حماسه هاي بزرگ همت هاي كوچك !
بسم الله الرحمن الرحيم
آخرين روزهاي هفته دفاع مقدس را در بيست و ششمين سالگرد آغاز جنگ تحميلي پشت سر ميگذاريم . اين جنگ در عين حال كه ناخواسته و تحميلي بود اما به دليل آثار زيادي كه داشت توانست به يك قطعه بسيار مهم در تاريخ ايران تبديل شود و عملكرد نيروهاي مسلح اعم از سپاه و ارتش و نيروهاي مردمي مانند بسيج و كساني كه در پشت جبهه همكاري مي كردند توانست برگ زريني بر پرونده ملت ايران بيافزايد.
هفته دفاع مقدس در عين حال كه زمان مناسبي براي يادآوري افتخارآفريني هاست مناسب ترين زمان براي بررسي كمبودهائي نيز هست كه در زمينه هاي تبليغي به منظور انتقال حماسه هاي ايجاد شده در اين جنگ به نسل هاي آينده وجود دارد. اگر نگاه دقيقي به برنامه هاي تبليغي هر ساله هفته دفاع مقدس بياندازيم به اين نكته پي خواهيم برد كه بخش عظيمي از اين برنامه ها تكرار مطالب گذشته است و مطالب جديد كمتر در آنها مشاهده مي شود. مهمتر آنكه هنوز آثار ماندگاري كه بدون نياز به بازآفريني بتواند حماسه ها را همواره در معرض ديد عموم قرار دهد نداريم .
به نظر مي رسد براي جبران اين كمبود به طراحي هاي مستمر با بهره گيري از تجربيات ساير ملت ها نياز داريم . ميدانيم كه بر روي تجربيات ساير ملت هائي كه در پرونده آنها حوادثي مشابه جنگ تحميلي وجود دارد مطالعاتي صورت گرفته ولي اين را هم ميدانيم كه هنوز نتيجه اين مطالعات به مرحله بروز و ظهور نرسيده است . مهم اينست كه به اين نقطه برسيم و حتي كاري كنيم كه ديگران از ابتكاراتي كه ما براي ماندگار ساختن عملكرد افتخارآفرين رزمندگان خود انجام ميدهيم بتوانند سرمشق بگيرند.
هرچند در اين مقاله در صدد برشمردن همه كمبودها و اشاره به همه مواردي كه ميتوانيم و بايد براي ماندگار ساختن حماسه هاي رزمندگانمان انجام دهيم نيستيم ولي خوبست به دو سه مورد از آنها اشاره اي داشته باشيم .
1 ـ ما هنوز موزه جنگ نداريم . اينكه نام اين موزه چه باشد مهم نيست آنچه مهم است اينست كه مكاني براي نگهداري آثار اين جنگ داشته باشيم كه هر لحظه هركس چه داخلي و چه خارجي بتواند در آن با ابعاد مختلف دفاع مقدس آشنا شود.
اگر در آغاز اين مقاله به تعداد سالهائي كه از شروع جنگ تحميلي گذشته است اشاره كرده ايم به اين دليل است كه يادآور شويم بيش از يك ربع قرن از روزي كه اين جنگ بر ملت ما تحميل شده ميگذرد ولي هنوز ما يك موزه كه بتوانيم آنرا « موزه جنگ » يا « موزه دفاع مقدس » بناميم نداريم ! همين شگفتي را با يادآوري تعداد سالهاي پايان يافتن جنگ نيز ميتوانيم نشان دهيم . اكنون 18 سال از پايان جنگ تحميلي ميگذرد و ما هنوز چنين موزه اي نداريم !
2 ـ كمبود ديگري كه داريم وجود يك مركز نمايش براي نشان دادن ابعاد جنايات دشمن و رشادت ها و ابتكارات و ايثارگري هاي رزمندگانمان بصورت سمعي و بصري است .
هنر نمايش در قالب هاي گوناگون اكنون رشد چشمگيري دارد. در جهان امروز غفلت از هنرهاي نمايشي بويژه براي نشان دادن حماسه هاي خلق شده توسط فرزندان جان بركف مبتكر و ايثارگر اين ملت كه براساس اعتقاد و ايمان به خدا و با تكيه بر تعاليم اسلام توانستند با دشمني كه توسط قدرتهاي جهاني حمايت ميشد مقابله كنند و با پيروزي تاريخي خود بر مهاجمان دفاعي را رقم بزنند كه در آن حتي يك وجب از خاك ميهن در دست دشمن باقي نماند غفلتي بزرگ و گناهي نابخشودني است . تاثيري كه وجود يك مركز نمايشي دائمي به طريقه « پانوراما » براي نشان دادن اين حماسه آفريني ها بر روح جوانان دارد قابل مقايسه با هيچ اقدام ديگري نيست . اين كار را كشورهاي كوچك تري كه از نظر امكانات بهيچوجه با ايران قابل مقايسه نيستند انجام داده اند ولي متاسفانه ما هنوز در اين زمينه كاري انجام نداده ايم !
3 ـ يكي از ابعاد بسيار مهم و افتخارآميز دفاع مقدس ملت ما اينست كه رزمندگاني از ساير كشورها و مليت ها به ما پيوستند و در صفوف رزمندگان ايراني به دفاع از ايران اسلامي پرداختند. جالب تر اينكه حتي بسياري از عراقي هائي كه صدام آنها را به اجبار به صحنه جنگ عليه ما آورده بود به رزمندگان ما ملحق شدند و عليه صدام و ارتش بعث عراق جنگيدند. اكنون گلزارهاي شهداي ايران در شهرهاي مختلف شهداي زيادي از مليت هاي مختلف از جمله عراقي را در كنار شهداي ايراني جاي داده اند كه صحنه هاي بسيار زيباي دفاع مقدس ما را رقم مي زنند و زيباترين جلوه هاي تقريب و وحدت ملت هاي مسلمان را به نمايش ميگذارند.
براي نشان دادن اين جلوه هاي زيباي وحدت در ايثار و فداكاري ما هنوز كاري انجام نداده ايم . اين سرمايه عظيمي است كه جمهوري اسلامي ايران از آن برخوردار است و ميتواند بهره هاي بسيار زيادي در جهت نشان دادن حقانيت ملت ايران و جايگاه واقعي نظام جمهوري اسلامي هم در اين جنگ و هم در چشم و دل ملت هاي مسلمان ببرد. واقعيت اينست كه حماسه هائي كه آفريده شده اند بسيار بزرگند ولي همت ما براي ماندگار كردن آنها بسيار كوچك است .
اينها و بسياري موارد ديگر از كاستي هاي تبليغاتي ما هستند كه بايد در هفته دفاع مقدس آنها را ببينيم و براي جبران آنها اقدام نمائيم . اينكه هر ساله به شكلي هرچند يكنواخت يادي از رشادت ها و ايثارهاي رزمندگان مي كنيم بسيار تحسين برانگيز است ولي بپذيريم كه آنچه انجام ميدهيم فقط بخش كوچكي است از آنچه ميتوانيم و بايد انجام دهيم . آيا سال آينده هفته دفاع مقدس را بگونه اي برگزار خواهيم كرد كه از شرمندگي رزمندگان درآمده باشيم
