يك روزنامه آمريكايي اخيرا در سرمقاله خود با عنوان « هزينه هوس » با انتقاد از سياست هاي جنگ طلبانه دولت « جرج بوش » نوشت سياست هاي دولت به گونه اي بوده كه آمريكا اكنون ديگر همانند گذشته از توان بالاي نظامي و نفوذ زيادي برخوردار نيست .
« نيويورك تايمز » نوشت : امروز ما اعضاي دولت بوش را نومحافظه كار مي خوانيم همان كساني كه در دوران بوش پدر به « ديوانه ترين ها » مشهور بودند. به نوشته اين روزنامه اين نومحافظه كاران همانند ديك چني (معاون رييس جمهوري آمريكا) و دونالد رامسفلد (وزير دفاع ) در آن زمان اعتقاد داشتند واشنگتن مي تواند با چند جنگ كوچك پرزرق و برق جهان را به گونه اي تغيير دهد كه خود دوست دارد و به همين دليل به « ديوانه ترين ها » مشهور بودند.
نيويورك تايمز نوشته است : در آن زمان افراد باتجربه در هر دو حزب جمهوريخواه و دمكرات با خطرناك قلمداد كردن تصورات چنين افرادي با آن مخالفت كرده بودند ولي در سال 2000 دادگاه عالي آمريكا كاخ سفيد را به دستان كسي سپرد كه هرچند اكنون 60 ساله است ولي همچون يك كودك رفتار مي كند. « جرج بوش پسر قطعا تكبر را با قدرت اشتباه گرفته و افرادي همچون ديوانه ترين ها را به انسان هايي كه مسائل را مورد بررسي قرار مي دهند ترجيح مي دهد » .
اين روزنامه آمريكايي نوشته است : بوش پس از حملات 11 سپتامبر فرصت يافت تصورات ديوانه ترين ها را عملي كند زيرا در آن شرايط افراد بسيار اندكي در كنگره و رسانه ها جرات طرح سووالات دشوار را داشتند كه نتيجه آن نيز شرايط آشفته و خونين كنوني است كه در آن هستيم . نيويورك تايمز افزوده است : البته از همان ابتدا مشخص بود كه آمريكا از استراتژي مدون و ارتش كافي براي اجراي برنامه كاري ديوانه ترين ها برخوردار نيست .
نويسنده سرمقاله نيويورك تايمز مي نويسد : همانگونه كه در ژانويه 2003 نوشته بودم يعني « دكترين بوش نسبت به جنگ هاي پيش گيرانه » طرح آنها « صحبت كردن بي خود و تنبيه كوچك » بود. حتي در آن زمان كاملا مشخص بود كه آمريكا براي حمله به عراق آماده مي شود البته نه به خاطر اينكه عراق يك تهديد واقعي بود بلكه بخاطر اينكه يك هدف ضعيف بود. به نوشته اين روزنامه پيام آمريكا به كره شمالي نيز كه از يك برنامه هسته اي فعال برخوردار است كاملا مشخص بود. از نظر من دولت بوش به كره شمالي مي گويد شما شرور هستيد بنابر اين حتي اگر كره شمالي برنامه هسته اي خود را متوقف كند به آنها كمك ارائه نخواهد كرد زيرا از نظر كاخ سفيد اين كار پاداش دادن به شيطان تلقي مي شود.
آمريكا حتي به كره شمالي قول نخواهد داد كه به آن حمله نمي كند چون معتقد است ماموريت آن از بين بردن رژيم هاي شرور است حال آنكه معلوم نيست آيا واقعا آنان تهديدي عليه آمريكا هستند يا خير ولي باتوجه به تمامي جنگ هايي كه آمريكا انجام داده دولت بوش به نظر مي رسد تنها به مقابله با كشورهايي خواهد پرداخت كه از نظر نظامي ضعيف هستند. بنابراين « بهترين استراتژي محافظت از خود ترسناك بودن است » . نيويورك تايمز اشاره دارد البته اين منطق نيز با اندكي تغيير شامل حال ايران نيز مي شود و باتوجه به اينكه نيروهاي آمريكايي در عراق گير افتاده اند بيش از هميشه براي ايران آسان است كه نقش يك كشور خطرناك را بازي كند. به نوشته اين روزنامه البته مشخص نيست كه اگر آمريكا از بهانه حملات 11 سپتامبر براي مبارزه با تروريسم استفاده نكرده بود از بحران اخير ميان حزب الله و اسراييل براي اين منظور استفاده مي كرد يا خير ولي كاملا مشخص است كه دولت بوش اگر اعتبار و توانايي نظامي كشور را از بين نبرده بود هم اكنون از گزينه ها و توانايي بيشتري براي نفوذ در اين شرايط برخوردار بود.
نيويورك تايمز در ادامه سرمقاله خود تصريح كرد در حال حاضر كمتر كسي از گروه ديوانه ترين ها از رشادت اخلاقي لازم براي اعتراف به اشتباهات خود برخوردار است . « به عنوان مثال ديك چني معاون رييس جمهوري آمريكا همچنان بر دو اظهار عقيده خود در مورد عراق پافشاري مي كند. او معتقد است اظهارات او مبني بر اينكه عراقي ها از سربازان آمريكايي به عنوان « آزادكنندگان » استقبال خواهند كرد و اينكه نيروهاي مقاومت در لبنان در « آخرين گير و دارهاي (نفس كشيدن هاي ) خود هستند » كاملا دقيق بوده است » . اين روزنامه نوشته است پس اگر فرضيه دكترين بوش درست بود چرا شرايط اينگونه بد شد البته ديوانه ترين ها در پاسخ به اين سووال باز هم به تخيلات خود نسبت به برخورداري از قدرت تام باز مي گردند و تنها مساله اي كه از نظر آنها وجود دارد عدم اراده است .

نيويورك تايمز به عنوان نمونه به اظهارات « ويليام كريستول » سردبير هفته نامه محافظه كار « ويكلي استاندارد » اشاره مي كند كه خواستار حمله هوايي عليه ايران شده بود. البته به گفته او اين حملات با واكنش هاي شديدي نيز مواجه خواهد شد ولي او معتقد است استفاده صحيح از نيروي نظامي باعث خواهد شد كه مردم ايران در خواست خود تجديد نظر كنند.
نيويورك تايمز مي نويسد : البته آقاي كريستول بيشتر از يك سياستگذار يك دانشمند است ولي اين گمانه زني وجود دارد كه چيزي كه او علنا مطرح مي كند همان مساله اي باشد كه چني در محافل خصوصي مطرح مي كند. اين روزنامه نوشته است : طي سال ها رييس جمهور ما كه خود را « رييس جمهور جنگ » لقب داده ديوانه ترين ها را ستايش كرده ولي هم اكنون آنها بوش را فردي ترسو مي خوانند به گونه اي كه كريستول در مقاله خود نوشته بود « ما بسيار ضعيف عمل كرده ايم و به ديگران نيز اجازه داده ايم ما را ضعيف تصور كنند. »
نيويورك تايمز سرمقاله خود را با اين جمله به پايان مي برد كه « بنابر اين بايد ببينيم آيا بوش واقعا به بلوغ كافي رسيده كه در برابر فشارهاي لابي جنگ افروز محافل سياسي رسمي و غيررسمي بايستد يا خير
در سال 2000 دادگاه عالي آمريكا كاخ سفيد را به دستان كسي سپرد كه هرچند اكنون 60 ساله است ولي همچون يك كودك رفتار مي كند.
« جرج بوش پسر قطعا تكبر را با قدرت اشتباه گرفته و افرادي همچون ديوانه ترين ها را به انسان هايي كه مسائل را مورد بررسي قرار مي دهند ترجيح مي دهد »
در حال حاضر در كاخ سفيد كمتر كسي از گروه ديوانه ترين ها از رشادت اخلاقي لازم براي اعتراف به اشتباهات خود برخوردار است
طي سال ها رييس جمهور ما كه خود را « رييس جمهور جنگ » لقب داده ديوانه ترين ها را ستايش كرده ولي هم اكنون آنها بوش را فردي ترسو مي خوانند
بايد ببينيم آيا بوش واقعا به بلوغ كافي رسيده كه در برابر فشارهاي لابي جنگ افروز محافل سياسي رسمي و غيررسمي بايستد يا خير