استاندارد دوگانه در قلمرو هسته اي !
بسم الله الرحمن الرحيم
اعتراف صريح « ايهود اولمرت » نخست وزير رژيم صهيونيستي به داشتن سلاح هسته اي متحدين و حاميان اين رژيم را در موضع انفعالي قرار داده و آنها را به تناقض گوئي و دردسر انداخته است .
در واقع همه چيز بطور رسمي از آنجا آغاز شد كه « رابرت گيتس » وزير دفاع جديد آمريكا در جريان پرسش و پاسخ در سناي اين كشور اعتراف كرد كه اسرائيل سلاح اتمي دارد و از وجود يك زرادخانه اتمي برخوردار است . اظهارات گيتس با واكنش چنداني مواجه نشد ولي اعترافات اولمرت حتي در داخل اسرائيل نيز با اعتراض مواجه گرديد. معترضين كه عموما جزو جناح تندرو هستند به اين نكته اعتراض داشتند كه چرا اين مطلب را اولمرت اعتراف كرده و حال آنكه قرار بود همه چيز در پرده ابهام باقي بماند. در واقع كسي به داشتن سلاحهاي هسته اي اسرائيل معترض نيست بلكه مخالفتها از اين بابت است كه چرا وجود آن اعلام شده است
حتي در آمريكا و اروپا هم كه اين روزها بخاطر فعاليتهاي صلح آميز هسته اي جمهوري اسلامي ايران عربده مي كشند نه تنها اين اعتراف صريح اولمرت واكنش قابل ذكري نداشته و مطلقا بامخالفت و اعتراض مواجه نشده است بلكه حتي مقامات واشنگتن به توجيه آن پرداخته و عملا بعنوان سخنگويان اسرائيل رفتار كرده اند.
شان مك كورمك سخنگوي وزارت خارجه آمريكا در اين زمينه جملات عجيبي را مطرح ساخته كه هرگز در عرف سياسي سابقه نداشته است سخنگوي يك وزارتخانه نقش سخنگوي دولت ديگري را برعهده بگيرد و بجاي آنها وارد صحنه شود.
مك كورمك در پاسخ كسانيكه درباره احتمال تغيير خط مشي اسرائيل سئوال كرده اند مي گويد هيچ تغييري در سياست خارجي اسرائيل درخصوص سلاح اتمي ايجاد نشده است .
وي سپس پا را فراتر گذاشته و در پاسخ خبرنگاراني كه اظهارات اولمرت را مقدمات التهاب در منطقه و موجب بي ثباتي بيشتر در خاورميانه ارزيابي مي كنند و معتقدند اين امر به مسابقه تسليحاتي دامن مي زند با لحن وقيحانه اي مي گويد : « اسرائيل موافق اين حرف نيست و اين موضع را رد مي كند! »
مسئله اينست كه عليرغم تلاش مشترك آمريكا و اروپا براي عادي جلوه دادن موضوع و تلاش براي كمرنگ ساختن و بي اهميت معرفي كردن اين اعترافات اظهارنظر اولمرت مبني بر وجود سلاحهاي هسته اي در اسرائيل از اهميت و حساسيت خاصي برخوردار است و مبناي بروز تحولاتي در منطقه و جهان خواهد بود.
1 ـ اين اعتراف اسرائيل و مهمتر از آن بي توجهي عمدي غرب نسبت به آن وجود « استانداردهاي دوگانه » در مقياس بين المللي را بخوبي آشكار مي سازد و بهترين فرصت براي افشاي ماهيت غرب و رفتار نامتوازن آنها در قبال مسائل منطقه است .
رژيم صهيونيستي هرگز « ان پي تي » را نپذيرفته ولي خود داراي يك زرادخانه هسته اي است و شايد بعدها جزئيات همكاري آمريكا و اروپا براي احداث تاسيسات هسته اي اسرائيل هم افشا گردد. البته حتي بدون افشاي اين مسائل هم كاملا محرز بود كه صهيونيست ها اين تاسيسات را با بهره گيري از حمايت آشكار و نهان غرب احداث كرده اند و غرب كاملا از وجود اين زرادخانه اتمي اسرائيل آگاه بوده و شايد بهمين دليل است كه اعلام وجود آن تعجب كسي را برنيانگيخت و حساسيتي ايجاد نكرد.
در مقايسه با جمهوري اسلامي ايران كه عضو رسمي « ان پي تي » است و تمامي فعاليتهايش زير نظر آژانس بين المللي انرژي اتمي قرار دارد و تاكنون حتي يك مورد هم مغايرتي با اصول و معيارها ايجاد نشده است شاهد تشديد نظارت ها و فعاليت هاي آژانس و ايجاد محدوديت هاي بيشتر براي ايران هستيم و حال آنكه رژيم صهيونيستي نه تنها عضو « ان پي تي » نيست بلكه حتي مراكز هسته اي خود را نيز براي بازديد بازرسان رسمي آژانس نگشوده است .
موضوع مضحك در اين ميان آنست كه قرار است ايران بخاطر تلاش در جهت دستيابي به انرژي هسته اي صلح آميز مورد تحريم قرار گيرد و از عجايب روزگار آنكه رژيم صهيونيستي مشوق ديگران براي تحريم ايران است و آمريكا بعنوان تنها كشوري كه عملا 2 بار از بمب اتمي استفاده كرده پرچمدار تلاشها براي تحريم ايران است !
بايد پرسيد كه اگر كشوري سلاح اتمي ندارد و حتي قصد و انگيزه براي توليد آنرا هم ندارد و تمامي بررسيهاي رسمي و موشكافانه هم اين را ثابت مي كند ولي بايستي تحريم شود در آنصورت با اسرائيل كه سلاح هسته اي دارد و به وجود آن اعتراف مي كند چگونه بايد برخورد كرد در اين ميان « عبدالرحمن العطيه » دبيركل شوراي همكاري خليج فارس پيشنهاد كرده است كه اسرائيل بايد تحريم بين المللي شود. اما اظهارات او بقدري بي مايه است و شوراي همكاري بقدري با موضع گيريهاي استعماري خود بي اعتبار شده است كه اظهاراتش را بايستي در حد يك « جوك » ارزيابي كرد. چرا كه اولا يك حرف جدي نيست و قطعا پيگيري نخواهد شد و ثانيا صرفا براي مصرف داخلي در كشورهاي عرب مطرح شده تا به همگان نشان دهند گويا اين حضرات ضد اسرائيلي هستند! حال آنكه شوراي همكاري اين روزها بقدري با صهيونيست ها همكاري و همفكري مي كند كه بايستي نام واقعي آنرا « شوراي همكاري با صهيونيست ها » گذاشت !
صرفنظر از اين موضع شوراي همكاري كه شوخي بنظر مي رسد آيا نبايستي واقعا با صهيونيست ها بعنوان عاملين برهم زننده امنيت منطقه و عوامل بهم خوردن تعادل استراتژيك در خاورميانه برخورد جدي و موثري صورت گيرد كه متناسب با ابعاد بحران باشد بعلاوه آيا نكات مهمتري در رفتار و سياستهاي غرب و صهيونيست ها در قبال دنياي اسلام وجود ندارد كه آنها فردا در موقع مناسبي به آن اعتراف كنند بدين ترتيب آنها يكبار از « كتمان حقايق » و بار ديگر از « اعتراف به حقايق » در موقع دلخواه خود بهره مي برند.
همه بخاطر دارند كه « مردخاي وانونو » جاسوس ارشد اسرائيلي بخاطر افشاي نابهنگام قدرت اتمي اسرائيل و اينكه 200 كلاهك اتمي در اختيار صهيونيست ها قرار دارد 18 سال در زندان بسر برد ولي امروزه همان مطلب از جانب نخست وزير رژيم صهيونيستي و وزير دفاع آمريكا افشا مي شود.
بايد پرسيد كه آيا اروپا و آمريكا واقعا از توان هسته اي اسرائيل بي خبر بوده اند در آنصورت چرا پس از آگاهي هم واكنش قابل ذكري از خود بروز نداده اند و اگر آگاه بوده اند چرا آنرا براي صهيونيست ها مجاز ولي براي ساير كشورهاي منطقه حتي درحد فعاليتهاي صلح آميز هم غيرمجاز مي شمارند
در مورد كشورهاي غربي توجه به واقعيت بسيار اهميت دارد كه اساسا غرب با آنهمه سوابق جنايتكارانه و ضدانساني در موقعيتي نيست كه حق داشته باشد چيزي را تحميل كند و نظر و موضع ناعادلانه اش را ديكته نمايد. ممكن است در پاسخ اين نكته گفته شود كه اسرائيل عضو « ان پي تي » نيست و تعهدي را نپذيرفته كه آنرا نقض كند ولي ايران چنين تعهدي را پذيرفته و لاجرم بايستي آنرا اجرا كند. در پاسخ بايد گفت كه اولا صهيونيست ها حتي به تعهدات مكتوب و رسمي خودشان هم وفادار نيستند و ثانيا اگر پذيرش « ان پي تي » در ميدان عمل چنين هزينه هاي سنگيني دارد چه نفعي و چه توجيهي براي باقيماندن در اين پيمان وجود دارد و دنياي امروز در اينمورد به يك بن بست زجر دهنده رسيده است كه رژيم هاي جنايتكاري از قماش اسرائيل هيچ تعهدي را نمي پذيرند و مورد حمايت قدرتهاي شيطاني هستند. آنها نه تنها عربده مي كشند بلكه ديگران را براي مقابله با ايران كه عضو « ان پي تي » است و مطابق قوانين آن حقوقي دارد حتي براي دستيابي به همان حقوق هم مجاز نيست و بايستي مطابق خواست صهيونيست ها تحريم شود!
حيرت انگيز است كه نه تنها اصرار امروز كشورهاي عضو 1 +5 مغاير « ان . پي . تي » و در تضاد با آنست بلكه حتي اصراري براي انقياد صهيونيست ها به ان پي تي وجود ندارد و در عوض 1 +5 از صهيونيست ها خط مي گيرد!
اصرار به افشاي واقعيت ها در چنين شرايطي شايد چندان راهگشا نباشد بلكه كشورها و ملتها بايستي فقط بر مواضع متين و مستحكم خود استوار بمانند و مطمئن باشند كه هر قدم عقب نشيني آنها باعث گستاخي طرفهاي مقابل مي شود كه به هيچ منطقي هم پايبند نيستند. باقي مي ماند يك نكته و آن اينكه چرا غرب و حاميان اسرائيل و حتي خود صهيونيست ها همواره بر پنهانكاري و عدم صداقت ايران اصرار مي ورزند پاسخ آنرا بايستي در دو نكته جستجو كرد. نخست آنكه چون خودشان دروغ پرداز و پنهانكارند تصور مي كنند كه همگان چنين رفتار مي كنند و دوم آنكه با جنجال و جوسازي در اين خصوص اميدوارند افكار عمومي را بسوي ديگري منحرف كنند و بر حقايق سرپوش بگذارند.
اين براي جامعه جهاني و 1 +5 بسيار شرم آور است كه صهيونيست ها با چنين ماهيتي پرچمدار دشمني با ايران در قلمرو هسته اي باشند چرا كه در غير اينصورت افشاي زرادخانه هسته اي رژيم صهيونيستي مي بايست خشم و انزجار دنياي معاصر را برمي انگيخت ولي چنين نشد!
