همبازي شدن با اشغالگران
بسم الله الرحمن الرحيم
هيچيك از افراد و رسانه هائي كه درباره كنفرانس امنيتي بغداد مطلبي گفته اند به اين نكته توجه نكرده اند كه آمريكا امنيت خود اين كنفرانس و شهر بغداد را در روزي كه كنفرانس در آن برگزار شد تامين كرد بطوريكه در آن روز هيچ اقدام تروريستي در بغداد صورت نگرفت .
بي توجهي يا بي اعتنائي به اين واقعيت چيزي را تغيير نميدهد واقعيتي كه بدون هيچگونه تفسير و تحليلي به روشني نشان ميدهد كه پشت پرده ناامني هاي بغداد دستهائي وجود دارند كه متعلق به خود آمريكا هستند يا به آمريكا وابسته هستند و يا در وضعيتي قرار دارند كه آمريكا اگر بخواهد ميتواند آنها را كنترل نمايد.
درست به همين دليل است كه بهيچوجه نميتوان به ادعاهاي رياكارانه مقامات آمريكائي درباره علاقمندي به برقراري امنيت در عراق اعتماد كرد. آنها به ناامني عراق به عنوان بهانه اي براي ماندن در اين كشور و ادامه اشغال آن نيازمند هستند بطوريكه حاضرند براي استمرار آن هزينه هاي زيادي نيز پرداخت كنند.
بسياري از دولتمردان عراقي نيز با خروج نظاميان آمريكايي از كشورشان موافق نيستند. آنها هنوز هم حضور نظامي آمريكا در عراق را براي جلوگيري از جنگ داخلي لازم ميدانند غافل از آنكه عامل اصلي درگيري هاي عراق اعم از سياسي و قومي و مذهبي خود آمريكاست و آمريكا منافع نامشروع خود را در همين درگيري ها و ناامني ها جستجو مي كند.
علاوه بر آمريكا دولت هاي ديگري نيز وجود دارند كه ثبات و آرامش عراق در شرايط كنوني را به زيان خود ميدانند و منافع خود را در ناامن بودن اين كشور دنبال مي كنند. مقامات عربستان و اردن يعني كشورهائي كه به عنوان همسايه عراق در كنفرانس امنيت بغداد حضور يافتند خواهان استقرار حكومتي در عراق هستند كه همراه با آنها و هماهنگ با سياست هاي آمريكا در منطقه باشد و به همين دليل تا زماني كه به مطلوب خود نرسند امنيت عراق را به نفع خود نميدانند.
اگر با اين نگاه به كنفرانس امنيت كه در بغداد برگزار شد نگريسته شود كاملا روشن است كه چنين كنفرانسي قادر نخواهد بود به استقرار امنيت در بغداد كمك كند. اين واقعيتي است كه حتي مطبوعات جهان عرب نيز آنرا گوشزد كرده اند و از رفتار مقامات آمريكائي چه در جريان كنفرانس بغداد و چه بعد از آن نيز كاملا مشخص بوده و هست كه آنچه آمريكا دنبال مي كند چيز ديگري غير از امنيت عراق است . متهم ساختن جمهوري اسلامي ايران به حمايت از تروريسم در عراق كه علاوه بر رئيس هيئت نمايندگي آمريكا در كنفرانس بغداد بوش كوچك نيز همزمان با برگزاري اين كنفرانس مرتكب آن شد همين واقعيت را گوشزد مي كند. بي جهت نيست كه بعضي روزنامه هاي كشورهاي عربي برروي اين نكته تاكيد كرده اند كه اختلافات ايران و آمريكا عميق تر از آنست كه با دست دادن نمايندگان ايران و آمريكا با يكديگر حل شود.
جمهوري اسلامي ايران نيز نبايد به ادعاهاي آمريكا مبني بر تمايل به برقراري امنيت در عراق ذره اي خوشبين باشد. رئيس جمهور آمريكا همزمان با كنفرانس بغداد گفت : « اين كنفرانس آزمايشي خواهد بود براي اينكه مشخص شود آيا ايران و سوريه واقعا علاقمند هستند نيروهاي سازنده اي در عراق باشند » . اين جمله علاوه بر اينكه يك سرپوش است كه بوش كوچك تلاش كرده برروي شكست ها و ناكامي هاي خود در عراق بگذارد اهانت آشكاري به ايران و سوريه است كه حاضر شده اند در كنار اشغالگران در اجلاسي با بهانه تامين امنيت شركت كنند كه در نقطه اي برگزار شده است كه خود اشغالگران آنرا ناامن ساخته اند. به همين دليل حق اين بود كه جمهوري اسلامي ايران درباره اين كنفرانس موضع روشني ميگرفت و با صراحت اعلام ميكرد كه هرگز نميتوان به كمك خود دزد درصدد پيدا كردن دزد برآمد.
چنگ و دندان هائي كه بوش كوچك و همدستانش در هفته ها و ماه هاي اخير به جمهوري اسلامي ايران نشان داده اند ترديدي در سونيت آنها نسبت به آمريكا باقي نگذاشته است . ربودن 5 كارمند كنسولگري ايران در اربيل عراق ربودن يك ديپلمات ايراني در بغداد و ربودن معاون سابق وزارت دفاع كشورمان در جريان سفرش به تركيه و قبل از اينها بازداشت چند ايراني كه به دعوت رئيس جمهور عراق به آن كشور سفر كرده بودند خصومت عميق مقامات آمريكائي نسبت به ملت ايران را به نمايش ميگذارد.
در شرايطي كه هنوز حداقل 7 نفر از افراد ربوده شده در اسارت آمريكا هستند دست دادن اعضاي هيئت ايراني با نمايندگان آمريكا در كنفرانس بغداد اقدامي غيرمنطقي به نظر مي رسد. البته هنوز براي اصل شركت هيئت نمايندگي ايران در اين كنفرانس توجيه قابل قبولي ارائه نشده و عليرغم تبليغات رسانه اي غيرواقعي درباره نتايج شركت هيئت ايراني آمريكائي ها بهره برداري خود را از اين كنفرانس بعمل آورده و بدون آنكه خود را پاسخگوي بارزترين مصداق تروريسم دولتي يعني ربودن ديپلماتها كه بيشترين ناامني را بوجود ميآورد بدانند از ايران طلبكاري هم كردند.
به نظر مي رسد در سياست خارجي كشورمان از جمله در مساله عراق نارسائي هاي عمده اي وجود دارد كه بايد با تدبير به رفع آنها پرداخت . در عراق از هر جهت ما دست بالا را داريم با اينحال چرا در برابر آمريكا كه منفور همه ملت هاي منطقه بويژه ملت عراق است دست زير را ميگيريم و با اشغالگران همبازي ميشويم
