تحليل سياسي هفته
بسم الله الرحمن الرحيم
هفته جاري با يك مناسبت خجسته مذهبي آغاز شد و مردم ايران سالروز ولادت هفتمين ستاره تابناك آسمان امامت حضرت امام موسي بن جعفر عليه السلام را گرامي داشتند. اين امام همام در سخت ترين شرايط حكومت دوران خلفاي جور عباسي مسئوليت امامت را برعهده گرفتند و در ابعاد مختلف براي احياي دين الهي و رسالت نبوي مبارزه كرده و مشعل آزادگي و شكيبايي را فروزان نگهداشتند. ايشان با صبر و استواري طاقت سوز همه مصائب را به جان خريدند تا راه مستقيم الهي را در تاريكترين دوران تاريخ از خود به يادگار گذارند و چنين نيز شد زيرا امروز اگر اسمي از اسلام و رسالت نبوي در جهان به جاي مانده به واسطه مجاهدت جانفرساي ايشان و فرزندان شان از خاندان عصمت و طهارت است . از اين رو بايد اين مسير نوراني توسط پيروان آن حضرت به درستي و نورانيت طي شود و شيعيانشان مايه زينت آنان باشند.
انتشار گزارش محمد البرادعي دبيركل آژانس بين المللي انرژي اتمي باعث شد كه بار ديگر پرونده فعاليت هسته اي ايران در راس گزارشهاي رسانه هاي غربي قرار بگيرد. در اين گزارش هر چند كه بر عدم انحراف فعاليتهاي هسته اي ايران از مسير صلح آميز اذعان شده ولي آقاي البرادعي به سياق گزارشهاي دو پهلوي قبلي خود اين بار نيز عنوان مي كند كه آژانس بدون همكاري حداكثري ايران قادر نخواهد بود تضمين هاي لازم درباره آنچه كه فعاليتهاي احتمالي اعلام نشده ايران ذكر شده ارائه دهد. اين گزارش كمافي السابق دستمايه اي براي آمريكا و اذنابش شد كه از برخي جملات ابهام آميز و دو پهلوي آن به فضاسازي عليه ايران بپردازند.
گزارش دبيركل آژانس همانند سابق از دو بخش « حقوقي » و « سياسي » تشكيل شده است . بخش حقوقي و فني كه همواره مويد نظرات جمهوري اسلامي ايران است نشان مي دهد كه انحرافي در فعاليتهاي هسته اي ايران مشاهده نشده ولي در بخش سياسي كه نتيجه لابي با گروههاي فشار غرب است ادعا دارد كه درخصوص فعاليتهاي آينده هسته اي ايران نمي توان تضميني ارائه كرد.
مساله ديگر كه در گزارش آقاي البرادعي وجود دارد بحث « عدم تعليق » است . وي در گزارش خود آورده كه جمهوري اسلامي ايران در مهلت دو ماهه قطعنامه 1737 فعاليتهاي خود را تعليق نكرده كه البته جمهوري اسلامي ايران نيز انكار نمي كند زيرا از همان ابتدا نيز شرط و شروط تعليق را نپذيرفته و اعلام كرده زيربار آن نمي رود. جمهوري اسلامي ايران معتقد است پرونده هسته اي ايران بايد با يك رويكرد حقوقي مورد بررسي قرار گرفته و طبعا در چنين حالتي پرونده بايد از دستور كار شوراي امنيت خارج شده و در آژانس و از طريق تعامل و مذاكره با طرفهاي مختلف و در چارچوب « ان . پي . تي » مورد بررسي قرار گيرد.
در هفته جاري انتشار گزارشهايي درباره بي پايه و اساس بودن ادعاهاي آمريكا مبني بر فعاليتهاي مخفي هسته اي ايران نيز از موضوعات مهم خبري بود. برخي رسانه هاي غربي افشا كردند كه آمريكا گزارشهاي كاملا غلط و مغرضانه اي درباره فعاليت هاي هسته اي نظامي مخفيانه ايران به بازرسان آژانس القا كرده كه همه آنها اشتباه از آب درآمده است . اين رسوايي بارديگر پرده از چهره كريه مقامات آمريكايي و دشمني آنان با جمهوري اسلامي ايران برداشت و نشان داد كه سردمداران كاخ سفيد در پشت چهره منافقانه خود براي مذاكره همچنان درصدد دشمني با انقلاب اسلامي هستند و اينگونه رفتارها از خميرمايه ذاتي جمهوريخواهان و نومحافظه كاران جنگ طلب نشات مي گيرد.
در هفته جاري ماجراي فرار شهرام جزايري از زندان همچنان بازتاب گسترده اي داشت . وي كه يكي از بزرگترين پرونده هاي مفاسد اقتصادي را به خود اختصاص داده و افراد زيادي را با حاتم بخشي هاي خود آلوده كرده توانست به طرزي كاملا مشكوك از زندان فرار كرده و به همراه خانواده اش به خارج متواري شود. فرار اين جرثومه فساد سئوالات زيادي را در اذهان عمومي ايجاد كرد كه مسئولان قضايي و امنيتي بايد پاسخگوي آن باشند و متاسفانه نه تنها تاكنون هيچ پاسخي در اين باره ارائه نشده بلكه با حكم جديدي كه براي پرونده او صادر شد 13 سال از دوران محكوميت او مشمول بخشودگي قرار گرفت ! او كه بايد به خاطر فرار از زندان به طور غيابي محاكمه و به اشد مجازات مي رسيد با گرفتن جايزه اكنون در فراسوي مرزها به موضوعات زيادي به ديد تمسخر نگاه مي كند.
سفر رئيس جمهور به سودان نيز از رويدادهاي هفته به شمار مي آيد. رئيس جمهور ديروز براي ديدار رسمي دو روزه از سودان در صدر هيئتي وارد خارطوم شد. رئيس جمهور در اين سفر كه به دعوت رسمي عمرالبشير رئيس جمهور سودان و در پاسخ به سفر اخير وي به تهران صورت گرفت با رئيس جمهور و ديگر مقامات بلندپايه اين كشور ديدار و درباره مسائل مورد علاقه دو طرف در موضوعات دوجانبه بين المللي و منطقه اي مذاكره كرد.
گسترش مناسبات دو كشور و رايزني درباره مسائل مهم منطقه و جهان از جمله اوضاع خاورميانه و افريقا از محورهاي مذاكرات روساي جمهور ايران و سودان بود.
مسائل هفته جاري در صحنه بين المللي كماكان تحت الشعاع بحران عراق و تبعات آن قرار داشت . طرح امنيتي دولت عراق با وجود وقوع چند انفجار تاثير نسبي در كاستن از حجم خشونت ها و حوادث خونين اين كشور داشته است . با اينحال حوادث اين كشور طي هفته جاري نيز شماري از مردم را به كام مرگ فرو برد كه بمب گذاري در برابر دانشگاه « المستنصريه » بغداد خونبارترين آن بود كه به قتل بيش از 80 دانشجو و مجروح گرديدن شمار ديگري منجر شد. در مورد ديگري نيز كه روز سه شنبه در منطقه « الرمادي » رخ داد 18 نفر كشته شدند كه عمدتا كودك بودند.
دستگيري « سيد عمار حكيم » فرزند سيدعبدالعزيز حكيم رئيس ائتلاف يكپارچه عراق و بانفوذترين چهره سياسي اين كشور توسط نيروهاي آمريكايي ديگر رخداد مهم هفته جاري عراق بود. اگرچه بازداشت سيدعمار زياد طول نكشيد و نيروهاي آمريكايي وي را چند ساعت بعد آزاد كردند ولي اين حركت بدون ترديد اقدامي برنامه ريزي شده و هدفمند بوده است كه اعمال فشار به قدرتمندترين سياستمدار عراقي براي همسويي با سياستهاي آمريكا مي تواند يكي از اين اهداف باشد. اين حركت موذيانه آمريكائيها با موجي از اعتراضات مردم عراق به ويژه در شهر نجف همراه شد و معترضين مخالفت خود را با اينگونه حركت هاي مداخله جويانه و گستاخانه اشغالگران اعلام نمودند.
بازداشت غيرقانوني عمار حكيم در عين حال مي تواند بيانگر خشم دولت آمريكا از شكست هاي بيشتر در عراق و بي نتيجه ماندن طرحها و تدابير بوش براي نجات از باتلاق عراق نيز باشد. اكنون پس از گذشت دو ماه از راهكار بوش هنوز هيچ گشايشي در بحران عراق مشهود نيست و سياستهاي بوش كماكان با ناكامي مواجه مي شود. بوش اكنون در داخل آمريكا نيز به دليل اصرار براي ادامه استراتژي غلط خود روز به روز در انزواي بيشتري قرار مي گيرد.
هفته جاري فلسطين شاهد دور تازه اي از ددمنشي صهيونيستهاي اشغالگر عليه ملت بي دفاع فلسطين بود و نظاميان اشغالگر و جنايتكار با يورش وحشيانه به شهر نابلس در كرانه باختري شماري از ساكنان را به خاك و خون كشيده و گروهي را نيز به اسارت بردند. تهاجم به نابلس در پي اقدام تخريب در مسجدالاقصي نشان از توطئه و نقشه تازه اي از سوي صهيونيستها دارد. اين تحركات درحالي صورت مي گيرد كه گروههاي فلسطيني با دستيابي به توافق سياسي در تدارك تشكيل دولت وحدت ملي مي باشند كه اين موضوع مي تواند يكي از عوامل اقدامات اخير صهيونيستها باشد. اشغالگران صهيونيست كه در ماه هاي اخير به ويژه پس از شكست از حزب الله و مواجه شدن با وحدت فلسطيني ها دچار فرسودگي شده اند قصد دارند با افزايش حملات عليه فلسطيني ها به زعم خود روحيه از دست رفته را باز گردانند و به موازات آن در مسير وحدت فلسطيني ها و تشكيل دولت واحد خلل ايجاد نمايند.
واقعيت اين است كه رژيم صهيونيستي درحال حاضر به شدت دچار ضعف و انفعال است و اين رژيم از منسجم شدن فلسطيني ها هراس دارد. روند تحولات داخلي فلسطيني ها نشان مي دهد كه توافق حاصله از قوت و ثبات خوبي برخوردار است و ادامه اين روند مي تواند توطئه صهيونيستي قرار دادن فلسطيني در برابر فلسطيني را خنثي سازد. قطعا وحدت در كنار روحيه مبارزه طلبي و تسليم ناپذيري در برابر خواسته هاي نامشروع صهيونيستها و قدرت هاي خارجي حامي اين رژيم مي تواند روند سقوط رژيم جعلي اسرائيل را تسريع بخشد ضمن اينكه اين راهكار تنها راه نجات پيش روي فلسطيني هاست كه بايد مدنظر گروهها و جريان هاي سياسي فلسطين باشد.
در اين ميان آنچه مايه تالم و تاسف است ادامه سكوت مرگبار مجامع عريض و طويل بين المللي در برابر دور تازه جنايات صهيونيستها در شهرهاي فلسطين نشين است . اين مجامع كه مزورانه براي تضييع حقوق بشر سينه چاك مي كنند در برابر اقدامات آشكار تروريستي صهيونيستها و جنايت علني عليه مردم غيرنظامي فلسطين كمترين حساسيتي نشان نداده و كوچكترين اعتراضي نمي كنند. اين سياست به منزله چراغ سبز و حمايت آشكار از صهيونيستهاست و آنها را به تداوم سركوب مردم فلسطين تشويق مي كند.
تشديد توطئه سركوب شيعيان يمن ديگر رخداد مهم در يك هفته اخير بود. اين توطئه اكنون با حمايت انگليس آمريكا عربستان و برخي ديگر از كشورها مشخص شده كه يك توطئه برنامه ريزي شده و چند مليتي است . گزارش هاي رسيده حكايت از آن دارد كه دولت يمن كماكان حمله به استان شيعه نشين يمن ادامه مي دهد و در اين اقدام از كشتار افراد غير نظامي و تخريب منازل مردم نيز ابائي ندارد. حمايت هاي شتاب زده خارجي به ويژه عربستان آمريكا انگليس و امارات از اقدامات سركوب گرانه دولت يمن كه قاعدتا بايد يك موضوع داخلي اين كشور تلقي شود حركتي كم سابقه در صحنه بين المللي محسوب مي شود. اين موضوع نشان از خشم و سياست هاي گزينشي و تبعيض آميز اين دولتها در برابر شيعيان دارد و با اينكه اقدام دولت يمن مصداق آشكار تبعيض مذهبي و نژادي است با اينحال نه تنها اعتراضي از سوي مجامع حقوق بشري در اين دولتهاي مدعي دروغين دفاع از اقليت ها برنمي خيزد بلكه با حمايت از اين جنايات دولت يمن را به تشديد كشتار تشويق مي كنند.
