نگاهي به الطاف امام زمان در عصر غيبت
تاريخ انتظار و شكيبايي ما به آن ظلمي كه در عاشورا بر ما رفته است برمي گردد. به آن تيرها كه از كمان قساوت برخاست و بر گلوي مظلوميت نشست به آن سم اسب هاي كفر كه بدن هاي پاك را مشبك كرد. به آن جنايتي كه دست و پاي مردانگي را بريد. از آن زمان تاكنون ما به آب حيات انتظار زنده ايم . انتظار ظهور منتقم خون حسين عليه السلام و همه مظلومان پهنه خاك . تاريخ استقامت ما از آن زمان هم دورتر مي رود. از عاشورا مي گذرد و به بعثت پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله مي رسد. او كه در مقابل همه جهل و ظلم و كفر و شرك و عناد و فسادي كه جهان آن زمان را پوشانده بود وعده مي فرمود كسي خواهد آمد :
نامش نام من كنيه اش كنيه من لقبش لقب من دوازدهمين وصي من خواهد بود و جهان را از توحيد و عدل و داد پر خواهد كرد. اما تاريخ صبر و انتظار و بردباري ما را وسعتي است از هابيل تاكنون و تا برخاستن فرياد جبرئيل در زمين و آسمان و آوردن مژده ظهور امام زمان عجل الله تعالي فرجه .
آري ! در آن زمان هستي حيات خواهد يافت ; عشق پر و بال خواهد گشود و در رگ هاي خشكيده علم خون تازه خواهد دويد. پشت هيولاي ظلم و جهل با خاك انس جاودان خواهد گرفت . شيطان خلع سلاح خواهد شد. انسان بر مركب رشد خواهد نشست و عروج را زمزمه خواهد كرد.
در جلد 13 كتاب بحارالانوار از پيامبر عظيم الشان اسلام حضرت محمد صلي الله عليه وآله اينگونه نقل گرديده است : سوگند به خدايي كه مرا به نبوت برگزيده مردم از نور رهبري او در دوران غيبتش بهره مي گيرند; همانگونه كه از خورشيد به هنگام قرار گرفتن پشت ابرها.
اشعه نامرئي وجود مقدس امام زمان عجل الله تعالي فرجه به هنگامي كه در پشت ابرهاي غيبت نهان است داراي آثار گوناگون و متعددي است كه به برخي از آنها اشاره مي شود :
1 ـ اميد بخشيدن به جامعه
در ميدان هاي نبرد تمام كوشش گروهي از رزمندگان فداكار اين است كه پرچم حق را به اهتزاز درآورند چرا كه برقرار بودن پرچم حق موجب دلگرمي سربازان و تلاش و كوشش مستمر آنان است . وجود فرمانده لشكر در مقر فرماندهي حتي اگر ساكت و خاموش باشد خون گرم و پرحرارتي را در عروق رزمندگان به حركت درمي آورد. شيعه نيز طبق عقيده اي كه به وجود امام زنده دارد هر چند او را در ميان خود نمي بيند ولي خود را تنها نمي داند. او همواره انتظار بازگشت آن يار سفركرده را مي كشد. انتظاري سازنده و اثربخش و حركت آفرين . اثرات رواني اين طرز تفكر در زنده نگهداشتن اميد در جامعه و وادار ساختن افراد به خودسازي كاملا مشهود است .
2 ـ پاسداري از دين خدا و آئين حق
هميشه بايد در ميان جمع مسلمانان كسي باشد كه مفاهيم فناناپذير تعاليم اسلام را در شكل اصلي اش حفظ و براي آيندگان نگهداري كند. حفظ اين آيين اصيل به وسيله يك پيشواي معصوم در سطح جهاني امكان پذير است خواه آشكار باشد يا پنهان . سينه امام و روح بلندش مخزن آسيب ناپذير حفظ اسناد آيين الهي است كه اصالت هاي نخستين و ويژگي هاي آسماني اين تعليمات را در خود نگهداري مي كند تا دلايل الهي و نشانه هاي روشن پروردگار باطل نگردد و به خاموشي نگرايد.
3 ـ تربيت گروه شايستگان
معني غيبت امام اين نيست كه او به شكل يك روح نامريي يا اشعه اي ناپيدا درمي آيد بلكه او از يك زندگي طبيعي برخوردار است و به طور ناشناخته در ميان همين انسان ها رفت و آمد دارد و دل بسيار آماده را برمي انگيزد و در اختيار مي گيرد و بيش از پيش آماده مي كند و مي سازد. افراد مستعد به تفاوت ميزان استعداد و شايستگي خود توفيق درك و سعادت رويت آن حضرت را پيدا مي كنند كه از جمله آنان مي توان بزرگاني چون محقق اردبيلي و سيد بحرالعلوم و... را نام برد.
4 ـ نفوذ گسترده معنوي
وجود امام عليه السلام در پشت ابرهاي غيبت نيز اين اثر را دارد كه از طريق اشعه نيرومند و پر دامنه شخصيت خود دل هاي آماده را در نزديك و دور تحت تاثير جذبه مخصوص قرار مي دهد و به تربيت و تكامل آنها مي پردازد و از آنها انسان هايي كامل تر مي سازد. ما قطب هاي مغناطيسي زمين را با چشم خود نمي بينيم ولي اثر آنها روي عقربه هاي قطب نما در درياها راهنماي كشتي هاست . وجود امام عليه السلام نيز در زمان غيبت با امواج جاذبه معنوي خود افكار و جان هاي زيادي را كه در دور يا نزديك قرار دارند هدايت مي كند و از سرگرداني رهايي مي بخشد.
5 ـ ترسيم اهداف آفرينش
اين جهان و تمام مواهب آن از ديدگاه يك فرد خداپرست كه با مفاهيمي چون علم و حكمت خداوند آشناست براي صالحان و پاكان آفريده شده است . باغبان آفرينش جهان پهناور هستي به خاطر همين گروه كه در راس آن وجود مقدس امام عليه السلام است فيض و مواهب خود را همچنان ادامه مي دهد. در حديثي آمده است : « از بركت وجود حجت و نماينده الهي مردم روزي مي برند و به خاطر هستي او آسمان و زمين برپاست .
6 ـ نظارت بر اعمال شيعيان
طبق اعتقاد عمومي شيعه كه در روايات بسيار زيادي در منابع مذهبي آمده است ; امام به طور مداوم در دوران غيبت مراقب حال پيروان خويش است و طبق يك الهام الهي از وضع اعمال آنها آگاه مي گردد.
منابع :
.1 خدا كند تو بيايي ص 102 ـ .103
.2 خورشيد مغرب ص .25
ث تدوين و تلخيص : عليرضا عسكري

اي امام زمان (عج )! هر صبح به جستجويت برمي خيزم و شب ها به گفتگو با دلم مي نشينم . شايد اين آخرين جمعه اي باشد كه بي شكوفه ام . نمي دانم با طلوع كدامين خورشيد بايد ساعتم را ميزان كنم . پس از اولين ثانيه طلوع خورشيد هر جمعه تا آخرين لحظه غروبش به انتظار تو مي نشينم . دوست دارم چون نهر جاري شوم و تمام زمزمه هاي دلتنگي ام را براي تو بخوانم . مي خواهم سجاده اي ببافم به پر رنگي نور و با عطر شب هاي نياز. با ياد تو قاصدكي مي شوم نشسته بر لب هاي ترك خورده انتظار. تا ابد نامت را با افتخار فرياد خواهم زد.
شقايق به يمن قدم هاي مباركت سر بر مي آورد. خورشيد به حرارت نام توست كه هنوز مي تابد و آسمان دلتنگ تو مي شود.
با آرزوي ديدار سبزت روي قلبم مي نويسم :
« تمام عمر منتظر ديدار آسماني ات مي مانم . زيرا در هزار كوچه قلبم نام تو هنوز مي پيچد و با قصه هايت غصه هاي زمانه ام را مي نويسم . »
ثبيژن غفاري ساروي ـ ساري

1 ـ خداوند فرمود : « اي پيامبر! به وسيله تو و پيشوايان از نسل تو بر بندگان خويش رحمت مي آورم و به وسيله قائم از بين شما زمين خود را با تسبيح و تقديس و تهليل و تكبير و بزرگداشت مقام الوهيت آباد مي سازم .
و به وجود او زمين را از دشمنانم پاك مي كنم و آن را ميراث اولياي خويش قرار مي دهم و به وسيله او كلمه توحيد را تعالي بخشيده كلمه كافران را به سقوط مي كشانم و به دست او و با علم خود سرزمين ها و دل بندگانم را حياتي تازه مي بخشم و گنج ها و ذخيره هاي پنهان را به مشيت خود برايش آشكار مي سازم .
و با اراده خود او را بر نهاني ها و مكنونات قلبي ديگران آگاه مي گردانم و با فرشتگان خود او را ياري مي رسانم تا در اجراي فرمان من و تبليغ دين من مددكار او باشند. او به حقيقت ولي من است و به راستي هدايتگر بندگان من مي باشد . بحارالانوار ـ ج 51 ـ ص 66
2 ـ امام باقر(عليه السلام ) در وجه نامگذاري حضرت « مهدي (عليه السلام ) » به « قائم آل محمد(صلي الله عليه وآله وسلم ) » حديثي قدسي روايت فرمود : « زماني كه جدم حسين كه صلوات خدا بر او باد به شهادت رسيد فرشتگان با گريه و زاري به درگاه خداوند عز و جل ناليدند و گفتند : پروردگارا! آيا از آنان كه برگزيده و فرزند برگزيده تو را و امام انتخاب شده از بين خلق را كشتند درمي گذري !
خداوند به آنان وحي فرمود كه : « فرشتگان من آرام گيريد. سوگند به عزت و جلالم كه از آنان انتقام مي گيرم اگرچه بعد از گذشت زماني طولاني باشد. » سپس فرزندان از نسل حسين (عليه السلام ) را كه پس از او به امامت مي رسند به ملائكه نشان داد و آنان شاد شدند.
در بين اين پيشوايان يك نفرشان به نماز ايستاده بود « فاذا احدهم قائم يصلي فقال الله عزوجل : بذلك القائم انتقم منهم . » خداوند عزوجل فرمود : به وسيله آن « قائم » از دشمنان و قاتلان حسين (عليه السلام )انتقام مي گيرم . مدرك پيش صفحه 29