بسم الله الرحمن الرحيم
مذاكرات مفيد و سازنده اي بود
ديدگاه هاي دوطرف به همديگر نزديك شدند
قرار شده اين مذاكرات ادامه پيدا كند
...
اينها جملات شناخته شده اي هستند كه بعد از هر دور مذاكره هسته اي
ميان طرف ايراني و مذاكره كننده مثلا ارشد اتحاديه اروپائي يعني آقاي
« خاوير سولانا » از زبان طرفين شنيده مي شوند. جملات
بقدري تكراري و
يكسان هستند كه حتي قبل از هر مذاكره اي ميتوان آنها را پيش بيني كرد.
مذاكرات آنكارا
كه در روزهاي چهارشنبه و پنجشنبه گذشته ميان
آقايان لاريجاني و سولانا برگزار شد
نيز مشمول همين قاعده بود. باز هم
همين جملات تكرار شدند و همان وعده ها داده شد و هيچ نكته جديدي در
اظهارات طرفين وجود نداشت
البته با اين تفاوت كه اينبار مذاكره كنندگان
را آقاي « عبدالله گل » وزير خارجه تركيه به يك صبحانه مهمان كرد بدان
اميد كه افاقه اي باشد براي رسيدن به كرسي رياست جمهوري كشوري كه
ژنرال ها همچنان بر اركان حكومتي آن تسلط دارند و ميراث داران « آتاترك »
تلاش مي كنند آنرا لائيك نگهدارند.
از اين ژست تبليغاتي آقاي « گل » كه بگذريم
مذاكرات آنكارا از يك
منظر ديگر هم ژست تبليغاتي بود
البته براي اروپا و آمريكا. غربي ها در
مبحث فعاليت هاي هسته اي ايران به چيزي كمتر از تعليق غني سازي اورانيوم
رضايت نخواهند داد. بنابر اين
روشن است كه مذاكره از نظر آنها اگر واقعي
باشد
براي دستيابي به تعليق است . ولي چون غربي ها اين نكته را نيز
دريافته اند كه جمهوري اسلامي ايران زير بار تعليق نخواهد رفت
بنابر اين
مذاكراتشان با ما فقط يك ژست تبليغاتي است كه با توسل به آن ميتوانند به
افكار عمومي وانمود كنند اهل مماشات و مذاكره و مفاهمه هستند ولي
ايراني ها راه نميآيند و حاضر نيستند كوتاه بيايند!
اين ژست تبليغاتي
غربي ها را براي اجراي قطعنامه هاي گذشته ضد
ايراني شوراي امنيت سازمان ملل و صادر كردن قطعنامه هاي آينده حق به
جانب جلوه خواهد داد. آنها درصدد هستند از هر وسيله ممكن براي وارد
ساختن فشار بر ايران استفاده كنند تا بلكه به هدف اصلي خود كه توقف
فعاليت هاي اتمي ايران است برسند.
در برابر اين ترفند
وظيفه مسئولان نظام جمهوري اسلامي ايران
چيست
پاسخ
روشن است ; حضور در مذاكرات و اصرار بر موضع حقي كه
براساس قانون و حقوق شناخته شده بين المللي داريم . عدم حضور ما در
مذاكرات
به اروپائي ها اين فرصت را ميدهد كه به افكار عمومي جهان
بگويند ايراني ها اهل مفاهمه نيستند و فقط حرف خودشان را تكرار مي كنند و
حاضر نيستند سخنان طرف مقابل را بشنوند. بنابر اين
ما بايد در مذاكرات
حضور پيدا كنيم
حرفمان را در سطح جهاني مطرح نمائيم و فرصت
تبليغات منفي عليه خودمان را از غربي ها سلب كنيم . در همين حال
به
غربي ها و به افكار عمومي جهان بفهمانيم كه از موضع قانوني خود
عقب نشيني نخواهيم كرد و فعاليت هاي صلح آميز هسته اي را در چارچوب
مقررات « ان . پي . تي » ادامه خواهيم داد.
اين روش
ضمن اينكه همبستگي داخلي را در زمينه ضرورت
برخورداري از حقوق قانوني و طيبعي هسته اي حفظ مي كند و بهانه ها را از
بهانه جويان ميگيرد
به غربي ها نيز ميفهماند كه در زمينه هسته اي موضع ما
يك موضع واقعي است و هيچ فشاري نمي تواند جمهوري اسلامي ايران را
وادار به تسليم شدن در برابر خواسته هاي غيرقانوني غرب نمايد. مهمتر
آنكه ما با همين روش معقول و با توجه به پشتوانه هاي مردمي در داخل كشور
و حمايت هائي كه از ملت هاي مختلف داريم
علاوه بر حفظ حقوق هسته اي
خود زمينه را براي وادار ساختن قدرتهاي سلطه گر به عمل كردن به وظايف
قانوني خود در قبال معاهده بين المللي خودداري از توليد سلاح هاي اتمي و
نابود ساختن سلاح هاي اتمي موجود فراهم نمائيم .
هرچند ممكن است كساني رسيدن به چنين هدفي را غيرممكن بدانند
اما شرايط جهاني اكنون به زيان قدرتهاي سلطه گر بويژه آمريكاست و
درست در همين شرايط است كه ميتوان به اهداف بزرگ رسيد. البته مقاومت
مدبرانه
شرط اصلي پيروزي در اين عرصه سرنوشت ساز است .

|