درباره تعامل با عربستان
بسم الله الرحمن الرحيم
تحولات چشمگير در روابط عربستان و جمهوري اسلامي ايران كه از نيمه دوم سال جاري آغاز و در ماه هاي اخير شتاب بيشتري گرفته در عين حال كه سئوالهائي را در اذهان كنجكاو برانگيخته ميتواند با شرايطي براي دو كشور و منطقه مفيد باشد.
تبادل پيام ميان رهبر معظم انقلاب حضرت آيت الله خامنه اي و ملك عبدالله پادشاه عربستان نقطه آغاز اين تحول بود. رفت و آمدهاي دبيران شوراي عالي امنيت ملي دو كشور تبادل پيام ميان مسئولان عاليرتبه اجرائي ايران و ملك عبدالله و اخيرا سفر رئيس جمهور به رياض حلقه هاي تكميلي اين تحول بودند.
سئوال اساسي اينست كه عربستان چه ويژگي هائي دارد كه اينهمه مورد توجه جمهوري اسلامي ايران قرار گرفته و ايران چه ويژگيهائي دارد كه اينهمه مورد توجه عربستان قرار گرفته است
قبل از پاسخ دادن به اين سئوال لازم است به اين نكته اشاره نمائيم كه اصرار بعضي از تحليل گران بويژه در رسانه ملي كشورمان بروانمود كردن وجود نوعي توازن ديني ميان عربستان و جمهوري اسلامي ايران و تكيه بر اين مطلب كه ايران و عربستان دو قطب مهم ديني و يا به تعبيري دو بال اسلام در منطقه هستند يك اصرار نادرست است . اصولا مقوله دين در تعامل عربستان با ساير كشورها از جمله ايران نقشي ندارد كما اينكه تصميم گيري هاي دولتمردان عربستان در تنظيم روابط خارجي خود چه با كشورهاي اسلامي و چه با كشورهاي غيراسلامي فارغ از اصول و ضوابط ديني بر معيارهاي ديگري استوار است كه در جاي خود قابل بررسي و تامل مي باشد. همسان دانستن چنين حكومتي با جمهوري اسلامي ايران كه با دو ويژگي انقلابي و حاكميت ديني از ساير حكومت ها بازشناخته ميشود يك مقايسه نادرست و خارج از ضوابط است كه يا از روي مسامحه صورت ميگيرد و يا غفلت .
از اين نكته كه بگذريم وجود كشوري باويژگي هاي عربستان را نميتوان در معادلات سياسي منطقه ناديده گرفت . قطعا به نفع و صلاح عربستان و جمهوري اسلامي ايران است كه با همديگر تعامل مثبت داشته باشند و از هر فرصتي براي تقويت اين تعامل استفاده نمايند. واقعيت هائي كه اين مدعا را به اثبات مي رسانند پاسخ سئوال اساسي مطرح شده نيز هستند.
عربستان براي خود منافعي را در لبنان تعريف مي كند و براي حفظ اين منافع اهميت زيادي قائل است . نفوذ مردمي جمهوري اسلامي ايران در لبنان عاملي است كه دولتمردان عربستان را به تعامل با ايران براي حفظ منافع خود اين كشور كوچك اما حساس ساحل مديترانه تشويق مينمايد.
عراق به دلايل مختلف براي عربستان از حساسيت فوق العاده اي برخوردار است . ملك عبدالله به خوبي ميداند كه اشغال عراق توسط آمريكا و انگليس و پديد آمدن اوضاع آشفته كنوني در اين كشور به زيان عربستان تمام شده است . دست و پا زدن هاي گوناگون دولتمردان عربستان از جمله اعزام عناصر ناامن كننده و كمك هاي مالي زيادي كه به آنها نمودند افاقه نكرد. به همين جهت در عراق هم دست نياز به سوي جمهوري اسلامي ايران دراز كردن با توجه به نفوذ مردمي فوق العاده اي كه در اين كشور دارد تنها حلال مشكل عربستان است .
هم پيماني با آمريكا و بعضي حكومت هاي وابسته به آمريكا در منطقه براي مقابله با جمهوري اسلامي ايران و دامن زدن به تحليل هائي ازقبيل هلال شيعي و بزرگ نمائي فعاليت هاي هسته اي و تلاش براي خطر جلوه دادن آن نيز نه تنها كارائي نداشت بلكه به زيان عربستان تمام شد. در همين حال خود آمريكا اكنون در باتلاق عراق دست و پا ميزند و در طرح استعماري خاورميانه بزرگ با شكست تاريخي سختي مواجه شده است و عربستان نيز با فشارهاي روزافزون گروه هاي افراطي خطرناكي همچون القاعده مواجه است و دولتمردان سعودي خوب ميدانند كه خلاصي از اين كابوس به تعامل مثبت با كشورهاي منطقه بويژه جمهوري اسلامي ايران كه همواره با اساس اين قبيل حركت هاي متحجرانه مخالف بوده و هست نيازمند هستند.
جمهوري اسلامي ايران نيز براي مقابله با توطئه تفرقه افكنانه آمريكا و انگليس كه با دامن زدن به اختلاف شيعه و سني اهداف استعماري خود را در منطقه دنبال مي كنند به تعامل با كشورهاي منطقه نيازمند است . موضوعاتي از قبيل فعاليت هاي هسته اي و خطر رژيم صهيونيستي كه آمريكا و انگليس تلاش مي كنند واقعيت هاي مربوط به آنها را وارونه جلوه دهند و با اين كار خطر رژيم صهيونيستي را به فراموشي بسپارند نيز اهميت زيادي دارند. براي ناكام نمودن آمريكا و انگليس در اين توطئه جمهوري اسلامي ايران به فعاليت هاي سياسي گسترده اي نياز دارد كه بخش عمده آن بايد در تعامل با كشورهاي منطقه از جمله عربستان متمركز شود.
اين تلاش ها را دولتمردان كشورمان با بهره گيري از نفوذي كه در منطقه بويژه تاثيرگذاري در مسائل عراق و لبنان دارند مدتي است كه آغاز كرده اند. البته رعايت اصول و ضوابط و ايستادگي بر معيارهاي انقلابي و اسلامي در اين فعاليت ها نكته بسيار مهمي است كه بايد مورد نظر باشد. مسامحه در اين زمينه حتي اگر سود كوتاه مدتي عايد كند قطعا سبب خسران بزرگي در دراز مدت خواهد بود.
