اجلاس عقيم
بسم الله الرحمن الرحيم
از مدتها قبل مشخص بود و اكنون نيز بيشتر مشخص شده است كه هدف آمريكا از برگزاري اجلاس شرم الشيخ توجيه اشغالگري عراق و ادامه آنست .
در قطعنامه پاياني اجلاس شرم الشيخ هيچ اشاره اي به خروج اشغالگران از عراق نشده و اين سكوت پرمعني عليرغم خواست ملت عراق و حتي مصوبه كنگره آمريكا مبني بر ضرورت خروج نظاميان اشغالگر آمريكائي از عراق براساس يك جدول زمان بندي شده نشانه دستيابي دولت هاي آمريكا و مصر يعني باني و ميزبان اجلاس شرم الشيخ به هدفي است كه از اين اجلاس داشتند. هرچند اين همه آنچه آمريكا از اجلاس شرم الشيخ انتظار داشت نيست ولي در اين نكته نيز ترديدي وجود ندارد كه سكوت قطعنامه پاياني اين اجلاس درباره خروج اشغالگران از عراق موفقيتي براي دولت بوش كوچك در برابر رقباي داخلي و مخالفان خارجي بويژه ملت عراق محسوب مي گردد.
هدف ديگر آمريكا از اجلاس شرم الشيخ فراهم ساختن زمينه كنار گذاشتن دولت « نوري مالكي » و روي كار آوردن يك دولت با كارگزاري عناصر بعثي در عراق بود. ميزان موفقيت آمريكا براي دستيابي به اين هدف را هرچند تا حدودي مي توان از تثبيت حضور اشغالگران در عراق فهميد اما با توجه به موقعيتي كه دولت نوري مالكي در عراق دارد بعيد به نظر مي رسد دولت بوش بتواند به آساني به اين هدف خود دست يابد. با اينكه تشديد ترورها طي دو ماه اخير طرح امنيت بغداد را كه با موقعيت نوري مالكي گره خورده است زير سئوال برده و ناظران آنرا شكست خورده ميدانند اما قاطعيت نوري مالكي در اعدام صدام و تعدادي سران حزب بعث كه حمايت هاي قابل توجهي را از ناحيه مردم مرجعيت و احزاب عراقي را پشتوانه او كرده آمريكا را در ساقط كردن دولت وي با مشكل مواجه ساخته است .
آمريكا براي كنار زدن دولت « نوري مالكي » و روي كار آوردن عناصر بعثي از راه هاي سياسي قطعا موفقيتي بدست نخواهد آورد و به همين جهت اگر جمهوريخواهان آمريكا بر تحقق اين هدف خود اصرار داشته باشند و حاضر به كوتاه آمدن نباشند تنها راهي كه براي دولت بوش كوچك باقي ميماند توسل به يك كودتاي نظامي است . اين اقدام ابزار تبليغاتي مناسبي نيز براي بوش و همدستان جنگ افروز وي خواهد بود تا افكار عمومي داخل آمريكا را به نادرست بودن اصرار دموكرات ها بر ضرورت خروج نظاميان آمريكائي از عراق متقاعد كنند و بدين ترتيب به اين خواسته حزبي خود برسند كه تلاش مي كنند در عرصه انتخابات آينده رياست جمهوري آمريكا دست بالا را داشته باشند.
بوش البته با خارج شدن نظاميان آمريكائي از عراق بطور اصولي مخالف نيست . او خروج تحت فشار دموكرات ها را براي حزب خود يك شكست ميداند و براي آنكه دچار چنين شكستي نشود عليرغم نيازي كه به پايان دادن به اشغال آمريكا براي خلاصي از باتلاق عراق احساس مي كند در برابر رقباي خود مقاومت مينمايد.
برخلاف محاسبات بوش با توجه به واقعيت هائي كه در عراق ميگذرد و با در نظر گرفتن ضعف هاي جمهوريخواهان در سياست خارجي دو دوره رياست جمهوري بوش كوچك به نظر مي رسد ناكامي هاي جديدي در عراق در انتظار دولت بوش است كه اجلاس شرم الشيخ هم نتوانسته جلوي آنرا بگيرد. اجلاس شرم الشيخ يك اجلاس عقيم بود كه حتي به اندازه يك قرص مسكن نيز نتوانسته دردهائي را كه دولت بوش كوچك از زخم هاي عراق بر تن دارد تسكين دهد. بعد از اين اجلاس قطعا اين درد شديدتر خواهد شد.
