي ها و ياموارد ديگري چون مهاجرت نقل و انتقالات مكرر تعويض مدارس به طور پياپي محروميت از عاطفه مادرانه و جدايي والدين كه موجب مردم گريزي و بعضا تنفر از زندگي مي گردد را مي توان در شمار افراد كمرو و خجالتي جاي داد اگر چه استثنائاتي در اين زمينه هم وجود دارد.
به گفته كارشناسان براي رفع اين اختلال راهكارهاي بسياري وجود دارد تا فرد كمرو بتواند ارتباط متقابل و موثر و رضايت بخش با ديگران داشته باشد كه مي توان به برخي از آن موارد به شرح زير اشاره كرد :
1 ـ به فرزندان خود در حد توانايي آنها مسووليت واگذار نماييد به اين وسيله آنها جرات انجام كار و حتي شكست را تجربه مي كنند و از آن نمي ترسند چون مي فهمند كوشش آنها ممكن است با شكست مواجه شود پس خوب است والدين هدف هاي دست يافتني را براي فرزندانشان در نظر بگيرند تا به اين وسيله فرزندان در خود احساس اعتماد به نفس بيشتري كنند.
2 ـ هيچ گاه تحرك و كنجكاوي كودكان را شيطنت تلقي نكنند مجازات ها و تنبيه ها اين شور و تحرك را از آنها مي گيرد و رفته رفته بر اثر اين تهديدها گوشه گيري و انزوا اختيار مي كند.
3 ـ فرزندان خود را بدون قيد و شرط بپذيريد و مورد حمايت قرار دهيد و حتي اگر رفتارهاي او مورد پسند نباشد براي شخصيت او احترام و ارزش خاص قائل شويد. تنبيه به شخصيت او آسيب مي رساند پس تنها بايد نسبت به رفتاراش به او آگاهي دهيد.
4 ـ در دوستي و دوست يابي بيشترين ياري را به او برسانيد تا اوبتواند در كنار دوستان خوب از طريق بازيها و فعاليت هاي گروهي ارتباط هاي سازنده اي ايجاد كند. البته دوست يابي نياز به آموزش هاي لازم دارد كه از طريق والدين امكان پذير است . چرا كه يك دوست همانطور كه مي تواند مثبت و سازنده باشد در صورت شخصيت ناسالم منفي ومخرب هم مي شود.
5 ـ با كودكان خود در مكانهاي ناآشنابيشتر حاضر شويد چرا كه حضور در جمع از گوشه گيري او كم مي كند و رفتارهاي اجتماعي بيشتري را تجربه مي كنند. البته خوب است او را ابتدا باگروههاي كم جمعيت روبه روكنيد تاكمتر دچار كمرويي شود. اما به مرور به نماز جماعت و ساير اجتماعات برده تا از حضور در جمع دچار خجالت نشود.
6 ـ هرگز كودكان خود را با القابي چون خجالتي بي عرضه و امثال آنها صدانكنيد و به ديگران نيز اين اجازه را ندهيد چراكه اين القاب بر افكار و رفتار او تاثير منفي خواهد گذاشت . همچنين در هنگام شرمساري هرگز او را مورد انتقاد قرار ندهيد هچيگاه براي رفع اين اختلال بر وي فشارهاي غيرمنطقي وارد نياوريد.
كوچكترين حضور اجتماعي او را تشويق كنيد تا به اين وسيله او خود را باور كند و به عزت نفس خود واقف شود.
7 ـ سعي كنيد هنگامي كه در يك جشن حضور مي يابيد و يا هنگامي كه فرزند شما قرار است با عده اي همسن و سال خود با وسيله خاصي بازي كند از پيش به او آگاهي لازم بدهيد تا او بتواند در موقعيت جديد حضور فعالي داشته باشد به عنوان مثال به فرزند خود بگوييد كه دراين جشن چه اتفاقي خواهد افتاد يا اينكه اين اسباب بازي چگونه بايد مورد استفاده قرار گيرد.
8 ـ معلمين نيز در اين امر نفش بسزايي دارند . هيچ گاه نبايد دانش آموزان را به سكوت اجباري تشويق كنند . اين كار سبب مي شود آنها از گفت و شنود و پرسش و پاسخ و حضور فعال در كلاس باز بمانند آنها بايد شيوه ها فعاليت و مشاركت هاي اجتماعي رااز اين جامعه كوچك فرا گيرند. در حاليكه سكوت هيچ كمكي به آنها نخواهد كرد.
9 ـ قوانين خشك مدارس و سختگيري براي نمره انضباط سبب مي شود تا دانش آموزان تصور كنند كه تنها كودكان ساكت و آرام كودكان مودبي هستند. پس به اين وسيله افرادساكت را تشويق مي كنند و كساني كه بالعكس عمل مي كنند را در حضور دوستان ديگرش تحقير مي سازند. تحقير و سرزنش و كهگاه ناسزا افراد را در ميان دوستان سرافكنده و خجول مي كند.
10 ـ معلمين بايد سعي كنند فضاي آرامي در مدرسه ايجاد كنند تا بتوانند بچه ها در اين فضاي آزاد به راحتي صحبت كنند يا انتقاد كنند . پويا باشند و تنها به مانند يك ربات عمل نكنند تا او هم بتواند او به فعاليت هاي مورد علاقه خود روي بياروند.
اگر چه در اين زمينه مثالهاي فراواني مي توان مطرح كرد اما در حركتي آغازين خانواده ها و معلمان محترم مي توانند با موارد 10 گانه فوق آغاز كنند تا زمينه هاي مناسبي براي تربيت فرزنداني شجاع و در عين حال داراي ادب و اعتماد به نفس داشته باشند.
فهيمه زندي