اعتراف ديرهنگام !
بسم الله الرحمن الرحيم
« اوضاع در عراق به شدت وخيم و فاجعه بار است » توني بلر نخست وزير انگليس ضمن اعتراف به اين مطلب از ايران و سوريه خواست در تلاشها براي ايجاد صلح در خاورميانه مشاركت كنند.
اين براي نخستين بار است كه توني بلر در يك اظهارنظر صريح و آشكار از وخامت اوضاع در عراق سخن بميان مي آورد. وي كه در گفت وگو با شبكه تلويزيوني الجزيره سخن مي گفت سعي كرد ادعاهاي كهنه و تكراري واشنگتن مبني بردخالت همسايگان در عراق را عينا تكرار كند. به فاصله چند ساعت پس از اين اعتراف صريح « بلر » كه توسط اكثر رسانه هاي جهان نيز منعكس شد « بي بي سي » راديو دولتي انگليس در يك اقدام شتابزده براي كاستن از اهميت اعتراف صريح « بلر » وارد عمل شد و بنقل از بلر ادعا كرد كه مشكلات عراق د ليل وجود اشكال و نارسائي در برنامه ريزيها نيست . اين اظهارنظر جديد بلر در واقع براي تصحيح و اصلاح اعتراف وي تلقي مي شود كه بطور ناخودآگاه به فجيع بودن اوضاع عراق اعتراف كرد. مسئله اينست كه بلر در اين زمينه تنها نيست بلكه پس از شكست خفت بار جمهوريخواهان در انتخابات آمريكا و اعتراف بوش در مورد تاثير قطعي اوضاع نابسامان عراق در آرا مردم آمريكا بلافاصله سران و مقامات كشورهاي متحد آمريكا يكي پس از ديگري زبان به اعتراف و انتقاد گشودند و هر يك سعي كردند كه از ديگران در بيان واقعيت هاي عيني در عراق سبقت بگيرند.
با اينهمه اظهارات بعدي بلر نشان داد كه وي هنوز هم با وقاحت كامل سعي دارد بر مسائل بغرنج و رسوائي هاي اشغالگران در عراق سرپوش بگذارد.
اكنون كه مديريت بحران در عراق و حتي در آمريكا به دست دمكراتها و رقباي بوش افتاده بلر سعي دارد چنين وانمود كند كه گويا در برنامه ها و طرحهاي اشغالگران عراق اشتباهي صورت نگرفته است بلكه فقط مشكل در اجراي پراشتباه همين برنامه ها رخ داده است .
اما آيا برنامه هاي اجرائي اشغالگران در عراق درست بوده و مشكلات عراق فقط ناشي از نارسائي هاي اجرائي است و در همين يك مورد خلاصه مي شود
با نگاهي به ابعاد عظيم ويرانيهاي روزافزون در عراق كه باعث تخريب تقريبا تمامي زيرساخت هاي اقتصادي صنعتي و شهري عراق شده و همچنين ايجاد محيط ناامن براي مردم مظلوم عراق و حاكميت مطلق تروريست ها در اين كشور كه در واقع عراق را به يك « سرزمين سوخته » و به يك ويرانه مبدل ساخته است ديگر جائي براي مرزبندي ميان برنامه ها و اجراي برنامه ها باقي نمي گذارد. فراموش نكنيم كه مردم عراق تا اين مرحله دستكم 300 هزار قرباني داده اند و حدود 800 هزار تن نيز دچار مجروحيت و معلوليت هاي جسمي شده اند.
بعلاوه با در نظر گرفتن حاكميت اشغالگران در عراق به تناسب قوانين بين المللي بايستي اشغالگران مسئوليت تمامي فجايع و جناياتي كه تحت سلطه آنان در عراق رخ مي دهد بپذيرند چرا كه قوانين موضوعه اشغالگران را مسئول حفظ و برقراري امنيت در كشور تحت اشغال تلقي مي كند.
نكته مهم در اين ميان آنست كه حتي رفتار و تصميمات امروز اشغالگران هم در مسير برقراري نظم و امنيت و با هدف پايان دادن به ناامني ها و جنايات سازمان يافته صورت نمي گيرد. ارتباطات پنهان و آشكار آمريكا و انگليس با بعثي ها و ساير گروههاي تروريستي در عراق كه حتي اخبار و گرازشات آن گهگاه اعلام مي شود دقيقا در جهت شعله ور نگهداشتن آتش عمليات فرقه اي در عراق است كه معني و مفهوم واقعي خود را پيدا مي كند.
مقامات ارشد دولتي عراق اكثر نمايندگان مجلس اين كشور و بخش عظيمي از مردم عراق در مورد منشا و مبناي عمليات تروريستي به اين جمع بندي رسيده اند كه سرنخ بسياري از حوادث خونبار عراق به مراكز سازماندهي و جاسوسي اشغالگران ختم مي شود. به عبارت ديگر اين اشغالگران هستند كه با هدف انتقام گرفتن از مردم مظلوم عراق و خسته كردن آنها و درعين حال براي توجيه ضرورت ادامه حضور نظامي در عراق سعي دارند با توسل به جنايات بيشتر در آن واحد به چند هدف دست يابند. دقيقا به همين دليل است كه عمليات تروريستي در عراق را بايستي يك « اقدام چند منظوره » از جانب اشغالگران تلقي كرد كه هيچ هدفي بجز تامين اهداف مقطعي و دراز مدت آمريكا و انگليس در عراق ندارد.
مردم و مقامات عراقي فراموش نكرده اند كه وقتي 2 جاسوس انگليسي را در لباس عربي دستگير كردند كه سرگرم انجام عمليات تروريستي بودند تانكهاي ارتش انگليس با حمله به زندان محل نگهداري اين 2 جاسوس انگليسي با وقاحت كامل تلاش كردند كه مانع محاكمه و افشاي ماهيت جاسوسان انگليس در عراق شوند.
اين بدان معني است كه حتي اظهارات اخير بلر هم اشك تمساح است و اگر اشغالگران به جنايات خود خاتمه دهند عراق دوباره به آرامش و امنيت خواهد رسيد.
ادعاي دخالت همسايگان عراق در فجايع اين كشور هم دقيقا شگرد تكراري و كهنه اي است كه با هدف انحراف افكار عمومي جهان صورت مي گيرد و اشغالگران با توسل به اين شيوه هاي تبليغاتي سعي دارند بر نقش محرز خود در فجايع عراق سرپوش بگذارند.
اگر قرار باشد مقايسه اي بين صدام بوش و بلر صورت گيرد يقينا بوش و بلر بخاطر شرارت بيشتر و رفتار وقيحانه تر امتيازات بيشتري مي گيرند چرا كه اگر صدام بخاطر ادامه حاكميت نكبت بارش بر سرزمين خود در زندانها جنايت مي كرد و به قتل عام مردم شهرها و روستاها مي پرداخت و مانع انتشار اخبار آن مي شد بوش و بلر براي ادامه حاكميت اشغالگرانه بر سرزمين ديگران حتي در مقابل دوربين ها هم جنايت مي كنند. عكس ها و فيلم هائي كه از جنايات آمريكا و انگليس در عراق تهيه شده عموما توسط عوامل جنايتكار صورت گرفته و آنها بعنوان گزارش كار خود به مقامات مافوق از عكس و فيلم استفاده كرده اند تا به مقامات ارشد نشان دهند كه ماموريت آنها مطابق دستورات صادره عينا انجام شده است .
اين بدان معني است كه بوش و بلر تقريبا از همان ابتدا در جريان دخالت اوضاع در عراق بوده اند و حتي اعتراف ديرهنگام آنها نيز از جنس سكوت مرگبار آنها درباره وجود اينهمه نابساماني در عراق محسوب مي شود و هرگز به منزله درك حقايق عيني و ملموس عراق تلقي نخواهد شد. آيا اعتراف بوش و بلر مي تواند نقطه شروع براي اصلاح امور عراق و پايان بخش فجايع در اين كشور باشد پاسخ اين سئوال به دلايل فوق پيشاپيش منفي است و منطقا اميد نمي رود كه اشغالگران از جنايات سازمان يافته اي كه در عراق مرتكب شده اند پشيمان شده باشند.
