ريشه هاي بي اعتمادي كشورها به « ان پي تي »
بسم الله الرحمن الرحيم
اجلاس كميته مقدماتي معاهده منع گسترش سلاحهاي هسته اي در وين گشايش يافت . اين اجلاس قرار است به مدت دو هفته مهمترين مسائل و ديدگاههاي بين المللي درخصوص بازنگري در مفاد ان .پي .تي را مورد ارزيابي قرار دهد.
« بان كي مون » دبيركل سازمان ملل در پيامي به اين اجلاس اعتراف كرد كه پيمان ان . پي . تي با « بحران بي اعتمادي » مواجهست . وي با اشاره به آزمايشات اتمي هند پاكستان و كره شمالي روند مذاكرات در نشست قبلي كميته را دلسرد كننده و فاقد هرگونه پيشرفتي معرفي كرد و خواستار موفقيت اجلاس شد.
صرفنظر از تعارفات ديپلماتيك لازم است ارزيابي منصفانه اي درخصوص موانع كار بعمل آيد و عوامل بازدارنده و علل ناكامي ان پي تي و ريشه هاي كشورها به ان پي تي شناخته و معرفي گردند.
1 ـ مهمترين مسئله اينست كه متاسفانه در مورد موفقيت يا عدم موفقيت اختلاف نظر جدي وجود دارد و ديدگاه يكسان و مشتركي درباره تعاريف مختلف وجود ندارد. آمريكا و برخي ديگر از قدرتهاي اتمي در عين آنكه زرادخانه اتمي در اختيار دارند و فعاليتها براي ارتقا كيفيت و كارآئي جنگ افزارهاي اتمي خود را متوقف نكرده اند بطور همزمان از ديگران مي خواهند كه حتي فعاليتهاي صلح آميز هسته اي خود را كنار بگذارند و خود را داوطلبانه از حقوق مصرحه در پيمان « ان .پي .تي » محروم سازند. آمريكا و ساير كشورهاي دنباله رو واشنگتن موفقيت را اينگونه تعريف مي كنند كه اگر بتوانند خواسته هاي خود را بر ديگر اعضاي ان پي تي تحميل كنند گويا جامعه جهاني به موفقيت بزرگي دست يافته است ولي اگر اعضاي « ان .پي .تي » بويژه كشورهاي درحال توسعه سعي كنند از حقوق و منافع مورد تصريح در پيمان « ان . پي . تي » بهره مند شوند و خواستار « رفع تبعيض » در زمينه بهره مندي از مفاد « ان .پي .تي » گردند اين يك پديده دلسرد كننده و مغاير صلح و امنيت بين المللي معرفي مي شود.
آمريكا و ساير كشورهاي دنباله رو آمريكا در طول سالهاي اخير با تلاش براي تبديل مجامع بين المللي به ابزارهاي سياسي ـ تبليغاتي خود سعي كرده اند مانع دستيابي ايران به حقوق مصرحه در « ان . پي . تي » شوند و حتي با غني سازي اورانيوم در ايران كه مطابق بند چهارم اين پيمان جزو حقوق تعطيل ناپذير ايران است مخالفت ورزيده اند. گروه كشورهاي عضو عدم تعهد (نم ) با اعلام حمايت از مواضع متين و منطقي جمهوري اسلامي ايران خاطرنشان مي سازند كه اگر امروز حقوق ايران در استفاده صلح آميز از انرژي اتمي كه مورد تصريح پيمان « ان . پي . تي » است از آن سلب شود اين « سلب حقوق قانوني » به يك روش و الگو مبدل خواهد شد و فردا در مورد ساير كشورهاي درحال توسعه نيز اعمال خواهد گرديد.
مسئله اينست كه چرا ايران عليرغم پذيرش مفاد « ان .پي .تي » تحت فشار قرار مي گيرد كه از حقوق و منافع « ان .پي .تي » محروم شود ولي رژيم صهيونيستي عليرغم نپذيرفتن « ان .پي .تي » با كمترين اعتراض و مخالفتي مواجه نمي شود و حتي آمريكا و انگليس به توجيه ضرورت دستيابي اسرائيل به سلاح هسته اي مي پردازند اين وقيحانه ترين نوع تبعيض است كه وجود « استاندارد دوگانه » در برخورد با مخاطبين مختلف را ثابت مي كند واين غيرقابل تحمل است .
از عجايب روزگار آنكه محرك اصلي در اعمال فشار عليه ايران رژيم صهيونيستي است كه مرتبا ديگران را براي اقدام و تصميم عليه ايران وادار به واكنش مي كند و اصرار دارد كه دنيا بايستي با ايران برخورد كند چون ممكن است در فكر سواستفاده باشد! اين درحاليست كه بيشترين بازرسي در طول تاريخ آژانس بين المللي انرژي اتمي از ايران صورت گرفته و كمترين انحرافي از فعاليتهاي صلح آميز هسته اي مشاهده نشده است . دقيقا درباره اسرائيل سران اين رژيم در ماههاي اخير مراتب بهره مندي از بمب اتمي را اعلام داشتند ولي كمترين واكنشي از جانب آژانس بين المللي انرژي اتمي شوراي امنيت مشاهده نشد و بعضي كشورهائي كه امروزه به دروغ ايران را « خطر » معرفي مي كنند برحق اسرائيل براي دستيابي به سلاح اتمي تاكيد ورزيدند.
بدين ترتيب نه تنها اعلام خاورميانه بعنوان يك منطقه عاري از سلاح هسته اي براي هميشه منتفي شده است بلكه همه چيز در اين منطقه براين اساس پايه ريزي شده و مي شود كه فقط اسرائيل بمب هسته اي داشته باشد و بقيه كشورها حتي از فعاليتهاي صلح آميز هسته اي محروم باشند كه البته غيرقابل تحمل است .
2 ـ موضوع مهم ديگر بزرگنمائي باصطلاح نگرانيهاي پرابهام حاميان رژيم صهيونيستي درباره فعاليتهاي صلح آميز هسته اي ايران با انگيزه تحت الشعاع قرار دادن ساير مفاد ان . پي . تي بويژه بند 2 پيمان است . مسئله اينست كه حتي چين و روسيه هم با اين روند تاسف بار همراهي مي كنند چرا كه آنرا به نفع خود مي بينند كه موضوع الزام به از ميان بردن سلاحهاي هسته اي و نابود كردن زرادخانه هاي اتمي خود را به فراموشي سپرده اند و با انحراف افكار عمومي جهان از « خطر قطعي » بسوي « خطر واهي » سعي دارند دنياي معاصر را فريب دهند كه مي بينيم داده اند! در واقع صاحبان حق وتو با بزرگنمائي مسائل فرعي و ناديده گرفتن مسائل اصلي خود را در « حاشيه امن » قرار داده اند و با تهاجم سياسي ـ تبليغاتي و فشار بر اعضاي ان پي تي به چيزي كمتر از سلب مطلق حقوق مصرحه در پيمان ان پي تي قانع نيستند. كمترين خاصيت و تاثير ارجاع موضوع فعاليتهاي صلح آميز هسته اي ايران از آژانس بين المللي انرژي اتمي به شوراي امنيت در صدور قطعنامه هاي تبعيض آميز متعدد عليه ايران اينست كه تخلفات مستمر و مداوم صاحبان حق وتو درخصوص بقاي زرادخانه هاي اتمي آنها به فراموشي مطلق سپرده شده و حتي از مقولات مجذوب بين المللي تلقي مي گردد و حال آنكه خطر سلاحهاي هسته اي موجود يقينا غيرقابل انكار است .
باز هم از لطايف روزگار معاصر آنكه آمريكا بعنوان تنها كشوري كه عملا از سلاح اتمي عليه بشريت در بمباران هيروشيما و ناكازاكي استفاده كرده است تنها مقصر و مجرم پرونده استفاده از سلاحهاي كشتار جمعي در اين مقياس عظيم است ولي نه تنها هرگز از اين بابت عذرخواهي نكرده بلكه بارها در توجيه ضرورت آن اقدام جنون آميز و ضدبشري خود موضع گرفته است . اما بطور همزمان سعي دارد انگشت اتهام خود را بسوي ديگران نشانه گيري كند و كشورهائي را كه درصدد بهره گيري از حقوق و منافع پذيرش ان پي تي هستند مقصر و بلكه مجرم معرفي كند!
اصرار تعجب آور آمريكا براي مانع تراشي در برابر كشورهائي كه ممكن است درصدد خروج از ان پي تي باشند با همين هدف صورت مي گيرد كه هزينه كشورها براي استفاده از حقوقشان را به جائي برسانند كه ديگر به صرفه نباشد كه كشورها در صدد بهره گيري از حقوقشان باشند و احيانا بخواهند از « ان .پي .تي » خارج شوند.
« كريستوفر فورد » نماينده آمريكا در اجلاس كميته خلع سلاح سازمان ملل در اين مورد معتقد است « بايد اقدامات شديدي عليه كشورهائي كه از « ان .پي .تي » خارج مي شوند برقرار شود. اين براي ما مهم است كه خروج از « ان .پي .تي » را باندازه كافي دشوار كنيم تا ديگر شاهد گام نهادن ديگران در اين راه نباشيم ! »
البته شايد واشنگتن با بده ـ بستانهاي متداول كه نمونه هايش در سالها و ماههاي اخير به كرات ديده شده بتواند اين خواسته اش را هم تحميل كند ولي جامعه جهاني در جاي ديگر و در موقعيت ديگر مجبور است تاوان آنرا بپردازد چرا كه بي اعتمادي بي پايان كشورها نسبت به ان .پي .تي و ساختارهاي بين المللي مشابه هرگز قابل جبران نيست .
در واقع واشنگتن با فشار صهيونيست ها جامعه جهاني را در مسيري به پيش مي برد كه تعهدات بين المللي و ساختارهاي بين المللي را به ابزارهائي بي ارزش ناكارآمد و غيرقابل دفاع تبديل مي كند. اگر ورود به پيمان « ان .پي .تي » براي كشورها تا اين اندازه پرهزينه باشد و حتي راه خروج آنها نيز مسدود شود و اگر عدم پذيرش ان .پي .تي دست كشورها براي دستيابي به سلاح اتمي را باز بگذارد ولي آنها الزامي به پاسخگويي نداشته باشند و حتي بتوانند براي اعضاي ان پي تي هم خط و نشان بكشند پس فلسفه وجودي « ان پي تي » چيست و چه خاصيت و اعتباري دارد ايكاش « بان كي مون » دبيركل سازمان ملل آنقدر شهامت داشت كه اين سئوال ها را مطرح كند و دستكم به آنها پاسخ دهد! در واقع « بان كي مون » چه بخواهد و چه نخواهد رمز و راز بي اعتمادي روزافزون كشورها به پيمان ان .پي .تي و ساير ساختارهاي بين المللي را بايستي در همين مقوله جستجو كرد كه خطاكاران و مجرمين اصلي پرونده هاي كشتار جمعي امروزه بقدري وقيح شده اند كه نقش پليس جهاني قاضي و رهبر دنيا را برعهده گرفته اند ولي در اين مقام نيز « برخوردي دوگانه » دارند كه ديگر قابل تحمل نيست .
