روزنامه جمهوري اسلامي 11/06/1385 صفحه سرمقاله
كاري كه شدني است


بسم الله الرحمن الرحيم
گزارش محمد البرادعي , رئيس آژانس بين المللي انرژي اتمي درباره پرونده اتمي ايران , كه در آن بر عدم اجراي تعليق فعاليت هاي هسته اي توسط ايران بر اساس قطعنامه 1696 شوراي امنيت سازمان ملل و باقي ماندن بخشي از ابهامات درباره فعاليت هاي هسته اي ايران تاكيد شده , يكبار ديگر سياسي بودن برخورد آژانس و شوراي امنيت , كه هر دو تحت فشارهاي آمريكا عمل مي كنند , را نشان داد.
اين گزارش نشان مي دهد آژانس بين المللي انرژي اتمي چيزي عليه ايران در اختيار ندارد و به همين دليل صرفا به عدم اجراي تعليق و عبارت كلي وجود ابهام متوسل مي شود. اعتراف چندين باره خود البرادعي و ساير مقامات آژانس و حتي دولتمردان كشورهاي 1 +5 به عدم انحراف فعاليت هاي اتمي ايران از مسير صلح آميز كه محصول بيش از 2200 نفر ساعت بازرسي توسط بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي است , بهترين دليل براي واهي بودن ادعاي وجود ابهام در پرونده اتمي ايران مي باشد.
آنچه براي آمريكا , كه عامل اصلي بازماندن پرونده اتمي ايران است , اهميت دارد و درصدد است هر طور شده به آن برسد , وادار ساختن ايران به تعليق فعاليت هاي اتمي است . هدف اصلي آمريكا از تعليق , محروم شدن ايران از فناوري هسته ايست ولي چون اين خواسته , داراي وجهه قانوني نيست زيرا برخورداري از فناوري هسته اي بر اساس پيمان « ان .پي .تي » حق قانوني همه كشورهاي عضو اين پيمان است , لذا براي تحقق هدف خود از عنوان تعليق استفاده مي كند. تعليق ; عنوان فريبنده ايست كه تاكنون سه بار در قالب توافقنامه هاي سعدآباد , بروكسل و پاريس , زيانهاي هنگفت خود را بر كشور ما تحميل كرده و با توجه به اين تجربه مكرر , بهيچوجه نبايد زير بار آن برويم .
موضع نظام جمهوري اسلامي ايران , كه تعليق را نپذيرفته و قطعنامه 1696 شوراي امنيت سازمان ملل را قاطعانه رد كرده , موضع كاملا درستي است و نبايد ذره اي در آن ترديد ايجاد شود. ما به دلايل مختلف حق داريم تعليق را هرگز نپذيريم و بر موضع حقمان پافشاري نمائيم .
اول آنكه آژانس بين المللي انرژي اتمي كليه ابهامات ادعائي خود را از طريق بازرسي هاي گسترده در سالهاي گذشته و سپس در ماه هاي اخير برطرف كرده است . بنابر اين , باز هم سخن از وجود ابهام گفتن , هيچ هدفي جز برقراري تعليق و محروم ساختن ايران از فناوري هسته اي ندارد و اين چيزي نيست كه ملت ايران زير بار آن برود.
دوم آنكه پذيرش تعليق خواسته شده در قالب قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل , الزاماتي را به همراه خواهد داشت و شكستن تعليق را براي ايران دشوار و يا غيرممكن خواهد ساخت . اين تعليق با تعليق هاي گذشته كه در قالب توافقنامه هائي با كشورهاي اروپائي بود متفاوت است زيرا پذيرش آن , الزامات شوراي امنيت سازمان ملل را با خود به همراه خواهد داشت و راه را براي هر اقدامي جهت بازگشت خواهد بست . توسل آمريكا به شوراي امنيت نيز با همين هدف صورت گرفته و درست به همين دليل است كه عدم پذيرش قطعنامه يك موضع اصولي است .
سوم آنكه اصولا قطعنامه شوراي امنيت درباره فعاليت هاي اتمي ايران به دليل عدم استناد به رفتاري كه نشان دهنده تخلف ايران از مسير قانوني فناوري هسته اي باشد , قانوني نيست . عدم پذيرش يك قطعنامه غيرقانوني كه زير فشارهاي آمريكا در شوراي امنيت به تصويب رسيده , حق ايران است و به همين دليل پذيرش تعليق در واقع محروم ساختن ملت ايران از حق قانوني و بين المللي فناوري هسته اي بر اساس يك الزام غيرقانوني است و چنين چيزي بهيچوجه جايز نيست و هيچكس حق ندارد چنين ضربه اي را به اين كشور وارد نمايد. مسئولان سازمان انرژي اتمي ما به كمك دانشمندان افتخارآفرين اتمي كشور بعد از تلاشهاي مستمر سرانجام در مردادماه سال گذشته تاسيسات « يو.سي .اف » اصفهان را راه اندازي كردند , سپس فعاليت هاي غني سازي در نطنز در زمستان سال گذشته از سر گرفته شد و در هفته اول شهريور امسال نيز با افتتاح تاسيسات آب سنگين اراك حلقه هاي فعاليت هاي اتمي كشورمان كامل شد و تعليق هاي تحميلي گذشته بطور كامل شكسته شد. اين قدرت و عظمت فني , بايد ما را به مراحل بالاتري از استيفاي حقوقمان در زمينه فناوري هسته اي ارتقا دهد و ما را به پايداري هر چه بيشتر و با عزم و اراده اي پولادين در برابر خواسته هاي غيرقانوني آمريكا و همدستانش تشويق نمايد. پذيرفتن تعليق در چنين شرايطي , به معناي ناديده گرفتن همه تلاش ها و پايداري ها و بازگشت به قهقهراست .
نكته بسيار مهمي كه بايد مسئولان پرونده اتمي كشورمان به آن توجه نمايند اينست كه ما نه تنها هرگز از پاي فشردن بر حق و تلاش در جهت استيفاي حقوق قانونيمان ضرر نخواهيم كرد , بلكه فقط از همين راه است كه مي توانيم دشمنان را وادار به عقب نشيني كنيم و راه آينده را نيز از دست اندازها و موانع احتمالي خالي نمائيم . انجام اين كار براي مسئولاني كه ملتي بزرگ و با اراده و مصمم را با خود دارند. كاملا شدني است .