فرار سرانجام اشغالگري
بسم الله الرحمن الرحيم
درست هنگامي كه انگليس و دانمارك از متحدين اصلي آمريكا در عراق اعلام كرده اند كه نيروهاي خود را از عراق خارج مي كنند نظاميان آمريكائي در عراق اقدام به بازداشت سيدعمار حكيم فرزند سيدعبدالعزيز حكيم رئيس مجلس انقلاب اسلامي عراق كردند. اعلام خروج نيروهاي اين دو كشور از عراق درحاليكه بوش درخواست اعزام 21 هزار و پانصد نظامي آمريكايي تازه نفس به عراق را كرده است هيچ مفهومي جز اين ندارد كه نزديكترين متحدان بوش نيز وي را در عراق تنها مي گذارند و بوش و همفكران جنگ افروز وي در كاخ سفيد در ماه هاي آينده دشواري بيشتري در عراق خواهند داشت و با انزواي شديدتري مواجه خواهند شد.
با توجه به اينكه انزواي آمريكا در ماجراي عراق ضربه محكمي به دولت بوش كوچك است اقداماتي از قبيل بازداشت سيدعمار حكيم كه چهره اي شناخته شده است چه پيامي ميتواند داشته باشد ترديدي نيست كه آمريكا با اين اقدام درصدد بود به عراقي ها بگويد در اين كشور حرف اول و آخر را واشنگتن ميزند. البته بوش كوچك در اين زمينه نيز مثل هميشه ناكام ماند و مردم شهرهاي مختلف عراق با تظاهرات ضدآمريكائي او را وادار كردند سريعا سيدعمار را آزاد كند. اين عقب نشيني رسوائي ديگري براي آمريكا بود كه تاكيد جديدي شد بر ضرورت پايان دان به اشغال نظامي عراق .
دانمارك اعلام كرده است كليه 500 نيروي خود در عراق را تا اواخر تابستان آينده از اين كشور خارج مي سازد و تنها 4 فروند هليكوپتر را به همراه 70 خدمه آن در عراق باقي مي گذارد . نخست وزير انگليس نيز اعلام كرد لندن براساس جدول زمان بندي شده 2100 نفر از كل 7100 نيروي خود در عراق را تا زمستان آينده از خاك عراق بيرون مي برد. همسويي بلر با سياست هاي جنگ طلبانه بوش تاكنون به مرگ حداقل 132 نظامي انگليسي در عراق منجر شده است . تعداد زيادي از نظاميان انگليسي نيز مجروح شده اند كه آمار درستي از آنها منتشر نمي شود كما اينكه براساس گمانه زني هاي ناظران آمار كشته شدگان انگليس در عراق نيز بيش از تعداد اعلام شده مي باشد.
واقعيت اين است كه خروج نيروهاي غربي متحد آمريكا از عراق را بايد « فرار » تلقي كرد چرا كه اين خروج درحالي صورت مي گيرد كه هيچيك از اهداف اشغالگران در عراق محقق نشده و اوضاع عراق از روز قبل از تهاجم اشغالگران به اين كشور نيز به مراتب بدتر شده است . آن روز آمريكا ناجي عراق تلقي ميشد ولي امروز رئيس جمهور آمريكا منفورترين فرد نزد ملت عراق است .
در اين ميان ادعاهاي « ديك چني » متحد جنگ طلب و افراطي بوش كه طراح اصلي تجاوز آمريكا به عراق معرفي مي شود درباره تصميم انگليس به خروج از عراق مضحك است . ديك چني در گفتگو با يك شبكه آمريكايي قصد لندن براي خارج كردن نيرو از عراق را نشانه ثبات اوضاع و روند مثبت تحولات عنوان كرد.
اظهارات ديك چني ادعاهايي عوامفريبانه بيش نيست چرا كه اوضاع وخيم و شرايط فاجعه باري كه هم اكنون ملت عراق بر اثر مداخله و لشكركشي غيرقانوني غربي ها دچار آن هستند بر كسي پوشيده نيست ضمن اينكه چني خود در اظهاراتي جداگانه عنوان مي كند كه آمريكا خواستار خروج آبرومندانه از عراق است . اين تناقض آشكار در سخنان چني بيانگر آشفتگي و سردرگمي جنگ افروزان آمريكايي و نشانه كاملا واضحي از بحران شديدي است كه اشغالگران در عراق دچار آن شده اند. آنچه در جريان اعتراض شديد مردم عراق به بازداشت سيد عمار حكيم در روزهاي اخير بر سر آمريكا آمد همين واقعيت را به اثبات رساند.
اكنون متحدين غربي بوش به اين نتيجه رسيده اند كه سياستهاي دولت آمريكا در عراق و باقي ماندن آنها در اين كشور جز گرفتار شدن در باتلاق نتيجه ديگري نخواهد داشت . پيروي كوركورانه و برده وار توني بلر از سياستهاي بوش در عراق وي را به شدت بي اعتبار ساخته است . بلر كه با ملقب شدن به « سگ دست آموز بوش » از استراتژي رئيس جمهور آمريكا پيروي كرده و به طور چاپلوسانه اي از همه تصميمات وي بدون تامل و تفكر دفاع نموده دچار ورشكستگي كامل سياسي شده است به گونه اي كه براساس تازه ترين نظرسنجي ها تنها 26 درصد مردم انگليس از بلر حمايت مي كنند. قطعا نجات از وضعيت وخيم در صحنه سياسي داخلي انگيزه اصلي بلر در تصميم اخير وي براي فراخواندن نيروها از عراق است . در واقع بلر نيز اكنون به اين نتيجه رسيده است كه ادامه راه فعلي در عراق به ادامه هزيمت قطعي و كامل منجر خواهد شد و ادامه تبعيت بي چون و چرا از بوش وي را ناچار خواهد ساخت در آينده هزينه بيشتري را متحمل شود.
در اين حال تصميم متحدين آمريكا براي فرار از عراق بايد پيام عبرتي براي بوش باشد كه ادامه سياست كنوني فرجامي غير از هزيمت و شكست قطعي ندارد. اكنون با خروج همدستان اروپايي بوش در لشكركشي به عراق حلقه محاصره بوش و مشاوران تندرو و جنگ افروز وي تنگ تر شده است . بوش و تيم وي در كاخ سفيد در ماه هاي اخير ضربات شديدي را در صحنه داخلي آمريكا متحمل شده اند كه تصويب قطعنامه مخالفت با اعزام نيروهاي جديد به عراق در مجلس نمايندگان اين كشور كه ماه گذشته صورت گرفت تازه ترين مورد در مخالفت هاي گسترده داخلي عليه استراتژي جنگي كاخ سفيد به شمار مي رود . اين طرح كه با 246 راي موافق در برابر 182 راي مخالف تصويب شد هشداري به بوش بود تا متوجه اين مسئله باشد كه كنگره اين كشور ديگر همچون گذشته و دوران قبل از انتخابات مهرماه تابع بي چون و چراي سياستهاي وي نيست و در داخل مجلس آمريكا سياستمداراني وجود دارند كه نمي پذيرند سرنوشت ملت آمريكا را بيش از اين به گروهي ماجراجو و متاثر از روحيه « گاوچراني » واگذارند.
در همين حال گفته مي شود دمكراتهاي آمريكا در نظر دارند هفته آينده قطعنامه اي براي محدود كردن اختيارات بوش در تداوم جنگ افروزي در عراق در سناي اين كشور طرح كنند. اين قطعنامه درصورت تصويب قطعنامه سال 1381 را كه مجوز جنگ عراق را صادر كرد لغو مي كند . اين قطعنامه همچنين آغازي براي عقب نشيني نظاميان آمريكايي از عراق خواهد بود.
اين رخدادها نشان مي دهد طي روزهاي آينده اعمال فشار داخلي بر بوش افزايش خواهد يافت . استراتژي جاه طلبانه و بي حاصل بوش اكنون بيش از پيش اين واقعيت را براي مردم آمريكا روشن مي سازد كه لشكركشي به عراق توطئه اي ساخته و پرداخته محافل صهيونيستي بود كه با زمينه سازي ماهرانه و تبليغات دروغين شبكه صهيونيستي آمريكا و به دست تيم جاه طلب موسوم به « بازها » به اجرا گذاشته شد. اين واقعيتي است كه « جوزف بايدن » سناتور سرشناس دمكراتهاي آمريكا نيز به آن اذعان كرده و مي گويد « ما به بوش اختياراتي داديم كه عراق را از وجود سلاحهايي كه هرگز وجود نداشت پاك كند و صدام را كه در واقع مرده بود سرنگون سازد و اكنون بايد اين اختيارات را پس بگيريم .
اكنون با فرار متحدين آمريكا از عراق بيش از هر زمان ديگري ثابت شده است كه استراتژي كاخ سفيد در عراق شكست خورده و اشغالگران چاره اي جز فرار از عراق و منطقه ندارند. فرار آبرومندانه از عراق كم هزينه ترين راه نجات براي اشغالگران است زيرا درصورت اصرار براي ماندن قطعا مردم عراق همانگونه كه در ابراز خشم خود در جريان اعتراض به بازداشت سيد عمار حكيم نشان دادند از آمريكائيها بشدت متنفرند آنها را خائن ميدانند و آنها را به زور از كشورشان بيرون خواهند كرد و آن هنگام شايد اين فرار ديگر آبرومندانه نباشد.
