آيا اين مذاكره يك امتياز است
بسم الله الرحمن الرحيم
بوش تنها مانده آمريكا بايستي خود را از باتلاق عراق خارج كند. عراق به جهنمي براي ارتش آمريكا تبديل شده حمله نظامي به ايران هيچ شانس موفقيتي ندارد آمريكا بايد از نفوذ روزافزون ايران در منطقه براي حل مشكلاتش در عراق استفاده كند. بايد با ايران مذاكره شود. تلاش براي تحريم ايران راه به جائي نخواهد برد.
اين جملات و تحليل هاي مشابه آن هر روزه عينا از زبان مقامات سياسي و رسانه هاي شرق و غرب و حتي آمريكا شنيده مي شود. بي آنكه درصدد ارزيابي و بحث در محتواي اين جملات باشيم يك جمع بندي روشن را مي توان از اين مقولات عرضه كرد و آن اينكه كشتي سياستهاي خاورميانه اي آمريكا به گل نشسته و بوش كوچك با توسل به سياستهاي جنون آميزش لطمه هاي حيثيتي عظيمي را به آمريكا وارد كرده است . در چنين شرايطي خانم « رايس » وزير خارجه آمريكا مرتبا به تكرار يك جمله پرداخته و مي گويد : به شرط تعليق غني سازي در ايران وي حاضر است با ايران مذاكره كند و حتي شخصا به ايران سفر نمايد!
اين در حاليست كه طيف وسيعي از منتقدين سياست خارجي بوش وحتي نزديكترين مشاورين كاخ سفيد و از جمله « هنري كيسينجر » به بوش و دستيارانش توصيه مي كنند كه به مذاكره با ايران بينديشد و براي خروج آمريكا از بحران عراق از ايران كمك بگيرد. معني اين توصيه ها آنست كه واشنگتن در بحران عراق بشدت گرفتار شده و راهكار خروج از بحران عراق آنست كه از نفوذ معنوي ايران براي خروج از اين بحران استفاده كند.
البته اين حرف تازه اي نيست و در طول دو سال اخير همين مطلب بارها توسط زمامداران آمريكا مطرح شده است . كار به جائي رسيد كه خانم رايس به « زلمي خليل زاد » ماموريت داد با طرفهاي ايراني مذاكره كند و فقط درباره مسائل عراق به رايزني بپردازد. حتي زمان ديدارها نيز اعلام شد و بنظر مي رسيد كه همه چيز دراين مسير به پيش مي رود لكن واشنگتن سعي كرد از همين آخرين فرصت ها نيز سواستفاده كند وچنين وانمود سازد كه گويا شروع رايزني با ايران درباره مسائل عراق هم امتيازي براي ايران است !
البته جمهوري اسلامي ايران با سعه صدر اعلام داشت كه از هرگونه تلاش براي كاستن آلام و سختي وارده به مردم عراق استقبال مي كند و اگر اين رايزنيها باعث مهار بحران عراق شود از انجام آن ابائي ندارد. اما واشنگتن در فكر سواستفاده هاي تبليغاتي بود و هر چه بيشتر در اين زمينه تلاش كرد كمتر نتيجه گرفت .
واشنگتن بطور همزمان سعي كرده از تمامي فرصت ها و از همه اهرمها براي اعمال فشار عليه ايران بهره گيري كند اما تعجب و حيرت همگان از اينست كه هر تلاش جديد واشنگتن به رسوائي تازه تري براي بوش و دستيارانش مبدل مي شود. بوش حتي در آخرين ساعات قبل از برگزاري انتخابات اخير از رفتار جنون آميز ارتش آمريكا در عراق حمايت مي كرد وآنرا جنگ عليه تروريست ها مي ناميد. ولي پس از اعلام شكست در انتخابات اعتراف كرد كه ناكامي در عراق باعث سرخوردگي مردم آمريكا وپشت كردن به جمهوريخواهان شده است .
تا اينجاي قضيه كاملا روشن است كه آمريكا در بحران عراق دچار سردرگمي شده و در تدارك راه خروج از بحران است ولي خانم رايس اميدوار است كه حتي استمداد از ايران براي كمك به آمريكا در عراق را هم يك امتياز براي ايران معرفي كند و چنين وانمود سازد كه گويا با استمداد از ايران درواقع يك امتياز به ايران داده است .
البته اين مسئله جاي بحث دارد كه چرا ما بايستي در مقطع كنوني با آگاهي از درماندگي و ناتواني آمريكا در عراق سعي كنيم تا به آمريكا براي رهائي واشنگتن از بحران عراق كمك كنيم وحال آنكه مي دانيم حتي همين حالا هم آمريكا براي براندازي نظام جمهوري اسلامي ايران اگر مطمئن باشد كه موفقيتي عايدش مي شود وسوسه خواهد شد پاسخهاي متفاوتي مي توان به اين سئوال داد اما در اينجا سئوالات جدي تري مطرح است و آن اينكه :
1 ـ آيا آمريكا حسن نيت دارد و در صورت اقدام مثبت جمهوري اسلامي ايران براي كمك به حل بحران عراق آيا واشنگتن در فكر سواستفاده برنخواهد آمد
2 ـ در طول سالهاي اخير همواره شاهد نفوذ روزافزون معنوي ايران در عراق بوده ايم و آيا واشنگتن از اين فرصت براي انتقام جوئي از ايران و درگير ساختن ما با مسائل ناخواسته در فضاي بحراني عراق بهره گيري نخواهد كرد
پاسخ اين هر دو سئوال را فقط بايستي در فضاي ابهام آلود عراق جستجو كرد.
اخباري كه از عراق مي رسد نشانگر آنست كه طيف وسيعي از فجايع روزمره و قتل عام هاي سازمان يافته در عراق را بايد بخشي از جنايات آمريكا و مزدورانش بدانيم . به عبارت روشن تر واشنگتن براي خسته كردن مردم عراق و انتقام گرفتن از آنها بطور روزمره در عراق سرگرم جنايت و كشتار است . براين فجايع روزمره بايستي طيف ديگري از قتل عامهاي سازمان يافته توسط برخي رژيم هاي ارتجاعي عرب در عراق را نيز بيفزائيم . در اينصورت آيا ورود ايران به مسائل عراق آنهم براي نجات آمريكا از اين بحران به فرصتي براي دشمنان ما در جهت كشاندن پاي ايران به فضاي پرالتهاب و بحراني عراق تبديل نخواهد شد آيا اين ماجرا ايران را به هدف در دسترسي براي عمليات تروريستي و ايذائي گروههاي دست پرورده آمريكا و از جمله « القاعده » تبديل نخواهد كرد آيا فرصتي براي رود در رو قرار دادن مسلمانان عليه يكديگر و شعله ور ساختن روياروئي شيعه و سني نخواهد بود
رد و اثبات هر دو طرف اين ماجراها نياز به اطلاعات دقيق و اطمينان بخشي دارد كه بنظر مي رسد فقدان اين اطلاعات ضريب اطمينان به پاسخ را به حداقل ممكن مي رساند. بدين ترتيب دعوت واشنگتن براي كمك ايران به آمريكا در جهت نقش آفريني در بحران عراق نه تنها يك امتياز محسوب نمي شود بلكه حتي ويژگيهاي يك دام گسترده از سوي دشمن را نيز با خود بهمراه دارد و حتي ممكن است به اعتبار و نفوذ معنوي ايران نزد شيعيان عراق نيز لطمه وارد كند.
فراموش نكنيم كه آمريكا تاكنون چهار بار تلاش كرده است ايران و عراق را رودرروي يكديگر قرار دهد ولي ناكام شده است . منطقا بعيد بنظر مي رسد كه در اين مرحله هم حسن نيتي از جانب واشنگتن را شاهد باشيم .
الف : جنگ تحميلي 8 ساله و روياروئي 8 ساله اي كه صدام مامور اجراي آن بود.
ب : تهاجم وحشيانه آمريكا به عراق و اشغال اين كشور كه طي آن ادعا مي كرد عراق را « بهشت دمكراسي خاورميانه » خواهد كرد و كاري مي كند كه ملتهاي منطقه آرزو كنند ايكاش آمريكا به سرزمين آنها حمله كرده بود ولي ديديم كه جز كشتار هتك نواميس و شكنجه در برابر دوربين ها چيزي نصيب مردم عراق نشد وحتي مردم عراق نيز عليه آن وارد عمل شدند.
ج : سازماندهي گروههاي تروريستي براي انفجار و قتل عام مردم ايران كه نمونه هائي از آنرا در برخي شهرهاي مرزي وحتي دور از مرز شاهد بوديم .
د : تلاش براي ايجاد جنگ شيعه و سني در عراق و دامن زدن به درگيريهائي كه قرار بود آتش خشم شيعه و سني عليه يكديگر را برافروخته سازد و ملت ايران را هم درگير آن كند.
انفجار حرم مطهر عسكريين عليهماالسلام در سامرا بارزترين نمود عيني اين مقوله بود ولي خدا نخواست كه اين كيد و مكر دشمنان اسلام به اهداف پليد عاملين و آمرين آن برسد.
درخواست امروز آمريكا يك انتخاب صادقانه و از روي حسن نيت نيست بلكه يك تصميم از روي ناكامي و استيصال است كه مي تواند هر لحظه با تغيير شرايط اهداف ديگري را دنبال كند. چه بسا كه هدف آن باشد كه ما را در بحران عراق سرگرم و درگير سازند ومسئوليت تجزيه و پاره پاره شدن عراق و تبديل شدن آن به 3 كشور را به گردن ما بيندازند .
در اينصورت آمريكا با درخواست كمك از ايران و مذاكره سعي دارد به اهدافي برسد كه تا امروز به توسل به دشمني و كينه توزي قادر به تحقق آن نبوده و هيچ اميدي به موفقيت طرحهايش نداشت و حتي همين تلاش براي انتقام جوئي را به حساب يك امتياز خواهد گذاشت !
