اين قدم اول است
بسم الله الرحمن الرحيم
شوراي امنيت سازمان ملل شب يكشنبه با تصويب قطعنامه اي غيرعادلانه از جمهوري اسلامي ايران خواست كه از حقوق مسلم هسته اي خود حتي بصورت صلح آميز هم انصراف دهد و با تعليق غني سازي و توقف راكتورآب سنگين موافقت كند چرا كه در غيراينصورت تحت تحريم در قلمرو هسته اي و موشكي قرار خواهد گرفت .
در اين زمينه نكات مهمي وجود دارد كه بايستي دقيقا مورد توجه قرار گيرند.
1 ـ آنچه شوراي امنيت از ايران خواسته دقيقا مغاير مفاد ان پي تي است و فعاليت هاي صلح آميز هسته اي ايران كاملا در چارچوب مفاد ان پي تي صورت مي گيرد. بعبارت بهتر شوراي امنيت و پيش از آن شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي اجراي مواردي را خواستار شده اند كه حتي مطابق ان پي تي نيز از حقوق كشورهاي عضو محسوب مي شود.
2 ـ با مروري بر محتواي قطعنامه و موارد تحريمي بهتر مي توان دريافت كه حتي قبل از صدور اين قطعنامه هم غرب و كشورهاي صاحب حق وتو در شوراي امنيت از فروش و انتقال همين تجهيزات و قطعات به ايران جلوگيري مي كرده اند. در واقع قطعنامه اخير بمنزله مكتوب كردن مواردي است كه عملا براي سالها عينا عمل مي شده است . نكته مهم در اين ميان آنست كه شواري امنيت آنهم به استناد بند هفتم نمي تواند حقوق حقه كشورها را از آنها سلب نمايد و فاقد ابزارهاي لازم حقوقي براي تحقق چنين خواسته هائي است . اين يك اقدام صرفا سياسي و مشخصا غيرحقوقي است كه زمينه هاي بيشتر براي سواستفاده ابزاري از اهرم شوراي امنيت را فراهم مي سازد.
3 ـ يك نكته حياتي در اين ميان رفتار دوگانه و وجود استاندارد دوگانه نزد شوراي امنيت است . به خاطر بياوريد كه اخيرا نخست وزير رژيم صهيونيستي رسما به وجود زرادخانه اتمي در اسرائيل اعتراف كرد. اين امر نه تنها اعتراض و مخالفتي را نزد صاحبان حق وتو به وجود نياورد بلكه حتي فشار اخير شوراي امنيت براي محروم كردن ايران از فعاليتهاي صلح آميز هسته اي براي تحقق خواسته هاي نامشروع اسرائيل است . نكته طنزآميز قضايا آنست كه تمامي صاحبان حق وتو سلاحهاي اتمي دارند ولي ميخواهند ايران از حق فعاليت صلح آميز هسته اي نيز محروم باشد.
4 ـ اگرچه قطعنامه اخير با 15 راي موافق و بدون هيچگونه مخالفت ظاهري به تصويب رسيد لكن آرا كشورها از يك نوع نبوده اند. آمريكا با توجه به خصومت و كينه توزي عليه ايران اسلامي به دشمني آشكار با ايران پرداخته انگليسي هاي شرور هم زائده سياسي آمريكا به شمار مي روند و تكليف آنها هم روشن است . فرانسه بخاطر دنباله روي از آمريكا و انگليس در جاهاي ديگري از آنها امتياز مي گيرد. چين و روسيه اگرچه مخالفت هاي زيادي با طرحهاي ضدايراني واشنگتن درخصوص مسائل هسته اي داشته اند لكن ظاهرا با كسب امتيازاتي در ساير موارد با واشنگتن همراهي كرده اند و حتي از راي ممتنع نيز استفاده نكردند ساير كشورها نيز از اين فرصت براي كسب امتيازات كوچك و بزرگ و حل مشكلات خود بهره بردند. بدين ترتيب روشن است كه تار و پود قطعنامه و نحوه جمع آوري آرا موافق آن با شيطنت واشنگتن و لابي صهيونيست ها شكل گرفته است . اگرچه ممكن است آمريكا و ساير اعضاي شوراي امنيت اين پديده را موفقيتي براي خود تلقي كنند ولي قطعا بي اعتباري آشكار شوراي امنيت و خريد و فروش آرا كشورها جائي براي حفظ وجهه و اعتبار اين نهاد بين المللي باقي نمي گذارد و اعتماد ملت ها نسبت به مجامع بين المللي را بيش از پيش خدشه دار مي كند.
اگر قرار باشد آرا كشورها با بده بستانهاي آشكار و پنهان برخي قدرتهاي شيطاني تغيير كند كه مي بينيم مي كند ديگر چه اعتمادي به شوراي امنيت مي توان كرد بويژه آنكه شوراي امنيت با ناديده گرفتن مسائل مهمي از جمله « خطر اتمي اسرائيل » كه عضو ان پي تي هم نيست در واقع پيشاپيش موضعي غيرعادلانه و غيرمسئولانه داشته است .
5 ـ اين نخستين قطعنامه غيرعادلانه شوراي امنيت نيست و قطعا آخرين مورد آنهم نخواهد بود. ملتها نمي توانند براي خوشايند مشتي كشورهاي زورگو به مواضع غيرقانوني شوراي امنيت پاسخ مثبت دهند. هيچ راهي جز استقامت ملتها و دولتها در برابر زياده خواهي قدرتهاي شيطاني نيست . آنها حتي با توسل به شوراي امنيت هم چيزي عايدشان نخواهد شد و فقط كارائي اين نهاد بين المللي را به زير سئوال مي برند.
در اينصورت مسئله اينست كه چرا بايستي ما به درخواستهاي آژانس براي نظارت بيشتر پاسخ مثبت بدهيم تصميم در اينمورد كه به همكاري با آژانس پايان بدهيم البته قدري دير اتخاذ شده و بايستي در روز ارجاع پرونده به شوراي امنيت چنين تصميمي را مي گرفتيم ولي امروز اگر اين تصميم را نگيريم فردا قطعا پشيمان خواهيم شد.
اگر آژانس اعلام كرده كه پيگيري مسائل ايران در صلاحيتش نيست در اين صورت نظارتش بر فعاليتهاي هسته اي ايران چه معني مي دهد اگر حسن نيت ما در قبال آژانس به ضررمان تمام شود كه مي بينيم شده است تداوم همكاري ها چه ضرورتي دارد و چگونه مي توان به توجيه آن پرداخت
6 ـ حتي ادامه حضور در ان پي تي هم اگر بنا باشد فقط هزينه داشته باشد و سودي را عايدمان نكند قابل توجيه نيست . بعبارت بهتر قطع همكاري با آژانس فقط نقطه شروع خوبي است و قدم اول محسوب مي شود. طبعا اگر لازم باشد خروج از ان پي تي مي تواند و بايستي گام بعدي ما باشد.
7 ـ اين براي دنياي معاصر و تمامي كشورهائي كه مايلند استقلال عمل و استقلال راي خود را حفظ كنند يك هشدار است . اگر امروز آمريكا و پيروانش بتوانند با هر دليل و انگيزه و ابزاري ايران را تحت فشار قرار دهند فردا نوبت ديگران است . دنيا فقط محدود به همين 5 كشور نيست . حتي در همين مجموعه راي ديگران با بده ـ بستان جابجا شده و تغيير كرده است . رفتار كشورهائي از قماش « هند » در اين ميان بسيار حيرت انگيز است . هند اعتبار جهاني خود را بخاطر همكاري با آمريكا حراج كرده و براي كسب امتيازاتي حيثيت خود را برباد داده است . حتي اگر ان پي تي متولي شجاعي مي داشت بايستي به آمريكا بخاطر عقد قرارداد هسته اي با هند كه مغاير مفاد ان پي تي است هشدار مي داد و براي لغو آن فشار مي آورد.
آمريكا و پيروانش بخاطر منافع نامشروع خود جهان را به آشوب كشيده اند و مي خواهند حق ملتها را با توسل به شيوه هاي غيرعادلانه و زورمدارانه زير پا لگدكوب سازند. نفرت روزافزون دنياي معاصر از آمريكا از همين موارد سرچشمه مي گيرد ولي مسئله اينست كه واشنگتن حاضر نيست از گذشته ها درس بگيرد.
