علي معصومي (وزوايي )
سفارت هند و سفارت انگليس قرار گذاشته اند كه در هشتم آبان
امسال دومين مراسم يادبود آن دسته از سربازان هندي را كه در طول
جنگ جهاني اول ودوم در ايران كشته شدند , برگزار كنند و در اين
مراسم از 3464 سرباز هندي كه درايران جان باختند , تجليل نمايند .
سال پيش نيز اين مراسم براي نخستين بار در ايران برگزار شد , ولي
برگزار كنندگانش به منظور رعايت احتياط , صلاح ديدند اطلاع رساني
زيادي در اين باره به عمل نياورند , زيرا از بازتاب آن و چگونگي
حساسيت جامعه فرهنگي وسياسي مابه آن در بيم و ترديد بودند. اما
امسال سفارت انگليس و هند با جسارت و مقدمات بيشتر , در صدد بر
آمده اند اين مراسم را برگزار كنند.
نكته ديگر اين است كه برگزار كردن چنين مراسمي محدود به ايران
نيست و انگليس و هند برنامه ريزي كرده اند تا در 60 كشور جهان كه
سربازان هندي در جريان جنگ اول و دوم جهاني در آن كشورها كشته
شدند , چنين مراسمي برگزار نمايند و از 160000 سرباز هندي كه در
بيش از 60 كشور كشته شدند , تجليل به عمل آورند . اين برنامه گسترده
حكايت از اين دارد كه مقامات سياسي انگليس و هند , در سطوح بالا به
اين توافق دست يافته اند كه به منظور دستيابي به اهداف تعريف شده
خود و به منظور ابراز برخي علايم مشترك , به اين برنامه گسترده دست
بزنند. بنابراين , برگزاري مراسم يادبود سربازان مقتول هندي در ايران ,
فراتر از چهارچوب تصميمات يك سفارتخانه است شايد برخي
خوانندگان عزيز كه باريشه هاي تاريخي و ماهيت موضوع مذكور آشنايي
چنداني ندارند , از شنيدن خبر برگزاري مراسم يادبود سربازان مقتول
هندي در ايران , چندان ابراز تعجب نكنند و حساسيتي نشان ندهند و
باخود بگويند تجليل از سربازان و كشته شدگان جنگ , نه تنها تعجبي
ندارد , بلكه كار پسنديده اي است . بنابراين , لازم است در اين باره
توضيحاتي را ارائه بدهيم .
پيش از هر چيز يادآوري اين نكته ضروري است كه هند تا دو سال
پس از جنگ جهاني دوم , كاملا تحت سلطه انگليس بود و در طول جنگ
اول و دوم جهاني , انگليس حدود چهار ميليون هندي را مزدور كرد تا به
نفع سياست هاي جنگي انگليس به كشورهاي ديگر تجاوز كنند. بنابراين ,
سربازان هندي كه اكنون دولت هند و انگليس در 60 كشور براي آن ها
مراسم يادبود برگزار مي كنند , مزدوراني بودند كه در خدمت استعمار
انگليس قرار داشتند و ملت هند و مبارزان راه استقلال هند , هرگز راضي
نبودند از ملت هند به عنوان ابزاري براي اهداف استعماري انگليس
استفاده شود و عده اي به دليل گرفتاري ها ومشكلات ناشي از فقر , براي
استمرار حيات خود مجبور بودند مزدور انگليس شوند. جالب اين
است كه در همان زمان كه انگليس ميليون ها هندي را به مزدوري گرفته
بود , ملت هند و چهره هاي دلسوز و آگاه آن سرزمين , براي نجات كشور
خود از يوغ استعمار انگليس ومشكلات ناشي از آن كه فقر و استفاده
ابزاري از هندي ها از جمله اين مشكلات بود , مبارزه مي كردند. به
عبارت ديگر , ملت هند و چهره هاي دلسوز و آگاه اين سرزمين با حضور
استعماري انگليس مبارزه مي كردند تا چه رسد به اينكه موافق استفاده
ابزاري ملت هند شوند و به مزدوري افراد ناآگاه و ناچار هندي نگاه
تاييدآميز داشته باشند. بنابراين , نگاه ملت هند و نگاه چهره هاي اصيل
و آگاه و مبارز هندي به مزدور شدن تعدادي از هندي ها و ابزار دست
واقع شدن ملت هند , نگاهي بسيار منفي بود. به عنوان مثال , جواهر لعل
نهرو , اولين نخست وزير هند مستقل كه تمام عمر خود را صرف مبارزه
با استعمار انگليس و رهايي ملت هند از يوغ استعماري انگليس كرد و از
بانيان اصلي هند مستقل و جديد محسوب مي شود , در اين باره چنين
ميگويد : جنگ اول جهاني , هيچ ارتباطي با ملت هند نداشت . ملت هند
با آلمان كه در برابر انگليس قرار داشت , سرجنگ نداشت . با دولت
عثماني هم كه در برابر انگليس قرار داشت , نه تنها سرجنگ نداشت
بلكه ملت هند به دليل نزديكي آييني و جغرافيايي باعثماني ها , موافق اين
دولت بود و در هند از عثماني هواداري فراوان مي شد و احساسات
موافق بروز مي يافت . با اين حال , ملت هند نمي توانست كاري بكند , زيرا
هند وابسته به انگليس و تحت سلطه استعماري اين كشور قرار داشت
وناچار بود بر خلاف ميل خود , راه ارباب استعماري و امپرياليستي خود
را دنبال كند. با اينكه مخالفت هاي بسيار فراوان عليه انگليس در هند
وجود داشت , ولي سربازان هندي به دستور انگليسي ها بر ضد ترك هاي
عثماني و مصري ها وارد جنگ شدند و اسباب بدنامي هند را در آسياي
غربي بوجود آوردندو ملل آسياي غربي و مسلمان ها نسبت به هندي ها
احساس نفرت كردند. ورود سربازان هندي به هند و نبرد آن ها در راه
اهداف استعماري انگليس , در حالي صورت مي گرفت كه همه ملت هند
دلشان مي خواست آلمان شكست سختي برانگليس وارد كند. با اين
حال , مردم نمي توانستند اين احساسات دروني و تمايلات عمومي خود
را به خوبي بيان كنند , زيرا انگليسس چنين ابراز تمايلي را ممنوع كرده
بود...
اگر بخواهيم چنين سخناني را به نقل از چهره هاي آگاه و اصيل و
مبارز ملت هند بياوريم , مثنوي و هفتاد من كاغذ شود , بنابراين , به همين
نمونه كه نگاه ملت و چهره هاي اصيل هند را نسبت مزدوران هندي
جنگ اول و دوم جهاني نشان ميدهد , اكتفا مي كنيم . اگر نگاه ملت و
چهره هاي آگاه و اصيل هند به مزدوران هندي تحت اختيار انگليس
منفي است , نگاه ملت ايران و ساير ملت هايي كه اين سربازان در آن جا
پا نهاده اند , بسيار منفي تر است , زيرا در نگاه اين ملت ها , سربازان
هندي , هم مزدور بودند , هم آلت دست استعمار انگليس محسوب
مي شدند و هم اينكه متجاوز به حساب مي آمدند. به همين دليل بود كه
در همه سرزمين هايي كه اين مزدوران انگليس پا نهادند , قيام عليه آن ها
به يك حركت عمومي ملت هاي مسلمان تبديل شد.
در دوران جنگ اول و دوم جهاني , بخش بزرگي از توان ملت ايران
صرف جنگ با همين مزدوران متجاوز شد , مزدوراني كه به فرمان
افسران انگليس , بيشترين جنايت را در ايران مرتكب شدند و در قالب
نيروهاي تفنگدار انگليس (پليس جنوب ) و در قالب لشكرها و تيپ هاي
ارتش انگليس , تجاوز و بيدادگري را از حد گذراندند. اين مزدوران كه
تحت فرمان متجاوز انگليس عمل مي كردند , نه تنها در اشغال ايران با
انگليسي ها شريك شدند , بلكه در تاراج اموال مردم ايران و غارت آذوقه
و امكانات ملت ايران , ابزار دست انگليس شدند و قحطي هاي مهلكي به
وجود آوردند كه در جريان آن بيش از ده ميليون ايراني از شدت
گرسنگي و نتايج حاصل از آن , از ميان رفتند.علاوه بر اين , بسياري از
مردان و زنان سرزمين ما توسط همين مزدوران و با تير مستقيم همين
مزدوران استعمار به شهادت رسيدند.
نهضت روحانيان فارس و جنوب ايران , نهضت وقيام دليران
تنگستان و ده ها حركت خودجوش ديگري كه در جنوب ايران به وقوع
پيوست , براي مبارزه با همين مزدوران متجاوز و اربابان آن ها بود. كه
آيت الله سيدعبدالحسين لاري , آيت الله شيخ جعفر محلاتي , شيخ
محمدحسين برازجاني , آيت الله سيدعبدالله بلادي و ده ها روحاني
مجاهد ديگر , فرمان مبارزه و جهاد صادر كردند و از ملت مسلمان ايران
خواستند در برابر متجاوزان مزدور و اربابان آن ها بايستند و از سرزمين
خود دفاع كنند. در راه مبارزه با همين مزدوران متجاوز و اربابان آن ها
بود كه خون دليرمرداني همانند رئيسعلي دلواري , شيخ
عبدالحسين خان , شيخ حسين سالار اسلام و پسرش , زائر خضرخان
(امير اسلام ) و بسياري از مجاهدان و مبارزان خطه جنوب ايران به
زمين ريخته شد. مبارزان شجاعي كه مظهر غيرت ملت مسلمان ايران و
در درخشان جنوب ايران در طول تاريخ معاصر مي باشند.
برگزاري مراسم يادبود و تجليل از مزدوران هندي و اربابان آن ها در
ايران , مفهومي غير از اين ندارد كه عليه قيام مقدس ملت مسلمان ايران
در مبارزه با انگليس و مزدورانش , تبليغ و دهن كجي شود , قيام دليرانه
تنگستاني ها , دشتستاني ها و نهضت روحانيان فارس و جنوب ايران زير
سئوال برده شود , عليه حركت هاي ضداستعماري و ميهن پرستانه ملت
مسلمان ايران در سده اخير كه از ريشه هاي انقلاب اسلامي محسوب
مي شوند , اقدام تبليغي صورت گيرد و... اگر بخواهيم حد گستاخي
سفارت انگليس و هند را در اين زمينه بسنجيم و تصويري از آن در ذهن
خود ايجاد كنيم . بايد بگوييم حركت گستاخانه اين دو سفارتخانه به اين
مي ماند كه ما اجازه بدهيم سفارت عراق در ايران , در تجليل از
متجاوزان بعثي كه درجريان تجاوز به ايران كشته شدند , مراسم يادبود
برگزار كند و از شخصيت هاي سياسي و فرهنگي و نظامي بخواهد در اين
مراسم حضور يابند و در تجليل از متجاوزان شريك شوند.
اگر در عرف سياسي چنين رويه اي و چنين اقدامي درست باشد , ما
نيز حق داريم در سفارت ايران در دهلي , براي تجليل از سربازان
نادرشاه كه در جنگ كرنال و در فتح دهلي كشته شدند , مراسم
بزرگداشت و يادبود برپا كنيم , ما نيز حق داريم كه در دهلي از سربازان
مقتول سلطان محمود غزنوي در هند كه در جريان تهاجم متعدد سلطان
محمود به هند , از ميان رفتند , تجليل نماييم ولي ما هرگز چنين نكرده و
نخواهيم كرد , زيرا ملت ايران تجليل از متجاوزان را به هيچ وجه در شان
خود نمي داند.
اين نوع حركت هاي هند كه احتمالا به تحريك انگليسي ها انجام
مي گيرد , در فضاي كنوني جهان معنا و مفهوم ويژه اي مي تواند داشته
باشد , زيرا هم اكنون چند سالي است كه آمريكا و انگليس درصدد
هستند فضاي جهان را به فضاي دوران جنگ هاي صليبي بازگردانند و
ضمن استمرار تهاجم به جهان اسلام , از ميان ساير كشورهاي جهان و
حتي از ميان كشورهاي آسيايي براي خود يارگيري نمايند و برخي
دولت ها را بفريبند. گويا پاي برخي از سياسيون و دولتمردان كنوني هند ,
براي دام فريب انگليس و آمريكا مهياتر و مناسب تر از هر پاي ديگر شده
است , زيرا در فضايي كه عموم دولت ها و كشورهاي آسيايي بيش از هر
زمان ديگري به هويت شرقي و آسيايي خود مي انديشند و در برابر غرب
به يگانگي و هماهنگي قاره آسيا توجه دارند , دولت هند برخلاف تفكر
بنيانگذاران هند نوين و برخلاف تفكر چهره هاي اصيل هند , به هماهنگي
و همسويي با استعمارگران غربي مي انديشد و گاهي در اين زمينه علايمي
بروز مي دهد كه نه مورد پسند ملت و چهره هاي اصيل و مستقل هند
است و نه خوشايند ملل مستقل آسيا. موضع گيري سال هاي اخير هند
در مساله پرونده هسته اي ايران كه همسو با آمريكا و انگليس بود ,
حركت اخير هند در تجليل از سربازان مزدوري كه در راه اهداف
استعماري انگليس به كشورهاي اسلامي حمله كردند و... از جمله علايم
مذكور است .
يقينا اگر اكنون شخصيت هايي مثل جواهرلعل نهرو در فضاي كنوني
هند حضور داشتند , به تصميم گيرندگان و برنامه ريزان سياست خارجي
هند نهيت مي زدند و مي گفتند بار ديگر مزدور انگليس و غرب نشويد ,
بار ديگر فريب انگليس را نخوريد و بار ديگر در ميان ملل آسيا , به ويژه
در ميان ملل مسلمان آسيا براي هند بدنامي درست نكنيد و كينه ملل
آسيايي و ملل مسلمان را متوجه هند ننماييد.
توصيه ما به زمامداران كنوني هند اين است كه حداقل به سخنان
بزرگان تاريخ معاصر خود توجه نمايند و بار ديگر و به نوعي ديگر در دام
غرب نيفتند و آلت فعل آن ها نشوند.
هند به تحريك و همدستي انگليس , در كشور ما براي سربازاني مراسم
تجليل و يادبود برگزار مي كند كه هم متجاوز بودند و هم اينكه مزدور و
آلت فعل استعمار انگليس در ميهن ما محسوب مي شدند و در همه
جنايت هاي دوران جنگ اول و دوم جهاني دست داشتند , يعني اينكه
قيام هاي اسلامي و مردمي دليران تنگستان را با خونين ترين شكل
سركوب كردند , ميهن ما را تاراج نمودند , زمينه ساز نابودي بيش از ده
ميليون ايراني شدند و در جنوب و مناطق مركزي ايران جنايت هاي
متعدد آفريدند
برگزاري مراسم تجليل از سربازان متجاوز هندي در تهران به معني
دهن كجي به مبارزات مستمر ضداستعماري ملت ايران و توهين به خون
پاك شهيدان راه استقلال ايران است كه در راه دين و ميهن جان باختند
تا امروز انقلاب اسلامي به ثمر برسد
برگزاري مراسم تجليل از سربازان متجاوز و مزدور هندي در كشور ما ,
مثل اين است كه سفارت عراق بخواهد براي مزدوران متجاوز بعثي كه به
سبب تجاوز به ميهن ما , در داخل كشور ما به هلاكت رسيدند , مراسم
تجليل برگزار كند و از ما نيز بخواهد در اين تجليل شركت كنيم و براي
متجاوزان كشورمان كف بزنيم
برگزاري مراسم تجليل از سربازان مزدور و متجاوز هندي در كشور ما ,
مثل اين است سفارت ايران در دهلي براي سربازان نادرشاه كه در جريان
نبرد كرنال و در جريان فتح دهلي كشته شدند , و يا براي سربازان سلطان
محمود غزنوي كه در فتح هندوستان از بين رفتند , مراسم تجليل برگزار
كند و از هندي ها نيز بخواهد در اين مراسم شركت كنند و از كشته شدن
سربازان نادرشاه و سلطان محمود غزنوي در هند , ابراز تاسف كنند
در ساده لوحي , بي تدبيري و فريب خوردگي زمامداران كنوني هند
همين بس است كه مزدوري , جنايت , تجاوز , آلت فعل استعمار بودن و
افتضاح را افتخار مي دانند و براي متجاوزان و مزدوران , مراسم تجليل
برگزار مي كنند و بار ديگر كينه و نفرت ملل وكشورهاي مورد تجاوز
استعمار را عليه هند كه خود نيز قرباني استعمار است و در جنگ هاي
اول و دوم جهاني ابزار تجاوز استعمار انگليس بود , برمي انگيزند , در
حالي كه اشخاصي مثل جواهر لعل نهرو كه از چهره هاي اصيل و
محوري و آگاه تاريخ معاصر هند هستند نيز نسبت به مزدوران متجاوز
هندي ديدگاه منفي دارند و مي گويند : در حالي كه ملت هند هوادار ملل
مسلمان بود و آرزو داشت انگليس شكست سختي بخورد , ولي سربازان
هندي به دستور انگليسي ها به كشورهاي مسلمان هجوم بردند و براي
ملت هند , ننگ و بدنامي و نفرت به ارمغان آوردند
