بسم الله الرحمن الرحيم
وزراي خارجه پنج كشور دارنده حق وتو در شوراي امنيت سازمان ملل
و آلمان , موسوم به گروه 1 +5 اواخر هفته گذشته در پاريس گردهم آمدند و
پس از استماع گزارش سولانا در جلسه اي به مديريت كاندوليزا رايس
وزيرخارجه آمريكا در بيانيه اي از ايران خواستند به پيشنهادهاي هسته اي
غرب « حتما » پاسخ مثبت دهد.
در اين بيانيه ادعا شده كه ايرانيها به هيچ وجه نشان نداده اند كه آماده
همكاري جدي در زمينه ماهيت پيشنهاد بسته پيشنهادي هستند. بيانيه سپس
تصريح مي كند « ايران در اتخاذ اقداماتي كه براي آغاز مذاكرات , ضروري
است , بويژه تعليق كليه فعاليتهاي هسته اي كوتاهي كرده و به همين دليل
چاره اي جز بازگشت به شوراي امنيت سازمان ملل وجود ندارد. »
در ادامه اين بيانيه غيرحقوقي كه با ماهيت تحكم آميز و سياسي همانند
بيانيه هاي وزارت خارجه آمريكا عليه ايران صادر شده , آمده است : « اگر
ايران از اطاعت خودداري كند , ما براي اتخاذ اقداماتي تحت ماده 41 فصل
7 منشور سازمان ملل اقدام خواهيم كرد . »
اين بيانيه هرچند در پايان نشست گروه 1 +5 توسط « دوست بلازي »
وزير خارجه فرانسه به عنوان ميزبان اين نشست قرائت شد لكن به لحاظ
ادبيات به كار رفته در آن كه پيش از اجلاس , توسط كاندوليزا رايس
وزيرخارجه آمريكا به طور شفاهي بيان شده بود , نشان داد كه اين بيانيه را
بايد حاصل نفوذ آمريكا بر ديگر اعضاي اين گروه تلقي كرد.
اين بيانيه همانگونه كه به لحاظ ماهيت , كاملا آمريكايي است , از جنبه
محتوايي نيز داراي اشكالات بسياري است . نخست آنكه هرگونه اراده اي را
از طرف مقابل براي « قبول » , « رد » و يا ارائه پيشنهاد سلب كرده و الزاما
خواستار قبول بي قيد و شرط بسته پيشنهادي با پيش شرط غيرقانوني مندرج
در آن شده است . اينكه از ايران با قيد كلمه « ضروري » خواسته شود كه ضمن
تعليق كليه فعاليتهاي هسته اي با پيشنهادهاي تشويقي اين بسته كه كاملا
عوامفريبانه است موافقت كند والا با تابويي به نام شوراي امنيت مواجه
خواهد شد , با هيچ يك از اصول مذاكرات ديپلماتيك سازگار نيست و نشان
مي دهد كه هدف آنها از مذاكره , صرفا پذيرش پيشنهادات آنان از سوي ايران
است . ولي همانگونه كه مقامات جمهوري اسلامي ايران تصريح كرده اند
بسته پيشنهادي غرب هرچند نسبت به پيشنهادات قبلي آنان , يك گام به جلو
تلقي مي شود ولي هرگز كامل و خالي از ابهام نيست و ايرادات اصولي آن
بايد در روند مذاكرات حل و فصل شود.
اما اين بيانيه نشان داد كه آمريكا كه خود را سوار بر اجلاس پاريس و
عملكرد گروه 1 +5 مي داند , هرگونه مذاكره را برخلاف اهداف خود دانسته و
قائل به تداوم آن نيست . طبعا درصورت جا افتادن چنين روحيه اي , هرگونه
اقدام غيرمنطقي غرب مي تواند مذاكرات را دچار مشكل كرده و در اين ميان
بيش از هر كس طرفهاي غربي زيان خواهند ديد زيرا آنوقت بايد پاسخگوي
تغيير رويكرد طرف ايراني نيز باشند.
نكته دوم اينكه بيانيه اخير حاصل تلاش وسيع و رايزنيهاي آمريكا و
اجراي سياست تطميع براي همراه كردن برخي كشورهاي عضو گروه 1 +5 با
اقدامات واشنگتن بود كه نشان داد كه اين كشورها هرگز قابل اعتماد نبوده و
راي آنها قابل خريد و فروش است .
سومين نكته آنكه جمهوري اسلامي ايران همانگونه كه تاكنون به اثبات
رسانده از حق قانوني فناوري هسته اي خود دست بردار نيست و در مقابل
هيچ تهديدي هم كوتاه نخواهد آمد. ضمنا تهديد به ارجاع پرونده ايران به
شوراي امنيت هم چيزي نيست كه موجب وحشت ملت ايران باشد زيرا اين
ملت مقاوم نشان داده كه از حقوق خود كوتاه نمي آيد و اگر قرار بود در
مقابل خواسته هاي آمريكا كوتاه بيايد , دليلي براي اين انقلاب و پايداري در
مسير آن وجود نداشت
به هر حال اين بيانيه نيز مانند ساير بيانيه ها و اقدامات آمريكائيها صرفا
در راستاي پيچيده تر كردن موضع غرب در حل و فصل موضوع فعاليتهاي
هسته اي ايران صورت مي گيرد و نشان مي دهد آمريكا سعي دارد مشكل خود
را با انقلاب اسلامي ايران به ساير كشورها نيز سرايت دهد.
