اجلاس شرم الشيخ و آينده عراق
بسم الله الرحمن الرحيم
با اينكه نزديك دو هفته از برگزاري اجلاس شرم الشيخ در مورد عراق ميگذرد هنوز بسياري از ابعاد اين اجلاس ناشناخته مانده است .
تبليغات گسترده و متمركز درباره احتمال ديدار وزراي خارجه جمهوري اسلامي ايران و آمريكا در اين اجلاس در روزهاي قبل از برگزاري و حاشيه هاي رسانه ها به آنچه در همين زمينه رخ داد تا چند روز بعد از اجلاس ذهن ها را به خود مشغول ساخت . درست در همين زمان آمريكائي ها و دولت هاي وابسته عرب منطقه مشغول تنظيم سازوكارهاي مورد نظرشان براي تغيير وضعيت در عراق بودند.
حضور ضعيف هيئت ايراني در اجلاس شرم الشيخ كه تا حدود زيادي تحت تاثير تبليغات هدف دار مربوط به تمايل شديد! رايس وزير خارجه آمريكا به ديدار با وزير خارجه جمهوري اسلامي ايران قرار داشت زمينه را براي تحقق اهداف برنامه ريزي شده آمريكا از اجلاس شرم الشيخ فراهم ساخت . اصرار آمريكا براي حضور هيئت ايراني در اين اجلاس با اين هدف بود كه مصوبات آن به تاييد جمهوري اسلامي ايران نيز رسيده باشد.
حضور پياپي اعضاي دائم شوراي امنيت سازمان ملل در اجلاس هاي بغداد (اسفند 85 ) و شرم الشيخ (ارديبهشت 86 ) يكي از نكات سئوال برانگيز در مورد اجلاس هاي مربوط به عراق است كما اينكه حضور مصر در اجلاس هاي كشورهاي همسايه عراق نيز وجهي ندارد زيرا مصر همسايه عراق نيست و به نظر مي رسد صرفا با خواست آمريكا و به دليل نقشي كه ميتواند در پيگيري اهداف دولت هاي عرب وابسته به آمريكا در عراق ايفا كند در اين قبيل اجلاس ها حضور مي يابد.
در اجلاس شرم الشيخ آمريكا دو هدف مشخص را دنبال مي كرد. يكي تاييد مجدد حضور نظاميان اشغالگر خود در عراق و ديگري فراهم ساختن زمينه براي تغيير ساختار حكومتي عراق . هدف اول براي دولت بوش علاوه بر مصرف داخلي كاربرد منطقه اي نيز دارد و هدف دوم نياز مشترك آمريكا و مهره هاي وابسته اش در جهان عرب و منطقه خاورميانه است .
امضاي « سند عهد بين المللي » و بيانيه پاياني كه از يكطرف هيچ تعهدي براي آمريكا در زمينه خروج از عراق بوجود نياورد و از طرف ديگر هرگونه كمك به دولت عراق در زمينه بخشودگي بدهي هاي بجاي مانده از حكومت صدام و بازسازي اين كشور را به ايجاد تغييراتي در قانون اساسي با هدف تغيير ساختار حكومتي گره زد آشكارا پيگيري اين دو هدف توسط آمريكا و مصر و ساير دولتهاي عرب وابسته را نشان داد. مشروط دانسته شدن بررسي خروج نظاميان اشغالگر آمريكائي از عراق به خواست دولت اين كشور كه ترجيع بند همه بيانيه ها و اظهارات دولتمردان آمريكائي و اجلاس هاي مربوط به عراق است طنز معناداري است كه دلايل غيرعملي بودن خود را در خود دارد بويژه آنكه اكنون خيز برداشتن آمريكا براي تغيير قانون اساسي عراق با هدف خارج ساختن حاكميت از دست دولتمردان كنوني و تامين خواست دولت هاي عرب وابسته منطقه كه ميخواهند حكومت بغداد نيز از جنس خودشان باشد چماقي است كه حاكمان بغداد را حتي از هوس درخواست خروج اشغالگران از كشورشان نيز باز ميدارد.
توجه به شرط محكمي كه اجلاس شرم الشيخ براي اجراي مفاد سند عهد بين المللي و دريافت كمك هاي اقتصادي 5 ساله عراق براي دولت اين كشور گذاشته نشان ميدهد آمريكا و دولت هاي عربي وابسته به آمريكا با چه جديت و قاطعيتي درصدد تغيير ساختار حكومتي عراق و خارج ساختن آن از دست اكثريت هستند. شرط اينست : « ايجاد يك دولت كارآمد كه اصلاحات قانوني و حذف قانون پاكسازي بعثي ها را به اجرا در آورد و حكومت وحدت ملي و آشتي ملي با مشاركت كليه طرف هاي عراقي را پايه گذاري كرده و درآمدهاي ملي را بطور مساوي بين طوايف تقسيم كند و ملتزم به همكاري و هماهنگي بين كشورهاي همسايه باشد و اصلاحات اجتماعي اقتصادي و امنيتي را به اجرا گذاشته و در روند سياسي و تقويت بنيه دفاعي ـ امنيتي براي كشورهاي عربي جايگاه ويژه اي منظور نمايد » .
حذف قانون پاكسازي بعثي ها آشكارا به مفهوم سپردن حاكميت عراق به دست همان اقليتي است كه از 87 سال قبل يعني بعد از پايان اشغال عراق توسط انگليسي ها تا پايان حكومت صدام بر عراق حكومت كردند و اكثريت را از همه حقوق سياسي و اجتماعي محروم ساختند. در نظر گرفتن جايگاه ويژه براي كشورهاي عربي در روند سياسي و تقويت بنيه دفاعي ـ امنيتي نيز پشت بند همين هدف است كه اجراي آن مستلزم دستكاري قانون اساسي و ناديده گرفتن اصل « هر عراقي يك راي » است اصلي كه وجود آن راه را بر تضييع حقوق اكثريت توسط اقليت سد مي كند.
آمريكائي ها براي آنكه اهرم فشاري نيز در داخل براي اعمال نقطه نظرات خود داشته باشند گروهك هاي تروريستي را براي ناامن ساختن عراق فعال تر كرده اند و حتي « جبهه جهاد و اصلاح » را كه شاخه نظامي القاعده عراق است و زير مجموعه هائي بانام هاي « جنبش مجاهدين » « نهضت اسلامي » و « جماعت انصارالسنه » را تحت فرمان خود دارد با شعار مقابله با اشغالگران فعال كرده اند تا از يكطرف جريان مقتدي صدر را كه پرچمدار ضد اشغالگري است كمرنگ جلوه دهند و از طرف ديگر اين اهرم فشاري باشد براي وادار ساختن دولتمردان عراقي و رهبران سياسي و مذهبي به تسليم شدن در برابر خواست مشترك آمريكا و دولت هاي عرب وابسته كه درصدد ايجاد تغيير در ساختار حكومتي عراق از طريق دستكاري قانون اساسي اين كشور هستند.
با اينهمه بايد اجلاس شرم الشيخ را يك اجلاس عقيم دانست . زيرا شرايط سياسي عراق و منطقه و مشكلاتي كه آمريكا در عراق با آن مواجه است اجازه تحقق اهداف آمريكا و اقمار منطقه ايش را نميدهد. موضعگيري بموقع آيت الله سيستاني كه با تغيير قانون اساسي عراق مخالفت كرد امتناع سيد مقتدي صدر از پذيرش خلع سلاح جيش المهدي و خروج صدري ها از كابينه نوري مالكي در اعتراض به ادامه حضور اشغالگران در عراق و مولفه هاي ديگري كه عراق امروز را نسبت به عراق دوران هاي گذشته متمايز نموده اند عواملي هستند كه اجلاس شرم الشيخ را عقيم خواهند ساخت و آينده عراق را بگونه اي غير از آنچه بيگانگان ميخواهند رقم خواهد زد.
روشن است كه آمريكائي ها از مذاكره با ايران در بغداد علاوه بر اهداف فراتر حل مشكلات خود در عراق و تامين همان اهدافي كه در شرم الشيخ تعقيب مي كردند را دنبال مي كنند. به همين دليل جمهوري اسلامي ايران بايد با برخوردي هوشمندانه ضمن پيگيري راه هاي پايان يافتن اشغال عراق توسط بيگانگان با قدرت و قوت مانع خدشه دار شدن اصولي از قبيل تماميت ارضي عراق و دستكاري قانون اساسي اين كشور شود و همه تلاش خود را براي حفظ ساختار حكومت براساس « هر عراقي يك راي » و ممانعت از بازگشت بعثي ها به حاكميت و حتي ساير مسئوليت ها بعمل آورد.
