بخش خبري : رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ديدار دكتر غياث بركات وزير آموزش عالي سوريه خواستار گسترش روابط علمي و پژوهشي دو كشور شد.
آيت الله هاشمي رفسنجاني سطح روابط فرهنگي دو كشور را نامتناسب با مراودات سياسي و اقتصادي عنوان كرد و افزود : شرايط مناسبي براي همكاريهاي علمي تهران و دمشق وجود دارد و جمهوري اسلامي ايران آمادگي لازم را جهت گسترش ارتباطات علمي دو كشور دارا مي باشد.
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام حركت جمهوري اسلامي ايران به سوي دستيابي به علوم جديد و فناوريهاي دست بالا در زمينه هاي ريزفناوري هوافضا و فناوري اطلاعات را موجب جهش علمي كشور بيان كرد و گفت : ايران آماده انتقال تجربيات خود در اين زمينه ها به كشورهاي منطقه ازجمله سوريه مي باشد.
آيت الله هاشمي رفسنجاني در پاسخ به سخنان وزير آموزش عالي سوريه در مورد توجه به ايجاد دانشگاههاي غيردولتي در سوريه گفت : جدي گرفتن فعاليتهاي دانشگاههاي غيردولتي كه در ايران پس از انقلاب اسلامي شروع شد موجبات رشد علمي كشور را فراهم كرد. ايشان افزود : تجارب دانشگاه آزاد اسلامي در ايران مي تواند در اختيار بخش خصوصي سوريه قرار گيرد و در گسترش روابط فرهنگي دو كشور موثر باشد.
آيت الله هاشمي رفسنجاني با تاكيد بر غناي فرهنگ و سابقه تاريخي دو كشور ايران و سوريه گفت : استفاده از ظرفيت هاي موجود در همكاري دو كشور متواند ايران و سوريه و در آينده اي نزديك عراق را به قطب علمي منطقه تبديل كند.
آقاي دكتر غياث بركات نيز در اين ديدار با ابراز خرسندي از رشد علمي ايران و دست يافتن به مدارج بالاي فن آوري به خصوص در استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي گفت : تلاش خواهيم كرد مناسبات فرهنگي آموزشي دو كشور را به سطح روابط سياسي نزديك كنيم .
وزير آموزشي عالي سوريه ارتقا مناسبات دو كشور در همه زمينه ها را با توجه به فشار زيادي كه از ناحيه برخي كشورها به تهران و دمشق وارد ميشود مفيد ارزيابي كرد و افزود : اين فشارها ناشي از ناكامي آمريكا و اسرائيل در عملي كردن نقشه هايشان در منطقه خاورميانه است .
وي همچنين خواستار استفاده از تجربه ايجاد دانشگاه آزاد اسلامي براي تاسيس مراكز علمي دانشگاهي در جمهوري عربي سوريه شد.

بخش خبري ـ امروز در مكه هشتم ذيحجه و امشب در آنجا شب عرفه است .
از امروز بيش از 1 5 ميليون زائر بيت الله الحرام شهر مكه را به سوي صحراي عرفات ترك مي كنند. ميهمانان حريم دوست كه در حج به « ضيوف الرحمان » لقب مي گيرند پس از احرام بستن در جوار كعبه و مسجدالحرام و لبيك گفتن سوار بر ماشين هاي روباز (براي مردان ) و ماشين هاي سقف دار براي زنان از شهر مكه خارج شده و رهسپار سرزمين عرفات مي شوند.
حركت بايد به گونه اي باشد كه در ظهر نهم ذيحجه ظهر روز جمعه اين جمعيت 1 5 ميليوني در صحراي عرفات وقوف كرده باشند . زمان وجوب وقوف در اين سرزمين از ظهر روز نهم ذيحجه تا غروب آفتاب است . لذا حجاج با كمك راهنمايان خود در اين زمان به چادرهايي كه از قبل مسئولان كشورشان و مسئولان كاروان آنها برايشان تهيه ديده اند مي روند. به دعاهاي دسته جمعي مي پردازند به نماز و راز و نياز مشغول مي شوند و ايرانيان و شيعيان به ياد آقا و مولايشان حضرت اباعبدالله الحسين (ع ) دعاي روز عرفه را با هم زمزمه مي كنند و روحشان را با نورانيتي كه در كلام معصوم در قالب دعاي عرفه نهفته است صفا و جلا مي بخشند.
زائران سعي بر آن دارند كه با رهيدن از دام شيطان در عرفه به عرفان الهي برسند و چشم دل بر هر چيز جز خداي رحمان فرو بندند. در صبحگاه تا ظهر روز عرفه برخي زائران حريم يار خود را به كوهي در وسط صحرا مي رسانند و از دامنه بالا مي روند و در آنجا به عبادت خدا مي پردازند. نام اين كوه « جبل الرحمه » است كه سنگي همچون ستون برفراز آن استوار كرده اند تا نشاني ويژه و متمايز براي آن باشد.
فردا شب و زمان وقوف در عرفات به پايان مي رسد و 1 5 ميليون انسان از رنگ ها نژادها و زبانهاي مختلف پس از اعمال عبادي و دعا و مناجات و حتي برخي ها پس از اقامه نماز جماعت مغرب و عشاي نهم ذيحجه با ماشين ها و يا افرادي به صورت پياده به سوي صحراي مشعر به راه مي افتند. ترافيك شديدي معمولا در اين زمان بر مسير حاكم مي شود گويا زمان از حركت مي ايستد و قطعا آنچه را كه سبب آرامش و دلگرمي عاشقان خدا مي شود و آنها را نسبت به مشكلات سفر رام و آرام مي كند ذكر خدا و تسبيح و تقديسي است كه بر زبان سر و زبان دلشان جاري است .
زمان وقوف در صحراي مشعر از اذان صبح روز دهم ذيحجه تا طلوع آفتاب است . بندگان خدا و زائران بيت الله در صحراي مشعر در آن فضاي پهن و بيابان پر از ريگ در مكاني كه كاروانشان آنها را به اتراق دعوت مي كند از اسب آهنين فرود مي آيند و به نماز و دعا و مناجات با خالق جهان مي پردارند.
در اين ريگستان وسيع همه بايد دهها سنگريزه جمع كرده و علاوه بر مسلح نمودن خويش به شعار و شعور آماده برخورد با شيطان درون و بيرون شوند.
هنگام طلوع صبح روز شنبه كه دهم ذيحجه و روز عيد قربان در مكه است ميليونها انسان از هر نژاد و رنگ و زبان با احرامهاي سفيد خود كه تجسم يك رنگي صحراي قيامت است در آن زمان كه وقوف در مشعر به پايان رسيده است پياده و سواره به سوي صحراي منا رهسپار مي شوند. در روز شنبه « ضيوف الرحمان » و ميهمانان خدا پس از اندكي استراحت در چادرهاي منا براي رمي جمرات حركت مي كنند و سپس به سوي قربانگاه رفته و به فرمان خدا قرباني كرده و سر مي تراشند و تقصير مي كنند و حاجي مي شوند.
در اين روز عيد قربان حاجيان مي آموزند كه اگر بخواهند دين خدا ياري شود بايد ابراهيم وار اسماعيل هاي خويش را قرباني راه خدا كنند. حاجيان در روز عيد قربان مي آمورند كه براي ياري دين خدا بايد حسين وار از فرزند و قبيله و عشيره گذشت و حسين وار بايد خويش را به مسلخ عشق برد تا دين خدا به مسلبخ نرود; بايد فدائي دين شد بايد براي احياي دين خدا براي احياي مكتب رسول الله براي حاكميت قرآن و اسلام براي رفاه حقيقي و سعادت ابدي بشريت بايد به ميدان مبارزه با شيطان آمد تا پرچم عزتمند خداي رحمان در زمين و زمان و ضمير و زبان به اهتزاز درآيد.

به مناسبت سالروز شهادت عالم مبارز آيت الله غفاري
هفتم ديماه سالروز شهادت آيت الله حسين غفاري است .
آيت الله شيخ حسين غفاري در سال 1335 هجري قمري در آذرشهر در خانواده اي فقير و روستايي ديده به جهان گشود. شهيد غفاري شش سال بيشتر نداشت كه پدر خويش را از دست داد و با فوت پدر با اينكه چند سالي بيش نداشت مجبور شد براي امرار معاش خانواده در مزرعه اربابي مشغول كار بشود.
با اينكه مجبور بود براي امرار معاش كار كند ولي از همان دوران كودكي به دليل علاقه اي كه به فراگيري دانش داشت به دنبال كسب دانش رفت و مقدمات را در همان روستاي كوچك نزد حاج شيخ علي و ميرزا محمد حسن منطقي فرا گرفت . پس از مدتي در حاليكه جوان شده بود به شهر تبريز رفت و با فراهم كردن يك مغازه نجاري به كار مشغول شد. در همينجا بود كه مطالعه شرح لمعه و اصول كلام را آغاز كرد.
فقر و تنگدستي اجازه اقامت در شهر را به ايشان نداد و لذا آيت الله غفاري مجبور شد به روستا برگردد. در روستا بار ديگر هم كار در مزرعه را آغاز كرد و هم به ادامه تحصيل و كسب دانش پرداخت .
آيت الله غفاري در طول تحصيل هرگاه كه فرصتي پيش مي آمد به روستاهاي اطراف آذربايجان رفته و به اشاعه فرهنگ اسلامي مي پرداخت و در ضمن اين تلاش فرهنگي به گوشه هايي از ظلمها و فجايع رژيم پهلوي نيز اشاره مي كرد و آرام آرام روستائيان را نسبت به آنچه در مملكت مي گذشت آشنا مي نمود.
پس از آنكه يازده سال در قم گذراند راهي تهران شد و در سال 1340 در افشاي نيرنگ خائنانه رژيم يعني طرح انجمنهاي ايالتي و ولايتي گامي موثر برداشت . از اين زمان به بعد پيوسته عليه رژيم شاه اقدام مي كرد و در قيام و حركتهاي پرشكوه امام خميني (ره ) در طي سالهاي 1341 و 1342 فعالانه شركت كرد و بي مهابا به افشاگري پرداخت . به خاطر اين جديت در مبارزه بود كه از سوي رژيم شاه دستگير و زنداني گرديد و در زندان نيز مقاومت عجيب نمود. پس از چندماه زندان و تحمل شكنجه آزاد گرديد ولي هرگز مبارزه را فراموش نكرد و به تربيت و جذب نيروهاي فعال جامعه براي مبارزه با رژيم شاه پرداخت . اين مبارزه مداوم سبب شد كه طي سالهاي 50 ـ1345 دوبار دستگير و مورد بازجوئي قرار بگيرند . وي در آخرين سالهاي زندگاني خود يعني بين 53 ـ 1350 به فعاليتهاي مبارزاتي خود شكل تازه اي بخشيد . سرانجام شهيد غفاري در تيرماه 1353 در حالي كه شصت سال از عمر عزيزش مي گذشت مجددا دستگير و مورد بازجوئي و شكنجه جلادان رژيم قرار گرفت . در زندان كلاسي جهت كسب معارف الهيه ايجاد نمود و عاشقانه به ائمه اطهار عليهم السلام متوسل گرديد.
در بازجوئيها كه در زندان از شهيد غفاري مي شد ايشان آشكارا از امام خميني (ره ) ياد و دفاع مي كرد ايشان در پاسخ به سئوال بازجويي كه نظرش را در مورد امام خميني (ره ) پرسيده بود چنين پاسخ داده بود :
دشمن خميني كافر است ... من فكر مي كنم تنها كسي كه مي تواند ايران را نجات دهد آيت الله خميني است .
اين صريح گويي و مبارزه آشكار عليه رژيم شاه سبب شد كه رژيم تصميم قطعي بر شهيد كردن آيت الله غفاري بگيرد بنابر اين آن مجاهد بزرگوار به شدت تمام تحت شكنجه هاي مختلف و كشنده قرار گرفتند. داغ كردن پا در روغن مته گذاشتن بر استخوانهاي بدن سوراخ كردن جمجمه كشيدن ناخنها شكستن دنده ها و... از جمله شكنجه هايي بود كه آيت الله غفاري همه را تحمل كرد ولي ذره اي از اعتقاد و رويه خويش عقب نشيني نكرد و سرانجام در 7 دي 1353 بر اثر شكنجه دژخيمان شاه در زندان به شهادت رسيد و به كاروان شهيدان اسلام و راه حق پيوست . روحش شاد و راهش پر رهرو باد.