متن كامل سخنراني رهبر معظم انقلاب در جمع روحانيون استان كهكيلويه و بويراحمد 18 خرداد 1373
اشاره
حضرت آيت الله خامنه اي رهبر معظم انقلاب اسلامي در تاريخ 18 خرداد 1373 در جريان سفر به استان كهكيلويه و بويراحمد و در آستانه ماه محرم در جمع روحانيون و طلاب اين استان سخنان مهمي پيرامون فلسفه عاشورا جنبه هاي تبليغ قيام امام حسين عليه السلام اهميت عزاداري براي شهداي كربلا و ضرورت پالايش عزاداري ها از خرافات و امور انحرافي بيان فرمودند كه به دليل نياز جامعه امروز ما به اين رهنمودها بويژه در شرايطي كه بار ديگر عزاداري هاي محرم در معرض خرافات و انحرافات قرار گرفته متن كامل بيانات ايشان از نظر خوانندگان گرامي ميگذرد.
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمدلله رب العالمين . والصلاه والسلام علي سيدنا محمد وآله الطاهرين .
از حسن حظ امسال ديدار با آقايان علما و مبلغين كه رسم هرساله در قبل از ماه محرم بود در اين شهر و اين استان واقع شد. ما از فرصت استفاده مي كنيم و عرايضي را در زمينه مسائل مربوط به حضور ماه عظيم الشان محرم و خاطره فراموش نشدني عاشورا به عرض برادران عزيز روحاني مي رسانيم . لكن قبل از پرداختن به آن مطلب لازم است از آقايان علماي محترم و بخصوص برجستگان از علما و فضلاي اين استان كه بحمدالله بار سنگين درس و بحث وعلم و تفسير و بيان حقايق و اقامه نمازهاي جمعه و امثال آن را بر دوش دارند صميمانه تشكر كنم .
انصافا اين استان از لحاظ نيروي ايمان يكي از استانهاي برجسته است . اگرچه مردم ما در سرتاسر كشور بحمدالله به دين و معنويات اقبال دارند لكن به هرحال همه چيز كم و زياد دارد. اين استان جزو مراكزي است كه مردمش نشان داده و ثابت كرده اند كه مردم مومن و بااخلاص و صفايي هستند. هرجا چنين مردمي باشند روحانيون براي وظيفه الهي شان زمينه مساعد و مناسبي دارند.
بنده ضمن تشكر از آقايان به خاطر زحماتي كه مي كشند بخصوص بعضي از اجله علما كه بحمدالله در اين جا خدمات ارزشمندي انجام داده اند و مي دهند اين درخواست را هم مطرح كنم كه تلاش و جديت براي به پايان رساندن عقب ماندگيهاي فرهنگي در استان محروم كهگيلويه و بويراحمد بايد مضاعف شود.
اما درباره مسائل مربوط به محرم دو نوع مطلب وجود دارد : يكي سخن درباره نهضت عاشوراست . اگرچه بزرگان درباره فلسفه قيام امام حسين عليه السلام بسيار گفته اند و نوشته اند و حرفهاي بسيار قيمي هم در اين مقوله زده شده است ; اما حقيقتا يك عمر مي شود سخن از اين حقيقت درخشان گفت . هرچه درباره عاشورا و قيام امام حسين عليه السلام فكر كنيم متوجه مي شويم كه اين قضيه از ابعاد مختلف داراي كشش و گنجايش انديشيدن و بيان كردن است . هرچه فكر كنيم ممكن است حرفهاي جديد و حقايق تازه اي را بيابيم . اين يك مقوله حرف ; كه اگرچه در دوره سال گفته مي شود و بايد هم گفته شود اما محرم خصوصيتي دارد و در ايام محرم از اين مقوله بيشتر بايد سخن گفت و مي گويند و انشاالله باز هم خواهند گفت .
يك مقوله ديگر كه به مناسبت محرم قابل بحث است و در اين زمينه كمتر صحبت مي شود و بنده مي خواهم امشب درباره آن قدري صحبت كنم مقوله عزاداري حسين بن علي عليه السلام و بركات احياي ذكر عاشوراست . تحقيقا يكي از مهمترين امتيازات جامعه شيعه بر ديگر جوامع مسلمان اين است كه جامعه شيعه برخوردار از خاطره عاشوراست . از همان روزي كه موضوع ذكر مصيبت حسين بن علي عليه السلام مطرح شد چشمه جوشاني از فيض و معنويت در اذهان معتقدين و محبين اهل بيت عليهم السلام جاري گشت . اين چشمه جوشان تا امروز همچنان ادامه و جريان داشته است ; بعد از اين هم خواهد داشت و بهانه آن هم يادآوري خاطره عاشوراست .
بيان ماجراي عاشورا فقط بيان يك خاطره نيست . بلكه بيان حادثه اي است كه ـ همان طور كه در آغاز سخن عرض شد ـ داراي ابعاد بي شمار است . پس يادآوري اين خاطره در حقيقت مقوله اي است كه مي تواند به بركات فراوان و بيشماري منتهي شود. لذا شما ملاحظه مي كنيد كه در زمان ائمه عليهم السلام قضيه گريستن و گرياندن براي امام حسين عليه السلام براي خود جايي دارد. مبادا كسي خيال كند كه در زمينه فكر و منطق و استدلال ديگر چه جايي براي گريه كردن و اين بحثهاي قديمي است ! نه ! اين خيال باطل است . عاطفه به جاي خود و منطق و استدلال هم به جاي خود هر يك سهمي در بناي شخصيت انسان دارد.
خيلي از مسائل است كه بايد آنها را با عاطفه و محبت حل كرد و در آنها جاي منطق و استدلال نيست . شما اگر در نهضتهاي انبيا ملاحظه كنيد خواهيد ديد وقتي كه پيغمبران مبعوث مي شدند در وهله اول كه عده اي دور آنها را مي گرفتند عامل اصلي منطق و استدلال نبود. شما در تاريخ پيغمبر اسلام كه مدون و روشن هم هست كجا سراغ داريد كه آن حضرت كساني از كفار قريش را كه مثلا استعداد و قابليت داشته اند در مقابل خود نشانده و برايشان استدلال كرده باشد كه به اين دليل خدا هست يا به اين دليل خدا واحد است يا به اين دليل و استدلال عقلاني بتهايي را كه مي پرستيد باطلند دليل و استدلال زماني كاربرد دارد كه نهضت پيش رفته است .
در وهله اول حركت حركتي احساسي و عاطفي است . در وهله اول اين است كه ناگهان فرياد مي زند : « نگاه كنيد به اين بتها و ببينيد كه اينها ناتوانند! » در وهله اول مي گويد نگاه كنيد كه خداي متعال واحد است : « قولوالااله الاالله تفلحوا. » به چه دليل « لااله الاالله » موجب فلاح است اين جا كدام استقلال عقلاني و فلسفي وجود دارد البته در خلال هر احساسي كه صادق باشد يك برهان فلسفي خوابيده است . اما بحث سراين است كه نبي وقتي مي خواهد دعوت خود را شروع كند استدلال فلسفي مطرح نمي سازد; بلكه احساس و عاطفه صادق را مطرح مي كند. البته آن احساس صادق احساس بي منطق و غلط نيست ;احساسي است كه در درون خود استدلالي هم دارد. اول توجه را به ظلمي كه در جامعه جاري است ; اختلاف طبقاتي اي كه وجود دارد و فشاري كه « انداد الله » از جنس بشر و شياطين انس بر مردم وارد مي كنند معطوف مي سازد. اين همان عواطف و احساسات است . البته بعد كه حركت وارد جريان معقول و عادي خود شد نوبت استدلال منطقي هم مي رسد. يعني كساني كه داراي تحمل عقلي و پيشرفت فكري هستند به استدلالات عالي مي رسند. ولي بعضي افراد هم در همان درجات ابتدايي مي مانند. در عين حال معلوم هم نيست آنهايي كه از لحاظ استدلال سطح بالاتري دارند از لحاظ درجات معنوي هم حتما سطح بالاتري داشته باشند. نه ; گاهي كساني كه سطح استدلالي پايين تري دارند اما جوشش عواطفشان بالاست ارتباط و علقه شان با مبدا غيبي بيشتر و محبتشان نسبت به پيغمبر جوشانتر است و به درجات عاليتري مي رسند. قضيه اين گونه است .
در حركتهاي معنوي عاطفه سهم و جاي خود را دارد. نه عاطفه جاي استدلال را مي گيرد و نه استدلال مي تواند به جاي عواطف بنشيند. حادثه عاشورا در ذات و طبيعت خود يك درياي خروشان عواطف صادق است . يك انسان والا پاك منور و بدون ذره اي شائبه ترديد در شخصيت ملكوتي والاي او براي هدفي كه همه منصفين عالم در صحت آن كه مبتني بر نجات جامعه از چنگ ظلم و جور و عدوان است متفقند حركت شگرفش را آغاز مي كند و مي گويد : « ايها الناس ! ان رسول الله صلي الله عليه وآله قال : من راي سلطانا جائرالله(1 ) » بحث سر اين است . امام حسين عليه السلام فلسفه حركت خود را مقابله با جور قرار مي دهد : « يعمل في عبادالله بالاثم والعدوان . » بحث بر سر مقدسترين هدفهاست كه همه منصفين عالم آن را قبول دارند. چنان انساني در راه چنين هدفي دشوارترين مبارزه را تحمل مي كند.
دشوارترين مبارزه مبارزه غريبانه است . كشته شدن در ميان هياهو و هلهله دوستان و تحسين عامه مردم چندان دشوار نيست . چنان كه در يكي از جنگهاي صدر اسلام وقتي كه دو لشكر حق و باطل در مقابل هم صف كشيدند و كساني چون پيغمبر و اميرالمومنين عليهماالسلام در راس جبهه حق قرار داشتند پيغمبر از سپاهيان خود پرسيد : چه كسي حاضر است به ميدان برود و فلان جنگجوي معروف سپاه دشمن را از پاي درآورد جواني از سپاهيان اسلام داوطلب شد. پيغمبر دستي بر سر او كشيد و او را بدرقه كرد. مسلمانان هم برايش دعا كردند و او به ميدان نبرد رفت جهاد كرد و كشته شد. اين يك نوع كشته شدن و جهاد كردن است . نوع ديگر جهاد كردن جهادي است كه وقتي انسان به سمت ميدان نبرد مي رود آحاد جامعه نسبت به او يا منكرند يا غافلند يا كناره مي جويند و يا در مقابلش مي ايستند. كساني هم كه قلبا وي را تحسين مي كنند ـ و تعدادشان كم است ـ جرات ندارند زباني به تحسينش بپردازند.
در حادثه عاشوراي امام حسين عليه السلام حتي كساني مانند « عبدالله بن عباس » و « عبدالله بن جعفر » كه خودشان جزو خاندان بني هاشم و از همين شجره طيبه اند جرات نمي كنند در مكه يا مدينه بايستند فرياد بزنند و به نام امام حسين عليه السلام شعار بدهند. چنين مبارزه اي غريبانه است و مبارزه غريبانه سخت ترين مبارزه هاست . همه با انسان دشمن . همه از انسان رويگردان . در مبارزه امام حسين عليه السلام حتي برخي از دوستان هم معرضند. چنان كه به يكي از آنها فرمود : « بيا به من كمك كن . » و او به جاي كمك اسبش را براي حضرت فرستاد و گفت : « از اسب من استفاده كن ! »
غربت از اين بالاتر و مبارزه از اين غريبانه تر ! آن وقت در اين مبارزه غريبانه عزيزترين عزيزانش در مقابل چشمش قرباني شوند. پسرانش برادرزاده هايش برادرانش و پسرعموهايش ; اين گلهاي بني هاشم پرپر شوند و در مقابلش روي زمين بريزند و حتي كودك شش ماهه اش هم كشته شود!
علاوه بر همه اين مصيبتها مي داند به مجرد اين كه جان از جسم مطهرش خارج شود عيالات بي پناه و بي دفاعش مورد تهاجم قرار خواهند گرفت . مي داند كه گرگهاي گرسنه به دختران خردسال و جوانش حمله ور مي شوند دلهاي آنها را مي ترسانند; اموال آنها را غارت مي كنند; آنها را به اسارت مي گيرند و مورد اهانت قرار مي دهند. مي داند كه به دختر والاي اميرالمومنين عليه السلام زينب كبري سلام الله عليها كه جزو شخصيتهاي بارز دنياي اسلام است جسارت مي كنند. اينها را هم مي داند.
بر همه اينها تشنگي خود و اهل و عيالش را اضافه كنيد : كودكان خردسال تشنه . دختر بچه ها تشنه . پيرها تشنه . حتي كودك شيرخواره تشنه . مي توانيد تصور كنيد كه اين مبارزه چقدر سخت است انساني چنان والا پاك مطهر و منور كه ملائكه آسمان براي تماشاي جلوه او بر يكديگر سبقت مي گيرند و آرزومند تماشاي حسين بن علي عليه السلام هستند تا به او متبرك شوند; انساني كه انبيا و اوليا آرزوي مقام او را مي كنند در چنان مبارزه اي و با چنان شدت و محنتي به شهادت مي رسد. شهادت چنين شخصيتي حادثه اي شگرف است . كدام انساني است كه عاطفه اش از اين حادثه جريحه دار نشود ! كدام انساني است كه اين حادثه را بشناسد و بفهمد و نسبت به آن دلبسته نشود
اين همان چشمه جوشاني است كه از ظهر روز عاشورا شروع شد; از همان وقتي كه زينب كبري سلام الله عليها ـ طبق نقلي كه شده است ـ بالاي « تل زينبيه » رفت و خطاب به پيغمبر عرض كرد : « يا رسول الله صلي عليك ! ملائكه السما هذا حسينك مرمل بالدما مقطع الاعضا مصلوب العامه والردا . (2 ) » او خواندن روضه امام حسين عليه السلام را شروع كرد و ماجرا را با صداي بلند گفت ; ماجرايي كه مي خواستندمكتوم بماند. خواهر بزرگوار امام چه در كربلا چه در كوفه و چه در شام و مدينه با صداي بلند به بيان حادثه عاشورا پرداخت . اين چشمه از همان روز شروع به جوشيدن كرد و تا امروز همچنان جوشان است . اين حادثه عاشوراست .
يك وقت است كه كسي از داشتن نعمتي بي بهره است و در مقابل نعمت نداشته از او سوالي هم نمي شود. اما يك وقت كسي از نعمتي بهره مند است و از آن نعمتي كه دارد از وي سوال مي شود. يكي از بزرگترين نعمتها نعمت خاطره و ياد حسين بن علي عليه السلام يعني نعمت مجالس عزا نعمت محرم ونعمت عاشورا براي جامعه شيعي ماست . متاسفانه برادران غير شيعي ما از مسلمين خود را از اين نعمت برخوردار نكردند. اما مي توانند از اين نعمت بهره مند شوند و امكانش هم وجود دارد. البته بعضي از مسلمين غير شيعه در گوشه وكنار ذكر محرم و عاشورا را دارند. ولي آن گونه كه بايد و شايد بينشان رايج نيست ; در حالي كه بين ما رايج است .
اكنون كه ذكر محرم و عاشورا و ياد و خاطره امام حسين عليه السلام در بين ما رايج است از اين ذكر و خاطره و جلسات بزرگداشت چه استفاده اي بايد كرد و شكر اين نعمت چيست اين همان مطلبي است كه مي خواهم به عنوان سوال مطرح كنم و شما جواب بدهيد.
اين نعمت عظيم دلها رابه منبع جوشش ايمان اسلامي متصل مي كند. كاري مي كند كه در طول تاريخ كرد و ستمگران حاكم از عاشورا ترسيدند و از وجود قبر نوراني امام حسين عليه السلام واهمه داشتند. ترس از حادثه عاشورا و شهداي آن از زمان خلفاي بني اميه شروع شده و تا زمان ما ادامه يافته است و شما يك نمونه اش را در دوران انقلاب خودمان ديديد. وقتي كه محرم از راه مي رسيد نظام مرتجع كافر فاسق فاسد پهلوي مي ديد ديگر دستش بسته است و نمي تواند عليه مردم مبارز عاشورايي كاري انجام دهد. در واقع مسوولين آن نظام ناتواني خود را ناشي از فرا رسيدن محرم مي دانستند. در گزارشهاي برجا مانده از آن رژيم منحوس اشارتها بلكه صراحتهايي وجود دارد كه نشان مي دهد آنها با فرارسيدن محرم دست و پايشان را حسابي گم مي كردند. امام بزرگوار ما رضوان الله عليه آن مرد حكيم تيزبين دين شناس دنياشناس انسان شناس خوب فهميد كه از اين حادثه براي پيشبرد هدف امام حسين عليه السلام چگونه بايد استفاده كند و كرد.
امام بزرگوار ما محرم را به عنوان ماهي كه در آن خون بر شمشير پيروز مي شود مطرح نمود و به بركت محرم با همين تحليل و منطق خون را بر شمشير پيروز كرد. اين يك نمونه از جلوه هاي نعمت ماه محرم و مجالس ذكر و ياد امام حسين عليه السلام است كه شما ديديد. لذا هم مردم و هم روحانيون بايد از اين نعمت استفاده كنند. استفاده مردم اين است كه به مجالس عزاداري سيدالشهدا عليه السلام دل ببندند و اين مجالس را ـ در سطوح مختلف ـ هرچه مي توانند بيشتر اقامه كنند. مردم بايد مخلصانه و براي استفاده در مجالس عزاداري حسيني شركت كنند; نه براي وقت گذراندن يا به صورت عاميانه اي فقط به عنوان ثواب اخروي كه نمي دانند هم اين ثواب اخروي از كجا مي آيد
مسلما شركت در مجالس مذكور ثواب اخروي دارد; اما ثواب اخروي مجالس عزا از چه ناحيه و به چه جهت است مسلما مربوط به جهتي است كه اگر آن جهت نباشد ثواب هم نيست . بعضي از مردم متوجه اين نكته نيستند. همه بايد در اين مجالس شركت كنند قدر مجالس عزاداري را بدانند از اين مجالس استفاده كنند و روحا و قلبا اين مجالس را وسيله اي براي ايجاد ارتباط و اتصال هرچه محكم تر ميان خودشان و حسين بن علي عليه السلام خاندان پيغمبر و روح اسلام و قرآن قرار دهند. اين از وظايفي كه در اين خصوص مربوط به مردم است .
و اما در ارتباط با وظايف روحانيون مساله دشوارتر است . چون قوام مجالس عزا به اين است كه عده اي دور هم جمع شوند و يك فرد روحاني با حضور يافتن در ميان آنها اقامه عزا كند تا ديگران از اقامه عزاي او مستفيد شوند. يك روحاني چگونه اقامه عزا خواهد كرد اين سوال من از همه كساني است كه نسبت به چنين قضيه اي احساس مسووليت مي كنند. به اعتقاد بنده مجالس عزاداري حسيني بايد از سه ويژگي برخوردار باشد :
اولين ويژگي بايد اين باشد كه چنين مجالسي محبت به اهل بيت عليهم السلام را زياد كنند. چون رابطه عاطفي يك رابطه بسيار ذي قيمت است . شما روحانيون بايد كاري كنيد كه محبت شركت كنندگان در مجالس مذكور روزبه روز نسبت به حسين بن علي عليه السلام خاندان پيغمبر و مناشي معرفت الهي بيشتر شود. اگر شما خداي ناكرده در مجالس مذكور وضعي را به وجود آوريد كه مستمع يا فرد بيرون از آن فضا از لحاظ عاطفي به اهل بيت عليهم السلام نزديك نشد بلكه احساس دوري و بيزاري كرد نه فقط چنين مجالسي فاقد يكي از بزرگترين فوايد خود شده بلكه به يك معنا مضر هم بوده است . حال شما كه موسس يا گوينده چنين مجالسي هستيد ببينيد چه كاري مي توانيد بكنيد كه عواطف مردم براثر حضور در اين مجالس نسبت به حسين بن علي عليه السلام و اهل بيت پيغمبر عليهم افضل صلواه الله روزبه روز بيشتر شود.
دومين ويژگي اي كه بايد در اين مجالس به وجود آيد اين است كه مردم نسبت به اصل حادثه عاشورا معرفت روشنتر و واضحتري پيدا كنند. اين طور نباشد كه ما در مجلس حسين بن علي عليه السلام به منبر برويم يا سخنراني كنيم اما موضوع سخنراني حضار آن مجلس اعم از جوان و غيرجوان و زن و مرد اهل فكر و تامل را ـ كه امروز در جامعه ما بسيارند و اين از بركات انقلاب است ـ به اين فكر فرو ببرد كه « ما به اين مجلس آمديم و گريه اي هم كرديم ; اما براي چه قضيه چه بود چرا بايد براي امام حسين عليه السلام گريه كرد اصلا چرا امام حسين عليه السلام به كربلا آمد و عاشورا را به وجود آورد » بنابراين به عنوان منبري يا سخنران بايد به موضوعاتي بپردازيد كه جوابگوي چنين سوالاتي باشد. بايد نسبت به اصل حادثه عاشورا معرفتي در افراد به وجود آيد. اگر در روضه خواني و سخنراني يا ساير مطالب بيان شده از طرف شما نكته اي روشنگر يا حداقل اشاره اي به اين معنا نباشد يك ركن از آن سه ركني كه عرض شد كم و ناقص خواهد بود. يعني ممكن است مجلس مذكور فايده لازم را ندهد و ممكن هم هست خداي ناكرده در بعضي از فروض ضرر هم بكنيم .
سومين ويژگي لازم در اين مجالس افزايش ايمان و معرفت ديني در مردم است . در چنين مجالسي بايد از دين نكاتي عنوان شود كه موجب ايمان و معرفت بيشتر در مستمع ومخاطب گردد. يعني سخنرانان و منبريها يك موعظه درست يك حديث صحيح بخشي از تاريخ آموزنده درست تفسير آيه اي از قرآن يا مطلبي از يك عالم و دانشمندبزرگ اسلامي را در بيانات خود بگنجانند و به سمع شركت كنندگان در اين مجالس برسانند. اين طور نباشد كه وقتي بالاي منبر مي رويم يك مقدار لفاظي كنيم و حرف بزنيم و اگر احيانا مطلبي هم ذكر مي كنيم مطلب سستي باشد كه نه فقط ايمانها را زياد نمي كند بلكه به تضعيف ايمان مستمعين مي پردازد. اگر اين طور هم شد ما از جلسات مذكور به فوايد و مقاصد مورد نظر نرسيده ايم .
متاسفانه بايد عرض كنم كه گاهي چنين مواردي ديده مي شود. يعني بعضا گوينده اي در يك مجلس به نقل مطلبي مي پردازد كه هم از لحاظ استدلال و پايه مدرك عقلي يا نقلي سست است و هم از لحاظ تاثير در ذهن يك مستمع مستبصر و اهل منطق و استدلال ويرانگر است . مثلا در يك كتاب بعضي مطالب نوشته شده است كه دليلي بر كذب و دروغ بودن آنها نداريم . ممكن است راست باشد ممكن است دروغ باشد. اگر شما آن مطالب را بيان كنيد ـ ولو مسلم نيست خلاف واقع باشد ـ و با شنيدن آنها براي مستمعتان كه جوان دانشجو يا محصل يا رزمنده و يا انقلابي است ـ وبحمدالله انقلاب ذهنها راباز و منفتح كرده است ـ نسبت به دين سوال و مساله ايجاد مي شود و اشكال و عقده به وجود مي آيد نبايد آن مطالب را بگوييد. حتي اگر سند درست هم داشت ; چون موجب گمراهي و انحراف است نبايد نقل كنيد; چه رسد به اين كه اغلب اين مطالب مندرج در بعضي كتابها سند درستي هم ندارد. يك نفر از زبان ديگري مطلبي را مبني براين مي شنود كه من در فلان سفر فلان جا بودم كه فلان اتفاق افتاد. گوينده از روي مدرك يا بدون مدرك چنان مطلبي را مي گويد. شنونده هم آن را باور مي كند و در كتابي مي نويسد و اين كتاب به دست من و شما مي رسد. من و شما چرا بايد آن مطلب را كه نمي تواند در يك مجمع بزرگ براي ذهنهاي مستبصر و هوشيار و آگاه توجيه شود بازگو كنيم ! مگر هر مطلبي را هرجا نوشتند انسان بايد بخواند و بازگو كند !
امروز عموم جوانان كشور ـ از دختر و پسر گرفته تا زن و مرد و حتي غيرجوانان ـ ذهنشان باز است . اگر ديروز ـ قبل از انقلاب ـ جوانان دانشجو از اين ويژگي برخوردار بودند امروز مخصوص آنها نيست و همه مسائل را با چشم بصيرت و با استبصار نگاه مي كنند و مي خواهند بفهمند. يك بخش مهم از حادثه فرهنگي در جامعه امروز ما اين است كه اينها در معرض شبهات قرار مي گيرند. يعني دشمنان شبهه القا مي كنند. دشمنان هم نه ; منكرين فكر من و شما به القاي شبهه مي پردازند. مگر مي شود گفت هركس فكر ما را قبول ندارد لال شود حرف نزند و هيچ شبهه اي القا نكند مگر مي شود اين طور گفت به هرحال حرف مي زنند مطلب مي پراكنند به ايجاد ترديد مي پردازند و شبهات درست مي كنند. مهم اين است كه مطلبي كه شما مي گوييد برطرف كننده شبهه باشد و آن را زياد نكند.
بعضي از افراد بدون توجه به اين مسووليت مهم به بالاي منبر مي روند و حرفي مي زنند كه نه فقط گره اي از ذهن مستمع باز نمي كند كه گره هايي هم به ذهن او مي افزايد. اگر چنين اتفاقي افتاد و ما در بالاي منبر حرفي زديم كه ده نفر جوان پنج نفر جوان يا حتي يك نفر جوان در امر دين دچار ترديد شد و بعد از پاي سخنراني ما برخاست و رفت و ما هم او را نشناختيم بعدا چگونه مي شود جبران كرد آيا اصلا قابل جبران است آيا خدا از ما خواهد گذشت قضيه مشكل است .
در مجالس عزاداري ماه محرم اين سه ويژگي بايد وجود داشته باشد : .1 عاطفه را نسبت به حسين بن علي و خاندان پيغمبر عليهم صلواه الله بيشتر كند . (علقه و رابطه و پيوند عاطفي را بايد مستحكم تر سازد . ) .2 نسبت به حادثه عاشورا بايد ديد روشن و واضحي به مستمع بدهد . .3 نسبت به معارف دين هم ايجاد معرفت و هم ايجاد ايمان ـ ولو به نحو كمي ـ كند. نمي گوييم همه منبرها بايد برخوردار از همه اين خصوصيات باشند و به همه موضوعات بپردازند; نه . شما اگر يك حديث صحيح از كتابي معتبر را نقل و همان را معنا كنيد كفايت مي كند. برخي منبريها بعضي اوقات يك حديث را آن قدر شاخ و برگ مي دهند كه معناي اصلي اش از بين مي رود. اگر شما يك حديث صحيح را براي مستمع خود درست معنا كنيد ممكن است بخش مهمي از آنچه را كه ما مي خواهيم داشته باشد. وقتي شما از روي يك تعبير معتبر راجع به يك آيه قرآن فكر و مطالعه كنيد; به تنقيح آن بپردازيد و براي مستمع بيان نماييد مقصود حاصل است . اگر براي ذكر مصيبت كتاب « نفس المهموم » مرحوم « محدث قمي » را باز كنيدو از رو بخوانيد براي مستمع گريه آور است و همان عواطف جوشان را به وجود مي آورد. چه لزومي دارد كه ما به خيال خودمان براي مجلس آرايي كاري كنيم كه اصل مجلس عزا از فلسفه واقعي اش دور بماند !
من واقعا مي ترسم از اين كه خداي ناكرده در اين دوران كه دوران ظهور اسلام بروز اسلام تجلي اسلام و تجلي فكر اهل بيت عليهم الصلاه والسلام است نتوانيم وظيفه مان را انجام دهيم . برخي كارهاست كه پرداختن به آنها مردم را به خدا و دين نزديك مي كند. يكي از آن كارها همين عزاداريهاي سنتي است كه باعث تقرب بيشتر مردم به دين مي شود. اين كه امام فرمودند « عزاداري سنتي بكنيد » به خاطر همين تقريب است . در مجالس عزاداري نشستن روضه خواندن گريه كردن به سروسينه زدن و مواكب عزا و دسته هاي عزاداري به راه انداختن از اموري است كه عواطف عمومي را نسبت به خاندان پيغمبر پرجوش مي كند و بسيار خوب است . در مقابل برخي كارها هم هست كه پرداختن به آنها كساني را از دين برمي گرداند.
بنده خيلي متاسفم كه بگويم در اين سه چهار سال اخير برخي كارها در ارتباط با مراسم عزاداري ماه محرم ديده شده است كه دستهايي به غلط آن را در جامعه ما ترويج كرده اند. كارهايي را باب مي كنند و رواج مي دهند كه هر كس ناظر آن باشد برايش سوال به وجود مي آيد.
به عنوال مثال در قديم الايام بين طبقه عوام الناس معمول بود كه در روزهاي عزاداري به بدن خودشان قفل مي زدند! البته پس از مدتي بزرگان و علما آن را منع كردند و اين رسم غلط برافتاد. اما باز مجددا شروع به ترويج اين رسم كرده اند و شنيدم كه بعضي افراد در گوشه و كنار اين كشور به بدن خودشان قفل مي زنند! اين چه كار غلطي است كه بعضي افراد انجام مي دهند!
قمه زدن نيز همين طور است . قمه زدن هم از كارهاي خلاف است . مي دانم عده اي خواهند گفت : « حق اين بود كه فلاني اسم قمه را نمي آورد. » خواهند گفت : « شما به قمه زدن چه كار داشتيد عده اي مي زنند; بگذاريد بزنند! » نه ; نمي شود در مقابل اين كار غلط سكوت كرد. اگر به گونه اي كه طي چهار پنج سال اخير بعد از جنگ قمه زدن را ترويج كردند و هنوز هم مي كنند در زمان حيات مبارك امام رضوان الله عليه ترويج مي كردند قطعا ايشان در مقابل اين قضيه مي ايستادند.
كار غلطي است كه عده اي قمه به دست بگيرند و به سر خودشان بزنند و خون بريزند. اين كار را مي كنند كه چه بشود ! كجاي اين حركت عزاداري است ! البته دست بر سر زدن به نوعي نشانه عزاداري است . شما بارها ديده ايد كساني كه مصيبتي برايشان پيش مي آيد برسروسينه خود مي كوبند. اين نشانه عزاداري معمولي است . اما شما تا به حال كجا ديده ايد كه فردي به خاطر رويكرد مصيبت عزيزترين عزيزانش با شمشير برمغز خود بكوبد و از سر خود خون جاري كند ! كجاي اين كار عزاداري است ! قمه زدن سنتي جعلي است .
از اموري است كه مربوط به دين نيست و بلاشك خدا هم از انجام آن راضي نيست . علماي سلف دستشان بسته بود و نمي توانستند بگويند « اين كار غلط و خلاف است . » امروز روز حاكميت اسلام و روز جلوه اسلام است . نبايد كاري كنيم كه آحاد جامعه اسلامي برتر يعني جامعه محب اهل بيت عليهم السلام كه به نام مقدس ولي عصر ارواحنافداه به نام حسين بن علي عليه السلام و به نام اميرالمومنين عليه الصلاه والسلام مفتخرند در نظر مسلمانان و غيرمسلمانان عالم به عنوان يك گروه آدمهاي خرافي بي منطق معرفي شوند. من حقيقتا هر چه فكر كردم ديدم نمي توانم اين مطلب ـ قمه زدن ـ را كه قطعا يك خلاف و يك بدعت است به اطلاع مردم عزيزمان نرسانم . اين كار را نكنند. بنده راضي نيستم . اگر كسي تظاهر به اين معنا كند كه بخواهد قمه بزند من قلبا از اوناراضي ام . اين را من جدا عرض مي كنم . يك وقت بود در گوشه و كنار چند نفر دور هم جمع مي شدند و دور از انظار عمومي مبادرت به قمه زني مي كردند و كارشان تظاهر ـ به اين معنا كه امروز هست ـ نبود. كسي هم به خوب و بد عملشان كار نداشت ; چرا كه در دايره محدودي انجام مي شد. اما يك وقت بناست كه چند هزار نفر ناگهان در خياباني از خيابانهاي تهران يا قم يا شهرهاي آذربايجان و يا شهرهاي خراسان ظاهر شوند و با قمه و شمشير برسر خودشان ضربه وارد كنند. اين كار قطعا خلاف است . امام حسين عليه السلام به اين معنا راضي نيست . من نمي دانم كدام سليقه هايي و از كجا اين بدعتهاي عجيب و خلاف را وارد جوامع اسلامي و جامعه انقلابي ما مي كنند !
اخيرا يك بدعت عجيب و غريب و نامانوس ديگر هم در باب زيارت درست كرده اند! بدين ترتيب كه وقتي مي خواهند قبور مطهر ائمه عليهم السلام را زيارت كنند از در صحن كه وارد مي شوند روي زمين مي خوابند و سينه خيز خود را به حرم مي رسانند! شما مي دانيد كه قبر مطهر پيغمبر صلواه الله عليه و قبور مطهر امام حسين امام صادق موسي بن جعفر امام رضا و بقيه ائمه عليهم السلام را همه مردم ايضا علما و فقهاي بزرگ در مدينه و عراق و ايران زيارت مي كردند. آيا هرگز شنيده ايد كه يك نفر از ائمه عليهم السلام و يا علما وقتي مي خواستند زيارت كنند خود را از در صحن به طور سينه خيز به حرم برسانند ! اگر اين كار مستحسن و مستحب بود و مقبول و خوب مي نمود بزرگان ما به انجامش مبادرت مي كردند. اما نكردند. حتي نقل شد كه مرحوم آيت الله العظمي آقاي بروجردي رضوان الله تعالي عليه آن عالم بزرگ ومجتهد قوي و عميق و روشنفكر عتبه بوسي را با اين كه شايد مستحب باشد منع مي كرد. احتمالا استحباب بوسيدن عتبه در روايت وارد شده است . در كتب دعا كه هست . به ذهنم اين است كه براي عتبه بوسي روايت هم وجود دارد. با اين كه اين كار مستحب است ايشان مي گفتند « انجامش ندهيد تا مبادا دشمنان خيال كنند سجده مي كنيم ; و عليه شيعه تشنيعي درست نكنند. » اما امروز وقتي عده اي وارد صحن مطهر علي بن موسي الرضا عليه الصلاه والسلام مي شوند خود را به زمين مي اندازند و دويست متر راه را به طور سينه خيز مي پيماند تا خود را به حرم برسانند! آيا اين كار درستي است نه ; اين كار غلط است . اصلا اهانت به دين و زيارت است . چه كسي چنين بدعتهايي را بين مردم رواج مي دهد نكند اين هم كار دشمن باشد ! اينها را به مردم بگوييد و ذهنها را روشن كنيد.
دين منطقي است . اسلام منطقي است و منطقي ترين بخش اسلام تفسيري است كه شيعه از اسلام دارد; تفسيري قوي . متكلمين شيعه هر يك در زمان خود مثل خورشيد تابناكي مي درخشيدند و كسي نمي توانست به آنها بگويد « شما منطقتان ضعيف است . » اين متكلمين چه از زمان ائمه عليهم السلام ـ مثل « مومن طاق » و « هشام بن حكم » ـ چه بعد از ائمه عليهم السلام ـ مثل « بني نوبخت » و « شيخ مفيد » ـ و چه در زمانهاي بعد ـ مثل مرحوم « علامه حلي » ـ فراوان بوده اند. ما اهل منطق و استدلاليم . شما ببينيد درباره مباحث مربوط به شيعه چه كتب استدلالي قوي اي نوشته شده است ! كتابهاي مرحوم « شرف الدين » و نيز « الغدير » مرحوم « علامه اميني » در زمان ما سرتاپا استدلال بتون آرمه و مستحكم است . تشيع اين است يا مطالب و موضوعاتي كه نه فقط استدلال ندارد بلكه « اشبه شي بالخرافه » است ! چرا اينها را وارد مي كنند ! اين خطر بزرگي است كه در عالم دين و معارف ديني مرزداران عقيده بايد متوجهش باشند.
عرض كردم : عده اي وقتي اين حرف را بشنوند مطمئنا از روي دلسوزي خواهند گفت « خوب بود فلاني اين حرف را امروز نمي زد. » نه ; من بايستي اين حرف را مي زدم . من بايد اين حرف را بزنم . بنده مسووليتم بيشتر از ديگران است . البته آقايان هم بايد اين حرف را بزنند. شما آقايان هم بايد بگوييد. امام بزرگوار خطشكني بود كه هرجا انحرافي در نكته اي مشاهده مي كرد با كمال قدرت و بدون هيچ ملاحظه اي بيان مي فرمود. اگر اين بدعتها و خلافها در زمان آن بزرگوار مي بود يا به اين رواج مي رسيد بلاشك مي گفت . البته عده اي هم كه به اين مسائل دل بسته اند متاذي خواهند شد كه چرا فلاني به موضوع مورد علاقه ما اين طور بي محبتي كرد و با اين لحن از آن ياد نمود. آنها هم البته اغلب مردمان مومن و صادق و بي غرضي هستند; اما اشتباه مي كنند. وظيفه بزرگي كه آقايان روحانيون و علما در هر بخش و هرجا كه هستيد بايد برعهده داشته باشيد همانهاست كه عرض شد. مجلس عزاي حسين عليه الصلاه والسلام مجلسي است كه بايد منشا معرفت باشد; محل جوشش آن سه ويژگي كه عرض كرديم باشد.
اميدواريم كه خداوند متعال شما را موفق بدارد. آنچه را كه موجب رضاي پروردگار است با قدرت با شجاعت با تلاش و با جد و جهد پيگيري و بيان كنيد و ان شاالله وظيفه خودتان را به انجام برسانيد.
والسلام عليكم ورحمه الله وبركاته .
1 ) بحارالانوار : ج 44 ص 382 (ايها الناس انه رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم قال : من راي سلطانا جائرا مستحلا لحرم الله ناكثا لعهد الله مخالفا لسنه رسول الله يعمل في عبادالله بالاثم والعدوان فلم يغير عليه بفعل و لا قول كان حقا علي الله ان يدخله مدخله .)
مجالس عزاداري امام حسين (ع ) بايد علقه و رابطه عاطفي و محبت به اهل بيت را افزونتر و مستحكم تر كند شناخت روشن تري نسبت به اصل حادثه عاشورا در مردم بوجود آورد و موجب تعميق ايمان و معرفت بيشتر مردم شود
اسلام دين منطق است و منطقي ترين بخش آن تفسيري است كه شيعه را از اسلام دارد
حضرت آيت الله خامنه اي : قمه زني مربوط به دين و يا يك حركت عزاداري نيست و قطعا خلاف و يك بدعت است و بدون ترديد خداوند به انجام آن راضي نيست
روحانيون و علما بعنوان مرزداران عقيده در هر نقطه اي از كشور بايد مراقب خطر بزرگ وارد شدن خرافات به دين باشند و هر موضوع انحرافي را با كمال قدرت و بدون هيچ ملاحظه اي بيان كنند
چه لزومي دارد ما براي اينكه به خيال خودمان مجلس آرائي كنيم كاري كنيم كه اصل مجلس عزا از فلسفه واقعي اش دور شود
من واقعا مي ترسم از اينكه خداي نكرده در دين دوراني كه دوران ظهور و بروز اسلام و فكر اهل بيت عليهم الصلاه والسلام است نتوانيم به وظيفه خود عمل كنيم
شما كجا ديده ايد كه يكنفر بخاطر عزيزترين عزيزانش بيايد با شمشير به مغز خود بزند و از سر خود خون بريزد كجاي اين كار عزاداري است اينها چيزهائي است كه از دين نيست بلاشك خدا از اين كارها راضي نيست
دست علماي سلف بسته بود و نمي توانستند اين حرفها را بگويند اما امروز روز حاكميت اسلام و جلوه اسلام است ما نبايد كاري بكنيم كه جامعه اسلامي برتر يعني جامعه محب اهل بيت عليهم السلام در نظر مسلمانان عالم و غيرمسلمان ها به عنوان يك گروه آدم هاي خرافي بي منطق معرفي شود

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام انتظار رهبر انقلاب از سياست هاي كلي اصل 44 به وجود آمدن انقلاب اقتصادي در كشور دانست و گفت : ايران به پيشرفت نخواهد رسيد مگر اينكه در راستاي اصل 44 گام برداريم و بخش خصوصي را در امور دولت شريك كنيم .
به گزارش خبرگزاري مهر آيت الله هاشمي رفسنجاني كه صبح ديروز در همايش ملي سياست هاي كلي اصل 44 قانون اساسي در سالن همايش هاي صدا و سيما سخن مي گفت با تقدير از برگزار كنندگان اين همايش ابراز اميدواري كرد كه اين همايش باعث نقطه عطف پيشرفت در امور اجرايي اصل 44 باشد .
وي با بيان اينكه بايد كمر همت را بست و به ميدان رفت افزود : ارزيابي ما اين بود كه اين حركت انقلابي در جمهوري اسلامي هر چه زودتر صورت بگيرد كه اين امر را پس از سالها از زبان رهبر معظم انقلاب اسلامي شنيديم .
آقاي هاشمي رفسنجاني به ديدار دو هفته پيش خود و سران قوا در خصوص اصل 44 با مقام معظم رهبري اشاره كرد وگفت : در اين ديدار رهبر معظم انقلاب نكات دردمندانه اي از اصل 44 بيان كردند كه اگر لازم باشد ايشان خود آنها را اعلام خواهد كرد.
وي ادامه داد : رهبر معظم انقلاب انتظارشان از سياست هاي كلي اصل 44 به وجود آمدن انقلاب اقتصادي در كشور است كه تا قبل از بيان اين سخن هيچ كدام از سران قوا و حتي بنده نتوانسته بوديم اين موضوع را به زبان بياوريم .
آقاي هاشمي رفسنجاني گفت : از آنجا كه رهبري مسئول تصميمات كلي نظام هستند اعلام فرمودند كه فضاي گذشته يا همان دوران انقلاب اين اجازه را نمي داد كه ما بخواهيم در خصوص تحولات اقتصادي در كشور حركت مناسبي انجام دهيم ولي اكنون فضا و شرايط در جهان به گونه اي شده كه بايد هر چه سريعتر خود را با اقتصاد پيرامون خود هماهنگ كنيم .
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ادامه داد : همانطوري كه رهبري فرمودند ايران بايد به مركز توسعه اقتصادي در 20 سال آينده تبديل شود بنده بايد همين جا اعلام مي كنم كه به اين پيشرفت نخواهيم رسيد مگر اينكه در راستاي اصل 44 قانون اساسي گام برداريم و بخش خصوصي را در كارهاي دولت شريك كنيم .
آقاي هاشمي رفسنجاني در ادامه گفت : اصل 44 در فضايي نوشته شد كه در آن زمان اقتصاد مناسبي در كشور وجود نداشت . اين اصل بر سه پايه دولتي تعاون و خصوصي تنظيم شده كه متاسفانه پيشرفت هاي لازم و چشمگير در هيچ كدام از اين موارد تا كنون صورت نگرفته است .
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام با اشاره به بخش دولتي مورد تاكيد اصل 44 گفت : با تعريفي كه در اصل 44 براي بخش دولتي شده كليه صنايع بزرگ مادر كه در قانون اساسي تعريف درستي نشده بازرگاني خارجي معادن بزرگ بيمه تامين نيرو شبكه هاي آبرساني راديو تلويزيون پست هواپيمايي راه راه آهن و همانند اينها تعريف شده كه در قانون اساسي مالكيت عمومي آنها در اختيار دولت قرار گرفته است .
وي گفت : در اصل 44 مالكيت در سه بخش از محدوده قوانين اسلام خارج نشده تا موجب رشد اقتصاد كشور گردد و مايه زيان جامعه نشود به طوريكه مالكيت آنها همچنان مورد حمايت قانون جمهوري اسلامي است .
آقاي هاشمي رفسنجاني افزود : مجمع تشخيص مصلحت نظام از سال 76 به تدريج به باز كردن اصل سياست هاي كلي نظام پرداخت كه در نهايت به نوشته شدن اصل 44 انجاميد كه در سال 1383 اين اصل تمام شد و به رهبر معظم انقلاب تقديم گرديد.
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه توضيح داد : بخش خصوصي كه در آن (اصل 44 ) مفصلا به آن اشاره شده از نظر استعداد چيز كمتري از بخش هاي ديگر ندارد به گونه اي كه افراد با سابقه در اين بخش كه دلسوز نظام نيز هستند بسيار فراوان داريم .
آقاي هاشمي رفسنجاني تصريح كرد : اولويت هدف گيري سند چشم انداز 20 ساله نظام آن است كه ما از اين ظرفيت ها (بخش خصوصي ) استفاده كنيم تا بتوانيم به همان هدف خود كه دستيابي به مقام اولي در اقتصاد منطقه و كشورهاي پيشرفته است برسيم .
آقاي هاشمي رفسنجاني با انتقاد از عملكرد سه قوه و همچنين مجمع تشخيص نسبت به اصل 44 قانون اساسي گفت : متاسفانه پس از ابلاغ اين اصل از سوي مقام معظم رهبري كار جدي صورت نگرفته به طوريكه خود مجمع هم به عنوان ناظر همچون دستگاههاي اجرايي كارهاي اجرايي لازم را انجام نداده است .
وي گفت : متاسفانه قوه قضائيه از نظر امنيت براي اشخاصي كه بخواهند با خيال راحت در بخش خصوصي فعاليت كنند قوانيني را به تصويب نرسانده كه همين امر موجب شده در اين بخش فعاليت هاي چشمگيري صورت نگيرد.
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ادامه داد : در اين زمينه متاسفانه مجلس شوراي اسلامي نيز قوانيني را به تصويب نرسانده كه دولت بتواند در اين زمينه گام هاي لازم را بردارد البته بايد بگويم كه دولت نيز نتوانسته است تاكنون دستورات مقام معظم رهبري را به تندي به مرحله اجرا در آورد كه همه اينها موجب مي شود ما در گذشته باقي بمانيم .
آقاي هاشمي رفسنجاني افزود : ما بايد تحول چشمگيري را در كشور بوجود آوريم زيرا در غير اينصورت كشورهايي كه از ما در حال حاضر عقب تر هستند جلو خواهند زد و ما در جاي خود درجا خواهيم زد.
وي ادامه داد : ما در اصل 44 بحث مهم و حساسي همچون واگذاري بخش هاي دولتي به بخش هاي خصوصي را داريم كه بايد به آن توجه خاص داشت . زيرا زمانيكه بخش دولتي به بخش خصوصي واگذار شد بايد دقت داشت درآمدي كه از آن بخش به دولت اختصاص مي يابد به خزانه داري واريز شود و طبق اصل 44 در مصارفي كه همچون ايجاد شغل و مسائل معيشتي تعريف شده مصرف شود.
آقاي هاشمي رفسنجاني در ادامه گفت : ما بايد تلاش كنيم بخش خصوصي را به گونه اي فعال كنيم تا آنها با سرمايه گذاري كلاني كه مي كنند اطمينان داشته باشند كه دولت از آنها به طور كامل حمايت مي كند.
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ساخت زير بناهاي اقتصادي در كشور را از ديگر موارد اصل 44 خواند و گفت : دولت بايد بر اساس اين اصل برنامه ريزي كند كه بتوان هر چه سريعتر به اهداف اين اصل برسيم .
آقاي هاشمي رفسنجاني نبود بخش خصوصي كمي بهره وري از سرمايه كشور را از جمله مشكلات فعلي جامعه خواند و گفت : امروز با وجود اين سرمايه كه در كشور وجود دارد ما متاسفانه نتوانسته ايم آن بهره وري لازم را ببريم زيرا ما سياستهاي لازم براي به دست آوردن امكانات را در كشور نداريم .
وي افزود : ما بايد كاري كنيم كه بر اساس شرايط موجود و با برگرداندن سرمايه هاي سرگردان كه به خارج از كشور رفته به صنعت اقتصاد كشور بيشتر از گذشته كمك كنيم .
آقاي هاشمي رفسنجاني خاطر نشان كرد : ما بايد بخش خصوصي را جدي بگيريم حال اينكه اين بخش نخواهد چيزي از دولت بخرد زيرا ما اجازه اين كار را بر اساس اصل 44 به بخش خصوصي داده ايم ولي با اين حال بايد شرايط قانوني و امنيتي آنها را هر چه سريعتر تنظيم كنيم و قوانيني را كه براي آنها مشكل ساز است از پيش روي آنها برداريم .
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام گفت : بنده به نوبه خود از مقام معظم رهبري مي خواهم كه نظرات خود را در اين زمينه با مسئولين و مخصوصا با مردم در ميان بگذارند.
وي در ادامه سخنان خود خطاب به نمايندگان مجلس هفتم گفت : مجلس در حال حاضر از ظرفيت خوب انساني و فكري برخوردار است به گونه اي كه نمايندگان اين مجلس بايد تلاش كنند تا طرح هاي لازم براي رسيدن به اصل 44 را هرچه سريعتر ارايه نمايند .
آيت الله هاشمي رفسنجاني همچنين از آمادگي مجمع تشخيص مصلحت براي ارايه طرح ها و پيشنهادات خود در خصوص اجرايي شدن اصل 44 به مجلس شوراي اسلامي خبر داد.
وي در بخش پاياني سخنان خود خطاب به رسانه ملي و ديگر رسانه هاي كشور گفت : تمامي رسانه ها و تريبون ديگر از جمله نماز جمعه بايد به گونه اي فعاليت كنند تا فضاي لازم در خصوص اجراي هر چه سريعتر اصل 44 در كشور بوجود آيد.
آقاي هاشمي رفسنجاني در پايان گفت : در اين زمينه احزاب و نهادهاي عمومي كه امكانات مطلوبي را در اختيار دارند نيز بايد هماهنگي كاملي با ساير ارگانهاي دولت داشته باشند تا بتوانيم به آن هدفي كه مد نظرمان در خصوص اصل 44 است برسيم .

شهيد اصغر قصاب عبداللهي
در تمام كارهايي كه انجام مي دهيد خدا از يادتان نرود اگر نيتان براي خدا باشد هر كاري را كه انجام مي دهيد (به شرطي كه عمل صالح باشد) عبادت است
... هرگز مساجد را ازياد نبريد.
در مورد شهيد
سردار شهيد اصغر قصاب عبداللهي فرمانده گردان امام حسين (ع ) از لشكر 31 عاشورا در سال 1340 شمسي در شهر تبريز پا به عرضه وجود نهاد و در سال 1363 در عمليات بدر (اتوبان بصره العماره ) به درجه والاي شهادت نائل آمد و پيكر مطهرش در سال 1374 ) به ميهن اسلامي بازگشت داده شد. ارواح طيبه شهيدان راه خدا با ذكر صلوات بر محمد و آل محمد شادمان باد.