شوراي امنيت باز هم بي قانوني
بسم الله الرحمن الرحيم
در اولين روزهاي سال جديد شوراي امنيت سازمان ملل قطعنامه 1747 را عليه فعاليت هاي هسته اي ايران به تصويب رساند . درباره اين قطعنامه و مسائل قبل و بعد از صدور آن نكاتي بايد مورد نظر باشند.
اول آنكه قطعنامه 1747 نيز همچون قطعنامه 1737 يك اقدام غيرقانوني است كه شوراي امنيت سازمان ملل مرتكب شده است . زيرا همانگونه كه مدير كل آژانس بين المللي انرژي اتمي بارها اعلام كرده فعاليت هاي اتمي ايران صلح آميز است و هيچ انحرافي به سوي فعاليت هاي نظامي در آن ديده نشده و سئوالها و ابهاماتي هم كه مطرح ميشود هيچكدام در حدي از پيچيدگي نيستند كه ادعاهاي آمريكا مبني بر نگراني از تلاش ايران براي ساختن سلاح اتمي را به اثبات برسانند. صدور چنين قطعنامه اي عليه يك كشور عضو آژانس بي قانوني آشكار و ابزاري برخورد كردن با سازمان ملل و زيرمجموعه هاي آنست سازماني كه فلسفه تاسيس آن اجراي قانون و مقابله با بي قانوني در سطح جهاني است .
دوم آنكه كشانده شدن پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت سازمان ملل و صدور سه قطعنامه ضد ايراني 1696 1737 و 1747 با اراده آمريكا و هماهنگي سه كشور اروپائي انگليس فرانسه و آلمان صورت گرفته و اراده جهاني كه در نقطه نظرات كشورهاي غيرمتعهد و اكثريت اعضاي آژانس متجلي است محكوم و مقهور قلدري هاي آمريكا شده است . علاوه بر مقررات « ان . پي . تي » كه فعاليت هاي صلح آميز هسته اي را حق همه كشورهاي عضو ميداند اكثر اعضاي آژانس نيز بارها بر حق جمهوري اسلامي ايران در اين زمينه تاكيد كرده اند اما چون دولت آمريكا منافع نامشروع خود را با پيروزي انقلاب اسلامي در ايران از دست داده و در طول 28 سال گذشته نيز از هيچ راهي نتوانسته جمهوري اسلامي ايران را بار ديگر تحت سلطه خود در آورد تصميم گرفته است برخلاف همه مقررات بين المللي و اراده اكثريت كشورها و اعضاي آژانس بين المللي انرژي اتمي ايران را از حق قانوني فعاليت هاي صلح آميز اتمي محروم نمايد. ابزاري عمل كردن شوراي امنيت سازمان ملل طبق اراده آمريكا درحالي است كه آمريكا از دست يابي تعدادي از كشورهاي منطقه خاورميانه بويژه رژيم صهيونيستي به سلاح اتمي حمايت مي كند و شوراي امنيت سازمان ملل نيز با پيروي از اراده آمريكا كاري به كار آنها ندارد و در چنبره اين سياست يك بام و دو هوا گرفتار شده است .
سوم آنكه اعتماد مسئولان پرونده اتمي كشورمان به روسيه و چين از ابتدا نادرست بود. آنها فقط دنبال تامين منافع خود هستند. در جريان قطعنامه اخير تعدادي از كشورهاي شرقي نيز نشان دادند كه اراده مستقلي ندارند. قطر كه در چنگ آمريكا و صهيونيست هاست رئيس جمهور آفريقاي جنوبي نيز با يك تلفن وزير خارجه آمريكا از اين رو به آن رو شد و بعضي كشورهاي ديگر هم كه اراده اي از خود ندارند. بنابر اين براي مقابله با زورگوئي هاي آمريكا بايد طرح ديگري دراندازيم .
چهارمين نكته اينست كه واكنش دولت جمهوري اسلامي مبني بر محدود ساختن همكاري با آژانس اقدام بجائي بود. همكاريهائي كه از دو سال قبل تحت عنوان نشان دادن حسن نيت صورت ميگرفت نتيجه اي جز افزوده شدن بر زياده خواهي هاي 1 +5 نداشت .
نكته پنجم آنكه ما ميتوانيم با تدبير با تحريم ها مقابله نمائيم . ما ملتي هستيم كه از دل تحريم ها به رشد علمي و صنعتي دست يافته ايم . در 28 سال گذشته بويژه در جنگ تحميلي همين تحريم ها بر ما تحميل شد ولي بجاي آنكه ما آسيبي ببينيم دشمن از پا در آمد. اينبار نيز قطعا پيروزي از آن ما خواهد بود.
و آخرين نكته آنكه اگر قرار است عضويت ما در « ان . پي . تي » بجاي امتياز محدوديت بر ما تحميل كند ادامه اين عضويت چه سودي دارد بنابر اين آيا بهتر نيست مسئولان پرونده هستي ايران بررسي خروج از « ان .پي .تي » را در دستور كار خود قرار دهند
