بسم الله الرحمن الرحيم
در روزهاي بعد از اعلام طرح آشتي ملي توسط نخست وزير عراق ,
درگيري ها و اقدامات تروريستي در اين كشور تشديد شد. بعد از نخست
وزير عراق , سيد عبدالعزيز حكيم رئيس مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق
نيز با ارائه يك طرح اعلام كرد براي تامين امنيت بايد مردم عراق مسلح
شوند. بوش كوچك رئيس جمهور آمريكا نيز در سفر نوري مالكي به
واشنگتن از طرح امنيت ملي عراق حمايت كرد. با اينهمه , اين روزها ناامني
در عراق تشديد شده است .
نوري مالكي , نخست وزير عراق , روز شنبه هفته گذشته ضمن اعلام
طرح آشتي ملي از همراهي تعدادي از گروه هاي سياسي براي مشاركت در اين
طرح خبر داد. هرچند وي از اين گروه ها نام نبرد , لكن سخنان نخست وزير
عراق از نوعي اميدواري و اطمينان خاطر حكايت داشت كه نشان از
اطلاعات قابل اعتماد وي از اين موضوع دارد. بيانيه آيت الله سيستاني كه در
آن از سران طوايف عراقي دعوت به وحدت ملي كرد نيز حمايت از طرح
آشتي ملي دولت تلقي شده است .
با اينحال , اكنون دولت و ملت عراق با واقعيت ديگري مواجه هستند كه
نه تنها از تحقق آشتي ملي خبر نميدهد بلكه آينده تيره و تاري را در افق
سياسي ـ اجتماعي اين كشور ترسيم مي كند. ريشه اين واقعيت تلخ چيست و
چگونه بايد با آن برخورد كرد
پاسخ اين سئوال را با اندكي واقع بيني در مسائل عراق , به راحتي ميتوان
بدست آورد.
كساني كه از جايگاه مسئولان عراقي ـ اعم از رهبران سياسي و مذهبي ـ
درباره اوضاع عراق سخن ميگويند , ترورها و كشتارها را فقط به عوامل
مباشر نسبت ميدهند و گروه هاي سياسي و تروريستي را مقصر ميدانند و به
همين دليل از سران عشاير و طوايف و احزاب دعوت مي كنند براي حفظ
وحدت تلاش و از خونريزي و كشتار جلوگيري نمايند. آنها هيچ اشاره اي به
عامل اصلي ناامني در عراق نمي كنند و دانسته يا ندانسته از كنار آنچه سبب
اين وضعيت تاسف بار است عبور مي نمايند.
واقعيت اينست كه عامل اصلي ناامني در عراق , اشغالگران هستند و
ترس عده اي از سياستمداران كه معتقدند و به زبان نيز ميآورند كه اگر
نظاميان آمريكائي و انگليسي عراق را ترك كنند جنگ داخلي شروع خواهد
شد , يك توهم است كه با واقعيت هاي موجود در عراق بهيچوجه سازگاري
ندارد. گوشه اي از اين واقعيت ها را در اظهارات بعضي مسئولان عراقي
ميتوان يافت .
يك نماينده مجلس ملي عراق ميگويد : « آمريكائي ها در ايجاد ناامني در
عراق سهم زيادي دارند. چند روز قبل , هنگامي كه قصد خروج از منطقه
الخضرا (منطقه مركزي بغداد كه مراكز اصلي دولتي عراق در آنجا مستقر
هستند) را داشتم , آمريكائي ها به بهانه تفتيش , شيئي مشكوكي در صندوق
عقب اتومبيل من قرار دادند. من و محافظانم متوجه شديم و به آنها اعتراض
كرديم , آنها دستپاچه شدند و بهانه آوردند كه ميخواستيم ببينيم سگهاي
تعليم ديده ميتوانند آنرا كشف كنند يا نه !
آمريكائي ها به بهانه تامين امنيت شهرك صدر بغداد , گشت زني در اين
شهرك را آغاز كردند و از اين امكان براي وارد كردن خودروهاي بمب گذاري
شده در اين منطقه استفاده كردند و از آن تاريخ به بعد شهرك صدر با
انفجارهاي پياپي ناامن شده است » .
يك مسئول ديگر عراقي ميگويد : « آمريكا ميخواهد عراق را در اختيار
خودش داشته باشد و اجازه نخواهد داد اين كشور به دست خود عراقي ها
اداره شود. طرح آمريكا اينست كه با دامن زدن به ناامني ها سرانجام عراق را
به سه قسمت تقسيم كند و اداره آنها را در ظاهر به كردها , سني ها و شيعيان
بسپارد و البته در واقع اداره كننده هر سه قسمت خودش باشد » .
اينها فقط بخشهاي كوچكي از واقعيت هاي تلخ موجود در عراق هستند ,
واقعيت هائي كه همه مسئولان عراقي و رهبران سياسي و مذهبي نيز از آن
خبر دارند ولي به دلايلي كه چندان غيرقابل درك نيست مايل نيستند آنها را
ابراز نمايند. اين دلايل , هرچند براي ما كه ناظران بيروني مسائل عراق
هستيم قابل قبول نيستند , ولي براي خود مسئولان عراقي و رهبران سياسي و
مذهبي اين كشور , عامل بازدارنده مي باشند.
در عين حال , بعضي از مسئولان بلندپايه عراقي , اين واقعيت ها را به
زبان ميآورند و عوارض آنرا نيز به جان ميخرند. محمود المشهداني , رئيس
مجلس عراق , در كنفرانسي كه توسط سازمان ملل با موضوع « عدالت و
آشتي در دوران گذار » در بغداد برگزار شد ضمن انتقاد شديد از نظاميان
آمريكائي اشغالگر عراق و تشبيه عملكرد آنان به « قصابي مردم عراق » گفت :
فقط دست از ملت عراق و كشورهاي اسلامي برداريد , همه مسائل حل
خواهد شد » . وي افزود : « اگر قرار باشد يك طرح آشتي ملي عملي شود , بايد
تمامي ملت مخاطب آن باشند... آنچه نياز داريم فقط آشتي ميان خود
عراقي هاست و نبايد طرف ثالثي در كار باشد » . مشهداني , يك قدم جلوتر
گذاشت و از تحقيري كه عراقي ها توسط آمريكائي ها ميشوند پرده برداشت و
گفت : « استراحت سگ هاي آمريكائي مهمتر از ساعت ها انتظار مردم در
خيابان هاست » .
روشن است كه چنين بيگانگاني حاضر نيستند مردم و مسئولان عراقي با
اراده و ميل خود كشورشان را اداره و امنيت آنرا تامين كنند. به همين دليل ,
هر طرحي براي حل مشكلات امنيتي عراق ارائه شود , تا زماني كه
آمريكائي ها در اين كشور حضور دارند , موفق نخواهد بود. ريشه ناامني هاي
عراق و ساير مشكلات اين كشور , حضور اشغالگران است و براي انجام هر
اقدام موفقي ابتدا بايد اشغالگران اخراج شوند. با حضور اشغالگران , طرح
آشتي ملي عراق , سرابي بيش نخواهد بود.
